This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سیمین غانم، خواننده سرشناس ایرانی، ضمن انتقاد به استفاده از نامش در جشنواره حکومتی موسیقی فجر، در یک فایل صوتی اعلام کرد: «سالهاست دیگر حتی اجازه خواندن برای زنان سرزمینام را هم ندارم. من جایزهام را این سالها از مردم گرفتم و نیازی به قدرشناسی مسئولین جشنواره فجر ندارم.»
سیمین غانم در بهمن ۵۷، سی و چهار ساله و در اوج فعالیت هنریاش بود. او اینک هشتاد ساله است و بهترین سالهای عرضه هنرش را به خاطر حاکمیت جمهوری اسلامی از دست داد.
صدایش در هشتاد سالگی هم قوی و زیباست.
#سیمین_غانم #صدای_زنان #صدای_زن #آواز_زنان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
سیمین غانم در بهمن ۵۷، سی و چهار ساله و در اوج فعالیت هنریاش بود. او اینک هشتاد ساله است و بهترین سالهای عرضه هنرش را به خاطر حاکمیت جمهوری اسلامی از دست داد.
صدایش در هشتاد سالگی هم قوی و زیباست.
#سیمین_غانم #صدای_زنان #صدای_زن #آواز_زنان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤41👍3
Forwarded from گفتوشنود
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سیمین غانم در ۸۲ سالگی پس از نیم قرن در پاریس روی صحنه بدون تفکیک جنسیتی آواز خواند
شامگاه یکشنبه دهم خرداد ماه در پاریس، سیمین غانم، خواننده نامآشنای موسیقی ایران، مهمان افتخاری تور کنسرت «هزاردستان» بود؛ رویدادی فرهنگی به مناسبت هشتصدمین سالگرد سعدی شیرازی که با آهنگسازی و رهبری آرش فولادوند، همراهی گروه کر بهار و ارکستر فیلارمونیک پاریس شرقی آغاز شد. اما حضور این بانوی آواز در ۸۲ سالگی روی صحنهای آزاد و بدون تفکیک جنسیتی در خارج از وطن، پیش از آنکه مایه جشن باشد، سند محکومیت حکومتی است که نزدیک به نیم قرن است نیمی از جامعه را از ابتداییترین حقوق اجتماعی خود محروم کرده است.
ممنوعیت آواز خواندن عمومی زنان در ایران، تنها یک تصمیم فقهی یا سیاسی نیست؛ یک جنایت فرهنگی و نماد بارز آپارتاید جنسیتی است که از سوی جمهوری اسلامی اعمال میشود. این رویکرد زنستیزانه، از یک سو نیمی از جامعه را از حق طبیعی خلق هنری و بیان هویت خویش محروم کرده و از سوی دیگر، تمام جامعه را از شنیدن و لذت بردن از این آثار بیبهره ساخته است. سیمین غانم نمونه عینی این نسلکشی فرهنگی است؛ هنرمندی که در ابتدای روی کار آمدن این رژیم، در اوج جوانی، پختگی و توانایی خلق اثر، مثل همه خوانندگان زن ایرانی، ناگهان به حاشیه رانده شد و دهها سال از صحنه عمومی محروم ماند. مجوزهای قطرهچکانی برای کنسرتهای محدود و محصور به زنان، چیزی جز تحقیر هنر و بازتولید تفکیک جنسیتی نبود.
سیاستهای کلان جمهوری اسلامی مسبب اصلی تکهتکه شدن بدنه فرهنگی ایران است. این ساختار ایدئولوژیک با سرکوب سیستماتیک زنان هنرمند، پویایی را از موسیقی ملی ربود و جامعه را به عنوان مخاطب، دچار فقر فرهنگی تحمیلی کرد. روی صحنه رفتن غانم در ۸۲ سالگی و در غربت، فراتر از یک اجرای موسیقی، فریاد اعتراض علیه زنجیرهایی است که حکومت بر گلوی هنر ایران بسته است؛ نمادی از استعدادهای بیشماری که در زیر سایه این استبداد، فرصت شکوفایی عمومی در خاک خود را هرگز نیافتند.
#سیمین_غانم #آواز_زنان #آپارتاید_جنسیتی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
شامگاه یکشنبه دهم خرداد ماه در پاریس، سیمین غانم، خواننده نامآشنای موسیقی ایران، مهمان افتخاری تور کنسرت «هزاردستان» بود؛ رویدادی فرهنگی به مناسبت هشتصدمین سالگرد سعدی شیرازی که با آهنگسازی و رهبری آرش فولادوند، همراهی گروه کر بهار و ارکستر فیلارمونیک پاریس شرقی آغاز شد. اما حضور این بانوی آواز در ۸۲ سالگی روی صحنهای آزاد و بدون تفکیک جنسیتی در خارج از وطن، پیش از آنکه مایه جشن باشد، سند محکومیت حکومتی است که نزدیک به نیم قرن است نیمی از جامعه را از ابتداییترین حقوق اجتماعی خود محروم کرده است.
ممنوعیت آواز خواندن عمومی زنان در ایران، تنها یک تصمیم فقهی یا سیاسی نیست؛ یک جنایت فرهنگی و نماد بارز آپارتاید جنسیتی است که از سوی جمهوری اسلامی اعمال میشود. این رویکرد زنستیزانه، از یک سو نیمی از جامعه را از حق طبیعی خلق هنری و بیان هویت خویش محروم کرده و از سوی دیگر، تمام جامعه را از شنیدن و لذت بردن از این آثار بیبهره ساخته است. سیمین غانم نمونه عینی این نسلکشی فرهنگی است؛ هنرمندی که در ابتدای روی کار آمدن این رژیم، در اوج جوانی، پختگی و توانایی خلق اثر، مثل همه خوانندگان زن ایرانی، ناگهان به حاشیه رانده شد و دهها سال از صحنه عمومی محروم ماند. مجوزهای قطرهچکانی برای کنسرتهای محدود و محصور به زنان، چیزی جز تحقیر هنر و بازتولید تفکیک جنسیتی نبود.
سیاستهای کلان جمهوری اسلامی مسبب اصلی تکهتکه شدن بدنه فرهنگی ایران است. این ساختار ایدئولوژیک با سرکوب سیستماتیک زنان هنرمند، پویایی را از موسیقی ملی ربود و جامعه را به عنوان مخاطب، دچار فقر فرهنگی تحمیلی کرد. روی صحنه رفتن غانم در ۸۲ سالگی و در غربت، فراتر از یک اجرای موسیقی، فریاد اعتراض علیه زنجیرهایی است که حکومت بر گلوی هنر ایران بسته است؛ نمادی از استعدادهای بیشماری که در زیر سایه این استبداد، فرصت شکوفایی عمومی در خاک خود را هرگز نیافتند.
#سیمین_غانم #آواز_زنان #آپارتاید_جنسیتی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤37