▪️ عدنان غریفی به ابدیت پیوست. با بازنشر شعرهایی از ایشان که پیشتر در کانال منتشر شده بود، یاد این ادیب گرانقدر را گرامی ‌می‌داریم.

▪️آستراخان کافه | مجالی برای هم‌هوایی | کانالی برای راه یافتن به جهان سیال موسیقی و ادبیات

🌀| @astrakancafe

در نسل من هیچ‌کس به اندازه‌ی من به پیش از خود و هم‌نسلان و پس از خودش توجه نکرده است. این اعتباری نیست که وظیفه است. من این خانه و آدم‌ها و چراغ‌هایش را بیش از چراغ هرجای دیگری ارج می‌نهم. حیف از این داشته‌هامان که یک‌یک از دست می‌شوند.
یاد عدنان زنده
#فریاد_ناصری

برانداختن الگوها...
پول چرک کف دست است؟
شادی سبک است؟
حقیقت تلخ است؟...

باز نشر دوباره
اردی‌بهشت ۱۴۰۲

https://t.me/andaromidvari

نکته:

باور اندیشیده شده در خودآگاه نیست که اگر کسی گفت باور تو این است بگویی نه تا الان به آن فکر نکرده بودم. باور، الگو، پایه‌های پنهان فکر است. هندسه‌ی پنهان طرح بیرونی است. زیر نقشِ طرح‌های بیرونی است. باورها، الگوها دستورهای برنامه‌نویسی درون هر فردند.
این را هم بگویم هر فرد مجموعه‌ای از باورهای اقتصادی، خانوادگی، اجتماعی، سیاسی... است که بر اساس آن‌ها پیش می‌رود.
در واقع می‌توانم بگویم، ما ملت جمله قصاریم و پر از قصوریم.

ممنونم که پست‌ها را به اشتراک می‌گذارید.

#فریاد_ناصری
@andaromidvari

دیدن در معنای فهمیدن
چیزها، منظرها و فهم‌ها

باز نشر دوم
اردیبهشت ۱۴۰۲
https://t.me/andaromidvari

دوستان
ما امسال نمایشگاه هستیم و بیش از هر سال چشم‌انتظار شماییم.
فعلاً راهرو ۷ غرفه‌‌ی ۷ را داشته باشید، اگر تغییری کرد شماره‌ها اطلاع‌رسانی می‌کنیم.
باقی‌ش می‌ماند همت شما که بیایید و از دیدارتان خوشحالمان کنید.
نشر حکمت کلمه
نمایشگاه کتاب تهران
گر زدستت می‌رسد کاری بکن
ور نه با فوروارد همکاری بکن
@hekmatkalame

هرچه می‌خواهی زبانش را بجو

زنبورها برای گل‌ها می‌آیند نه به دعا و عبادت یا رقص و آواز

پی‌نوشت:
در باز نشر دوباره بگویم که اینجا، از الگوی مدام غلطی می‌گویم که به گمانم بسیار مهم است.

https://t.me/andaromidvari

مشتاقم تحلیلتان از این داده‌ی آماری مختصر را بخوانم و اینجا منتشر کنم.

پرسش من درباره‌ی سه چهره‌‌ی تجدد‌خواه اجتماعی‌ادبی، بهار و دهخدا و میرزاده، ناظر به سه نوع تفکر خلاقانه، محافظه‌کار و انتقادی بود.
البته تناظر بین این سه چهره و این سه مدل فکری مطابقت کامل ندارد اما رفتارشان در مواجهه با بحران و معضل و بن‌بست پیشِ رویشان قابلیت انطباق دارد.
با اینکه هر سه تا پیش از اینکه با بن‌بست نهایی روبرو شوند، در عرصه‌ی ادبی اجتماعی فعال بوده‌اند اما بعد از آن میرزاده‌ی عشقی روش انتقادی را تا سرحد جانش پیش می‌برد. دهخدا بن‌بست را می‌پذیرد و به کار دیگری، هرچند بنیادین مشغول می‌شود اما تنها بهار است که کماکان در یک بازی استراتژیک در حد وسع و امکانات زمان با پیش‌روی و عقب‌نشینی نزدیک به روش تفکر خلاقانه ادامه می‌دهد.
و در این پرسش آماری مختصر اوست که کمترین رای را آورده است. در جوامع توسعه‌یافته این مدل و الگوی زیستی و اجتماعی بیشترین فراگیری را دارد. نه پذیرش شکست و وانهادن عرصه، نه جان‌بختن و شهادت، که زیستن در فرصت‌های رشد و پیش‌روی. این است که ارج و ارزش دارد.

