#اِمیر_کوستوریتسا ( - 1954)
Emir Kusturica (1954 - )
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#معرفی_یک_کارگردان

#اِمیر_کوستوریتسا ( - 1954)
Emir Kusturica (1954 - )

اِمیر کوستوریتسا، کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس (۱۹۵۴، سارایوو - یوگسلاوی اکنون بوسنی و هرزه گوین) تحصیلاتش را در فامو (مدرسه‌ی سینمایی پراگ) به پایان برد. کارش را در تلویزیون آغاز کرد. در سال ۱۹۸۱ نخستین فیلم بلند داستانی خود را با نام دالی بل را به یاد می‌آوری؟ ساخت و عرضه کرد. با این فیلم برنده‌ی شیر طلایی بهترین فیلم اول در جشنواره‌ی ونیز شد و به شهرت رسید. برای فیلم‌های وقتی‌که بابا به سفر معاملات رفته بود (۱۹۸۵) و زیرزمین (۱۹۹۵) برنده‌ی نخل طلا در جشنواره‌ی کن شد و برای رؤیای آریزونا (۱۹۹۳)، برنده‌ی خرس نقره‌ای در جشنواره‌ی برلین. انسان‌گرایی از فیلم‌های کوستوریتسا می‌بارد. درعین‌حالی که از گوشه‌ی خاصی از دنیا نشئت می‌گیرند (جایی که شرایط سیاسی نقش مهمی در زندگی شخصیت‌ها دارد)، ولی به خاطر آن‌که با نیازها، امیال، احساسات و تجربه‌های اولیه‌ی آدمی سروکار دارند، حکایت‌هایی ماندگار به شمار می‌آیند. نخستین فیلم کوستوریتسا، دالی بل را به یاد می‌آوری؟ کمدی تلخ و شیرین و هوشمندانه‌ای است درباره‌ی «دینو»، نوجوانی که نخستین عشق زندگی خود را تجربه می‌کند. البته داستان معناهای ضمنی سیاسی و اجتماعی هم دارد: پدر «دینو»، همراه با خانواده‌اش در آپارتمانی تنگ و تاریک زندگی می‌کند و بااین‌وجود، کماکان یک مسلمان - مارکسیست باقی‌مانده و سفت‌وسخت به آرمان‌شهر کمونیستی اعتقاد دارد؛ فیلم‌نامه پر است از تکه‌هایی انتقادی از بوروکراسی حزب کمونیست. در جریان داستان، پدر «دینو» می‌میرد که به‌طور نمادین اعتقاد کوستوریتسا را بازتاب می‌دهد که معتقد است شکست کمونیسم در بهبود زندگی مردم، قطعی و برگشت‌ناپذیر است. بااین‌وجود کمدی گذار به سنین بلوغ، به بسیاری دیگر ازاین‌گونه وقایع‌نگاری‌ها شبیه است. بی‌شک، لحن شوخ و ملایمش، متأثر از دوران تحصیل او در مدرسه‌ی سینمایی پراگ و آموزش زیر دست استادانی مثل یِرژی مِنزل است.

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#معرفی_فیلم

🎬 زیرزمین (Underground) نام فیلمی است محصول سال 1995 که برندهٔ جایزهٔ نخل طلایی جشنواره فیلم کن شده‌است. کارگردان فیلم #امیر_کوستوریتسا است و فیلمنامه آن را دوشان کواچوویچ نوشته‌است. این فیلم همچنین به نامِ دیگرِ «روزی-روزگاری کشوری بود» شناخته می‌شود.

▪️خلاصه داستان

در زمان جنگ جهانی دوم در بلگراد گروهی پارتیزان در زیرزمینی مخفی شده‌اند و به کار ساخت و ساز اسلحه مشغول‌اند. آنها روز و شبشان را در زیرزمین می‌گذرانند و هرگز از آن خارج نمی‌شوند. مارکو دوست خود «تْسْرنی» (بْلَکی) را به زیرزمین می‌برد تا هم او را از چنگ نازی‌ها در امان بدارد و هم از دختری که مورد علاقه هردوشان است دور کند. ۲۰ سال بعد، مارکو در رژیم تیتو منصبی سیاسی به دست آورده‌است و همچنان به پارتیزان‌ها و تْسْرنی می‌گوید جنگ ادامه دارد و با اخبار دروغ آن‌ها را در زیرزمین نگه می‌دارد.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity