تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۷ زندان مختلف در هفته صدوبیست‌وهفتم

ماشین اعدام و سرکوب حکومت مستبد حاکم همچنان به کار خود ادامه می‌دهد و روزانه شاهد اعدام زندانیان سیاسی و زندانیان جرایم عمومی در سراسر کشور هستیم.

دستگاه قضائیه حکومتی اعلام کرده است که از آغاز جنگ اخیر تاکنون، ۳ هزار و ۲۹۲ نفر را به اتهام «همکاری با دشمن» بازداشت کرده است. این آمار در شرایطی منتشر می‌شود که پس از سرکوب اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای نظامی و امنیتی، روند برخورد با معترضان وارد مرحله تازه‌ای شده و بخش زیادی از دستگیرشدگان در معرض صدور احکام اعدام یا زندان‌های طولانی‌مدت هستند.

دادستان ساری گفته ۷۰۰ پرونده علیه معترضان دی‌ماه تشکیل شده، علم‌الهدی امام جمعه فاسد مشهد نیز از هزارها پرونده برای دستگیرشدگان قیام دی‌ماه خبر داده است.

آمار اعدام‌ها در خردادماه سال جاری به حدود ۱۴۰ تن بالغ می‌شود.

کارنامه این حکومت پر از نقض گسترده و آشکار حقوق بشر و استفاده از اعدام به عنوان ابزاری برای سرکوب و ارعاب است. هزاران خانواده در ایران داغدار عزیزانی هستند که در فرآیندی غیر انسانی قربانی اراده سرکوبگر حکومت شده‌اند. در این میان صدای پدری که می‌پرسد : «مزار پسرم کجاست؟» صدایی است که از عمق رنج و بی‌عدالتی برمی‌خیزد؛ پرسش پدر وحید بنی‌عامریان، زندانی سیاسی که به همراه پنج زندانی سیاسی دیگر در فروردین‌ماه امسال در زندان قزلحصار اعدام شد، و دیگر خانواده‌هایی که جسد فرزندانشان را به آن‌‌ها تحویل ندادند تنها یک مطالبه شخصی نیست، بلکه فریاد بسیاری از دادخواهان است که حتی از حق ابتدایی دانستن محل دفن عزیزانشان محروم شده‌اند. این محرومیت ادامه مجازات پس از مرگ و نقض آشکار کرامت انسانی است. جایی که رنج نه پایان می‌یابد و نه حتی اجازه سوگواری می‌یابد.

در مقابل این سرکوبگری‌ها و بربریت قرون وسطایی صدای زندانیان در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» همچنان بلند است. آنان بدون توقف هر سه‌شنبه یادآوری می‌کنند که مجازات اعدام باید لغو شود و آزادی و برابری در ایران برقرار گردد.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سه‌شنبه ۹ تیر ۱۴۰۵ در هفته صدو بیست و هفتم در ۵۷ زندان زیر در اعتصاب غذا می‌باشند:

زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار( واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام و زندان کرمان.

هفته صد‌وبیست‌وهفتم
سه‌شنبه ۹تیر ۱۴۰۵
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
#بیانیه #نه_به‌_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

پیام صوتی پیمان فرح‌آور، زندانی سیاسی محکوم به اعدام از زندان لاکان؛ دکلمه یکی از اشعارش

۱۲ تیر ماه ۱۴۰۵


امین (پیمان) فرح‌آور، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت، در یک پیام صوتی از بند میثاق زندان لاکان رشت، یکی از اشعار خود را دکلمه کرده است:

تاکه باران میزند هاشور بر ایوان ما
طعم شیرین غزل می ریزد از دیوان ما
خام گاهی پخته و گاهی گوارا میشویم
این شرابی را که می ریزند در لیوان ما
دل به دریاها زده طوفان تر از طوفان شده
کشتی نوحی که باشد قلب بی سکّان ما
باد سیلی میزند گلبرگ در گوشم سرود
سرزنش‌های قشنگی می‌کند باران ما
این غبار سینه را شلاق طوفان شسته است
تا نرنجیدیم در غم‌های بی‌پایان ما
شادمانی کن بیا یعقوب جان با ما بخند
یوسف دل می‌رسد تا کلبه‌ی احزان ما
باخیالش عشقبازی می‌کنم اما زمین
نیست جای بازی ارواح سرگردان ما
ازلجن در آمدیم و در خدا مدفون شدیم
آیه آیه کفر می‌بارد از این ایمان ما
چشمه‌ی شعریم و در صحرای سوزان غزل
جوی خون جاری شده بین انارستان ما
برسر نی می‌رود آن ماه، قدّش را ببین
برسر نی می‌رود هر روز این قرآن ما
رقص می‌کردیم شاید پای نی‌ها بیگمان
تاکه نامیزان شده میزان قرآن خوان ما


آقای فرح‌آور اخیرا در یک فایل صوتی دیگر اعلام کرده بود که هیچ‌گونه عضویتی در سازمان‌های سیاسی، چه در داخل و چه در خارج از ایران، نداشته و ندارد.

این زندانی سیاسی محکوم به اعدام که چندی پیش خبر رسید که برای چهارمین بار درخواست اعاده دادرسی او در شده تأکید کرد: «من در هیچ سازمان سیاسی، چه در داخل و چه در خارج از ایران عزیزمان، عضویت ندارم. من یک شاعر مستقل با دغدغه‌های اجتماعی هستم.»


لازم به ذکر است، در حکم صادره علیه آقای فرح‌آور جمهوری اسلامی او را به دو گروه سیاسی، یکی در داخل و دیگری در خارج از ایران منتسب کرده است، در حالی که آقای فرح‌آور در طی دوران بازجویی بارها اعتقاد و عضویت در گروه‌های گفته‌شده را تکذیب کرده است.

#پیمان_فرح_آور #امین_فرح_آور #نه_به_اعدام
#بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech