گزارشی از اعتصاب غذای زندانی سیاسی محمد معیدی شکیب در زندان اوین

محمد معیدی شکیب، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین که به بیماری‌های قلبی، عارضه پروستات و همچنین مشکلات دیسک گردن و کمر مبتلاست، از روز شنبه ۲۹ شهریورماه در اعتراض به عدم دسترسی به خدمات مناسب پزشکی دست به اعتصاب زده است. او در حال حاضر در بند هفت زندان اوین نگهداری می‌شود.

معیدی شکیب که پیش‌تر توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری بابت اتهامات «اجتماع و تبانی» و «تبلیغ علیه نظام» مجموعاً به سه سال و ۹ ماه حبس محکوم شده، از تاریخ ۱۸ شهریور ۱۴۰۲ در بازداشت به‌سر می‌برد. این زندانی علیرغم وضعیت وخیم جسمی تاکنون از دریافت خدمات درمانی تخصصی محروم مانده است.

محرومیت زندانیان از حق درمان

محروم‌کردن زندانیان از دسترسی به درمان، یکی از شیوه‌های رایج و سیستماتیک جمهوری اسلامی برای اعمال فشار و شکنجه سفید علیه زندانیان است. این سیاست بارها به مرگ یا معلولیت‌های جبران‌ناپذیر منجر شده است. از جمله:

وحید صیاد نصیری که پس از محرومیت از درمان مناسب در زندان، جان خود را از دست داد.

ستار بهشتی، وبلاگ‌نویس، که پس از شکنجه و محرومیت از رسیدگی پزشکی در بازداشتگاه کشته شد.

اکبر محمدی و هدی صابر، دو زندانی سیاسی که در جریان اعتصاب غذا و عدم رسیدگی پزشکی مناسب جان باختند.

علیرضا رجایی، فعال سیاسی، که به دلیل بی‌توجهی عامدانه به بیماری‌اش، بخشی از صورت خود را از دست داد.

بکتاش آبتین، سمیه رشیدی، ساسان نبک‌نفس و عادل کیانپور، بهنام محجوبی و شمار بسیاری از زندانیان که هر یک در اثر محرومیت از خدمات درمانی یا تعلل عامدانه در رسیدگی، جان باختند یا دچار آسیب‌های جدی شدند.

این روند تنها به زندانیان سیاسی محدود نمی‌شود. بسیاری از زندانیان جرایم عادی نیز به دلیل کمبود امکانات، تعلل عمدی مسئولان یا بی‌توجهی ساختاری به جان انسان‌ها، از درمان محروم‌اند و بارها گزارش‌هایی از مرگ یا وخامت شدید بیماری آن‌ها منتشر شده است.

اعتصاب غذای محمد معیدی شکیب در چنین بستری، اعتراضی است نه فقط به وضعیت شخصی او، بلکه به سیاستی ساختاری که جان زندانیان را گروگان بی‌عدالتی و بی‌توجهی عامدانه حکومت کرده است.

#محمد_معیدی_شکیب #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech