فردا زادروز هستی امیری است و او در حالی سی ساله میشود که در سلول انفرادی نهاد امنیتی در حال بازجویی شدن است. جوانی که بهترین سالهای جوانیش با محرومیت از تحصیل و زندانی شدن به خاطر عقیده گذشته است و اینک یازده روز است که خبری از او در دست نیست.
هستی امیری، ۲۹ ساله (متولد ۲ دی ۱۳۷۴) فعال مدنی و دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق، که در مراسم هفتم خسرو علیکردی بازداشت شده، در سال جاری به ۳ سال حبس محکوم شده بود و با درخواست واخواهی، در انتظار بررسی مجدد پرونده قبلیاش بود. او که همیشه پیگیر وضعیت دانشجویان زندانی بوده به دلیل فعالیتهای مسالمتآمیز خود از جمله مخالفت با مجازات اعدام و شرکت در تجمعات اعتراضی، بارها با پیگرد قضایی و محدودیتهای امنیتی مواجه شده است. هستی نخستین بار در اسفند ۱۴۰۰، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس و مجازاتهای تکمیلی شامل ضبط تلفن همراه، ممنوعیت عضویت در احزاب و منع فعالیت در فضای مجازی به مدت دو سال محکوم شد. مصادیق اتهامی او انتشار تصاویر روز ۸ مارس و توییتهایی در مخالفت با اعدام بود. این حکم در دادگاه تجدیدنظر تأیید شد و او در مرداد ۱۴۰۱، همزمان با آمادگی برای دفاع از پایاننامه خود، برای اجرای حکم بازداشت و به زندان اوین منتقل شد و پس از شش ماه آزاد شد.
یک ماه پس از آزادی، هستی امیری بهدلیل شرکت در تجمعات اعتراضی علیه حملات شیمیایی به مدارس دخترانه، به همراه شماری از دانشجویان با ممنوعیت ورود به دانشگاه مواجه شد و برای او پرونده قضایی جدیدی تشکیل شد. در تیر ۱۴۰۲، بار دیگر در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست ایمان افشاری، به اتهاماتی از جمله شرکت در تجمعات اعتراضی و مخالفت با مجازات اعدام، به یک سال حبس دیگر بابت «تبلیغ علیه نظام» محکوم شد. این حکم نیز در دادگاه تجدیدنظر تأیید شد و او در ۱۸ فروردین ۱۴۰۳ برای اجرای حکم به زندان اوین منتقل و در ۱۴ مرداد ۱۴۰۳ آزاد شد.
هستی امیری در اردیبهشت ۱۴۰۴، پس از مراجعه به دادسرای امنیت برای تفهیم اتهام، بهطور موقت بازداشت و به بند زنان زندان اوین منتقل شد و یک روز بعد با تودیع وثیقه آزاد شد. چند ماه بعد، در حکمی غیابی، به سه سال حبس، پرداخت جزای نقدی و دو سال ممنوعیت خروج از کشور و عضویت در گروههای سیاسی و اجتماعی محکوم شد. این حکم در شهریور ۱۴۰۴ با واکنش مری لاولر، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور مدافعان حقوق بشر، مواجه شد که آن را نگرانکننده دانست و خواستار لغو این حکم ناعادلانه شد.
اکنون تحقیقات مقدماتی پرونده با انتساب اتهاماتی چون «اجتماع و تبانی»، «اخلال در نظم و آسایش عمومی»، «اهانت به رهبری» و «تبلیغ علیه نظام» در جریان است. به گفته برادر هستی امیری، برای این پرونده وقت نظارت تا تاریخ ۲۱ دیماه تعیین شده و پیشبینی میشود تا آن زمان بازداشتشدگان همچنان تحت بازجویی قرار داشته باشند.
صدای هستی امیری باشیم، او که همیشه صدای زندانیان سیاسی بود و درباره همبندیهای سابقش مینوشت و به خصوص نامههایی خطاب به نسیم سیمیاری، محبوبه رضایی، گلرخ ایرایی، و ریشه مرادی و پخشان عزیزی نوشته و در صفحه اینستاگرامش منتشر کرده بود. او در آستانه روز دانشجو هم خطاب به دو دانشجوی زندانی سیاسی و محکوم به اعدام نامههایی منتشر کرده بود.
#هستی_امیری
#بازداشت_شدگان_مشهد
#دانشجوی_محروم_از_تحصیل #سرکوب_سوگواری #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
هستی امیری، ۲۹ ساله (متولد ۲ دی ۱۳۷۴) فعال مدنی و دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق، که در مراسم هفتم خسرو علیکردی بازداشت شده، در سال جاری به ۳ سال حبس محکوم شده بود و با درخواست واخواهی، در انتظار بررسی مجدد پرونده قبلیاش بود. او که همیشه پیگیر وضعیت دانشجویان زندانی بوده به دلیل فعالیتهای مسالمتآمیز خود از جمله مخالفت با مجازات اعدام و شرکت در تجمعات اعتراضی، بارها با پیگرد قضایی و محدودیتهای امنیتی مواجه شده است. هستی نخستین بار در اسفند ۱۴۰۰، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس و مجازاتهای تکمیلی شامل ضبط تلفن همراه، ممنوعیت عضویت در احزاب و منع فعالیت در فضای مجازی به مدت دو سال محکوم شد. مصادیق اتهامی او انتشار تصاویر روز ۸ مارس و توییتهایی در مخالفت با اعدام بود. این حکم در دادگاه تجدیدنظر تأیید شد و او در مرداد ۱۴۰۱، همزمان با آمادگی برای دفاع از پایاننامه خود، برای اجرای حکم بازداشت و به زندان اوین منتقل شد و پس از شش ماه آزاد شد.
یک ماه پس از آزادی، هستی امیری بهدلیل شرکت در تجمعات اعتراضی علیه حملات شیمیایی به مدارس دخترانه، به همراه شماری از دانشجویان با ممنوعیت ورود به دانشگاه مواجه شد و برای او پرونده قضایی جدیدی تشکیل شد. در تیر ۱۴۰۲، بار دیگر در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست ایمان افشاری، به اتهاماتی از جمله شرکت در تجمعات اعتراضی و مخالفت با مجازات اعدام، به یک سال حبس دیگر بابت «تبلیغ علیه نظام» محکوم شد. این حکم نیز در دادگاه تجدیدنظر تأیید شد و او در ۱۸ فروردین ۱۴۰۳ برای اجرای حکم به زندان اوین منتقل و در ۱۴ مرداد ۱۴۰۳ آزاد شد.
هستی امیری در اردیبهشت ۱۴۰۴، پس از مراجعه به دادسرای امنیت برای تفهیم اتهام، بهطور موقت بازداشت و به بند زنان زندان اوین منتقل شد و یک روز بعد با تودیع وثیقه آزاد شد. چند ماه بعد، در حکمی غیابی، به سه سال حبس، پرداخت جزای نقدی و دو سال ممنوعیت خروج از کشور و عضویت در گروههای سیاسی و اجتماعی محکوم شد. این حکم در شهریور ۱۴۰۴ با واکنش مری لاولر، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور مدافعان حقوق بشر، مواجه شد که آن را نگرانکننده دانست و خواستار لغو این حکم ناعادلانه شد.
اکنون تحقیقات مقدماتی پرونده با انتساب اتهاماتی چون «اجتماع و تبانی»، «اخلال در نظم و آسایش عمومی»، «اهانت به رهبری» و «تبلیغ علیه نظام» در جریان است. به گفته برادر هستی امیری، برای این پرونده وقت نظارت تا تاریخ ۲۱ دیماه تعیین شده و پیشبینی میشود تا آن زمان بازداشتشدگان همچنان تحت بازجویی قرار داشته باشند.
صدای هستی امیری باشیم، او که همیشه صدای زندانیان سیاسی بود و درباره همبندیهای سابقش مینوشت و به خصوص نامههایی خطاب به نسیم سیمیاری، محبوبه رضایی، گلرخ ایرایی، و ریشه مرادی و پخشان عزیزی نوشته و در صفحه اینستاگرامش منتشر کرده بود. او در آستانه روز دانشجو هم خطاب به دو دانشجوی زندانی سیاسی و محکوم به اعدام نامههایی منتشر کرده بود.
#هستی_امیری
#بازداشت_شدگان_مشهد
#دانشجوی_محروم_از_تحصیل #سرکوب_سوگواری #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤21🕊8💔5👌1