آموزشکده توانا
47.9K subscribers
43.2K photos
42K videos
2.57K files
22.1K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram
Forwarded from گفت‌وشنود
هنر شنیدن، درک کردن، و پاسخ گفتن بخشی از برنامه آموزش مهارت‌های گفت‌وگو از سنین کودکی هستند که می‌تواند پایه‌های همزیستی سالم در جامعه را بنیان بگذارد.

در روش «نقش‌آفرینی معکوس»، دو یا چند فرد هنگام گفت و شنود، نقش‌های خود را با هم عوض می‌کنند و هرکدام باید به جای دیگری فکر و صحبت کند. برای مثال یک زن و شوهر می‌توانند این تمرین را انجام دهند تا قدرت درک، همدلی و توانایی اندیشیدن فراتر از باورهای شخصی را بیشتر کنند.

وقتی می‌آموزیم جهان را از نگاه دیگری ببینیم، هم درکمان از انسانیت عمیق‌تر می‌شود و هم توانایی گفت‌وگویمان واقعی‌تر. این آموزش مخصوص کودکان نیست و بزرگسالان نیز نیازمند بازآموزی چنین مهارتی هستند.

در برنامه‌های آموزشی که در مدارس آمریکا، کانادا و بریتانیا اجرا می‌شود، از نقش‌آفرینی معکوس برای آموزش مهارت‌های گفت‌وگو، تفکر انتقادی و فهم تاریخی به دانش‌آموزان استفاده می‌شود. هدف، پرورش نسلی است که بتواند در برابر دیدگاه‌های متفاوت، با احترام و خرد واکنش نشان دهد. این روش هم‌چنین می‌تواند در بعضی متدهای مشاوره نیز کاربرد داشته باشد.

#هنر_شنیدن #درک_معکوس #مفاهمه #گفتگو #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍19
Forwarded from گفت‌وشنود
‌
۱۶ آوریل، روز جهانی نقطه‌ویرگول، فرصتی است برای یادآوری اینکه داستان بسیاری از انسان‌ها هنوز به پایان نرسیده است.

این علامت نگارشی ساده، نمادی شده برای کسانی که با درد، افسردگی، اضطراب یا افکار خودکشی روبه‌رو بوده‌اند اما تصمیم گرفته‌اند ادامه دهند.

نقطه‌ویرگول می‌گوید: «اینجا نقطه پایان نبود، من مکث کردم، اما هنوز زنده‌ام، هنوز حرفی برای گفتن دارم.» این روز، یادآور قدرت ایستادن دوباره است و نیازی است برای شنیدن، دیدن و همدلی با کسانی که در سکوت، بار سنگینی را به دوش می‌کشند.

در جهانی که سرعت و قضاوت جای گفت‌وگو را گرفته، بیش از هر زمان دیگری نیازمند همدلی و شنیدن هستیم.

هر انسانی داستانی دارد که پشت لبخندها یا سکوت‌هایش پنهان شده.

اگر بیشتر بپرسیم، کمتر قضاوت کنیم، و با مهربانی گوش دهیم، شاید بتوانیم نقطه‌ویرگولِ زندگی کسی باشیم؛ همان مکثِ نجات‌بخش میان درد و پایان. گفت‌وگو، پلی است میان رنج و رهایی، و همدلی، نوری است در تاریکیِ ذهن‌هایی که تنها مانده‌اند.

#نقطه_ویرگول #همدلی #گفتگو #هنر_شنیدن #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍24
Forwarded from گفت‌وشنود
چرا گفتگوهای ما کوتاه می‌مانند؟

یک تجربه ساده: از یک نفر بپرس «روزت خوب بود؟» جواب اکثرا یک کلمه است: «آره» یا «نه بد».
اما اگر بپرسی «امروز چه اتفاقی افتاد که برات جالب بود؟»، یهو یک داستان کامل برایت تعریف می‌کند.

تفاوت این دو، فرق بین یک پرسش بسته و یک پرسش باز است؛ و این تفاوت، سرنوشت خیلی از گفت‌وگوها را عوض می‌کند.

پرسش بسته پرسشی است که جواب آن معمولا «بله»، «خیر» یا یک کلمه کوتاه است.
پرسش باز اما در را باز می‌گذارد تا طرف مقابل با کلمات خودش، با جزئیات و احساساتش، پاسخ بدهد.

کارل راجرز، روان‌شناس انسان‌گرا و پایه‌گذار «رویکرد مراجع‌محور» در مشاوره، دهه‌ها پیش نشان داد وقتی درمانگر به‌جای پرسش‌های جهت‌دار و بسته، از پرسش‌های باز استفاده می‌کند، مراجع احساس می‌کند واقعا شنیده می‌شود؛ همین حس شنیده‌شدن است که باعث می‌شود آدم‌ها راحت‌تر حرف بزنند و حتی به راه‌حل خودشان برسند.

از طرف دیگر، پژوهش‌هایی که در حوزه مصاحبه‌های بالینی انجام شده نشان می‌دهند پرسش‌های باز، اطلاعات دقیق‌تر و کامل‌تری نسبت به پرسش‌های بسته به دست می‌دهند؛ چون طرف مقابل مجبور نمی‌شود پاسخش را در قالب «بله یا خیر» فشرده کند و می‌تواند جزئیاتی را بگوید که خودش هم شاید در لحظه اول به آن‌ها فکر نکرده بود.

حالا این سؤال را از خودت بپرس: دفعه بعد که می‌خواهی از یک نفر، مثلا همسر یا همکارت، درباره یک موضوع مهم بپرسی، آیا سوالت را طوری می‌سازی که او فقط بگوید «آره» یا «نه»؟
یا در را باز می‌گذاری تا او واقعا حرف بزند؟

#هنر_شنیدن #گفتگوی_فعال #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤6👍2👌1
Forwarded from گفت‌وشنود
هنری به نام شنیدن
گوش دادن فعال؛ یعنی چه؟

چند بار وسط حرف کسی، داشتی جواب را آماده می‌کردی؟
یک صحنه آشنا: دوستت دارد از یک مشکل حرف می‌زند، و تو در ذهنت داری راه‌حل می‌سازی یا منتظری نوبتت برسد تا تجربه مشابه خودت را تعریف کنی. او حرف می‌زند، اما تو واقعا «نمی‌شنوی». این دقیقا چیزی است که روان‌شناسی به آن «گوش‌ندادن فعال» می‌گوید، در برابر مفهومی به نام «گوش دادن فعال».

اصطلاح «گوش دادن فعال» (Active Listening) را کارل راجرز، روان‌شناس انسان‌گرا، به همراه همکارش ریچارد فارسون در سال ۱۹۵۷ در مقاله‌ای معرفی کردند.

تعریف آن‌ها ساده اما عمیق بود: گوش دادن فعال یعنی تلاش واقعی برای فهمیدن دنیای طرف مقابل از دریچه چشم خودش، نه از دریچه چشم تو؛ و نشان‌دادن این فهم، نه فقط سکوت‌کردن و سر تکان‌دادن.

فکت جالب‌تر این‌جاست: پژوهشگرانی به نام دیوید براکمن و جاشوا کالا در دانشگاه استنفورد و برکلی، در مطالعه‌ای که سال ۲۰۱۶ در مجله علمی Science منتشر شد، نشان دادند گفت‌وگوهای کوتاه اما همراه با گوش‌دادن واقعی و بدون قضاوت که به آن‌ها «کانواسینگ عمیق» می‌گویند، توانست تعصب افراد نسبت به گروه‌های اقلیت جنسیتی را برای ماه‌ها کاهش دهد؛ در حالی که صرفا استدلال‌آوردن یا ارائه اطلاعات، تقریبا هیچ اثری نداشت.
تفاوت اصلی، فقط شنیدن واقعی تجربه طرف مقابل بود، نه متقاعدکردنش.

این یافته برای جامعه‌ای مثل ایران، با تنوع قومی، مذهبی، و باورهای سیاسی متفاوت، حرف مهمی دارد: تغییر نگاه آدم‌ها نسبت به کسانی که با آن‌ها اختلاف باور دارند، کمتر از راه جروبحث و استدلال اتفاق می‌افتد، و بیشتر از راه یک گفت‌وگوی واقعی که در آن کسی احساس شنیده‌شدن کند.

چند بار پیش آمده که یک بحث سیاسی یا مذهبی بین دو آشنا، فقط به‌خاطر گوش‌ندادن، به قطع رابطه انجامیده؟
دفعه بعد که با کسی طرف حساب شدی که باورش با تو فرق دارد، یک تمرین ساده کن: تا او حرفش تمام نشده، هیچ جمله‌ای در ذهنت آماده نکن. فقط بشنو. ببین چه اتفاقی می‌افتد.

#گوش_دادن_فعال #هنر_شنیدن #همدلی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍15💯3❤1👌1