🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#جشن_های_سرزمینم
❤️جشنهای ماهانه ایرانیان❤️
🌺 #جشن_اردیبهشتگان🌺
جشن اردیبهشتگان، جشن پاسداشت بهترین اشویی.
دوم اردیبهشت از اردیبهشتماه زمان برپایی جشن اردیبهشتگان است.
جشن اردیبهشتگان جشنی كه ویژه #اشهوهیشته یا بهترین اشویی است.
جشنی ویژه امشاسپند اردیبهشت. جشنی برپاشده در سومین روز از دومین ماه در نخستین فصل سال.
اردیبهشت در جهان مینویی پاكی و راستی و نظم و قانون اهورایی را نماینده است و در گیتی نگاهبانی آتش را بردوش دارد. آتشی كه در سرتاسر جهان سپندینه است و كمترین گواه آن، آیینهای آتشبازی و آتشافروزی و چراغانی در شادیهای همه مردم گیتی است. چندین هزار سال پیش، اشوزرتشت آتش ۱۶ گروه جامعه(مانند نانوا و آهنگر و مسگر و غیره) را به آتش آتشكده افزود و آن را بهگونه پرچمی سپندینه برای زرتشتیان درآورد كه در آن هیچ نژاد و گروهی پایینتر از دیگری قرار نمیگیرد وانگه همه باهم برابرند.
آتش آتشكده كاریان پارس به آتشكدههای تهران، یزد، شیراز، كرمان و اصفهان آورده شده و هر سال در جشن اردیبهشتگان با آتش۱۶ گروه جامعه مس(=بزرگ) میشده است.
آری، هنگامه بزرگداشت دومین امشاسپند فرا رسیده است. بزرگداشت امشاسپندی كه در اردیبهشت یشت، زیباترین امشاسپندان نام نهاده شده و به او درود و ستایش فرستاده شدهاست. «اشه وهیشته» كه واژه اوستایی اردیبهشت است از #اشه و #وهیشته ساخته شدهاست.
#اشا در #گاتهای_اشوزرتشت اسپنتمان ۱۸۰بار آمدهاست و معنی بسیار گستردهای دارد.
قانون و آیین ایزدی، راستی و درستی، پاكی و... گزارشهایی هستند كه از این واژه شدهاست.
#وهیشته كه بخش دوم این واژه است، به معنی بهترین است. و اینگونه است كه اردیبهشت، بهترین راستی و درستی معنی میدهد.
اردیبهشت یشت كه یشت ویژه این امشاسپند است، از نیایش نامدار #اشم وهو كه نماز یا نیایش «اشه وهیشته» هم گفته میشود میگوید كه چنین ترجمه شدهاست: اشویی بهترین نعمت و خوشبختی است. خوشبختی از آن كسی است كه خواستار بهترین اشویی باشد.
اردیبهشت یشت همچنین از نماز «ائیریامن ایشیه» سخن میگوید كه از بزرگترین، بهترین، زیباترین، توانمندترین، نیرومندترین، پیروزمندترین و درمانبخشترین مانتراهاست.
آری، هماینک هنگامه اردیبهشتگان رسیده است وخت شكوفایی گلها، رویش سبزهها، ترازینه بهاری رسیدهاست.
چه زیباست كه بكوشیم همزمان با این جشن خجسته و دگرگونیهای زاستار(:طبیعت) چه زیباست كه بكوشیم همزمان با این جشن خجسته و دگرگونیهای زاستار(:طبیعت) دلهایمان را با مهر و فروتنی شكوفا سازیم، راستی و پاكی را بیش از پیش در نهادمان برویانیم و فروزههای نیک مینویی را همچون زبانههای همیشه بالارونده آتش، در اندیشه و گفتار و كردارمان بپرورانیم.
اردیبهشت امشاسپند را میستایم، بهدرستی كه ستودن اردیبهشت امشاسپند به واژه منزله ستودن همه امشاسپندان است كه اهورامزدا جای آسودن آنها را با كردارنیک پاس میدارد و جای آسودن آنها در گروسمان اهوراست. گروسمان ویژه اشوان است و هیچ یک از دروندان(دروغكاران) را بدان جای پر از آسایش و اشویی برای دیدار اهورامزدا راه نیست.
