🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#اوتار_یوسلیانی کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس با نام اوتار داویدوویچ یوسلیانی به دنیا آمد. در رشته‌ی موسیقی در کنسرواتوار تفلیس و ریاضیات در دانشگاه مسکو تحصیل کرد. سرانجام نیز در مدرسه‌ی سینمایی مسکو، زیرِ نظر الکساندر داوژنکو آموزش دید. پس از دو فیلم کوتاه در سال ۱۹۶۱ نخستین فیلم نیمه‌بلندِ داستانیِ خود را با نام آوریل کارگردانی کرد. برای فیلم‌سازی و نمایشِ فیلم‌هایش به‌طور مرتب دُچار مشکل می‌شد تا آنجا که در ۱۹۸۲ به فرانسه مهاجرت کرد. برای پاستورال (۱۹۷۶) برنده‌ی جایزه‌ی منتقدان بین‌المللی و برای صبح دوشنبه (۲۰۰۲) برنده‌ی جایزه‌ی منتقدان بین‌المللی و خرس نقره‌ای در جشنواره‌ی برلین شد و برای محبوب‌های ماه (۱۹۸۴) و راهزنان (قسمت هفتم) (۱۹۹۶) برنده‌ی جایزه‌ی بزرگ هیئت‌داوران در جشنواره‌ی ونیز.
سینمایِ گرجستان که تاریخچه‌اش به دهه‌ی ۱۹۲۰ برمی‌گردد، در دهه‌ی ۱۹۶۰ با ظهور فیلم‌سازانی مثل یوسلیانی به‌عنوان درخشان‌ترین نماینده‌اش، گویی دوباره متولد شد. در آن زمان، او به‌اتفاق آندری تارکوفسکی (البته به‌گونه‌ای کاملاً متفاوت) کارگردانی اهل امپراتوری روسیه‌ی شوروی به شمار می‌آمد که حاضر به باج دادن به حکومت نشده و ازلحاظ زیبایی‌شناسی، سبک و رویکردی منسجم را در سینمایش پیگیری کرده است. نخستین فیلمش، آوریل، به نمایش عمومی درنیامد. دومین فیلم او، وقتی‌که برگ‌ها می‌ریزند (۱۹۶۶)، عناصر مشخص سبک کارش را در خود جمع دارد. یوسلیانی، مانند بسیاری از معاصرانش، با سبک سینمای سرگی آیزنشتاین و تدوین روشنفکرانه و جنبه‌ی تئوریک کارِ او، مخالف بود. یوسلیانی با معرفی ژان ویگو به‌عنوان مُرشد خود، تأکید می‌کند که تلاشش، «ثبتِ لحظات گذرای زندگی» است و می‌خواهد با این کار به هدف نهایی هنر دست یابد. سینمای او به‌نوعی، به موجِ نوی سینمای چک (میلوش فورمن، ایوان پاسر، ییرژی منزل) نزدیک است؛ ولی پرداختی فرمال‌تر دارد و به‌خصوص با کمک صدا و فضای بیرون از قاب، در برابر واقعیت نوعی تعادل ایجاد کرده است. فیلم‌هایش، ضمناً، نوعی بی‌اعتنایی به سبک و سیاق قراردادی زندگی را به رُخ می‌کشند. غیرمتعارف بودن، لجاجت و بی‌پردگی سینمایش، باعث جبهه‌گیری دولتی‌ها در برابر او شد.
لیست فیلم‌ها
1- Song About a Flower 1959 (DR) *
2- Akvarel 1958 (DR) *
3- April 1961 (DR) *
4- Tudzhi 1964 (DR) #
5- Falling Leaves 1966 (DR) *
6- Dzveli qartuli simgera 1969 (DR) *
7- Georgian Ancient Songs 1969 (DR) *
8- Once Upon a Time There Was a Singing Blackbird 1970 (DR) #
9- Pastorali 1975 (DR) *
10- Euzkadi été 1982 (DR) &
11- Sept pièces pour cinéma noir et blanc 1983 (DR) *
12- Favourites of the Moon 1984 (HD) *
13- Un petit monastère en Toscane 1988 (+Extras) (DR) *
14- And Then There Was Light 1989 (DR) *
15- La chasse aux papillons 1992 (DR) *
16- Seule, Georgie 1995 (DR) *
17- Brigands-Chapter VII 1996 (DR) *
18- Farewell, Home Sweet Home 1999 (DR) *
19- Monday Morning 2002 (DR) *
20- Gardens in Autumn 2006 (DR) *
21- Chantrapas 2010 (DR) *
22- Winter Song 2015 (HD) *
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#اوتار_یوسلیانی کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس با نام اوتار داویدوویچ یوسلیانی به دنیا آمد. در رشته‌ی موسیقی در کنسرواتوار تفلیس و ریاضیات در دانشگاه مسکو تحصیل کرد. سرانجام نیز در مدرسه‌ی سینمایی مسکو، زیرِ نظر الکساندر داوژنکو آموزش دید. پس از دو فیلم کوتاه در سال ۱۹۶۱ نخستین فیلم نیمه‌بلندِ داستانیِ خود را با نام آوریل کارگردانی کرد. برای فیلم‌سازی و نمایشِ فیلم‌هایش به‌طور مرتب دُچار مشکل می‌شد تا آنجا که در ۱۹۸۲ به فرانسه مهاجرت کرد. برای پاستورال (۱۹۷۶) برنده‌ی جایزه‌ی منتقدان بین‌المللی و برای صبح دوشنبه (۲۰۰۲) برنده‌ی جایزه‌ی منتقدان بین‌المللی و خرس نقره‌ای در جشنواره‌ی برلین شد و برای محبوب‌های ماه (۱۹۸۴) و راهزنان (قسمت هفتم) (۱۹۹۶) برنده‌ی جایزه‌ی بزرگ هیئت‌داوران در جشنواره‌ی ونیز.
سینمایِ گرجستان که تاریخچه‌اش به دهه‌ی ۱۹۲۰ برمی‌گردد، در دهه‌ی ۱۹۶۰ با ظهور فیلم‌سازانی مثل یوسلیانی به‌عنوان درخشان‌ترین نماینده‌اش، گویی دوباره متولد شد. در آن زمان، او به‌اتفاق آندری تارکوفسکی (البته به‌گونه‌ای کاملاً متفاوت) کارگردانی اهل امپراتوری روسیه‌ی شوروی به شمار می‌آمد که حاضر به باج دادن به حکومت نشده و ازلحاظ زیبایی‌شناسی، سبک و رویکردی منسجم را در سینمایش پیگیری کرده است. نخستین فیلمش، آوریل، به نمایش عمومی درنیامد. دومین فیلم او، وقتی‌که برگ‌ها می‌ریزند (۱۹۶۶)، عناصر مشخص سبک کارش را در خود جمع دارد. یوسلیانی، مانند بسیاری از معاصرانش، با سبک سینمای سرگی آیزنشتاین و تدوین روشنفکرانه و جنبه‌ی تئوریک کارِ او، مخالف بود. یوسلیانی با معرفی ژان ویگو به‌عنوان مُرشد خود، تأکید می‌کند که تلاشش، «ثبتِ لحظات گذرای زندگی» است و می‌خواهد با این کار به هدف نهایی هنر دست یابد. سینمای او به‌نوعی، به موجِ نوی سینمای چک (میلوش فورمن، ایوان پاسر، ییرژی منزل) نزدیک است؛ ولی پرداختی فرمال‌تر دارد و به‌خصوص با کمک صدا و فضای بیرون از قاب، در برابر واقعیت نوعی تعادل ایجاد کرده است. فیلم‌هایش، ضمناً، نوعی بی‌اعتنایی به سبک و سیاق قراردادی زندگی را به رُخ می‌کشند. غیرمتعارف بودن، لجاجت و بی‌پردگی سینمایش، باعث جبهه‌گیری دولتی‌ها در برابر او شد.
لیست فیلم‌ها
1- Song About a Flower 1959 (DR) *
2- Akvarel 1958 (DR) *
3- April 1961 (DR) *
4- Tudzhi 1964 (DR) #
5- Falling Leaves 1966 (DR) *
6- Dzveli qartuli simgera 1969 (DR) *
7- Georgian Ancient Songs 1969 (DR) *
8- Once Upon a Time There Was a Singing Blackbird 1970 (DR) #
9- Pastorali 1975 (DR) *
10- Euzkadi été 1982 (DR) &
11- Sept pièces pour cinéma noir et blanc 1983 (DR) *
12- Favourites of the Moon 1984 (HD) *
13- Un petit monastère en Toscane 1988 (+Extras) (DR) *
14- And Then There Was Light 1989 (DR) *
15- La chasse aux papillons 1992 (DR) *
16- Seule, Georgie 1995 (DR) *
17- Brigands-Chapter VII 1996 (DR) *
18- Farewell, Home Sweet Home 1999 (DR) *
19- Monday Morning 2002 (DR) *
20- Gardens in Autumn 2006 (DR) *
21- Chantrapas 2010 (DR) *
22- Winter Song 2015 (HD) *
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته