در حالی که در شرایط جنگی، دسترسی مردم به اینترنت برای دریافت هشدارهای تخلیه، اطلاع از مناطق خطر و حفظ جانشان ضروری است، جمهوری اسلامی اینترنت را قطع کرده و عملا امکان اطلاع‌رسانی به موقع را از بین برده است. همزمان نه پناهگاهی برای مردم فراهم شده و نه حتی آژیر خطری برای هشدار به شهروندان به صدا درمی‌آید، در عین حال جمهوری اسلامی از تریبون‌هایی که در اختیار دارد هم‌وطنان‌مان را تهدید می‌کند. این همان جنگی است که جمهوری اسلامی به ایران تحمیل کرده و هزینه سنگینی را بر دوش ایران و ایرانی گذاشته است.
تصویر پستی که امیر کلهر، روزنامه‌نگار ایرانی، در شبکه اجتماعی ایکس، توییتر سابق، منتشر کرده است.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#IranWar

@Tavaana_TavaanaTech

ساعت ۳ بعد از ظهر، از مرکز یکی از شهرهای ایران:

«لای پنجره‌ها حوله خیس گذاشتیم و دریچه کولر را با حوله خیس بستیم و هنوز گلوی‌مان می‌سوزد.
اما امیدواریم.»

این‌ها بخشی از روزنوشت‌های شهروندانی است که در شرایط جنگ و در حالی که اینترنت در ایران تقریباً به طور کامل قطع شده، با هزار زحمت و از راه‌های محدود و دشوار به اینترنت وصل می‌شوند تا تجربه‌ها و نکات عملی برای محافظت از خود را با دیگران به اشتراک بگذارند.

انتشار چنین یادداشت‌هایی در این شرایط اهمیت زیادی دارد. وقتی دسترسی مردم به اینترنت محدود می‌شود، همین روایت‌های کوتاه می‌تواند کمک کند تا از وضعیت واقعی شهرها باخبر شویم.

قطع اینترنت برای حدود ۹۰ میلیون نفر در میانه یک جنگ، فقط سانسور نیست.
این یعنی بریدن مردم از دسترسی به کمک، هشدارهای تخلیه، اطلاع‌رسانی حیاتی و ارتباط با جهان.

چنین اقدامی جان شهروندان را به خطر می‌اندازد و پیامدهایی فراتر از محدودیت اطلاع‌رسانی دارد.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #IranWar

@Tavaana_TavaanaTech

متنی که در تصویر می‌بینید، یکی از همین واکنش‌های کاربران است؛ یادآوری خشونت‌هایی که مردم تجربه کرده‌اند و پاسخی به پیام‌های تهدیدآمیزی که از سوی نهادهای حکومتی در فضای دانشگاهی نمایش داده شده بود.
نصب چنین بنرهایی در حالی انجام می‌شود که همان نهادها از تجمع دانشجویان هراس دارند و کلاس‌ها را مجازی می‌کنند.
پیام این کاربر بازتاب بخشی از خشم و حافظه جمعی جامعه در برابر این سیاست ارعاب است.
#نه_به_جمهوری_اسلامی #IranWar

@Tavaana_TavaanaTech