🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#آشنایی_با_الهه_های_ایرانشهر
#اشه asha
در دین زرتشتی اَشَه یا اَرتَه مفهوم گستردهای دارد که گویی چکیدهٔ کل دین زرتشتی است. اشه به معنی حقیقت و درستی است؛ اما معنی ژرفتر آن قانون معنوی/الهی اخلاقی (Moral Law) است ازلی و ابدی که اهورامزدا وضع کرده که براساس آن هر کنشی، واکنشی در بر دارد و هر کار نیک یا بدی پاداش یا پادافره خود را در پی دارد. به گونه ای تبلور نظم موجود در طبیعت در قانونی اخلاقی/ مینویی که بر پایه حق و درستکاری بنا شده را اشه میگویند.
واژهشناسی
این واژه مفهوم پیچیدهای دارد و بیشتر معنای واژهای آن را "راستی" یا فرمان به کار نیک" دانستهاند. این واژه در پارسی باستان ''اَردَ (arda) تلفظ میشدهاست و تلفظ ودایی آن رْتَه بود که معنای نظم طبیعی جهان را با خود داشت. در زبان هندوایرانی آنرا معادل ارته (artá) حدس زدهاند. برخی نیز مانند گری اعتقاد دارند که تفاوت ارته و اشه از یک اختلاف املایی سرچشمه میگیرد و احتمالاً بدلیل قرائت بد و تلفظ بد یک حرف باستانی است. این واژه و به معنای راستی و درستی، تقدس، قانون و آیین ایزدی٬ پاکی به کار میرود اما بطور کلی حقیقت و درستی نزدیکترین و احتمالاً صحیحترین برداشت از واژه اشه دانسته شدهاست.
در اوستا
واژه اشه در اوستا و بویژه در گاهان بسیار بکار رفتهاست. زرتشت در گاهان تنها راه رسیدن به بارگاه خدایی را راه اشه میداند. در یسن۴۴ بند ۱۱ میگوید: «تا توش و توان دارم میکوشم مردم را به سوی اشه رهنمون باشم.» یکی از مقدسترین دعاهای زردشتی دعای "اشم وهو" است که در آن اشه و راستی ستایش میشود که یک ذکر ۱۲ واژهای است که سه بار در آن نام اشه برده شدهاست. دعا که ظاهراً برای تمرکز ذهن بر روی اشه استوار است از این قرار است: اشه نیک، اشه نیکترین است. مطابق آرزوست، مطابق آرزو خواهد بود، اشه از آن اشه وهیشته است.
اردیبهشت امشاسپند
نوشتار اصلی: اشه وهیشته
اردیبهشت و یا به تلفظ اوستایی آن اشه وهیشته از امشاسپندان و یا همان فرشتگان طراز اول اهورامزداست که فروزههای هفتگانهٔ خدانیز دانسته شدهاند. اردیبهشت در مزدیسنا و اساطیر و باورها وابسته به آن زیباترین امشاسپند است. او در برابر ناراستی در جهان قرار میگیرد و پیروان او را اشون میگویند. او نه تنها در این جهان حافظ نظم اخلاقی و طبیعی است و با آفریدههای مخرب و ناهماهنگ اهریمن میستیزد در دوزخ نیز نظم را نگاه میدارد و مراقب است که دیوان دوزخیان را بیش از آنچه سزاوار آنند، عذاب ندهند. او در اساطیر ایرانی هماورد ایندرا است که همان روح ارتداد است. در نبرد با ایندره ایزدانی چون مهر، سروش، نریوسنگ، او را یاری میدهند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#آشنایی_با_الهه_های_ایرانشهر
#اشه asha
در دین زرتشتی اَشَه یا اَرتَه مفهوم گستردهای دارد که گویی چکیدهٔ کل دین زرتشتی است. اشه به معنی حقیقت و درستی است؛ اما معنی ژرفتر آن قانون معنوی/الهی اخلاقی (Moral Law) است ازلی و ابدی که اهورامزدا وضع کرده که براساس آن هر کنشی، واکنشی در بر دارد و هر کار نیک یا بدی پاداش یا پادافره خود را در پی دارد. به گونه ای تبلور نظم موجود در طبیعت در قانونی اخلاقی/ مینویی که بر پایه حق و درستکاری بنا شده را اشه میگویند.
واژهشناسی
این واژه مفهوم پیچیدهای دارد و بیشتر معنای واژهای آن را "راستی" یا فرمان به کار نیک" دانستهاند. این واژه در پارسی باستان ''اَردَ (arda) تلفظ میشدهاست و تلفظ ودایی آن رْتَه بود که معنای نظم طبیعی جهان را با خود داشت. در زبان هندوایرانی آنرا معادل ارته (artá) حدس زدهاند. برخی نیز مانند گری اعتقاد دارند که تفاوت ارته و اشه از یک اختلاف املایی سرچشمه میگیرد و احتمالاً بدلیل قرائت بد و تلفظ بد یک حرف باستانی است. این واژه و به معنای راستی و درستی، تقدس، قانون و آیین ایزدی٬ پاکی به کار میرود اما بطور کلی حقیقت و درستی نزدیکترین و احتمالاً صحیحترین برداشت از واژه اشه دانسته شدهاست.
در اوستا
واژه اشه در اوستا و بویژه در گاهان بسیار بکار رفتهاست. زرتشت در گاهان تنها راه رسیدن به بارگاه خدایی را راه اشه میداند. در یسن۴۴ بند ۱۱ میگوید: «تا توش و توان دارم میکوشم مردم را به سوی اشه رهنمون باشم.» یکی از مقدسترین دعاهای زردشتی دعای "اشم وهو" است که در آن اشه و راستی ستایش میشود که یک ذکر ۱۲ واژهای است که سه بار در آن نام اشه برده شدهاست. دعا که ظاهراً برای تمرکز ذهن بر روی اشه استوار است از این قرار است: اشه نیک، اشه نیکترین است. مطابق آرزوست، مطابق آرزو خواهد بود، اشه از آن اشه وهیشته است.
اردیبهشت امشاسپند
نوشتار اصلی: اشه وهیشته
اردیبهشت و یا به تلفظ اوستایی آن اشه وهیشته از امشاسپندان و یا همان فرشتگان طراز اول اهورامزداست که فروزههای هفتگانهٔ خدانیز دانسته شدهاند. اردیبهشت در مزدیسنا و اساطیر و باورها وابسته به آن زیباترین امشاسپند است. او در برابر ناراستی در جهان قرار میگیرد و پیروان او را اشون میگویند. او نه تنها در این جهان حافظ نظم اخلاقی و طبیعی است و با آفریدههای مخرب و ناهماهنگ اهریمن میستیزد در دوزخ نیز نظم را نگاه میدارد و مراقب است که دیوان دوزخیان را بیش از آنچه سزاوار آنند، عذاب ندهند. او در اساطیر ایرانی هماورد ایندرا است که همان روح ارتداد است. در نبرد با ایندره ایزدانی چون مهر، سروش، نریوسنگ، او را یاری میدهند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#جشن_های_سرزمینم
❤️جشنهای ماهانه ایرانیان❤️
🌺 #جشن_اردیبهشتگان🌺
جشن اردیبهشتگان، جشن پاسداشت بهترین اشویی.
دوم اردیبهشت از اردیبهشتماه زمان برپایی جشن اردیبهشتگان است.
جشن اردیبهشتگان جشنی كه ویژه #اشهوهیشته یا بهترین اشویی است.
جشنی ویژه امشاسپند اردیبهشت. جشنی برپاشده در سومین روز از دومین ماه در نخستین فصل سال.
اردیبهشت در جهان مینویی پاكی و راستی و نظم و قانون اهورایی را نماینده است و در گیتی نگاهبانی آتش را بردوش دارد. آتشی كه در سرتاسر جهان سپندینه است و كمترین گواه آن، آیینهای آتشبازی و آتشافروزی و چراغانی در شادیهای همه مردم گیتی است. چندین هزار سال پیش، اشوزرتشت آتش ۱۶ گروه جامعه(مانند نانوا و آهنگر و مسگر و غیره) را به آتش آتشكده افزود و آن را بهگونه پرچمی سپندینه برای زرتشتیان درآورد كه در آن هیچ نژاد و گروهی پایینتر از دیگری قرار نمیگیرد وانگه همه باهم برابرند.
آتش آتشكده كاریان پارس به آتشكدههای تهران، یزد، شیراز، كرمان و اصفهان آورده شده و هر سال در جشن اردیبهشتگان با آتش۱۶ گروه جامعه مس(=بزرگ) میشده است.
آری، هنگامه بزرگداشت دومین امشاسپند فرا رسیده است. بزرگداشت امشاسپندی كه در اردیبهشت یشت، زیباترین امشاسپندان نام نهاده شده و به او درود و ستایش فرستاده شدهاست. «اشه وهیشته» كه واژه اوستایی اردیبهشت است از #اشه و #وهیشته ساخته شدهاست.
#اشا در #گاتهای_اشوزرتشت اسپنتمان ۱۸۰بار آمدهاست و معنی بسیار گستردهای دارد.
قانون و آیین ایزدی، راستی و درستی، پاكی و... گزارشهایی هستند كه از این واژه شدهاست.
#وهیشته كه بخش دوم این واژه است، به معنی بهترین است. و اینگونه است كه اردیبهشت، بهترین راستی و درستی معنی میدهد.
اردیبهشت یشت كه یشت ویژه این امشاسپند است، از نیایش نامدار #اشم وهو كه نماز یا نیایش «اشه وهیشته» هم گفته میشود میگوید كه چنین ترجمه شدهاست: اشویی بهترین نعمت و خوشبختی است. خوشبختی از آن كسی است كه خواستار بهترین اشویی باشد.
اردیبهشت یشت همچنین از نماز «ائیریامن ایشیه» سخن میگوید كه از بزرگترین، بهترین، زیباترین، توانمندترین، نیرومندترین، پیروزمندترین و درمانبخشترین مانتراهاست.
آری، هماینک هنگامه اردیبهشتگان رسیده است وخت شكوفایی گلها، رویش سبزهها، ترازینه بهاری رسیدهاست.
چه زیباست كه بكوشیم همزمان با این جشن خجسته و دگرگونیهای زاستار(:طبیعت) چه زیباست كه بكوشیم همزمان با این جشن خجسته و دگرگونیهای زاستار(:طبیعت) دلهایمان را با مهر و فروتنی شكوفا سازیم، راستی و پاكی را بیش از پیش در نهادمان برویانیم و فروزههای نیک مینویی را همچون زبانههای همیشه بالارونده آتش، در اندیشه و گفتار و كردارمان بپرورانیم.
اردیبهشت امشاسپند را میستایم، بهدرستی كه ستودن اردیبهشت امشاسپند به واژه منزله ستودن همه امشاسپندان است كه اهورامزدا جای آسودن آنها را با كردارنیک پاس میدارد و جای آسودن آنها در گروسمان اهوراست. گروسمان ویژه اشوان است و هیچ یک از دروندان(دروغكاران) را بدان جای پر از آسایش و اشویی برای دیدار اهورامزدا راه نیست.
(اوستا- اردیبهشت یشت-یشت سوم).
✅اردیبهشت، اردیبهشت روز، جشن اردیبهشتگان، اردیبهشت یشت:
✅در اوستای نو «اشه وهیشت» به چم بهترین اشه، نام یکی از مهمترین امشاسپندان(مهین ایزدان) است که پس از «بهمن» و در دومین پایگاه امشاسپندان جای میگیرد.
در گاهان، اردیبهشت بیشتر به صورت اشه آمده و یکی از فروزههای اهوره مزداست که ارج فراوان دارد و آنان که یار اویند، بهترین پاداشها را خواهند یافت.
اهوره مزدا او را از نیروی خرد خویش آفریده و پدر اوست.
✅ اردیبهشت نگاهبان کشتزارها و گیاهان روی زمین است و پرهیزگاران در مرغزارهای او بسر میبرند. به یاری او بود که اهوره مزدا هنگام آفرینش، گیاهان را برویانید.
در یشتها، اردیبهشت یشت زیباترین امشاسپند و دشمن دیو خشم و از میان برندهی بیماری و مرگ و جاودان و خرفستران است.
✅در ویسپرد آمده است که اهورامزدا آنچه را که به دست بهمن آفریده است، به دستیاری اردیبهشت افزایش خواهد داد.
در ادبیات پهلوی هرمزد با بهمن و اردیبهشت رایزنی میکند و اردیبهشت است که آتش را میپاید و از میان کماله دیوان(دیوان بزرگ و کارگزاران اصلی انگر مينيو) «ایندر» - که به نوشتهی بندهشن دیو فریفتار و گمراه کننده است، همستار اردیبهشت است.
✅در بندهشن میخوانیم: «اردیبهشت را خویشکاری این است که دیوان را نهلد تا روان دروندان را اندر دوزخ، بیش از گناهی که ایشان را هست، پادافره کنند و دیوان را از ایشان باز دارد»
در همان نسک آمده است: «اردیبهشت را به گیتی آتش خویش است. آنکه آتش را رامش بخشد یا بیازارد، آنگاه اردیبهشت از او آسوده یا آزرده بود.»
🌸🌿
🔴#جشن_های_سرزمینم
❤️جشنهای ماهانه ایرانیان❤️
🌺 #جشن_اردیبهشتگان🌺
جشن اردیبهشتگان، جشن پاسداشت بهترین اشویی.
دوم اردیبهشت از اردیبهشتماه زمان برپایی جشن اردیبهشتگان است.
جشن اردیبهشتگان جشنی كه ویژه #اشهوهیشته یا بهترین اشویی است.
جشنی ویژه امشاسپند اردیبهشت. جشنی برپاشده در سومین روز از دومین ماه در نخستین فصل سال.
اردیبهشت در جهان مینویی پاكی و راستی و نظم و قانون اهورایی را نماینده است و در گیتی نگاهبانی آتش را بردوش دارد. آتشی كه در سرتاسر جهان سپندینه است و كمترین گواه آن، آیینهای آتشبازی و آتشافروزی و چراغانی در شادیهای همه مردم گیتی است. چندین هزار سال پیش، اشوزرتشت آتش ۱۶ گروه جامعه(مانند نانوا و آهنگر و مسگر و غیره) را به آتش آتشكده افزود و آن را بهگونه پرچمی سپندینه برای زرتشتیان درآورد كه در آن هیچ نژاد و گروهی پایینتر از دیگری قرار نمیگیرد وانگه همه باهم برابرند.
آتش آتشكده كاریان پارس به آتشكدههای تهران، یزد، شیراز، كرمان و اصفهان آورده شده و هر سال در جشن اردیبهشتگان با آتش۱۶ گروه جامعه مس(=بزرگ) میشده است.
آری، هنگامه بزرگداشت دومین امشاسپند فرا رسیده است. بزرگداشت امشاسپندی كه در اردیبهشت یشت، زیباترین امشاسپندان نام نهاده شده و به او درود و ستایش فرستاده شدهاست. «اشه وهیشته» كه واژه اوستایی اردیبهشت است از #اشه و #وهیشته ساخته شدهاست.
#اشا در #گاتهای_اشوزرتشت اسپنتمان ۱۸۰بار آمدهاست و معنی بسیار گستردهای دارد.
قانون و آیین ایزدی، راستی و درستی، پاكی و... گزارشهایی هستند كه از این واژه شدهاست.
#وهیشته كه بخش دوم این واژه است، به معنی بهترین است. و اینگونه است كه اردیبهشت، بهترین راستی و درستی معنی میدهد.
اردیبهشت یشت كه یشت ویژه این امشاسپند است، از نیایش نامدار #اشم وهو كه نماز یا نیایش «اشه وهیشته» هم گفته میشود میگوید كه چنین ترجمه شدهاست: اشویی بهترین نعمت و خوشبختی است. خوشبختی از آن كسی است كه خواستار بهترین اشویی باشد.
اردیبهشت یشت همچنین از نماز «ائیریامن ایشیه» سخن میگوید كه از بزرگترین، بهترین، زیباترین، توانمندترین، نیرومندترین، پیروزمندترین و درمانبخشترین مانتراهاست.
آری، هماینک هنگامه اردیبهشتگان رسیده است وخت شكوفایی گلها، رویش سبزهها، ترازینه بهاری رسیدهاست.
چه زیباست كه بكوشیم همزمان با این جشن خجسته و دگرگونیهای زاستار(:طبیعت) چه زیباست كه بكوشیم همزمان با این جشن خجسته و دگرگونیهای زاستار(:طبیعت) دلهایمان را با مهر و فروتنی شكوفا سازیم، راستی و پاكی را بیش از پیش در نهادمان برویانیم و فروزههای نیک مینویی را همچون زبانههای همیشه بالارونده آتش، در اندیشه و گفتار و كردارمان بپرورانیم.
اردیبهشت امشاسپند را میستایم، بهدرستی كه ستودن اردیبهشت امشاسپند به واژه منزله ستودن همه امشاسپندان است كه اهورامزدا جای آسودن آنها را با كردارنیک پاس میدارد و جای آسودن آنها در گروسمان اهوراست. گروسمان ویژه اشوان است و هیچ یک از دروندان(دروغكاران) را بدان جای پر از آسایش و اشویی برای دیدار اهورامزدا راه نیست.
(اوستا- اردیبهشت یشت-یشت سوم).
✅اردیبهشت، اردیبهشت روز، جشن اردیبهشتگان، اردیبهشت یشت:
✅در اوستای نو «اشه وهیشت» به چم بهترین اشه، نام یکی از مهمترین امشاسپندان(مهین ایزدان) است که پس از «بهمن» و در دومین پایگاه امشاسپندان جای میگیرد.
در گاهان، اردیبهشت بیشتر به صورت اشه آمده و یکی از فروزههای اهوره مزداست که ارج فراوان دارد و آنان که یار اویند، بهترین پاداشها را خواهند یافت.
اهوره مزدا او را از نیروی خرد خویش آفریده و پدر اوست.
✅ اردیبهشت نگاهبان کشتزارها و گیاهان روی زمین است و پرهیزگاران در مرغزارهای او بسر میبرند. به یاری او بود که اهوره مزدا هنگام آفرینش، گیاهان را برویانید.
در یشتها، اردیبهشت یشت زیباترین امشاسپند و دشمن دیو خشم و از میان برندهی بیماری و مرگ و جاودان و خرفستران است.
✅در ویسپرد آمده است که اهورامزدا آنچه را که به دست بهمن آفریده است، به دستیاری اردیبهشت افزایش خواهد داد.
در ادبیات پهلوی هرمزد با بهمن و اردیبهشت رایزنی میکند و اردیبهشت است که آتش را میپاید و از میان کماله دیوان(دیوان بزرگ و کارگزاران اصلی انگر مينيو) «ایندر» - که به نوشتهی بندهشن دیو فریفتار و گمراه کننده است، همستار اردیبهشت است.
✅در بندهشن میخوانیم: «اردیبهشت را خویشکاری این است که دیوان را نهلد تا روان دروندان را اندر دوزخ، بیش از گناهی که ایشان را هست، پادافره کنند و دیوان را از ایشان باز دارد»
در همان نسک آمده است: «اردیبهشت را به گیتی آتش خویش است. آنکه آتش را رامش بخشد یا بیازارد، آنگاه اردیبهشت از او آسوده یا آزرده بود.»