پی‌نوشت: امسال سبکبارتر از همیشه تنها و خلوت غرفه را چیدم.  البته هنوز کمی کار دارد. نرسیدم بنر را بزنم. گفتم نفسی تازه کنم و دوباره مشغول شوم.
#فریاد_ناصری
#نشر_حکمت_کلمه

@andaromidvari

لیستی از کتاب‌های قیمت قدیم نشر حکمت کلمه
بچه‌ی زیگموند. مجموعه داستان. ۶۸۰۰ تومان
زوزه در نور ماه. مجموعه داستان. ۱۱۰۰۰ تومان
زنانی که زنده‌اند. مجموعه داستان
۲۵۰۰۰ تومان
مسیو ابراهیم و گل‌های قرآن. رمان کوتاه. ۳۵۰۰۰ تومان
بی‌مقصد. مجموعه داستان. ۳۲۵۰۰ تومان
قهرمانانی که نیستیم. مجموعه داستان ۲۴۵۰۰ تومان
در ذهن سال‌ها. شش قصه. ۳۰۰۰۰ تومان
استکاتو. مجموعه داستان. ۳۱۰۰۰ تومان
سور و سوگ. مجموعه داستان ۴۲۰۰۰ تومان
یک شب قشنگ. سارا سالوی. ۴۰۰۰۰ تومان
سه بار در سپیده دم. آلخاندرو باریکو. ۳۸۰۰۰ تومان
شه‌‌خاک. سفرنامه. ۴۰۰۰۰ تومان
دائو. ۵۱۰۰۰ تومان
و...

از ۶۸۰۰ تا ۵۱۰۰۰ تومان

لیست به روز خواهد شد با مجموعه شعرهایمان.

لطفاً لیست را در گروهایی که هستید، به اشتراک بگذارید.

#نشر_حکمت_کلمه
#نمایشگاه
شبستان
راهرو ۷، غرفه ۷

مثبت کتاب نشر - ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۲ - سی و چهارمین نمایشگاه کتاب تهران (شبکه کتاب) | شبکه کتاب - ۲۰ اردیبهشت ماه ۱۴۰۲
https://telewebion.com/episode/0x66eef9e
شبکه اینترنتی کتاب
گفتگو
با دوست خوبم حمید بابایی پیرامون کتاب
@andaromidvari

با طمانینه و آرام کتاب‌ها را نگاه می‌کرد. چادر عربی‌اش از آن‌ها بود که بندی به انگشت شست می‌افتد تا نگه‌ش دارد. پشت میز ایستادم که اگر سوالی داشت بپرسد، چیزی نپرسید. رد نگاه و انگشتش چرخید روی کتاب «داستان زندگی یک نقاش باحجاب» پرسیدم: اجازه می‌دهید، مختصری توضیح بدهم؟ کمی از کتاب گفتم تا اگر پیش‌فرضی دارد، برایش روشن شود که کتاب چیست. برداشت. گفت: ادبیات عرب دیگه چی دارین؟ قمارباز و میراث و مرگ و خاطرات را گذاشتم روبرویشان. قمارباز و داستان زندگی یک نقاش را برداشت. موقع حساب و کتاب گفت: من هم نقاشم و از نوشته‌های کانالتان شما را شناختم.
تا داستان زندگی یک نقاش باحجاب را نخوانید، نمی‌دانید چقدر جالب است که یک نقاش باحجاب، داستان زندگی یک نقاش باحجاب دیگر را بخواند.

#پرسان
#نمایشگاه
#نشر_حکمت_کلمه
شبستان
راهرو ۷، غرفه ۷

بین ما چیزی هست
معلوم است، از نگاه‌های تو و
صورت گل‌انداخته‌ی من
هر از گاهی هردومان پرت می‌شویم
انگار که به یک چیز فکر می‌کنیم
و دوباره با لبخندی شروع می‌کنیم...

ناهیت آکگون
مشقِ #فریاد_ناصری

پی‌نوشت:
پایان این شعر می‌نویسد

بین ما چیزی هست
که در نگاه تو می‌درخشد و
در من، نک زبانم است.


سعی کرده‌ام بین دو فضای تلگرام و اینستاگرام تقسیم کار کنم. شعر و ترجمه اینستاگرام، تلگرام مباحث نظری و یادداشت‌ها.
نشانی اینستاگرام من:

@faryadnaseri_

شعر و ادبیات بزرگترین منبع فرهنگ الگوساز ماست. در برابر این نیروی مهیب باید به چیزهایی آگاه باشیم، نخست اینکه آنچه با آن مواجه‌ایم، سرشار از تکنیک‌های ادبی است، برای اثرگذاری و زیباسازی، بعد اثر ادبی واقعیت خودش را دارد در کنار واقعیت جهان بیرونی. این دو واقعیت از هم بریده نیستند و بر هم مؤثرند اما در نهایت متفاوتند.
از طرف دیگر بخش اعظم هنجارسازی‌های این سنت درباره‌ی تمام امور زندگی امروزه، دیگر کار نمی‌کنند و از کارافتاده‌اند اما داشته‌های ذهنی ما را ساخته‌اند. چه کسی می‌تواند بگوید تصورش از عشق، تصوری نیست که شاعران ساخته‌اند؟ اما آیا عشق روزگار ما همان است که سعدی و حافظ و مولانا ساخته‌اند؟
حالا با این هزاران تن طلای آمیخته به سنگ و آهن چه کنیم؟
یک. پذیرفتن تمامش به نام داشته‌‌ی فرهنگی (سنت‌پرستی)
دو. ترک آن تا سرحدات توانمان (هرچند ترک جهان، برای آدم در جهان ناممکن است)
سه. کوبیدن و تصفیه‌ و احیااَش (این احیا را کاملا هرمنوتیکی باید فهم کرد) روشی که به مثل نیما پیش گرفت. اینجا روش مهم است، اگرچه هرمنوتیسین‌ها معتقدند: حقیقت در چنگ روش نیست.

یادداشت مرتبط:
سه متجدد و سه مدل فکری
و یادداشت‌های پیرامون الگو و باور

#فریاد_ناصری
@andaromidvari

الگوسازی از رهگذر ادبیات، با تکیه بر قدرت رخ می‌دهد اما باید بدانیم این قدرت لزوماً قدرت بیرونی و قهری و ایدئولوژیک نیست. بلکه ارتباط قدرت و دانش در گام اول ذاتی است. یعنی سخنی که می‌تواند رسوخ کند، نفوذ کند، به نحوی از عهده‌ی اثبات خودش برآید، صاحب قدرت است. از همین رو ما برای براندازی و احیای الگوها و سنتمان باید با ساختارهای قدرت‌یابی سخن فارسی آشنا باشیم و به آن‌ها احاطه داشته باشیم.
ساده‌تر باید رد ساخت منطقی جمله، رد منشاء مفهومی آن را پیدا کنیم.
برای مثال فکر می‌کنم رد رنج کشیدن برای موفقیت را می‌شود در ایده‌ای پیدا کرد که برای ساخت آخرت، تحمل رنج (ریاضت) را ترویج می‌کند.
اکنون به نظرتان آیا همین که در ساحت مفهوم این حرف را رد و نقد و نقض کنیم، کفایت است؟
این کار مثل چیدن سبزی است که ساقه را بچینی و ریشه بماند.
اصل کار خنثی کردن آن ساخت و طرح منطقی است که این مفهوم بر آن سوار است.
حرف این است که اگر می‌خواهید، فکر و حرف و نظری را از مسندش پایین بکشید، پیش از هرچیز باید منطقش را شکست بدهید.
منطق همان سیستم معنادهی هر گفتمان است. همان که قدما می‌گفتند: صدق و کذب و اعتبار سخن به آن سنجیده می‌شد.
وقتی منطق گفتمانی را شکست بدهید، خودبه‌خود تمام گزاره‌های هنجاری‌اش فرومی‌ریزد.

#باور #الگو #منطق
@andaromidvari

دوستان امروز غرفه‌ی نشر "حکمت کلمه" در نمایشگاه بودم و از کتاب‌هاشون که با دقت انتخاب و باسلیقه منتشر شده بود لذت بردم.
پیشنهاد می‌کنم سری بهشون بزنید.
عکس بالا رو از روی میزشون انداختم.
شبستان اصلی بودند، راهروی ۷ غرفه‌ی ۷.
قیمت‌هاشون هم خیلی مناسب‌تر از پشت جلد کتاب‌های دیگه بود.

بسیار مهم است که از خود، چه تصوری داریم. یعنی از چه طریقی خود را متصور می‌شویم و درک می‌کنیم. درک انسانی از خود و انسان‌بودن دوره‌های مختلفی را پشت‌سر گذاشته است.
پیش از آنکه بخواهم وارد شرح نظری دوره‌های درک آدمی از خود و انسان بشوم، تمثیل‌های این دوره‌ها را با هم مروری می‌کنیم. این تمثیل‌ها گذرگاه درک آن شرح نظری و به معنای خود شرح است.
نخست انسان خود را چیزی طبیعی در میان طبیعت می‌دیده است. علفی در میان علف‌های روییدنی که ارتزاقی دارد و رشدی.
دوم، انسان خود را حیوانی در میان حیوانات می‌دیده است و تمایز خود را مثل در نطق می‌دانسته طبق گفته آن فیلسوف یا مثلا شرم ‌ حیا به قول بزرگان اسلام. این خود را طبیعی یا حیوان دیدن زمان زیادی را به خود اختصاص داده است.
بعد که انسان کمی ورزیده‌تر شده و دستی پیدا کرده است، خود را کوزه دیده و جلوتر که آمده کوره و اجاق و خانه دیده است. این دوره نیز بسیار پاییده است.
بعد از این تصور مکانیکی‌اش کمی فراتر رفته و خود را ماشینی مکانیکی دیده است که موتوری دارد و حرکتی.
هر چه پیشتر آمده دوره‌ها کوتاه‌تر شده‌اند تا جایی که تصور کامپیوتری از خود مدام گونه عوض کرده و انسان همزمان و درهم تصوراتش را به‌روز کرده است.
امروز وقتی انسان وقتی مدام می‌گوید: انرژی بد نده یا انرژی خوب بده، از خودش تصوری نوین و فیزیکال دارد، تصوری در محدوده فیزیک کوانتوم مثلاً.
خیلی مختصر این مطلب مهم را گفتم تا برسم به اینکه ادبیات و ضرب‌المثل‌های ما بیشتر ساخته‌ی دورهای نخست است. الگو گرفتن از ذهن انسان درگذشته که تصوری طبیعی از خود داشته است برای انسان کوانتومی امروز هم ناشدنی است هم اینکه اگر بخواهد الگو بگیرد و اصرار بر الگوگیری کند، دچار ترک‌های روانی خواهد شد. اگر بخواهیم چاره‌ای پیدا کنیم می‌شود گفت احیای سنت اما نه به معنایی که اندیشمندان مسلمان پیشین گفتند بلکه به معنای هرمنوتیکی آن می‌توانیم با سنت‌های گذشته گفتگو کنیم و بدانیم که البته با آن‌ها هرگز هم‌افق نخواهیم بود.
#فریاد_ناصری
#الگو
@andaromidvari

انسان‌هایی که دچار الگوهای غلطند و در ترک‌های روانی گرفتار آمده‌اند، بیشترین آسیب را می‌زنند. آن‌ها ادعای الگوهای گذشته و درگذشته را دارند اما موتور وجودی‌شان، رانه‌ی غریزی‌شان در مسیری دیگر حرکت می‌کند.
مثلاً زنی یا مردی را در نظر بگیرید که در حرف‌های روزمره و مدامش از فقدان عشق حرف می‌زند اما همزمان در تلاش برای مدیریت کردن چند رابطه است تا در نهایت پرمنفعت‌ترین آن را انتخاب کند.
واقعیت عینی او، در مسیر غریزه‌ی انتخاب بهتر و برتر همین است، اما او در دام الگوهای غلط افتاده است و بین دو قطب، مرزهایش مخدوش شده است.
چنین انسانی تنها یک راه دارد، یکرویه شدن با خودش.
#فرياد_ناصرى
@andaromudvari

🔸لذت شعـر


پشت كرده‌ای به من اما نمی دانی
اصلن از پشت به هم نمی آئيم

قلب من از هفت پشت
به قبيله‌ای می رسد
كه پهلوانانش را
زنان خاک كرده‌اند

و زبان ام، از انگشت پاهای تو آغاز می شود

بومی نفس‌هاي توام
ضرب كه مي‌گيرد

زني كه از همه‌ی تخت‌ها
باكره پائين مي‌آيد

رو كن
در آسمان دلم
بادبادک های فاحشه دُم در آورده‌اند

كارد كه می زنی
تبت يدا خوان رگم می شود
راهی كه از پای تو نگيرد
                                 گم می شود
وگرنه به قله‌ها مي‌رسد
راهی ندارد!

سنگ نينداز
بگذار جان من اين خواب
                              پا بگيرد

📚فریاد ناصری
▪️مجله ادبی گچ پَـژ - گروه شعـر