🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#_موسیقی_ایرانی
#اکبر_محسنی
در تاریخِ موسیقی ایرانی، بسیار بوده اند آهنگ سازانِ بزرگی که در روزگارِ زندگانیِ خویش، آهنگ های با کلام و بی کلامی را ساخته اند که تا سال ها و دهه ها نیز، آن آهنگ ها و تصنیف ها در دل و جان مردم زنده مانده است. گاه شنیدنِ تصنیفی، یا ترنمی، روحِ آدمی را پرداختی جانانه داده، با خود به سیر آفاق و زیبایی می برد و از همین روی می گویند، آن موسیقی مراحل تکوین را طی کرده و به تکاملِ خود رسیده است. مگر می توان تصنیف زیبای «الهه ناز» استاد "اکبر محسنی" را با گوش جان شنید و متاثر نشد. به یقین می توان گفت، چندین نسل از شنیدنِ این ترانه، لذت برده و در خاطرِ خود ثبت و برای نسلی دیگر حفظ خواهند نمود.
استاد "محسنی" یکی از اولین معلمانِ انجمنِ موسیقی ملی بوده و در ارکستر انجمن، به رهبری استاد فقید "روح الهن خالقی" به نوازندگی اشتغال داشتند. «سه تار و سه تاره» اولین ساخته ی وی می باشد که شعرِ آن توسط جناب "کریم فکور" سروده شده و خواننده آن، بانو "ناهید سرافراز" و "حمید قنبری" بوده اند. استاد "اکبر محسنی" به حق، یکی از مفاخرِ موسیقی میهنمان بوده و مشقاتِ بسیار زیادی برای موسیقی این سرزمین متحمل گردیده اند.
از جمله فعالیتهای شاخص این استاد گرانسنگ، ساختِ آهنگ جاودانه و ماندگار «الهه ناز»، میباشد که با تنظیم ماهرانه ی استاد "روح الله خالقی"، شعر "کریم فکور" و صدای استاد "غلامحسین بنان" اجرا شد. گرچه برخی از صاحبنظران، این ترانه را از برخی ظرافت های فنی عاری میشمردند، اما در سطحِ جامعه و نزد تودههای مردم، شهرت و محبوبیتی بی مانند یافت.
این ترانه که یکی از دلپسندترین و روح نوازترین آهنگهای زنده یاد "اکبر محسنی" محسوب میشود، در سال ۱۳۳۳ و به مناسبتِ تولدِ تنها دخترِ وی ساخته شدهاست. دخترِ او، موسوم به (ناناز) چند وقتی بود که در همان سال به دنیا آمده بود و او قصد داشت ترانهای که در آن بر کلمه «ناز» تاکید شده باشد را، به دخترش تقدیم نماید."کریم فکور" برای شعرِ این ترانه از سرودهای غمگین و عاشقانه بهره بَرَد، در این شعر، عاشق، معشوقه را خدای ناز کردن اطلاق میکند و ضمن شرح مراتب وفاداری خود، از معشوقه میخواهد که ناز را کنار بگذارد و برگردد.
از دیگر نوآوری های اعمال شده در ساخت و اجرای این ترانه ی زیبا، خطِ سیرِ ملودیها و انتخاب ریتمِ ویژه ی آن است که همین نیز ترانه مذکور را از دیگر خواندههای استاد "بنان" متمایز میسازد. این ملودی و ریتم اش از همان مقدمه ی تصنیف، با سرزندگی ای که دارد، اندوهِ آواز دشتی ای را که ترانه در آن جاری می باشد را شکسته و کاهش میدهد. شاید یکی از عللِ فراگیرشدن «الهه ناز»، همین باشد که اجرای این نوع کارها برای مردم تازگی داشت و این در واقع شور و شوق مردم را در رویآوری به کارهای نوآورانه نشان میداد.
نوآوریها و ابتکارات "اکبر محسنی" که نخستین بار در «الهه ناز» خود را آشکار ساخت، بعدها در چند تصنیف دیگر از ساختههای او، از جمله «انتظار» و «ساقیا» نیز بازتاب یافت. نوآوری و ابتکاری که برخی آن را، دستاورد دورانی از زندگی او دانستهاند که در آن، او به عضویت انجمن موسیقی ملی درآمده بود و با موسیقیدانان نوآور، همنشینی داشته است. در همان دوران، وی همچنین برای ترانههای معروف دیگری نیز آهنگ ساخت که از آن جمله: «بخت بیدار»، «دل شکن»، «دگرچه میخواهی؟»، «دختر فال بین»، «دختر رامشگر» (همگی با صدای مخملین بنان) و «ستاره»، «پشیمانی»، «او نیام»، «درد جدایی» و … (با صدای خوانندگان دیگر)، قابل ذکرند که تنها نمونههایی از آثار متعدد برجای مانده از استاد "اکبر محسنی" میباشند.
استاد "اکبر محسنی"، که به عنوان مأمور آموزش موسیقی، ۴ سال در عراق به سر میبرد، یکی از رهآوردهای این سفر هنری او، بازگرداندنِ ساز «عود» به کشور ایران بود که تا پیش از سفرش به عراق، در عرصه موسیقی ایرانی جایی نداشت. اگرچه این ساز در قرون گذشته یکی از آلات اصلی موسیقی ایرانی بوده است و نوازندگانِ زیادی داشته و در اشعار شاعران نیز از آن در کنار «چنگ» و «دف» بسیار یاد شده است،
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#_موسیقی_ایرانی
#اکبر_محسنی
در تاریخِ موسیقی ایرانی، بسیار بوده اند آهنگ سازانِ بزرگی که در روزگارِ زندگانیِ خویش، آهنگ های با کلام و بی کلامی را ساخته اند که تا سال ها و دهه ها نیز، آن آهنگ ها و تصنیف ها در دل و جان مردم زنده مانده است. گاه شنیدنِ تصنیفی، یا ترنمی، روحِ آدمی را پرداختی جانانه داده، با خود به سیر آفاق و زیبایی می برد و از همین روی می گویند، آن موسیقی مراحل تکوین را طی کرده و به تکاملِ خود رسیده است. مگر می توان تصنیف زیبای «الهه ناز» استاد "اکبر محسنی" را با گوش جان شنید و متاثر نشد. به یقین می توان گفت، چندین نسل از شنیدنِ این ترانه، لذت برده و در خاطرِ خود ثبت و برای نسلی دیگر حفظ خواهند نمود.
استاد "محسنی" یکی از اولین معلمانِ انجمنِ موسیقی ملی بوده و در ارکستر انجمن، به رهبری استاد فقید "روح الهن خالقی" به نوازندگی اشتغال داشتند. «سه تار و سه تاره» اولین ساخته ی وی می باشد که شعرِ آن توسط جناب "کریم فکور" سروده شده و خواننده آن، بانو "ناهید سرافراز" و "حمید قنبری" بوده اند. استاد "اکبر محسنی" به حق، یکی از مفاخرِ موسیقی میهنمان بوده و مشقاتِ بسیار زیادی برای موسیقی این سرزمین متحمل گردیده اند.
از جمله فعالیتهای شاخص این استاد گرانسنگ، ساختِ آهنگ جاودانه و ماندگار «الهه ناز»، میباشد که با تنظیم ماهرانه ی استاد "روح الله خالقی"، شعر "کریم فکور" و صدای استاد "غلامحسین بنان" اجرا شد. گرچه برخی از صاحبنظران، این ترانه را از برخی ظرافت های فنی عاری میشمردند، اما در سطحِ جامعه و نزد تودههای مردم، شهرت و محبوبیتی بی مانند یافت.
این ترانه که یکی از دلپسندترین و روح نوازترین آهنگهای زنده یاد "اکبر محسنی" محسوب میشود، در سال ۱۳۳۳ و به مناسبتِ تولدِ تنها دخترِ وی ساخته شدهاست. دخترِ او، موسوم به (ناناز) چند وقتی بود که در همان سال به دنیا آمده بود و او قصد داشت ترانهای که در آن بر کلمه «ناز» تاکید شده باشد را، به دخترش تقدیم نماید."کریم فکور" برای شعرِ این ترانه از سرودهای غمگین و عاشقانه بهره بَرَد، در این شعر، عاشق، معشوقه را خدای ناز کردن اطلاق میکند و ضمن شرح مراتب وفاداری خود، از معشوقه میخواهد که ناز را کنار بگذارد و برگردد.
از دیگر نوآوری های اعمال شده در ساخت و اجرای این ترانه ی زیبا، خطِ سیرِ ملودیها و انتخاب ریتمِ ویژه ی آن است که همین نیز ترانه مذکور را از دیگر خواندههای استاد "بنان" متمایز میسازد. این ملودی و ریتم اش از همان مقدمه ی تصنیف، با سرزندگی ای که دارد، اندوهِ آواز دشتی ای را که ترانه در آن جاری می باشد را شکسته و کاهش میدهد. شاید یکی از عللِ فراگیرشدن «الهه ناز»، همین باشد که اجرای این نوع کارها برای مردم تازگی داشت و این در واقع شور و شوق مردم را در رویآوری به کارهای نوآورانه نشان میداد.
نوآوریها و ابتکارات "اکبر محسنی" که نخستین بار در «الهه ناز» خود را آشکار ساخت، بعدها در چند تصنیف دیگر از ساختههای او، از جمله «انتظار» و «ساقیا» نیز بازتاب یافت. نوآوری و ابتکاری که برخی آن را، دستاورد دورانی از زندگی او دانستهاند که در آن، او به عضویت انجمن موسیقی ملی درآمده بود و با موسیقیدانان نوآور، همنشینی داشته است. در همان دوران، وی همچنین برای ترانههای معروف دیگری نیز آهنگ ساخت که از آن جمله: «بخت بیدار»، «دل شکن»، «دگرچه میخواهی؟»، «دختر فال بین»، «دختر رامشگر» (همگی با صدای مخملین بنان) و «ستاره»، «پشیمانی»، «او نیام»، «درد جدایی» و … (با صدای خوانندگان دیگر)، قابل ذکرند که تنها نمونههایی از آثار متعدد برجای مانده از استاد "اکبر محسنی" میباشند.
استاد "اکبر محسنی"، که به عنوان مأمور آموزش موسیقی، ۴ سال در عراق به سر میبرد، یکی از رهآوردهای این سفر هنری او، بازگرداندنِ ساز «عود» به کشور ایران بود که تا پیش از سفرش به عراق، در عرصه موسیقی ایرانی جایی نداشت. اگرچه این ساز در قرون گذشته یکی از آلات اصلی موسیقی ایرانی بوده است و نوازندگانِ زیادی داشته و در اشعار شاعران نیز از آن در کنار «چنگ» و «دف» بسیار یاد شده است،
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۶ امرداد سالروز درگذشت #اکبر_محسنی
( زاده سال ۱۲۹۱ تهران – درگذشته ۶ مرداد ۱۳۷۴ ) آهنگساز و نوازنده
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
۶ امرداد سالروز درگذشت #اکبر_محسنی
( زاده سال ۱۲۹۱ تهران – درگذشته ۶ مرداد ۱۳۷۴ ) آهنگساز و نوازنده
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۶ امرداد سالروز درگذشت #اکبر_محسنی
( زاده سال ۱۲۹۱ تهران – درگذشته ۶ مرداد ۱۳۷۴ ) آهنگساز و نوازنده
محسن تهرانی مشهور به اکبر محسنی،
در مدرسه موسیقی نظام به فراگیری فنون موسیقی پرداخت.
او نخستینسازی که نواخت، آلتو برنجی بود، امّا بعد به تدریج ترومپت و فلوت را به عنوان ساز تخصصی خود انتخاب کرد و در همان مدرسه، به فراگیری نُت نیز پرداخت و در کنار فعالیت در شعبه موزیک مدرسه نظام، برای یادگیری تار نیز اقدام کرد. وی برای آموختن این ساز، نزد رحمتاله صفا که از شاگردان موسی معروفی بود، رفت.
او در همین سالها، به اتفاق تعدادی از دانشآموزان مدرسه نظام، دسته موزیکی تشکیل داد که در آن بیشتر از سازهای بادی استفاده میشد. وی همچنین از همین زمان به عنوان معلم موسیقی، کار آموزش هنرجویان را نیز آغاز کرد.
فعالیت در رادیو و انجمن موسیقی ملی:
با تأسیس و افتتاح رادیو ایران، وی اقدام به تشکیل ارکستری کرد که این ارکستر زیر نظر علینقی وزیری فعالیت میکرد و او در این ارکستر نوازنده تارباس بود و به صورت زنده از رادیو ایران پخش میشد.
بعد از انحلال ارکستر مذکور، در ارکستر انجمن موسیقی ملی که به رهبری روحاله خالقی برنامه اجرا میکرد، مشغول به کار شد و به نوازندگی پرداخت. از آنجا که خالقی همواره به موسیقیدانان همکار خود، اهمیت فراوان میداد و برای پیشرفتشان ارزش فراوان قائل بود، همین همکاری نقطه شروعی برای موفقیت محسنی شد و او علاوه بر نوازندگی به آهنگسازی نیز میپرداخت.
«سهتار و ستاره» اولین آهنگی بود که محسنی ساخت. این آهنگ که در مایه سهگاه ساخته شده و شعر آن توسط کریم فکور سروده شده بود، نخستین بار در سال ۱۳۲۶ با خوانندگی ناهید سرافراز و حمید قنبری، در رادیو ایران پخش گردید.
وی همچنین آهنگساز فیلمهایی همچون واریته بهاری، چهره آشنا، زندگی شیرین است و بلبل مزرعه بوده است.
از دیگر فعالیتهای شاخص محسنی، ساخت آهنگ جاودانه و ماندگار الهه ناز، است که با تنظیم استادانه خالقی، شعر کریم فکور و صدای بنان اجرا شد.
وی همچنین برای ترانههای معروف دیگری نیز آهنگ ساخت که از آن جمله: بخت بیدار، دل شکن، دگر چه میخواهی؟، دختر فال بین، دختر رامشگر (همگی با صدای بنان) و ستاره، پشیمانی، او نیامد، درد جدایی و … (با صدای خوانندگان دیگر) بودند.
سفر و اقامت در عراق:
در سال ۱۳۳۶، وزارت فرهنگ، محسنی را برای تدریس موسیقی و سرود در مدارس ایرانیان مقیم عراق برگزید و در عین حال به وی مأموریت داد که در طول خدمتش، نسبت به یادگیری ساز عود (بربط) و جمعآوری تکنیکهای نواختن آن اقدام کند تا در مراجعت، این تکنیکها را آموزش دهد.
وی این ساز را از استادان معروفی، همچون جمیل بشیر، سلیمان شکور، گل خماش، وکیل (موسیقیدان ایرانی مقیم عراق) و حکمت فاضل عراقی به خوبی یاد گرفت و به جمعآوری تکنیکهای مصری و عراقی در نواختن عود اقدام کرد و در سال ۱۳۴۰ به ایران بازگشت.
احیاء ساز عود در ایران:
اکبر محسنی در واقع، ساز عود که در اصل یکی از سازهای اصیل ایرانی بود و به اشتباه به اعراب منتسب شده بود را، دوباره به همراه خود به ایران آورد و موجبات استفاده از آن در ارکسترهای بزرگ را فراهم ساخت.
بدین ترتیب وی از اولین نوازندگان عود در موسیقی معاصر ایران محسوب میشود.
اکبر محسنی پس از بازگشت از عراق و در حد فاصل سالهای ۴۰ تا ۵۰ به کار در رادیو نیز، به عنوان آهنگساز و نوازنده ادامه داد و همچنین پس از تأسیس تلویزیون در ایران، برای چند سال با تلویزیون ملی ایران نیز همکاری داشت که از آن جمله تهیه آهنگها و سرپرستی ارکستر در برنامه تلویزیونی «هفت شهر عشق» بودند.
وی پس از انقلاب، برای سالهای زیادی در خارج از ایران اقامت داشت و فعالیتهای هنری وی بسیار کاهش یافت، امّا با این وجود ساخت چند آهنگ را در همین سالها نیز به وی نسبت میدهند. بدین ترتیب از آنجا که خود او طی مصاحبهای در سال ۱۳۵۱، تعداد آهنگهای خود را، متتجاوز از ۴۰۰ آهنگ دانسته بود، شاید بتوان تمامی آهنگهای او در طی دوران زندگیش را حدود ۵۰۰ قطعه تخمین زد. از وی همچنین تعداد زیادی ضبطهای رایویی و برخی ضبطهای خصوصی نیز به یادگار مانده است.
اکبر محسنی در ۸۳ سالگی درگذشت.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۶ امرداد سالروز درگذشت #اکبر_محسنی
( زاده سال ۱۲۹۱ تهران – درگذشته ۶ مرداد ۱۳۷۴ ) آهنگساز و نوازنده
محسن تهرانی مشهور به اکبر محسنی،
در مدرسه موسیقی نظام به فراگیری فنون موسیقی پرداخت.
او نخستینسازی که نواخت، آلتو برنجی بود، امّا بعد به تدریج ترومپت و فلوت را به عنوان ساز تخصصی خود انتخاب کرد و در همان مدرسه، به فراگیری نُت نیز پرداخت و در کنار فعالیت در شعبه موزیک مدرسه نظام، برای یادگیری تار نیز اقدام کرد. وی برای آموختن این ساز، نزد رحمتاله صفا که از شاگردان موسی معروفی بود، رفت.
او در همین سالها، به اتفاق تعدادی از دانشآموزان مدرسه نظام، دسته موزیکی تشکیل داد که در آن بیشتر از سازهای بادی استفاده میشد. وی همچنین از همین زمان به عنوان معلم موسیقی، کار آموزش هنرجویان را نیز آغاز کرد.
فعالیت در رادیو و انجمن موسیقی ملی:
با تأسیس و افتتاح رادیو ایران، وی اقدام به تشکیل ارکستری کرد که این ارکستر زیر نظر علینقی وزیری فعالیت میکرد و او در این ارکستر نوازنده تارباس بود و به صورت زنده از رادیو ایران پخش میشد.
بعد از انحلال ارکستر مذکور، در ارکستر انجمن موسیقی ملی که به رهبری روحاله خالقی برنامه اجرا میکرد، مشغول به کار شد و به نوازندگی پرداخت. از آنجا که خالقی همواره به موسیقیدانان همکار خود، اهمیت فراوان میداد و برای پیشرفتشان ارزش فراوان قائل بود، همین همکاری نقطه شروعی برای موفقیت محسنی شد و او علاوه بر نوازندگی به آهنگسازی نیز میپرداخت.
«سهتار و ستاره» اولین آهنگی بود که محسنی ساخت. این آهنگ که در مایه سهگاه ساخته شده و شعر آن توسط کریم فکور سروده شده بود، نخستین بار در سال ۱۳۲۶ با خوانندگی ناهید سرافراز و حمید قنبری، در رادیو ایران پخش گردید.
وی همچنین آهنگساز فیلمهایی همچون واریته بهاری، چهره آشنا، زندگی شیرین است و بلبل مزرعه بوده است.
از دیگر فعالیتهای شاخص محسنی، ساخت آهنگ جاودانه و ماندگار الهه ناز، است که با تنظیم استادانه خالقی، شعر کریم فکور و صدای بنان اجرا شد.
وی همچنین برای ترانههای معروف دیگری نیز آهنگ ساخت که از آن جمله: بخت بیدار، دل شکن، دگر چه میخواهی؟، دختر فال بین، دختر رامشگر (همگی با صدای بنان) و ستاره، پشیمانی، او نیامد، درد جدایی و … (با صدای خوانندگان دیگر) بودند.
سفر و اقامت در عراق:
در سال ۱۳۳۶، وزارت فرهنگ، محسنی را برای تدریس موسیقی و سرود در مدارس ایرانیان مقیم عراق برگزید و در عین حال به وی مأموریت داد که در طول خدمتش، نسبت به یادگیری ساز عود (بربط) و جمعآوری تکنیکهای نواختن آن اقدام کند تا در مراجعت، این تکنیکها را آموزش دهد.
وی این ساز را از استادان معروفی، همچون جمیل بشیر، سلیمان شکور، گل خماش، وکیل (موسیقیدان ایرانی مقیم عراق) و حکمت فاضل عراقی به خوبی یاد گرفت و به جمعآوری تکنیکهای مصری و عراقی در نواختن عود اقدام کرد و در سال ۱۳۴۰ به ایران بازگشت.
احیاء ساز عود در ایران:
اکبر محسنی در واقع، ساز عود که در اصل یکی از سازهای اصیل ایرانی بود و به اشتباه به اعراب منتسب شده بود را، دوباره به همراه خود به ایران آورد و موجبات استفاده از آن در ارکسترهای بزرگ را فراهم ساخت.
بدین ترتیب وی از اولین نوازندگان عود در موسیقی معاصر ایران محسوب میشود.
اکبر محسنی پس از بازگشت از عراق و در حد فاصل سالهای ۴۰ تا ۵۰ به کار در رادیو نیز، به عنوان آهنگساز و نوازنده ادامه داد و همچنین پس از تأسیس تلویزیون در ایران، برای چند سال با تلویزیون ملی ایران نیز همکاری داشت که از آن جمله تهیه آهنگها و سرپرستی ارکستر در برنامه تلویزیونی «هفت شهر عشق» بودند.
وی پس از انقلاب، برای سالهای زیادی در خارج از ایران اقامت داشت و فعالیتهای هنری وی بسیار کاهش یافت، امّا با این وجود ساخت چند آهنگ را در همین سالها نیز به وی نسبت میدهند. بدین ترتیب از آنجا که خود او طی مصاحبهای در سال ۱۳۵۱، تعداد آهنگهای خود را، متتجاوز از ۴۰۰ آهنگ دانسته بود، شاید بتوان تمامی آهنگهای او در طی دوران زندگیش را حدود ۵۰۰ قطعه تخمین زد. از وی همچنین تعداد زیادی ضبطهای رایویی و برخی ضبطهای خصوصی نیز به یادگار مانده است.
اکبر محسنی در ۸۳ سالگی درگذشت.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity