سنگ‌ریزه

به تو که فکر می‌کنم
سنگ‌ریزه‌ای در درونم گرم می‌شود
پرنده‌ای می‌آید و بر قلبم می‌نشیند
و ناگهان گل خشخاش می‌خندد
و قطره‌قطره از زخم‌هاش خون می‌رود

به تو که فکر می‌کنم
درخت زردآلو سراسر شکوفه می‌شود
و مثل دیوانه‌ها شروع می‌کند به چرخیدن
می‌چرخد و گُله‌گُله پراکنده می‌شود
پراکنده می‌شود و آب می‌رود
هسته‌ی الو هنوز شیری است
که شاخه‌ی جوانی در دهانم بریده می‌شود
مزه که می‌کنم لبهام می‌سوزد

به تو که فکر می‌کنم
سنگریزه‌ای در قلبم گرم می‌شود.


▫️ شعری از بدری رحیم ایوب‌اوغلو
(شاعر و نقاش)
▫️ برگردان به پارسی: فریاد ناصری
▫️ صدای: ابرو اوزدن

▪️ آستراخان کافه | مجالی برای هم‌هوایی | کانالی برای راه یافتن به جهان سیال موسیقی و ادبیات

🌀| @astrakancafe

راه‌اندازی استارت‌آپ رتبه‌بندی کتاب، راهکار رونق تألیف است
فریاد ناصری، مدیر انتشارات حکمت کلمه در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب (ایبنا) گفت: بزرگ‌ترین مشکل در برابر تألیف، نبود سیستم منظمی برای تبلیغ کتاب‌هاست. من تمامی کتاب‌های داستانی خود را به‌قیمت قدیم می‌فروشم، نهایتاً ۳۰هزار تومان؛ تا شاید با این قیمت بتوانم فردی را به خرید کتاب ایرانی ترغیب کنم.

وی افزود: امروزه خیلی افراد می‌گویند «مشکل ما گرانی است.» من تکذیب می‌کنم. می‌گویند «مشکل تأمین کاغذ است.» تکذیب می‌کنم. از نظر آماری اصلاً نمی‌پذیرم با وجود جمعیت ۸۰میلیونی ایران، کتابی با تیراژ ۵۰۰ نفروشد، دلیل این اتفاق بی‌خبری مردم از این کتاب است. من از تمامی ابزارها استفاده کردم ولی به نتیجه‌ای نرسیدم. بخش فکری و نظری ما غنای بسیاری دارد اما ما نمی‌توانیم آن را درست ارائه کنیم. در مثال ساده‌تر، ما مهد زعفران دنیا هستیم ولی بسته‌بندی درستی نداریم. همین می‌شود که تاجر زعفران ما را می‌خرد و با بسته‌بندی زیبا در اسپانیا به فروش می‌رساند. ما مولانا را داریم ولی نسخه به‌روزشده سینمایی آن در غرب و روم ساخته می‌شود.

مدیر انتشارات حکمت کلمه تصریح کرد: در واقع نکته این نیست که تألیف ما ضعیف است؛ بلکه در ارائه آن ضعیف هستیم. واقعاً هر کسی ایده خوبی برای معرفی کارهای انتشارات ما داشته باشد حاضرم با او قرارداد ببندم. من تضمین می‌کنم اگر یک کتاب، خوب معرفی شود نه‌تنها ۵۰۰ جلد بلکه ۱۰۰۰ جلد از آن به فروش خواهد رسید. حتی در کنار معرفی می‌توان استارت‌آپی برای نمره‌دهی به کتاب‌ها تأسیس کرد که مردم پس از خواندن آن کتاب به آن نمره دهند و مثل سایت‌های خارجی یک معیار درست و کامل برای نمره‌دهی داشته باشیم. حتی خانه کتاب که اطلاعات تمامی کتاب‌ها را دارد می‌تواند به‌سادگی یک بخش برای نمره‌دهی اضافه کند. اگر این مشکل حل شود تمام مشکلات دیگر نیز حل خواهد شد. گرانی و مشکلات ناشران و نویسندگان و... به چشم نخواهد آمد. به نظر من رسانه‌ها هر کتاب را در قالب یک ویدئو یک الی دودقیقه‌ای معرفی کنند. بعد از آن خواهیم دید کتاب ترجمه بیشتر فروش می‌رود یا تألیف.
https://www.ibna.ir/fa/shortint/337421/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%A2%D9%BE-%D8%B1%D8%AA%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%82-%D8%AA%D8%A3%D9%84%DB%8C%D9%81

مدیر نشر حکمت کلمه در گفتگو با برنامه گقتگومحور«مثبت کتاب»مطرح کرد؛
صبر و حوصله و گفتگو محور بودن نقد و بررسی اولین گام برای نشر یک اثر است

ناصری درباره چگونه پذیرفته شدن یک اثر صبر و حوصله به خرج دادن و گفتگو محور بودن نقد و بررسی یک اثر را از اولین گام های مراحل نشر اثر دانست.

به گزارش خبرگزاری شبستان به نقل از روابط عمومی تلویزیون اینترنتی کتاب از سی و چهارمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران، فریاد ناصری مدیر نشر حکمت کلام، اظهار داشت: برای یک اثر ناشرین شناخته شده در همان حوزه را باید شناخت و به همان ها مراجعه کرد. این نکته در پذیرش آثار ارائه شده یکی از اولین گام ها است. از همین رو گاهی نویسندگان با آثاری که تالیف کرده اند و با مراجعه به ناشرین مربوطه معرفی می گردند.



فریاد ناصری گفت: هر نشر معیار و قضاوت خودش را دارد. اما فرم و محتوا و مهارت تخصصی که یک اثر دارد در میزان قبول شدن موثر است. در کنار ذوق و قریضه باید مهارت لازم هم وجود داشته باشد.آثار پس از پذیرش به ویراستار ارسال شده و ایرادها و اشکال های وارد در کار برطرف و صفحه بندی می شود تا به ارشاد ارسال کنیم.

گاهی دلایل ویراستار منشا اتفاقات خوبی در ذهن می شود

وی در پاسخ به سوال رسم الخط داشتن هر ناشر، بیان کرد: اصولش این است و هر ناشری رسم الخط خود را دارد. ما در نشر سعی کردیم نه چندان رسم الخط کلاسیک و نه چندان رسم الخط امروزی باشد.بلکه یک رسم الخط میانه را پیش گرفتیم. که برای طیف های مختلف قابل پذیرش باشد.

مدیر نشر حکمت گفت: تغییراتی که سر ویراستار برای یک اثر در نظر دارد، نباید در مقابلش جبهه گرفت . بلکه بهتر است دلایلش را بشنویم. ممکن است آن دلایل در ذهن ما سبب اتفاقات خوبی شود و به بهبود اثر کمک کند.

یک اثر پس از ویراستاری به صفحه بندی می رسد و در قطع خود انجام می شود

ناصری در خصوص قطع و شکل کتاب افزود: حجم کتاب بسیار موثر است. مثلا اگر کتاب حجیم باشد در این صورت قطع بزرگ مناسب است. قطع و اندازه یک مسئلۀ بصری است و در واقع ما وارد یک امر بصری می شویم. وی افزود شکل کتاب یک اثر تجسمی است و میزان حاشیه و ورق خوری و قطع کتاب خودش یک شکل است. شکلی که اگر درست انتخاب گردد چشم نواز است و خواننده حس و حال بهتری را تجربه خواهد کرد.

وی در پاسخ به سوال اینکه انتخاب طرح جلد بر عهدۀ چه کسی است، بیان کرد:انتخاب طرح جلد حق ناشر است. اما در یک سیر گفتگویی با مولف باید شکل گیرد، چرا که مولف به محتوا و درونمایۀ کتاب تسلط بیشتری دارد و با این گفتگو کار بهتر پیش خواهد رفت.

ناصری گفت: یکی از مسائلی که وجود دارد این است که مولفین برای چاپ اثر عجله دارند. البته حق هم دارند چون کار تمام شده و منتظر خروجی هستند. اما روند اداری کار زمان بر است. شاید در کوتاه ترین حالت ممکن یکسال به طول می انجامد



قیمت کتاب نسبت به سایر محصولات مناسب تر است

وی همچنین دربارۀ نحوۀ قیمت گذاری کتاب اذعان کرد: طبق هزینه کاغذ و مقوا، چاپ، صحافی، طرح جلد و غیره یک قیمت تمام شده ای را باید در نظر گرفت. اما آنچه مرسوم است این است که عدد قیمت تمام شدۀ یک کتاب ضرب در سه یا سه و نیم شده و به این شکل قیمت نهایی تایید یگردد. مثلا اگر یک کتاب با طراحی جلد و غیره 70هزار تومن باشد ضرب در سه یا سه و نیم شده و قیمت اصلی آن تعیین می گردد. البته الان صفحه ای و برگی هم قیمت گذاری می کنند.

مدیر نشرحکمت کلامدربارۀ گران بودن کتاب ،اظهار داشت:کماکان کتاب نسبت به محصولات دیگر قیمت مناسب تری دارد. ما باید قیمت را واقعی کنیم و باید کاری کنیم که کتاب با قیمت خوب و واقعی عرضه شود.

در پایان فریادناصری در خصوص کاغذهای یارانه ای، بیان کرد: در ایام کرونا یک سری کاغذ باگ و خارجی از طرف اتحادیه ناشران به ناشرها داده شد. این اواخر هم کاغذ ایرانی دادند. که این کاغذ برای نشر کیفیت ندارد با توجه به امکاناتی که داریم برای چاپ مناسب نیست. اما همین کاغذ دادن به ناشران کار خوبی هست. هم اکنون با مراجعه به سایت خانه کتاب به هر کسی که تقاضای کاغذ داشته باشد اعطا می شود.

گفتنی است، شبکۀ تلویزیونی کتاب در سی‌وچهارمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران در دو بخش مجزای «استودیو شبکه کتاب» و «غرفه شبکه کتاب» فعالیت دارد.

#نشر_حکمت_کلمه http://shabestan.ir/detail/News/1266711

پروژ‌ه‌ی الگوهای روایتی و شخصیتی رو
به‌طور متنی پیش از این اینجا منتشر کردم و حالا همزمان به‌طور تصویری هم در اینستاگرام پیش می‌برم.
این پروژه به چند دلیل اهمیت دارد که من فعلا تمرکزم را گذاشته‌ام روی جنبه‌های روایی ماجرا و از هرگونه تفسیر سیاسی، اجتماعی، تاریخی و عرفانی می‌پرهیزم. در این پروژه تبار بن‌مایه‌های فرهنگی را رد می‌زنم تاکنون در اینستاگرام رد شير تعزیه را تا گیل‌گامیش زده‌ام.
شباهت الگوی روایی حضرت عباس و گرامی‌کرد یادگار زریران را نشان داده‌ام.
شباهت ساختاری روایت ورجمکرد و کشتی نوح را نشان داده‌ام.
این پروژه برای اهل ادبیات، سینما... در یک کلمه برای تمام کسانی که در علوم انسانی فعالیت دارند، می‌تواند راهگشا و مهم باشد.
#فریاد_ناصری

پی‌نوشت:
باید بگویم این همان پروژه‌‌ی الگوهاست. که بخش‌های از فصل الگوهای فکری‌اش را پیش از این اینجا منتشر کرده‌ام. اکنون بخش‌هایی از فصلی دیگر را منتشر می کنم. این الگوها قرار است نشان دهند ریشه‌ی هرچیزی در کجاست؟ و آنچه هست ساخته‌ی تاریخ خود است. چنانکه «مسافری به شهری رفت و دید همه آنجا در آشپزی تمام مواد را خرد می‌کنند. برای‌اش جالب شد که چرا؟ پی ماجرا را گرفت و دید این شهر تاریخی ندارد و تازه تأسیس است. شهری کارگری بوده است و نخستین کسانی که به این شهر آمده‌اند، ظرف و ظروف خاصب نداشته‌اند. بیشترشان ماهتابه و قابلمه‌ای کوچک داشته‌اند که ناگزیر همه چیز را برای پختن خرد می‌کرده‌اند و هنوز می‌کنند» و بسیار از این دست ماجراها.

در بهار چشم انتظار زمستان
در زمستان دلتنگ بهار
دلتنگ چیزی که نیست
مگر دیدن شرط دلتنگی نبود؟
بی‌خیال! بعضی چیزها نبودنشان زیباست.
ازدمیر آصیف
#فریاد_ناصری

آخر ای خاتم جمشید همایون آثار
گر فتد عکس تو بر نقش نگینم چه شود؟
حافظ
آیا سلیمان همان جمشید است؟
چرا الگوهای روایی، شخصیتی و فکری تکرار می‌شوند؟
#فریاد_ناصری

چون در اینستاگرام ناقص بارگذاری شد.

تحول شخصیت
روایت‌ها، شباهت‌ها
دو علمدار در دو روایت
از گرامی‌کرد یادگار زریران تا عباس بن علی در واقعه‌ی عاشورا

#فریاد_ناصری

گاهی یک اتفاقی که در گذشته رخ داده، یک تجربه، تأثیری در ذهن فرد می‌گذارد؛ خود آن تجربه به مرور در ذهن فرد کم‌رنگ می‌شود ولی تأثیری که برجای گذاشته باقی می‌ماند و باعث ایجاد یک الگوی فکری ناخودآگاه می‌شود. در نتیجه فرد براساس این الگوی فکری رفتاری را در پیش می‌گیرد که علت آن را نمی‌داند.
#mindset
#الگوی_فکری
#پی‌نوشت: مطلب تألیفی نیست.
پی‌نوشت تالیفی: هرچقدر سنت سنگین باشد، این الگوهای رفتاری موروثی که دلیلش را نمی‌دانیم بیشتر می‌شود. آن‌قدر که در سنت‌های کهن، آدمیان گویی در خواب زندگی می‌کنند.

Xoş ol ki, dəmi-əcəl çəkəm badeyi-nab,
Sərməst yatam qəbrdə ta ruzi-hesab.
Qovğayi-qiyamətdə duram məstü xərab,
Nə fikri-hesab ola, nə idraki-əzab

خوش اول کی دم اجل چکم باده‌ی ناب
سرمست یاتام قبریده تا روز حیساب
غوغای قیماتده دورام مست و خراب
نه فیکر حساب اولا، نه ایدراک عذاب

#رباعی
#فضولی

ای خوش که دم مرگ کشم باده‌ی ناب
سرمست روم به خاک تا روز حساب
برخیزم از آن میان چنان مست و خراب
نه فکر حسابی و نه ادراک عذاب

فارسی #فریاد_ناصری

Zahid, meyi-nabdəndir ikrah qələt!
Sən xah sözüm səhih tut, xah qələt.
Məscidlərə girdigim degil rəğıbətdən.
Sərməstligimdən eylərəm rah qələt

#رباعی
#فضولی
#Rübai
#Füzuli

از باده‌ی ناب، زاهد اکراه غلط
خواه این سخنم صحیح‌دان خواه غلط
آمد شدنم به مسجد از رغبت نیست
سرمست چنانم که شده راه غلط

فارسی #فریاد_ناصری

اول این عالم تاریک بود...
مهابهارت. دفتر اول

عرفان چیزی نیست جز آگاهی از خود، درون خود، از اثر آنچه می‌خوریم و می‌گوییم. اما کیست کسی که هشیار باشد چه از دهان فرومی‌برد و چه برمی‌آورد؟

بیرون تر و تازه، از رگه‌های آب زیرزمینی تازه است. تن خشکی زده هم یعنی آب‌ها خشکیده‌اند.

روان در چهره آشکار است همان از «کوزه برون تراود که در اوست.»

سر بر خاک تن خود بگذاریم و بشنویم. البت که به حرف ساده است به عمل هم حتی، اما در روزگار کارهای بزرگ کیست که بتواند چنین خرد و ساده گوش بر خاک خود نهد و آوازهای درونش را بشنود؟

Mey nəfyini eyləyib şüar, ey vaiz!
Tutdun rəhi-tə’ni-eşqi-yar, ey vaiz!
Tərki-meyü məhbub edəriz cənnət üçün,
Şərh eylə ki, cənnətdə nə var, ey vaiz!
#رباعی
#فضولی
#Rübai
#Füzuli
داری حذر از می تو شعار ای واعظ
کردی همه طعنِ عشق یار ای واعظ
ترک می و محبوب برای جنت
پس گو که به جنتت چکار ای واعظ

فارسی #فریاد_ناصری

انه الکلام هو دم الرحمان

همانا سخن دم و نَفسِ خداوند است.
ابن عربی

یعنی ما هم اگر بگوییم باش، می‌شود.



Yandırdı məni şövqi-cəmalın, ey mah!
Hər ləhzə əcəb degil yetirsəm gögə ah!
Zülfün girehi çıxdı əlimdən nagah,
Gör kim, nə cəfa etdi mənə bəxti-siyah.

#رباعی
#فضولی
#Rübai
#Füzuli

سوزاند مرا شوق جمالت ای ماه
هر لحظه ز من بر آسمان باشد آه
از دست بشد رشته‌ی زلفت ناگاه
بنگر که جفا ز چه کیست، ای بختِ سیاه.

پی‌نوشت: مصرع چهارم چنین به متن اصلی نزدیک‌تر است؛
بنگر که جفا چه کرد، اقبالش سیاه.

فارسی #فریاد_ناصری

در آغاز تاریکی در تاریکی نهفته بود.
هیچ علامت مشخصی نبود، همه جا آب بود.
آن فرد به نیروی حرارت به وجود آمد.


ریگ‌ودا

این آدم‌ها چه می‌کردند تا به تحولی دست یابند که آنان را رهایی بخشد؟ تا جایی که من سردرمی‌آورم آنها هیچ کاری نمی‌کردند (وو وی/ wu wei) و می‌گذاشتند چیزها اتفاق بیفتد.

یونگ در شرح گل‌زرین


ایمان هم جز اندکی از جان‌های درخشان را برنساخته باقی هنوز رموک و دردناک در راهند.


نامه‌های آلی



Ey qaib olan dideyi-xunbarimdən!
Vey rahət olan sineyi-əfgarimdən!
Mən varimi yox səninçün etdim, nə rəva
Sən tutmayasan xəbər yoxü varimdən.
#رباعی
#فضولی
#Rübai
#Füzuli

ای محوشده ز دیده‌ی خون‌بارم!
وی گشته رها ز سینه‌ی افگارم!
بودم به رهت نبود گشت و نه رواست
هرگز خبری نگیری از آثارم.


فارسی #فریاد_ناصری

من چراغم را در آمد رفتن همسایه‌‌ام
افروختم در یک شب تاریک.

نیما

به برقی از دل مایوس‌ کاش در گیرم
کباب سوختنم چون چراغ در ره باد

بیدل

چراغ رهگذریم اوفتاده در ره باد

صائب



Hər gəh ki, bahar qıldı arayişi-bağ,
Növmidlik urdu laləvəş bağrıma dağ,
Zira tikən üzrə tutdu bülbül məskən,
Gül bad güzərgəhində yandırdı çirağ.

#رباعی
#فضولی
#Rübai
#Füzuli

هر گه که بهار داد آرایش باغ
زد بر جگرم چو لاله، نومیدی داغ
زیرا که گرفت، خانه بلبل بر خار
گل کرد فروزان، به ره باد چراغ


فارسی #فریاد_ناصری

Gördüm səni, əldən ixtiyarım getdi,
Baxdım üzünə, səbrü qərarım getdi.
Xak oldumü hər yana qübarım getdi,
Əlqissə, qapından e’tibarım getdi

تا دیدمت اختیارم از دست برفت
از روی مه‌ات قرارم از دست برفت
چون خاک شدم، غبارم از دست برفت
القصه که اعتبارم از دست برفت.
#رباعی
#فضولی
فارسی #فریاد_ناصری

مصرع سوم را اولش این‌طور نوشتم که «چون خاک شدم، گرد و غبارم برخاست» دیدم ساختار مضمون ققنوسی‌ـ‌عرفانی واردش شده است. شبیه همان حرف خواجه‌ی هرات که «از آسمان تاج می‌بارد، بر سر آن که سر فرود آرد». عوضش کردم.
آن حال خوشی که از زبان و کلمات فارسی به من دست می‌دهد، فکر نمی‌کنم در هیچ زبانی تجربه‌اش کنم. منی که آنادیلی‌ام، زبان مادری‌ام ترکی‌ست. نشده در خواندن ترکی هیچ‌وقت آن نشئه‌ی فارسی را تجربه کنم.
حالا از طرفی هیچ‌وقت نشده حالتی را که از شنیدن موسیقی و صدای آواز ترکی بر من می‌رود، در آواز و موسیقی دستگاهی ایران تجربه کنم. خیلی عجیب است. به‌خصوص آواز ترکی... ای داد... استخوانم را به گریه می‌اندازد و پوستم را به خنده... عجب است و عجب‌تر.
جالب اینکه مثلاً با صدای رضوی سروستانی یا شهیدی، یا بنان به حدود این حال رسیده‌ام اما با صدای شجریان خیلی کم... چرا دروغ بگویم؟
می‌گویند مردی بود که سال‌ها با رفقای پرنده‌باز حشر و نشر داشت و خودش هم استاد قهاری شده بود در پرورش قناری... در لحظات مرگ اتاق را از اغیار خالی کرد و فرزندش را نگه‌داشت. گفت: پسرم! نخواستم با ریا بمیرم من هیچ‌وقت از صدای بلبل و قناری لذت نمی‌بردم... نمی‌بردم را گفت و مرد.
من البته که نمی‌گویم مثلاً از صدای شجریان لذت نمی‌برم...نه... بسیار هم لذت می‌برم و برده‌ام... حرفم جدای از لذت است. غرق شدن است. من با صدای رضوی سروستانی غرق شده‌ام وقتی که می‌خواند: یارم به یک لا پیرهن... خوابیده زیر نسترن... درحالی‌که همین را شجریان هم خوانده است اما با صدای او غرق نشده‌ام تا هنوز... ولی با صدای ابراهیم تاتلی‌سس این ابراهیم خوش‌صدا... صورتم را می‌گیرم طرف آسمان و چهره‌ام در آسمان و ابرها حل می‌شود... همان حالی که وقتی شعر و نثر فارسی را می‌خوانم. غرق‌شدگی. این عجیب است و عجیب‌تر.
ببینید در این ترانه وقتی ابراهیم ناگهان صدایش را بالا می‌برد... انگار استخوانهایت را می‌سابند. این بند را می‌گویم:
Aramam sormam bir daha
Yalvarsan bile Allah'a
Çıkmasa gecem sabah'a, aramam
من بین دو زبان می‌خندم و می‌گریم و روزگارم را با کلمات سپری می‌کنم، شبیه فرشته‌ای که چوپان ابرهاست.

شاهین یمشو همان همای سعادت جمشید است؛ مرغ وارغنه­ای[40] که در زامیادیشت پس از گسست فَرّ از یم، شاه شیرسوار را ترک گفته بود.

این پست را شرحی بر مطالب این کانال می‌گذارم تا دوستان نو آمده را رهنما باشد. شاید در نظر اول این‌طور باشد که این‌جا چون کشکولی‌ست از شعر آن‌هم انواع شعر، مطالب اندیشگانی و آن‌هم در ساحت‌های مختلف و وحدتی که این مطالب را به هم پیوند دهد، وجود ندارد. اما نکته این‌جاست که «زیست ایرانی» را من سمفونی‌ای می‌دانم که نوازندگانش در پهنه‌ی وسیعی از جغرافیا (مکان) و در وسعت عظیمی از زمان در حال نواختنند.
برای فهم چرایی وضعیت امروزمان ـ چه شخصی، چه اجتماعی و فرهنگی ـ چاره‌ای جز بازشناخت این نوازندگان نداریم. فرهنگ ما دقیقاً نیاز به یک باستانشناسی دارد که در لایه‌های مختلفش کاوش کند و هر چه را که پیدا می‌کند در ربط و نسبت با دیگر لایه‌ها به فهم بیاورد.
گستره‌ی مکانی چنین میدان وسیعی از چین که نسخه‌های مانوی در آن‌جا یافته شد تا سوریا (سوریه) است. اگر بشمارم باید بگویم هند و کشمیر و پاکستان و افغانستان و کشورهای شمال ایران و ترکیه و عراق و شامات و کشوره‌های حوزه‌ی خلیج فارس و عربستان در شکل نواختن امروز ما سهم و اثر دارند. در این میان دین و فلسفه و اساطیر و ادبیات و شعر هم بزرگترین سازهای این ارکستر بزرگند. مرا هم سودای بزرگی در سر است. فهم این ارکستر و سمفونی‌ای که نواخته می‌شود. هر چه که اینجا می‌بینید، تکه‌های پازلی‌ است که پیدا می‌کنم.

كل ما تراه هنا هو قطع اللغز التي أجدها.
Burada gördüğünüz her şey benim bulduğum bulmacanın parçaları.
#فریاد_ناصری

این دروغ نیست که ما ایده‌های جوانی‌مان را ادامه می‌دهیم و می‌پروریم. این تازه‌ وقتی است که واقعا به ثمر رسیده باشیم. از نخستین ایده‌های من که هنوز بیان اولش را به‌خاطر دارم این بود که شعر و عرفان دو طور و ساحت فکری ماست. همان‌طور که فلسفه طور و ساحت فکر و غرب است. آنچه به غرب قدرت سلطه داد، چیزی جز فکرش نبود که در مادیات تجسم یافت. فکر ما اما در ماده تعین و تجسم و تجسد نیافت چراکه اصلا ضد ماده بود. این ضدیت با تجسم زمینی را در ریشه‌های فکری غرب و در افکار افلاطون هم می‌بینید. آنجا که چیزها را سایه‌ی حقایق و ذوات می‌داند. اما غرب بر همان پایه جهان را ساخت تا آنجا که امروز، سیاست‌مدارانش آنجا را باغ و باقی جهان را جنگل می‌دانند. فکر اما اما هر روز از دست داشتن در جهان تن زند و جهان را وانهاد. درحالی‌که در منطق خودش هم اگر می‌رفت، این جهان و جان و زندگی عطیه‌ی الهی بود. عطیه را باید ارج می‌نهاد، نه اینکه خوار کند.
در همان منطق، این جهان جایی بود که او/انسان به بسیاری چیزها پی برده بود و معجزات را همین‌جا دیده بود. خارج از این جهان نرفته بود که ببیند. چگونه چنین انسانی مهرابش را وانهاد تا ویرانه شود؟
غرب اما چرخید و چرخید و چنان صاحب دست شد که گویی می‌خواهد همه‌چیز را یک‌جا بربود؟

اگر از من بپرسند: #ما_چگونه_ما_شدیم؟ خواهم گفت: ما به جهان پشت کردیم، جهان هم به ما پشت کرد. ما جهان و دنیا و زندگی را خوار دیدیم، جهان و زندگی هم ما را خوار کرد. آیا فیلسوفان و متفکران و مصلحان و مبارزان ما را بیشتر خودمان نابود کرده‌ایم یا بیگانگان؟ پاسخ این پرسش گویای همه‌چیز است.

#فریاد_ناصری