Forwarded from گفتوشنود
یورش شبانه و بازداشت مجدد ایمان رحمتپناه، شهروند بهایی در شیراز
در ساعت ۱۱ شب روز یکشنبه، اول تیرماه ۱۴۰۴، حدود هشت نفر از نیروهای امنیتی برای دومین بار به منزل ایمان رحمتپناه، شهروند بهایی ساکن شیراز، یورش برده و او را بدون ارائه حکم قضایی بازداشت کردهاند. در این یورش، مأموران اقدام به ضبط تلفنهای همراه، لپتاپ، عکسها و کتب مربوط به آیین بهایی کرده و ایمان رحمتپناه را با خود به مکان نامعلومی منتقل کردهاند.
اگرچه این بار رفتار خشونتآمیزی در جریان ورود به منزل گزارش نشده، اما زمانی که ایمان رحمتپناه درخواست مشاهده حکم بازداشت خود را مطرح میکند، یکی از مأموران با تهدید میگوید: «میخواهی دستبندت بزنیم و ببریمت؟» این برخورد تهدیدآمیز و فضای امنیتی موجب وحشت شدید دو فرزند خردسال او میشود. پسر بزرگ خانواده که از بیماری قند رنج میبرد، در پی این اتفاق دچار وخامت حال میشود و تنها به او اجازه داده میشود محل را ترک کند. پسر کوچکتر نیز با شنیدن خبر بازداشت پدر، دچار اضطراب شدید و گریههای ممتد شده است.
در صبح روز بعد، دوم تیرماه، همسر ایمان رحمتپناه به همراه برادر او برای پیگیری وضعیت به دادگاه انقلاب شیراز مراجعه میکنند. اما با وجود ساعتها انتظار از صبح زود تا بعدازظهر، نهتنها پاسخی دریافت نمیکنند، بلکه حتی اجازه ورود به ساختمان دادگاه به آنها داده نمیشود. مسئولان قضایی حاضر، از پاسخگویی درباره محل نگهداری ایمان رحمتپناه خودداری کرده و اعلام میکنند: «برای ورود به دادگاه باید نامهی قضایی بیاورید» و به همسر او نیز میگویند که «تا چند روز اجازه ورود نداری.» تنها پاسخ رسمی ارائهشده به خانواده، این بوده که «قرار بازداشت» برای او صادر شده، بیآنکه محل انتقال یا نهاد بازداشتکننده مشخص شود.
با توجه به تجربه بازداشت قبلی، خانواده در ادامه به اداره اطلاعات سپاه شیراز، معروف به پلاک ۱۰۰ مراجعه میکنند و در آنجا به آنها گفته میشود که ایمان رحمتپناه به این محل منتقل شده است.
این بازداشت خودسرانه و بیاطلاع نگهداشتن خانواده، نمونهای آشکار از نقض اصول بنیادین دادرسی عادلانه و مصداق اذیت و آزار سیستماتیک بهاییان در جمهوری اسلامی ایران است. فشارهای روانی وارد شده بر فرزندان خردسال این خانواده نیز بیانگر بیتوجهی نهادهای امنیتی به حداقل استانداردهای حقوق بشر و حقوق کودک است.
#ایمان_رحمت_پناه #بهائی #بهائیان_ایران #داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در ساعت ۱۱ شب روز یکشنبه، اول تیرماه ۱۴۰۴، حدود هشت نفر از نیروهای امنیتی برای دومین بار به منزل ایمان رحمتپناه، شهروند بهایی ساکن شیراز، یورش برده و او را بدون ارائه حکم قضایی بازداشت کردهاند. در این یورش، مأموران اقدام به ضبط تلفنهای همراه، لپتاپ، عکسها و کتب مربوط به آیین بهایی کرده و ایمان رحمتپناه را با خود به مکان نامعلومی منتقل کردهاند.
اگرچه این بار رفتار خشونتآمیزی در جریان ورود به منزل گزارش نشده، اما زمانی که ایمان رحمتپناه درخواست مشاهده حکم بازداشت خود را مطرح میکند، یکی از مأموران با تهدید میگوید: «میخواهی دستبندت بزنیم و ببریمت؟» این برخورد تهدیدآمیز و فضای امنیتی موجب وحشت شدید دو فرزند خردسال او میشود. پسر بزرگ خانواده که از بیماری قند رنج میبرد، در پی این اتفاق دچار وخامت حال میشود و تنها به او اجازه داده میشود محل را ترک کند. پسر کوچکتر نیز با شنیدن خبر بازداشت پدر، دچار اضطراب شدید و گریههای ممتد شده است.
در صبح روز بعد، دوم تیرماه، همسر ایمان رحمتپناه به همراه برادر او برای پیگیری وضعیت به دادگاه انقلاب شیراز مراجعه میکنند. اما با وجود ساعتها انتظار از صبح زود تا بعدازظهر، نهتنها پاسخی دریافت نمیکنند، بلکه حتی اجازه ورود به ساختمان دادگاه به آنها داده نمیشود. مسئولان قضایی حاضر، از پاسخگویی درباره محل نگهداری ایمان رحمتپناه خودداری کرده و اعلام میکنند: «برای ورود به دادگاه باید نامهی قضایی بیاورید» و به همسر او نیز میگویند که «تا چند روز اجازه ورود نداری.» تنها پاسخ رسمی ارائهشده به خانواده، این بوده که «قرار بازداشت» برای او صادر شده، بیآنکه محل انتقال یا نهاد بازداشتکننده مشخص شود.
با توجه به تجربه بازداشت قبلی، خانواده در ادامه به اداره اطلاعات سپاه شیراز، معروف به پلاک ۱۰۰ مراجعه میکنند و در آنجا به آنها گفته میشود که ایمان رحمتپناه به این محل منتقل شده است.
این بازداشت خودسرانه و بیاطلاع نگهداشتن خانواده، نمونهای آشکار از نقض اصول بنیادین دادرسی عادلانه و مصداق اذیت و آزار سیستماتیک بهاییان در جمهوری اسلامی ایران است. فشارهای روانی وارد شده بر فرزندان خردسال این خانواده نیز بیانگر بیتوجهی نهادهای امنیتی به حداقل استانداردهای حقوق بشر و حقوق کودک است.
#ایمان_رحمت_پناه #بهائی #بهائیان_ایران #داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔19🕊4❤2
کانونهای وکلا؛ از شعار استقلال تا عمل
پرونده وکیل ایمان سلیمانی، وکیل آزادیخواه خوزستانی در آستانه ابطال پروانه وکالت
طبق گزارش دریافتی، در ادامه فشارهای نهادهای امنیتی بر وکلای مستقل و مدافعان حقوق بشر، پروندهی آقای «ایمان سلیمانی»، وکیل دادگستری در خوزستان، پس از صدور برائت در چند مرحله، اینبار به دادگاه عالی انتظامی قضات ارسال شده تا احتمال ابطال پروانه وکالت او بررسی شود.
یک منبع مطلع به توانا میگوید: «ایمان سلیمانی که طی سالهای اخیر در پروندههای سیاسی و امنیتی متعددی از جمله پروندهی معترضان خوزستان، خانوادهی جانباختگان اعتراضات بهبهان (از جمله جاویدنام فرزاد انصاریفر و خانوادهاش)، برادران کاظمی در بهبهان، جامعه بهاییان، فعالان عرب، روزنامهنگاران محلی، مسیحیان، همچنین پروندهی منیره عربشاهی، یاسمن آریانی، عسل محمدی، هیراد پیربداقی و دیگر فعالان اجتماعی، بهطور رایگان وکالت کرده بود، بارها هدف پروندهسازی دستگاههای امنیتی قرار گرفته است.»
این منبع میافزاید: «او پیشتر در دادگاه انقلاب تهران (شعبه ۱۵ و ۲۶ به ترتیب به ریاست صلواتی و ایمان افشاری) و نیز در دادگاه انقلاب خوزستان با اتهاماتی چون «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به مقدسات و رهبری» مواجه شد، اما پس از پیگیریهای طولانی و با استناد به عفو رهبری، این پروندهها مختومه شدند. با وجود این، اداره اطلاعات و حفاظت قوه قضاییه با تهیه گزارشی محرمانه، خواستار ابطال پروانه وکالت او شدند.»
پرونده ابتدا در دادسرای کانون وکلای خوزستان با صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست پیگیری شد، اما در دادگاه کانون وکلا، ایمان سلیمانی با دفاعیات خود تبرئه شد. با این حال، دادستان کانون وکلای خوزستان – به گفته منابع مطلع، تحت فشار و تحریک اداره اطلاعات – به حکم برائت اعتراض کرده و اکنون این پرونده به دادگاه عالی انتظامی قضات ارجاع داده شده است.
این روند نشانگر فشار بیسابقه نهادهای امنیتی بر کانونهای وکلا و از میان بردن استقلال واقعی این نهاد است. طی سالهای اخیر، بهویژه پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی»، بسیاری از وکلای مستقل و مدافعان حقوق بشر با بازداشت، صدور احکام حبس و ابطال پروانه مواجه شدهاند. همزمان، نظارت استصوابی دادگاه عالی انتظامی قضات بر انتخابات و مدیریت کانونها، به انتصاب مدیرانی «مورد تأیید» و در نتیجه تضعیف استقلال این نهاد منجر شده است.
یک وکیل دادگستری در همین باره به توانا میگوید: «مدیران کانونهای وکلا بارها شعار استقلال دادهاند، اما در عمل با عملکرد خود، راه را برای دخالت قوه قضاییه هموار کردهاند. امروز همانند پروندهی محمد نجفی در اراک، در خوزستان نیز شاهد آن هستیم که دادستانی کانون وکلا به جای حمایت از همکار خود، در مسیر محرومیت او از وکالت گام برداشته است.»
این تحولات در حالی رخ میدهد که بسیاری از وکلا و فعالان حقوق بشر بر ضرورت حفظ استقلال کانونهای وکلا بهعنوان یکی از معدود نهادهای مدنی باقیمانده در ایران تأکید دارند.
#ایمان_سلیمانی #کانون_وکلا #خوزستان #بهبهان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
پرونده وکیل ایمان سلیمانی، وکیل آزادیخواه خوزستانی در آستانه ابطال پروانه وکالت
طبق گزارش دریافتی، در ادامه فشارهای نهادهای امنیتی بر وکلای مستقل و مدافعان حقوق بشر، پروندهی آقای «ایمان سلیمانی»، وکیل دادگستری در خوزستان، پس از صدور برائت در چند مرحله، اینبار به دادگاه عالی انتظامی قضات ارسال شده تا احتمال ابطال پروانه وکالت او بررسی شود.
یک منبع مطلع به توانا میگوید: «ایمان سلیمانی که طی سالهای اخیر در پروندههای سیاسی و امنیتی متعددی از جمله پروندهی معترضان خوزستان، خانوادهی جانباختگان اعتراضات بهبهان (از جمله جاویدنام فرزاد انصاریفر و خانوادهاش)، برادران کاظمی در بهبهان، جامعه بهاییان، فعالان عرب، روزنامهنگاران محلی، مسیحیان، همچنین پروندهی منیره عربشاهی، یاسمن آریانی، عسل محمدی، هیراد پیربداقی و دیگر فعالان اجتماعی، بهطور رایگان وکالت کرده بود، بارها هدف پروندهسازی دستگاههای امنیتی قرار گرفته است.»
این منبع میافزاید: «او پیشتر در دادگاه انقلاب تهران (شعبه ۱۵ و ۲۶ به ترتیب به ریاست صلواتی و ایمان افشاری) و نیز در دادگاه انقلاب خوزستان با اتهاماتی چون «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به مقدسات و رهبری» مواجه شد، اما پس از پیگیریهای طولانی و با استناد به عفو رهبری، این پروندهها مختومه شدند. با وجود این، اداره اطلاعات و حفاظت قوه قضاییه با تهیه گزارشی محرمانه، خواستار ابطال پروانه وکالت او شدند.»
پرونده ابتدا در دادسرای کانون وکلای خوزستان با صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست پیگیری شد، اما در دادگاه کانون وکلا، ایمان سلیمانی با دفاعیات خود تبرئه شد. با این حال، دادستان کانون وکلای خوزستان – به گفته منابع مطلع، تحت فشار و تحریک اداره اطلاعات – به حکم برائت اعتراض کرده و اکنون این پرونده به دادگاه عالی انتظامی قضات ارجاع داده شده است.
این روند نشانگر فشار بیسابقه نهادهای امنیتی بر کانونهای وکلا و از میان بردن استقلال واقعی این نهاد است. طی سالهای اخیر، بهویژه پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی»، بسیاری از وکلای مستقل و مدافعان حقوق بشر با بازداشت، صدور احکام حبس و ابطال پروانه مواجه شدهاند. همزمان، نظارت استصوابی دادگاه عالی انتظامی قضات بر انتخابات و مدیریت کانونها، به انتصاب مدیرانی «مورد تأیید» و در نتیجه تضعیف استقلال این نهاد منجر شده است.
یک وکیل دادگستری در همین باره به توانا میگوید: «مدیران کانونهای وکلا بارها شعار استقلال دادهاند، اما در عمل با عملکرد خود، راه را برای دخالت قوه قضاییه هموار کردهاند. امروز همانند پروندهی محمد نجفی در اراک، در خوزستان نیز شاهد آن هستیم که دادستانی کانون وکلا به جای حمایت از همکار خود، در مسیر محرومیت او از وکالت گام برداشته است.»
این تحولات در حالی رخ میدهد که بسیاری از وکلا و فعالان حقوق بشر بر ضرورت حفظ استقلال کانونهای وکلا بهعنوان یکی از معدود نهادهای مدنی باقیمانده در ایران تأکید دارند.
#ایمان_سلیمانی #کانون_وکلا #خوزستان #بهبهان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤14