"کلاس رقص" / The Dance Class / اثر: #ادگار_دگا / 1874 / محل نگهداری: موزه هنر متروپلیتن
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿
📚🤔
🔴‌# نقاشی اتاقی در هتل،۱۹۳۱ با پرسپکتیوی پس رونده، چشم را در طول اتاق، به سوی نقطه ی گریز و سمت "پنجره-خلاء" سیاهی هدایت می کند. پرسپکتیو این کار مشابه نقاشی فضای داخلی، ۱۸۶۹ از #ادگار_دگا است. در نقاشی دگا، چشم از سوژه ی زن می گذرد و به سوی آیینه ی تاری میرود و توهمی مشابه از "گریختن" از فضایی تنگ و خفقان آور را ایجاد می کند و از این گذشته هر دوی این زن ها در افکاری ناآرام و آشفته غرق شده اند و سرهایشان در سایه هایی سنگین و تاریک فرو رفته است...

ظاهرا" نقاشی اتاقی در هتل، با جملات رالف والدو امرسون در مقاله ی سالِ ۱۸۴۱ اش با انام "اتکا به نفس"، ارتباط مستقیم دارد. امرسون از شخصیت های محبوب هاپر بود و اکثرا" از او نقل قول می کرد. در بخشی از نوشته هایش می گوید:
"بهشتِ دیوانه، سفر است... چمدانم را می بندم، سوار بر کشتی روی آب می شوم و عاقبت به خود می آیم... و اینجا کنار من، واقعیتی بی رحم و عبوس است، نفسی غم زده، سخت گیر و همسانِ من... که از آن گریزانم."
این ایده ی امرسون در باب تلاش بی سرانجام برای "رهایی"، در این زن نا آرام و به هم ریخته که در حالتی مالیخولیایی و در برزخی فیزیکی و ذهنی در اتاقش در هتل نشته، متجلی شده و گزیر ناکام او، در موتیف "پنجره-خلاء" صورت بندی می شود.


📚 پنجره ها و خلاء در نقاشی های ادوارد هاپر، لوئیس شادویک، ترجمه ی ساناز حائری، حرفه هنرمند.

🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🔴# شیوه ی ابتکاری #ادگار_دگا،
ایجاد حرکات آزاد در نقاشی؛

شیوه ی کار دگا آزادی شگفت آوری است که او به تصویر می کشد این شیوه در قالب اجراهای پررنگ نقاشی با پاستل، ضربات شکسته و حرکاتی است که با افزودن رنگ یا آبرنگ به کار ایجاد می کند. یکی از خلاقیت های هنرمند در نقاشی استفاده از بخار است، او با دادن بخار به نقاشی و نرم شدن پاستل، با قلمو و انگشت لکه های رنگ روی بوم ایجاد می کرد که درخشش خاصی به کارها می داد. گاهی نیز هنرمند پاستل را با آب داغ ترکیب می کرد که مدیومی شبیه به اکریلیک یا رنگ روغن می شد سپس آنرا با قلمو بر روی بوم به کار می برد.

در ترکیب بندی نقاشی "رقصنده ی آبی" ادگار دگا حرکت را در یک توالی زمانی نشان می دهد. البته سخت است که تشخیص دهیم او مراحل انجام یک رقص را در طی زمان به تصویر کشیده یا مقصودش به تصویر کشیدن پوزهای مختلف رقصنده در یک بوم بوده است.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🔴#نقد_نقاشی

#دفتر_خرید_وفروش_پنبه_در_نیواورلئان – Orleans New in Office Cotton A
نقاش: #ادگار_دگا – Degas Edgar
نقاشی #رنگ_روغن
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#نقد_نقاشی

#دفتر_خرید_وفروش_پنبه_در_نیواورلئان – Orleans New in Office Cotton A
نقاش: #ادگار_دگا – Degas Edgar
نقاشی #رنگ_روغن

دفتر خرید و فروش پنبه در نیواورلئان، یک تصویر کامل از نظام سرمایه داری در قرن نوزدهم است.این نقاشی که در سال ۳۷۸۱ به اتمام رسیده، اولین تابلوی دگا است که توسط یک موزه خریداری شد. دگادر این تابلو به ترسیم وضعیت دفتر حق العمل کاری خرید و فروش پنبه عموی خود پرداخته است، آن هم زمانی که این کسب و کار در اثر یک بحران اقتصادی ورشکسته شده بود.
در این جا ماسن، عموی دگا در جلوی تصویر در حال بررسی کیفیت یک پنبه خام است، آشیل برادر دگا، در سمت چپ به یک پنجره تکیه داده است. رن برادر دیگرش، بر روی صندلی نشسته و مشغول خواندن روزنامه است. در این حین افراد دیگری هم مشغول انجام کارهای دیگری هستند. دفتر خرید و فروش پنبه در نیواورلئان با رویکرد تازه و پرجزئیات و هم چنین سبک ناتورالیستی خود، پرتره های جمعی را واردمسیر تازه ای کرد.
اصل ماجرا از این قرار است که دگا در اواخر سال ۳۷۸۱ همراه با برادرش رن، برای دیدن عمویش مایکل ماسن از اروپا حرکت کرد و به نیواورلئان آمریکا رفت. در آن زمان دو برادر دیگرش هم مشغول همکاری با ماسن بودند. دگا می خواست در ژانویه ۳۷۸۱ به اروپا برگردد، اما این سفر با کمی تاخیرهمراه شد.
به همین دلیل تصمیم گرفت در این مدت این تابلو، یعنی دفتر خرید و فروش پنبه در نیواورلئان را طراحی کند. دگا به شدت تحت تاثیر جامعه سرمایه داری شگفت آور نیواورلئان قرار گرفت. او به دنبال این بودکه بعدا این تابلو را به یک تولید کننده پارچه در بریتانیا بفروشد. با افت بازار هنر و هم چنین پنبه، امیدهای دگا برای فروش این اثر نقش برآب شد. بعدا در همان سال ۳۷۸۱ در دومین نمایشگاه امپرسیونیست ها درپاریس او موفق شد این تابلو را به نمایش بگذارد. در نهایت موزه هنرهای زیبای شهر پو فرانسه در سال۳۷۸۷ این نقاشی را از او خریداری کرد.
عمق صحنه پیچیده و وجود چندین شخصیت مختلف در صحنه نشان دهنده مهارت دگا در ترکیب بندی وهم چنین تلاش همیشگی او برای به چالش کشیدن پرسپکتیو است. همین ویژگی ها باعث شده آثار او با تمام کارهای دیگر نقاشان رئالیست و امپرسیونیست تفاوت داشته باشد. در این نقاشی، دگا به دنبال راهی بوده که بتواند یک فضای گسترده و گسسته را بهم متصل کند، به همین دلیل سعی کرده میزان فضاهای سفید را در مرکز صحنه افزایش دهد. به این ترتیب نگاه ببینده به صورت پیوسته بین پنبه های سمت چپ،
روزنامه و پیراهن سفید سمت راست در رفت و آمد است.
دگا به دنبال این بود که رفتارهای غیرسمی و فضای معمول یک شرکت تجاری آمریکایی را به تصویر بکشد. این نقاشی اگرچه یک پرتره خانوادگی است، اما دگا آن را در دفتر عمویش طراحی نکرده است.
در واقع بخش عمده این تابلو در کارگاه کار شده است. برای خلق فضای زیبایی شناسی و پیکره شخصیت های داخل صحنه، او سعی کرد از منابع بصری استفاده کند که در طول سفرش به نیواورلئان با آن ها مواجه شده بود.
فروش این تابلو باعث شد مسیر زندگی دگا برای همیشه دچار تغییر شود و او را از یک هنرمند ناشناس که در حال تقلا برای شناخته شدن بود، به یک نقاش مشهور تبدیل کرد که وضعیت مالی با ثباتی داشت.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی

#ادگار_دگا

دگا در سال ۱۸۷۲ برای دیدار خویشاوندانش به نیواورلئانز رفت. به رغم آنکه مفتون زندگی رنگارنگ آمریکا شد، در آنجا چند اثری بیش نیافرید، که دفتر معاملات پنبه مهم‌ترین آنهاست.
در این پرده فضایی گشوده و نوری که همه‌ جا را فرا گرفته است، به چشم می‌خورد.
همه چیز در وضوح کامل است، و حالت‌ها و حرکت‌های مختلف آدمها با چیره‌دستی بازنمایی شده‌اند. ( مرد سالمندی که در پیش‌زمینه روی صندلی نشسته است و مسطوره‌ی پنبه را می‌آزماید، داییِ ادگار دگا و صاحب موسسه است.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی

#ادگار_دگا


داخلی یا تجاوز ، نقاشی رنگ روغنی از ادگار دگاست که بین سال‌های ۱۸۶۸–۱۸۶۹ کشیده شده و رمزآلودترین اثر او به شمار می‌رود. نقاشی مواجههٔ یک مردِ ایستاده در آستانهٔ اتاق را با زنی نیمه‌برهنه در روشنایی کم‌فروغ چراغ به‌تصویر می‌کشد. به دلیل صحنه‌پردازیِ تئاتری و کیفیت ابهام‌آمیزِ نقاشی و نیز خوانده‌شدنش به دو نام متفاوت که بر ابهاماتِ آن افزوده، کارشناسان همواره در پی سرچشمهٔ الهام این اثر در منابع ادبی بوده‌اند و با وجود گمانه‌زنی‌ها هیچ توصیفی در آثار ادبی تطابق کامل با این صحنه نداشته است.هیلار ژرمَن اِدگار دِ گا معروف به اِدگار دِگا ‏ یک نقاش فرانسوی بود که علاوه بر نقاشی و طراحی در زمینه‌های مجسمه‌سازی و چاپ نیز فعالیت داشت.
اگرچه اغلب او را یکی از پایه‌گذاران جنبش دریافتگری می‌شناسند، اما خود وی این لقب را نمی‌پذیرفت و ترجیح می‌داد از او به‌عنوان یک واقع‌گرا یاد شود.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی

"تجاوز" یا "داخلی" / اثر: #ادگار_دگا / رنگ روغن روی بوم/ موزه هنر فیلادلفیا / 1869 م

این نقاشی رمزآلودترین اثر "ادگار دگا" به شمار می‌رود. نقاشی مواجههٔ یک مردِ ایستاده در آستانهٔ اتاق را با زنی نیمه‌برهنه در روشنایی کم‌فروغ چراغ به‌تصویر می‌کشد. به دلیل صحنه‌پردازیِ تئاتری و کیفیت ابهام‌آمیزِ نقاشی و نیز خوانده‌شدنش به دو نام متفاوت که بر ابهاماتِ آن افزوده، کارشناسان همواره در پی سرچشمهٔ الهام این اثر در منابع ادبی بوده‌اند و با وجود گمانه‌زنی‌ها هیچ توصیفی در آثار ادبی تطابق کامل با این صحنه نداشته است.

بهتر است که هرگز تمامیِ روحت را
برای یک مرد که چیزی از عشق نمی داند، عریان نکنی!
تحمل تجاوز به روح
از هضمِ تجاوز به جسم،
صدها برابر سخت تر است...

#فرانتس_کافکا

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#نقاشی

شیوه ی ابتکاری #ادگار_دگا،
ایجاد حرکات آزاد در نقاشی؛

شیوه ی کار دگا آزادی شگفت آوری است که او به تصویر می کشد این شیوه در قالب اجراهای پررنگ نقاشی با پاستل، ضربات شکسته و حرکاتی است که با افزودن رنگ یا آبرنگ به کار ایجاد می کند. یکی از خلاقیت های هنرمند در نقاشی استفاده از بخار است، او با دادن بخار به نقاشی و نرم شدن پاستل، با قلمو و انگشت لکه های رنگ روی بوم ایجاد می کرد که درخشش خاصی به کارها می داد. گاهی نیز هنرمند پاستل را با آب داغ ترکیب می کرد که مدیومی شبیه به اکریلیک یا رنگ روغن می شد سپس آنرا با قلمو بر روی بوم به کار می برد.

در ترکیب بندی نقاشی "رقصنده ی آبی" ادگار دگا حرکت را در یک توالی زمانی نشان می دهد. البته سخت است که تشخیص دهیم او مراحل انجام یک رقص را در طی زمان به تصویر کشیده یا مقصودش به تصویر کشیدن پوزهای مختلف رقصنده در یک بوم بوده است.


🎨 Blue dancers — 1897
#Edgar_Degas

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#نقاشی
فضای داخلی — ۱۸۶۹
#ادگار_دگا

Interior — 1869
#Edgar_Degas

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#نقاشی

فضای داخلی — ۱۸۶۹
#ادگار_دگا

Interior — 1869
#Edgar_Degas
نقاشی اتاقی در هتل،۱۹۳۱ با پرسپکتیوی پس رونده، چشم را در طول اتاق، به سوی نقطه ی گریز و سمت "پنجره-خلاء" سیاهی هدایت می کند. پرسپکتیو این کار مشابه نقاشی فضای داخلی، ۱۸۶۹ از #ادگار_دگا است. در نقاشی دگا، چشم از سوژه ی زن می گذرد و به سوی آیینه ی تاری میرود و توهمی مشابه از "گریختن" از فضایی تنگ و خفقان آور را ایجاد می کند و از این گذشته هر دوی این زن ها در افکاری ناآرام و آشفته غرق شده اند و سرهایشان در سایه هایی سنگین و تاریک فرو رفته است...

ظاهرا" نقاشی اتاقی در هتل، با جملات رالف والدو امرسون در مقاله ی سالِ ۱۸۴۱ اش با انام "اتکا به نفس"، ارتباط مستقیم دارد. امرسون از شخصیت های محبوب هاپر بود و اکثرا" از او نقل قول می کرد. در بخشی از نوشته هایش می گوید:
"بهشتِ دیوانه، سفر است... چمدانم را می بندم، سوار بر کشتی روی آب می شوم و عاقبت به خود می آیم... و اینجا کنار من، واقعیتی بی رحم و عبوس است، نفسی غم زده، سخت گیر و همسانِ من... که از آن گریزانم."
این ایده ی امرسون در باب تلاش بی سرانجام برای "رهایی"، در این زن نا آرام و به هم ریخته که در حالتی مالیخولیایی و در برزخی فیزیکی و ذهنی در اتاقش در هتل نشته، متجلی شده و گزیر ناکام او، در موتیف "پنجره-خلاء" صورت بندی می شود.


📚 پنجره و خلاء در نقاشی های ادوارد هاپر، لوئیس شادویک، ترجمه ی ساناز حائری، حرفه هنرمند.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity