🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿
📚🤔
🔴#آندری تارکوفسکی: «شاید سینما شخصی‌ترین هنر است. صمیمی‌ترین، خودمانی‌ترین، محرم و مانوس‌ترین هنر. تنها در سینماست که حقیقت صمیمی و مانوس مولف به اندازه‌ی کافی قابل قبول و قانع‌کننده برای پذیرفته شدن از سوی مخاطب است.»
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw


🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🔴#نقل_قول

پاراجانوف در فستیوال فیلمِ مونیخ، سال ۱۹۸۸ پس از نمایش فیلمِ «عاشقِ غریب» درحالی‌که اشک در چَشمانش حلقه بسته است می‌گوید:
می‌خواهم نکته‌ی مهمی درباره‌ی این فیلم بگویم. هر هُنرمندی باید بداند کِی وقت مُردن است. من می‌خواهم پس‌ازاین فیلم بمیرم؛ زیرا که بسیار دوستش دارم. این فیلم را به دوستم آندری تارکوفسکی تقدیم می‌کنم. از شما حُضار تقاضامَندم یک دقیقه به خاطر این مرد سکوت کنید.

#SergeiParajanov
#AndreiTarkovsky
#سرگی_پاراجانوف
#آندری_تارکوفسکی
#شوروی_سابق #روسیه #ارمنستان #گرجستان

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🔴#ما زندگی و جهان را حس می کنیم و از اینکه نمی توانیم آن را بشناسیم رنج می بَریم. اما شناختن ضروری نیست. چیزی که ضروری است دوست داشتن است، و ایمان داشتن. زیرا ایمان شناختی است که از طریقِ عشق حاصل می شود.

#آندری_تارکوفسکی
از "دفتر خاطرات"
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#چکامه

ــ باید برگردیم به نقطه شروع، نقطه‌ای که شما از همان جا راه غلط را انتخاب کردید. باید برگردیم به اصول بنیادی زندگی بدون کثیف کردن آب...

#آندری_تارکوفسکی
#Stalker

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#چکامه

به پیش پر می کشیم و
به پس می نگریم.

چه بهشتی بود!
چه جهنمی بود!

مردم میهن من
آینده را مرور می کنند.


#آندری_وزنسنسکی

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#معرفی_هنرمند


#کارگردان

#روبر_برسون


▪️#روبر_برسون (Robert Bresson) (زاده ۲۵ سپتامبر ۱۹۰۱ فرانسه – درگذشته ۱۸ دسامبر ۱۹۹۹ فرانسه) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس فرانسوی بود که فیلم‌هایش به سبک روحانی و پارسایانه شهرت داشت. او نقش بسزایی در ایجاد هنر فیلم‌سازی ایفا کرد و تأثیر بزرگی بر موج نوی فرانسه گذاشت. #ژان_لوک_گدار درباره برسون گفته که «برسون سینمای فرانسه است همانطور که #داستایفسکی ادبیات روس است و #موتزارت موسیقی آلمان.». #آندری_تارکوفسکی او را یکی از چهار الگوی خود در آفرینش‌های هنری می‌دانست.

▪️زندگی‌نامه

برسون در پوی دو دوم به دنیا آمد. در ابتدا بیشتر حول و حوش نقاشی و عکاسی کار می‌کرد تا اینکه اولین فیلم کوتاهش را در سال ۱۹۳۴ ساخت. در طول جنگ جهانی دوم به مدت یک سال در زندان‌های ارتش نازی به سر برد در سال ۱۹۴۳ برسون اولین فیلم بلند خود را (فرشتگان خیابان) ساخت .او در فیلم خانم‌های بوا دوبولون (خانم‌های پارک) آخرین همکاری خود را با بازیگران حرفه‌ای انجام داد. با فیلم خاطرات یک کشیش روستا او شروع به ساختن آثاری مینی‌مالیستی کرد و از آن به بعد نیز این سبک برای بقیه فیلم‌های او باقی‌ماند. البته بدین تربیت چون فیلم‌های او بسیار شخصی بودند و هیچ عنصر عامه‌پسندی در آن‌ها وجود نداشت به زحمت می‌توانست برای خود تهیه‌کننده‌ای پیدا کند و برای او ساختن بیش از یک فیلم در پنج سال تقریباً غیرممکن بود .اما در هر حال در اطراف کارهای او منتقدان متعصب بسیار زیادی وجود داشت. او در دهه هشتاد از فیلم‌سازی دست کشید و در سال ۱۹۹۹ به مرگ طبیعی در گذشت .

▪️زمینه

رویکرد هنری ابتدایی برسون مبتنی بر جدا کردن زبان سینما از زبان تئاتر بود که اغلب متکی به نحوهٔ اجرای بازیگران است. بازیگران او با تنیک 'بازیگر-مدل' می‌بایست هر صحنه را چند بار تکرار می‌کردند تا جایی که نتیجه کار هیچ شباهتی به 'اجرا' نداشته باشد. او خود در مصاحبه‌ای گفته است که «سعی دارم از بیان به وسیله چهره و ژست و لحن صدا امتناع کنم و بازیگران را به سمت اعمال ناخودآگاه سوق دهم.

برخی بر این باورند که تربیت و نظام اعتقادی کاتولیکی برسون در پس ساختار زمینه‌ای اکثر فیلم‌های او قرار دارد. زمینه‌های تکرار شونده در فیلم‌های او شامل رستگاری، سعادت می‌شوند. یکی از نمونه‌های آن در فیلم یک متهم محکوم به مرگ گریخت قابل مشاهده است که در آن یک فیلم‌نامه ساده در مورد فرار یک زندان جنگی را می‌توان به عنوان استعاره‌ای از روند پر رمز و راز رستگاری بازخوانی کرد.

▪️فیلم‌شناسی

فرشتگان گناه
(Les Anges du péché, 1943)

بانوان جنگل بولونی
(Les Dames du Bois de Boulogne, 1945)
خاطرات یک کشیش روستا

(Journal d'un curé de campagne, 1951)

محکوم‌به‌مرگی گریخته‌است

(Un condamné à mort s'est échappé ou Le vent souffle où il veut, 1956)
جیب‌بر
(Pickpocket, 1959)
محاکمه ژاندارک
(Procès de Jeanne d'Arc, 1962)
ناگهان بالتازار
(Au hasard Balthazar, 1966)
موشت (۱۹۶۷)
(Mouchette, 1967)
زن نازنین
(Une femme douce, 1969)
چهار شب یک رؤیابین
(Quatre nuits d'un rêveur, 1971)
لانسلو دو لاک
(Lancelot du Lac, 1974)
شاید شیطان
(Le Diable probablement, 1977)
پول
(L'argent, 1983)

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#چکامه

مطمئنا هنر نمی تواند هر چیزی را به هر کسی یاد بدهد، چون انسان چهار هزار سال است که هیچ چیز نیاموخته!

#آندری_تارکوفسکی

#البته_منظور_ایشون_مردم_ایران_نبوده

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#کتاب_ولحظه

جامعه‌ای که در آن روایتگری مرده باشد، جامعه‌ای است که افراد دیگر توانایی مبادله‌ی تجربه‌شان را ندارند و با یکدیگر در تجربه‌ای مشترک سهیم نیستند.
به مردم حافظه‌ی آنان را بازگرداندن به معنای این نیز هست که آینده‌شان را به آنان بسپاریم، بازآوردن آن‌هاست به زمان، و از این رو رها کردنشان است از «ذهن آنی و لحظه‌ای». گذشته سپری نشده است، زیرا آینده‌ی ما به شکلی خاص با توانایی‌مان در یافتن هویتی روایی، تضمین خواهد شد و با یادآوریِ گذشته در شکل تاریخی یا داستانی.

#پل_ریکور

زندگی در دنیای متن (شش گفتگو، یک بحث)

#نام_نقاشی
تندر و رعد و برق ~ 2019
#هنرمند
#آندری_رمنف

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#کتاب_ولحظه

غالباً این تنهایی است که آدم در موردش فکر می‌کند، تنهایی و کسانی که می‌توانند نجاتش دهند، از تنهایی خلاصش کنند اما نکرده‌اند.

#آندری_کورکوف
دوست مرحوم من

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity