📗 انواع ویرایش:

🌿 ۱. ویرایش فنی
🌿 ۲. ویرایش ادبی (زبانی-ساختاری)
🌿 ۳. ویرایش علمی یا تخصصی یا محتوایی

#ویرایش_فنی #ویرایش_ادبی #ویرایش_علمی #ویرایش #واژه_پرداز

🆔 @VajehPardaz ‎|#واژه‌پرداز🔹🆔 @VajehPardaz

✅
✅ ۳. ویرایش علمی یا تخصصی یا محتوایی

۳.۱ حذف، کاهش یا تلخیص مطالب تکراری، غیرضروری، غیرمستند، مبتذل، نامتعارف، سست و ضعیف؛

۳.۲ اصلاح، تنظیم و جابه‌جایی مطالب برای انسجام و یک‌دستی نوشتار؛

۳.۳ افزایش برخی نکات فراموش‌شده، جافتاده در متن یا پاورقی؛

۳.۴ مقابله متن با اصل (درصورت ترجمه یا تصحیح متون کلاسیک)؛

۳.۵ توضیح، یادآوری یا پیشنهاد ضروری در پاورقی که البته باید با ذکر کلمه «ویراستار» و با اجازه از نویسنده کتاب باشد.

۳.۶ بازبینی و تصحیح مطالب نادرست، متناقض و غیرعلمی.

همان‌طور که می‌بینید، ویرایش فنی و زبانی-ساختاری را هر کسی که مطالعاتی در این زمینه و زمینه‌های مشابه داشته است، می‌تواند تا حد قابل‌قبولی انجام دهد؛ اما ویرایش تخصصی یا علمی یا محتوایی، باید توسط شخصی انجام شود که ازلحاظ علمی، آشنایی کاملی با موضوع نوشته داشته باشد. به‌عنوان مثال، اگر قرار است یک کتاب ریاضی، ویرایش علمی شود، این‌کار باید توسط یک ریاضیدان دیگر که در همان موضوع کتاب، پژوهش می‌کند، انجام شود تا به‌راحتی بتواند درستی یا نادرستی مطالب کتاب را تشخیص دهد.
#واژه_پرداز #ویرایش_علمی #ویرایش
منبع: «راهنمای ویراستاری و درست‌نویسی» نوشته حسن ذوالفقاری

🆔 @VajehPardaz
.

♦️خوبَم یا خوب‌اَم؟
#ویرایش
#بهزاد_پاکروح
@andishehsarapub
1⃣ در فضای مجازی و حتی در کتاب‌ها، می‌بینیم که «- َم» («- َت»، «- َش» و مانند آن) را به‌عنوان «صورت متصل فعلِ بودن»، «ضمیر مِلکی» یا «ضمیر مفعولی»، در جایی که نباید، به‌صورت «اَم» («اَت»، «اَش» و مانند آن) می‌نویسند.*

2⃣ اینکه «- َم» را در حالت‌های مختلف چگونه بنویسیم، قواعدی دارد که در کنار مثال‌های زیر نوشته شده است.

- اگر همراه با قواعد، نمونه‌های درست زیادی را به‌خاطر بسپاریم و در زمان لازم واژه را با آنچه به‌خاطر سپرده‌ایم مقایسه کنیم، آسان‌تر از به‌یادآوردنِ قواعد است.
مثلاً وقتی بدانیم «جوابم» درست است، نه «جواب‌اَم»، می‌دانیم «کتابم» درست است نه «کتاب‌اَم».

3⃣ «- َم» در حالت‌های زیر در آخِر واژه‌ها می‌آید:

۱. «صورت متصلِ فعلِ بودن» به‌معنی «هستم»، مانند «خوبم».

۲. «ضمیر ملکی»، به‌معنی «متعلق به من» مانند «کتابم».

۳. «ضمیر مفعولی»، به معنی «مرا» و «به من» مانند «می‌خندانَدم» و «می‌گویدم».

4⃣ مثال‌ها:
- در پایانِ بیشترِ واژه‌ها، به‌صورت «م» می‌آید:
مانند:
آزادم (آزاد هستم)، بی‌قرارم،
[جایی که حرف پایانی واژه، «صامت و ناپیوسته» است.]
خوبم (خوب هستم)، در تلاشم،
[جایی که حرف پایانی واژه، «صامت و پیوسته» است.]
رهرُوَم (رهرو هستم)،
[جایی که حرف پایانی واژه، «و» است و مانند «رهرو» خوانده می‌شود.]
می‌خندانَدم (مرا می‌خندانَد)،
برادرم (برادرِ من)،
کلاهم (کلاهِ من)،
گاوم (گاوِ من)
و کتابم (کتابِ من).


- اما در حالاتی، از یک حرفِ میانجی «ا» یا «ی» کمک گرفته می‌شود.
مانند:
با تواَم (با تو هستم)، کارمند مترواَم،
[جایی که حرف پایانی واژه، «و» است و مانند «اُ» خوانده می‌شود.]
راضی‌ام (راضی هستم)، ایرانی‌اَم، راهی‌ام،
[جایی که حرف پایانی واژه، «ی» با صدای «ای» باشد.]
نیک‌پی‌اَم (نیک‌پی هستم)، متولد دی‌ام،
[جایی که حرف پایانی واژه، «ی» با صدای «اِی» باشد.]
خسته‌اَم (خسته هستم)، گرسنه‌ام،
[جایی که حرف پایانی واژه، «ه» ناخوانا باشد.]
خانه‌اَم (خانۀ من)،
رادیواَم (رادیوِ من)،
در پی‌اَم (در پی من)
و پیام بعدی‌اَم (پیام بعدی من).

دانشجویم (دانشجو هستم)، راستگویم،
[جایی که حرف پایانی واژه، «و» است و مانند دانشجو با صدای «او» خوانده می‌شود.]
دانایم (دانا هستم)، مشکل‌گشایم،
[جایی که حرف پایانیِ واژه، «ا» است.]
عمویم (عموی من)، پارویم،
و صدایم (صدای من).

4⃣ نوبت شما:
۱. جوابم یا جواب‌ام؟
۲. گوشی‌ام یا گوشیم؟
۳. می‌بینمت یا می‌بینم‌ات؟
۴. دستش یا دست‌اش؟
۵. گیسویش یا گیسواش؟
۶. صندلیم یا صندلی‌ام؟
۷. غذایم یا غذای‌ام؟
۸. کفشم یا کفش‌ام؟
۹. پتویم یا پتوام؟
۱۰. ماشینش یا ماشین‌اش؟
۱۱. لباسش یا لباس‌اش؟
۱۲. راهش یا راه‌اش؟

پاسخ:
۱. جوابم
۲. گوشی‌ام
۳. می‌بینمت
۴. دستش
۵. گیسویش
۶. صندلی‌ام
۷. غذایم
۸. کفشم
۹.پتویم
۱۰. ماشینم
۱۱. لباسش
۱۲. راهش

مثال‌های بیشتر در دو پیام بعدی.
*نمونه:
t.me/andishehsarapub
#ویرایش