(اوستا- اردیبهشت یشت-یشت سوم).
✅اردیبهشت، اردیبهشت روز، جشن اردیبهشتگان، اردیبهشت یشت:
✅در اوستای نو «اشه وهیشت» به چم بهترین اشه، نام یکی از مهمترین امشاسپندان(مهین ایزدان) است که پس از «بهمن» و در دومین پایگاه امشاسپندان جای میگیرد.
در گاهان، اردیبهشت بیشتر به صورت اشه آمده و یکی از فروزههای اهوره مزداست که ارج فراوان دارد و آنان که یار اویند، بهترین پاداشها را خواهند یافت.
اهوره مزدا او را از نیروی خرد خویش آفریده و پدر اوست.
✅ اردیبهشت نگاهبان کشتزارها و گیاهان روی زمین است و پرهیزگاران در مرغزارهای او بسر میبرند. به یاری او بود که اهوره مزدا هنگام آفرینش، گیاهان را برویانید.
در یشتها، اردیبهشت یشت زیباترین امشاسپند و دشمن دیو خشم و از میان برندهی بیماری و مرگ و جاودان و خرفستران است.
✅در ویسپرد آمده است که اهورامزدا آنچه را که به دست بهمن آفریده است، به دستیاری اردیبهشت افزایش خواهد داد.
در ادبیات پهلوی هرمزد با بهمن و اردیبهشت رایزنی میکند و اردیبهشت است که آتش را میپاید و از میان کماله دیوان(دیوان بزرگ و کارگزاران اصلی انگر مينيو) «ایندر» - که به نوشتهی بندهشن دیو فریفتار و گمراه کننده است، همستار اردیبهشت است.
✅در بندهشن میخوانیم: «اردیبهشت را خویشکاری این است که دیوان را نهلد تا روان دروندان را اندر دوزخ، بیش از گناهی که ایشان را هست، پادافره کنند و دیوان را از ایشان باز دارد»
در همان نسک آمده است: «اردیبهشت را به گیتی آتش خویش است. آنکه آتش را رامش بخشد یا بیازارد، آنگاه اردیبهشت از او آسوده یا آزرده بود.»
🌸🌿
🔴#جشن_های_سرزمینم
❤️جشنهای ماهانه ایرانیان❤️
🌺 #جشن_اردیبهشتگان🌺
جشن اردیبهشتگان، جشن پاسداشت بهترین اشویی.
دوم اردیبهشت از اردیبهشتماه زمان برپایی جشن اردیبهشتگان است.
جشن اردیبهشتگان جشنی كه ویژه #اشهوهیشته یا بهترین اشویی است.
جشنی ویژه امشاسپند اردیبهشت. جشنی برپاشده در سومین روز از دومین ماه در نخستین فصل سال.
اردیبهشت در جهان مینویی پاكی و راستی و نظم و قانون اهورایی را نماینده است و در گیتی نگاهبانی آتش را بردوش دارد. آتشی كه در سرتاسر جهان سپندینه است و كمترین گواه آن، آیینهای آتشبازی و آتشافروزی و چراغانی در شادیهای همه مردم گیتی است. چندین هزار سال پیش، اشوزرتشت آتش ۱۶ گروه جامعه(مانند نانوا و آهنگر و مسگر و غیره) را به آتش آتشكده افزود و آن را بهگونه پرچمی سپندینه برای زرتشتیان درآورد كه در آن هیچ نژاد و گروهی پایینتر از دیگری قرار نمیگیرد وانگه همه باهم برابرند.
آتش آتشكده كاریان پارس به آتشكدههای تهران، یزد، شیراز، كرمان و اصفهان آورده شده و هر سال در جشن اردیبهشتگان با آتش۱۶ گروه جامعه مس(=بزرگ) میشده است.
آری، هنگامه بزرگداشت دومین امشاسپند فرا رسیده است. بزرگداشت امشاسپندی كه در اردیبهشت یشت، زیباترین امشاسپندان نام نهاده شده و به او درود و ستایش فرستاده شدهاست. «اشه وهیشته» كه واژه اوستایی اردیبهشت است از #اشه و #وهیشته ساخته شدهاست.
#اشا در #گاتهای_اشوزرتشت اسپنتمان ۱۸۰بار آمدهاست و معنی بسیار گستردهای دارد.
قانون و آیین ایزدی، راستی و درستی، پاكی و... گزارشهایی هستند كه از این واژه شدهاست.
#وهیشته كه بخش دوم این واژه است، به معنی بهترین است. و اینگونه است كه اردیبهشت، بهترین راستی و درستی معنی میدهد.
اردیبهشت یشت كه یشت ویژه این امشاسپند است، از نیایش نامدار #اشم وهو كه نماز یا نیایش «اشه وهیشته» هم گفته میشود میگوید كه چنین ترجمه شدهاست: اشویی بهترین نعمت و خوشبختی است. خوشبختی از آن كسی است كه خواستار بهترین اشویی باشد.
اردیبهشت یشت همچنین از نماز «ائیریامن ایشیه» سخن میگوید كه از بزرگترین، بهترین، زیباترین، توانمندترین، نیرومندترین، پیروزمندترین و درمانبخشترین مانتراهاست.
آری، هماینک هنگامه اردیبهشتگان رسیده است وخت شكوفایی گلها، رویش سبزهها، ترازینه بهاری رسیدهاست.
چه زیباست كه بكوشیم همزمان با این جشن خجسته و دگرگونیهای زاستار(:طبیعت) چه زیباست كه بكوشیم همزمان با این جشن خجسته و دگرگونیهای زاستار(:طبیعت) دلهایمان را با مهر و فروتنی شكوفا سازیم، راستی و پاكی را بیش از پیش در نهادمان برویانیم و فروزههای نیک مینویی را همچون زبانههای همیشه بالارونده آتش، در اندیشه و گفتار و كردارمان بپرورانیم.
اردیبهشت امشاسپند را میستایم، بهدرستی كه ستودن اردیبهشت امشاسپند به واژه منزله ستودن همه امشاسپندان است كه اهورامزدا جای آسودن آنها را با كردارنیک پاس میدارد و جای آسودن آنها در گروسمان اهوراست. گروسمان ویژه اشوان است و هیچ یک از دروندان(دروغكاران) را بدان جای پر از آسایش و اشویی برای دیدار اهورامزدا راه نیست.
(اوستا- اردیبهشت یشت-یشت سوم).
✅اردیبهشت، اردیبهشت روز، جشن اردیبهشتگان، اردیبهشت یشت:
✅در اوستای نو «اشه وهیشت» به چم بهترین اشه، نام یکی از مهمترین امشاسپندان(مهین ایزدان) است که پس از «بهمن» و در دومین پایگاه امشاسپندان جای میگیرد.
در گاهان، اردیبهشت بیشتر به صورت اشه آمده و یکی از فروزههای اهوره مزداست که ارج فراوان دارد و آنان که یار اویند، بهترین پاداشها را خواهند یافت.
اهوره مزدا او را از نیروی خرد خویش آفریده و پدر اوست.
✅ اردیبهشت نگاهبان کشتزارها و گیاهان روی زمین است و پرهیزگاران در مرغزارهای او بسر میبرند. به یاری او بود که اهوره مزدا هنگام آفرینش، گیاهان را برویانید.
در یشتها، اردیبهشت یشت زیباترین امشاسپند و دشمن دیو خشم و از میان برندهی بیماری و مرگ و جاودان و خرفستران است.
✅در ویسپرد آمده است که اهورامزدا آنچه را که به دست بهمن آفریده است، به دستیاری اردیبهشت افزایش خواهد داد.
در ادبیات پهلوی هرمزد با بهمن و اردیبهشت رایزنی میکند و اردیبهشت است که آتش را میپاید و از میان کماله دیوان(دیوان بزرگ و کارگزاران اصلی انگر مينيو) «ایندر» - که به نوشتهی بندهشن دیو فریفتار و گمراه کننده است، همستار اردیبهشت است.
✅در بندهشن میخوانیم: «اردیبهشت را خویشکاری این است که دیوان را نهلد تا روان دروندان را اندر دوزخ، بیش از گناهی که ایشان را هست، پادافره کنند و دیوان را از ایشان باز دارد»
در همان نسک آمده است: «اردیبهشت را به گیتی آتش خویش است. آنکه آتش را رامش بخشد یا بیازارد، آنگاه اردیبهشت از او آسوده یا آزرده بود.»