‌
رستگاری در خیابان

پیام همراهان


خیابان، فقط محل عبور نیست؛ صحنه‌ تولد اراده‌ جمعی است.

در ایران امروز، اعتراضات سراسری نشان داده که وقتی مردم از خانه بیرون می‌آیند، ترس عقب می‌نشیند و امید مجال نفس‌کشیدن پیدا می‌کند.

مشارکت عمومی اکنون نه یک انتخاب فردی، که شرط تغییر پایدار است؛ زیرا قدرت پراکنده تنها در جمع معنا می‌یابد.

تجربه‌ جهان گواهی روشن است.

در آفریقای جنوبی، استمرار اعتراضات مدنی و نافرمانی مسالمت‌آمیز، آپارتاید را به زانو درآورد.

در اروپای شرقی، تجمع‌های خیابانی پیوسته و فراگیر، دیوارها را فرو ریختند.

در شیلی، حضور مداوم مردم اصلاحات عمیق را ممکن کرد.

در صربستان، جنبش‌های مردمی با تکیه بر خیابان و پرهیز از خشونت، دیکتاتوری را کنار زدند.

وجه مشترک همه‌ این نمونه‌ها، تداوم، فراگیری و اعتراضات مسالمت‌آمیز بود.

اعتراض مسالمت‌آمیز، هم مشروعیت می‌سازد و هم هزینه‌ سرکوب را برای حکومت‌ها افزایش می‌دهد.

خیابان وقتی زنده می‌ماند که هر صدا، هر نسل و هر طبقه در آن حاضر باشد؛ نه برای تخریب، که برای مطالبه‌ حق.

رستگاری در خیابان رقم می‌خورد، آن‌گاه که مردم بمانند، کنار هم بایستند و باور کنند استمرار و همبستگی، خود یک پیروزی است.

#اعتراضات_سراسری #اعتراضات_مسالمت_آمیز #پایان_دیکتاتور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402