پروانه امیر افشاری ( حمیرا )




تصنیف #عشق_زیاد
خواننده #حمیرا
آهنگساز #شماعی_زاده |
شعر #بیژن_سمندر
تنظیم #منوچهر_چشم_آذر
آلبوم #دریا_کنار
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
خواننده #هوشمند_عقیلی
ترانه #عشق_شرقی
آهنگ #ناصر_چشم_آذر
کلام #بیژن_سمندر
توی خاک خدا ندیدم
مثل تو گل ناز شرقی من
دیگه شاخه گلی نچیدم
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴 ##موسیقی_ایرانی
#بیژن_سمندر

"بیژن سمندر" نمادِ یک دوره از حیاتِ «موسیقیِ پاپِ» ایران در لس آنجلس است. ترانه‌سرایی که به جرأت می‌توان گفت بخش بزرگی از سروده‌هایش به خاطره ی جمعی میلیون‌ها ایرانی تبدیل شده است، حتی اگر آنها ندانند ترانه‌ای از سروده‌های این ترانه‌سرای اهلِ شیراز را زمزمه می‌کنند. سروده‌های "سمندر"، چنان زلال و روان بود که دهان به دهان می‌شد، چنانکه با سرودنِ ترانه ی «گل سنگ» بر بسترِ ملودی "انوشیروان روحانی" شهرت گرفت، اما انقلاب اسلامی بهمن پنجاه و هفت به او فرصت نداد تا فعالیتش را گسترده تر به پیش ببرد و به ناچار او نیز، مانند بسیاری از کارورزان موسیقیِ پیش از انقلاب، متوقف شد، تا آنکه در لس آنجلس از نو فعالیت خود را آغاز نمود.

شادروان "رحیم معینی کرمانشاهی"،_ترانه سرای مشهور و نام دارِ کشورمان_ در توصیفِ ترانه‌سرایی گفته اند که، «هر ترانه‌سرای ایرانی باید مبتنی بر فرهنگ ملی و زبان فارسی، شاعر باشد اما هر شاعری لزوماً ترانه‌سرا نیست. این سخن جامه‌ای است که از جمله، بر قامتِ "بیژن سمندر" دوخته شده بود.
"بیژن سمندر" این دانش‌آموخته ی ادبیات و معماری، همان قدر که برای بسیاری در ترانه‌هایش برجسته شده، برای مردمِ همشهری خود، یعنی شیراز، شاعری است که تجسمِ فولکلور استان فارس است و یا به بیانِ "تورج پارسی"_ ایران شناس مقیم سوئد_، «قلمِ "بیژن سمندر" یعنی شیراز».

او لیسانسِ ادبیاتش را در دانشگاه شیراز گرفت و برای اخذ مدرکِ دکتری خود، عازمِ خارج از کشور شد و دکتری معماری خود را هم از دانشگاهی در واشنگتن دریافت کرد. به ایران که بازگشت، دست به کارِ سرودن شعر به گویش شیرازی شد و کتاب‌های شعرش را نیز منتشر کرد که می‌توان از آن جمله به مجموعه شعر و تفسیر با عناوین «شعر شیراز» و «شعر شهر» اشاره کرد که هر دو، پژوهشی تحقیقی در فرهنگ عامیانه مردم شیراز است. این همان ایامی است که وی به عنوان یک ترانه‌سرا هم در میان موسیقی دانان شناخته شده بود.

زنده یاد "عطاءلله خرم" در مایه ی شوشتری، ترانه‌ای بر روی یکی از اشعار او ساخت که به «مگه نه» مشهور است: «من و تو قصه‌ی یه کهنه کتابیم؛ مگه نه؟/ یه سوالیم، یه سوال بی‌جوابیم؛ مگه نه؟...» استاد "محمدرضا شجریانِ" جوان هم، در اولین سال‌های حضورش در رادیو آن را خواند که بسیاری، همین اثر را سرآغازِ ترانه‌خوانیِ محاوره‌ای استادِ آواز ایران می‌دانند. تحقیق و پژوهش در فرهنگِ فولکلور اما او را به ترانه‌های مردمی کشانده بود و این مقارن شده بود با عصرِ طلایی موسیقی پاپِ ایران در دهه پنجاه خورشیدی. "سمندر" در سرودنِ اشعارِ تغزلی دست توانایی داشت و شناختِ عمیق او در حالات موسیقی به ریتم و تبدیل آن به ترانه‌های عاشقانه انجامید، همچون «قرمزی لبان یار که در هیچ مداد رنگی نیست»؛ ترانه‌ای که "سیاوش قمیشی" آن را نوشت و "ناصر چشم‌آذر" تنظیمش کرد و با صدای "ابی" در آینه دل‌ها نقش بست.

"مرتضی" خواننده ی معروفِ پاپ، درباره ویژگی ترانه‌های او می‌گوید: «ویژگی ترانه‌های "بیژن سمندر" در این بود که خیلی راحت مردم را احساس می‌کرد، ترانه‌هایش خیلی خودمانی بود و از دلِ مردم؛ آن چیزی را که باید می‌گفت، در آن نقطه زمانی ابراز می‌کرد.» این خواننده ی سرشناسِ موسیقی پاپ، در ادامه از تبدیل شدن کلام "بیژن سمندر" به یک احساسِ اجتماعی به عنوان یک ویژگی در کار این هنرمند و ادیب یاد می کند. آشنایی با نواختن «تار»، «سه‌تار»، «سنتور» و «فلوت» نیز به روایت دوستانِ نزدیکش، پای او را از همان دورانِ نوجوانی به رادیوی محلی شیراز باز کرد و این مسئله در سرودن ترانه‌هایش نیز به نقطه قوت کارهای او تبدیل شد.

"مرتضی" در این باره به سروده شدن ترانه ی «گل آقا» که در زمانِ خود یکی از محبوب‌ترین ترانه‌های پاپِ فارسی بود اشاره می‌کند و می‌گوید خود را به نوعی مدیون ترانه‌های "بیژن سمندر" می‌داند: «رفتم پیش بیژن گفتم یه چیزی در ذهنم هست به نام گل آقا. گفت گل آقا چه کسی است؟ خودت هستی؟ گفتم نه، گل آقا یک انسان افسانه‌ای یا واقعی بوده در داستان‌های ایرانی شبیه ابومسلم خراسانی مدافع حق مردم...

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw


🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#بیژن_سمندر 🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۱۷ دی سالروز درگذشت#بیژن_سمندر

( زاده ۱۱ خرداد ۱۳۲۰ شیراز – درگذشتهٔ ۱۷ دی ۱۳۹۷ آمریکا ) شاعر، ترانه‌سرا و نوازنده تار

بیژن سمندر، دبستان تا کارشناسی را در شیراز گذراند. آغاز درخشش او در دبیرستان سلطانی شیراز، با راهنمایی‌های علی‌محمد کامرانی، معاون آن هنگام دبیرستان که دایی او نیز بود آغاز شد. با توجه به اعزام برترین دانش‌آموزان به اردوی رامسر و برگزاری مسابقات کشوری در آن محل، او در هر سال تحصیلی در یک رشته در ایران اول شد. سال نخست مقام نخست در مسابقهٔ خط و خوش‌نویسی در سراسر ایران؛ سال دوم مقام نخست در مسابقهٔ ادبیات در سراسر ایران؛ سال سوم مقام نخست مسابقهٔ موسیقی در سراسر ایران و اعزام به اروپا را به‌دست‌ آورد.
او در سال‌های جوانی به همراه برادران خود کاووس و سیروس سمندر و برخی دیگر گروهی به نام «گروه برادران سمندر» را تشکیل داد. آن‌ها در این گروه به نواختن ساز و شعر و ترانه‌خوانی می‌پرداختند. در این گروه، بیژن، تار، سیروس، فلوت، و کاووس که بعدها کارشناس هنرهای زیبا شد تنبک می‌نواخت.
سمندر، مدرک دکتری خود را در رشتهٔ ادبیات در دانشگاه تهران کسب کرد. با توجه به علاقهٔ به هنر، دکترای معماری خود را در شهر واشینگتن، دی.سی. دریافت کرد.
او بنیان‌گذار سرودن شعر به گویش شیرازی بود. پرآوازه‌ترین سروده او برای مردم شیراز این سروده است: «اِی شهر شاعر پَروَرو، شیراز از گل بهتَرو، کو شاعِرو، کو دِلبَرو، کو ساقی‌و، کو ساغَرو.» از کتاب‌هایش با گویش شیرازی می‌توان از مجموعه شعر و تفسیر با عنوان‌های شعر شیراز و شعر شهر نام برد که هر دو اثری پژوهشی و کاوشگرانه در فرهنگ عامیانهٔ مردم شیراز است. به گفته خود او، "بهتر است اکنون درمورد خود پژوهش کنیم و اثر به جا بگذاریم تا بعدها خارجی‌ها درمورد ما پژوهش کنند" که البته این کنایه از برگردان و رمزگشایی خط میخی توسط خارجی‌ها بود.
وی پس از انقلاب به آمریکا مهاجرت کرد و در آن کشور شیوهٔ تازه‌ای در شعر ایرانی بنیاد نهاد و نشانه آن کتاب میکس شعر است که هر بیت آن از یک مصراع پارسی و یک مصرع انگلیسی تشکیل شده‌است. او در آمریکا دکترای رشته حقوق خاورمیانه و آسیا را دریافت کرد.
انتشارات کتاب گویا به‌مناسبت چهار دهه کنش هنری او، مراسم یادبودی با عنوان ایران خلیج فارس (Iran Persian Gulf) در تاریخ ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۰۵ میلادی در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس، تالار فروید به گردانندگی هما سرشار، با سخنان جمال عابدی، عباس توفیق، کورش امیرجاهد و کیخسرو بهروزی برگزار کرد. سمندر به‌علت بیماری به‌سختی توانست در این مراسم شرکت کند.
اشعار بیژن سمندر توسط بسیاری از خوانندگان اجرا شده‌اند. از پرآوازه‌ترین آن‌ها که رکورد بیشترین ترانه خوانده شده توسط خوانندگان حرفه‌ای را دارد ترانه گل سنگم است که توسط بیش‌از چهار خواننده خوانده شده‌است که می‌توان از بین آن‌ها اِمِل سایِن (خوانندهٔ تُرک) و هایده را نام برد.
بیژن سمندر در ۷۷ سالگی درگذشت.
به دنبال مرگ بیژن سمندر در تاریخ ۹ بهمن ۱۳۹۷ مراسم بزرگداشتی با نام «کوچ شاعر، شعر شهر» در تالار حافظ شیراز به همت مرکز اسناد و کتابخانه ملی فارس، انتشارات نوید گویی شیراز، اداره ارشاد استان فارس و هماهنگی خانواده او با حضور ادبا و شعرا و فرهیختگان شیرازی و خانواده بیژن سمندر برگزار شد.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity
🔴#بیژن_سمندر

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی
#بیژن_سمندر، ترانه سرا و آهنگساز شیرازی، پس از سال‌ها تحمل درد و رنج ناشی از بیماری در سن ۸۱ سالگی درگذشت.

وی سال ۱۳۱۶ در شیراز متولد شد.

این هنرمند شیرازی تحصیلات ابتدایی تا لیسانس را در شیراز گذراند و مدرک دکتری خود را در رشتهٔ ادبیات در خارج کشور کسب کرد. با توجه به علاقهٔ بسیار به هنر، دکتری معماری خود را در شهر واشینگتن دریافت کرد.

او بنیان‌گذار سرودن شعر به گویش شیرازی بود و از آثارش می‌توان به دو مجموعه شعر شیراز و شعر شهر اشاره کرد ، که هر دو اثری تحقیقی و کاوشگرانه در فرهنگ عامیانهٔ مردم شیراز است.

بیژن سمندر از سال ۱۳۸۷، به بیماری پارکینسون مبتلا شد و پس از تحمل ۱۰ سال بیماری دیروز درگذشت.
شعر معروف "شيرازو ميگن نازه واسِي ،آفتُو جِنگش" از سروده هاي بيژن سمندر در وصف شیراز است .
اما آهنگ کم نظیر گل سنگ که یکی از پر اجرا ترین ترانه های تاریخ ایران است را انوشیروان روحانی در سال 1355 با شعری از بیژن سمندر در آواز اصفهان نوشت تا امل ساین خواننده نامدار ترک آن را اجرا کند ولی با اجرای هایده و ستار بود که آوازه این آهنگ حتی به تمام خاورمیانه رسید و هنرمندان کشورهای مختلف به اجرای آن پرداختند که بهترین اجراهای این ترانه را می شنوید.

گل سنگم, گل سنگم
چی بگم از دل تنگم
مث آفتاب اگه بر من نتابی
سردم و بی رنگم

همه آهم, همه دردم
مث طوفان پر گردم
باد مستم که تو صحرا
میپیچم دور تو میگردم

مث بارون اگه نباری
خبر از حال من نداری
بی تو پرپر میشم دو روزه
دل سنگت برام میسوزه
گل سنگم, گل سنگم
چی بگم از دل تنگم.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۱۱ خرداد زادروز#بیژن_سمندر
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۱۱ خرداد زادروز#بیژن_سمندر

( زاده ۱۱ خرداد ۱۳۲۰ شیراز – درگذشتهٔ ۱۷ دی ۱۳۹۷ آمریکا ) شاعر، ترانه‌سرا و نوازنده تار

بیژن سمندر، دبستان تا کارشناسی را در شیراز گذراند. آغاز درخشش او در دبیرستان سلطانی شیراز، با راهنمایی‌های علی‌محمد کامرانی، معاون آن هنگام دبیرستان که دایی او نیز بود آغاز شد. با توجه به اعزام برترین دانش‌آموزان به اردوی رامسر و برگزاری مسابقات کشوری در آن محل، او در هر سال تحصیلی در یک رشته در ایران اول شد. سال نخست مقام نخست در مسابقهٔ خط و خوش‌نویسی در سراسر ایران؛ سال دوم مقام نخست در مسابقهٔ ادبیات در سراسر ایران؛ سال سوم مقام نخست مسابقهٔ موسیقی در سراسر ایران و اعزام به اروپا را به‌دست‌ آورد.
او در سال‌های جوانی به همراه برادران خود کاووس و سیروس سمندر و برخی دیگر گروهی به نام «گروه برادران سمندر» را تشکیل داد. آن‌ها در این گروه به نواختن ساز و شعر و ترانه‌خوانی می‌پرداختند. در این گروه، بیژن، تار، سیروس، فلوت، و کاووس که بعدها کارشناس هنرهای زیبا شد تنبک می‌نواخت.
سمندر، مدرک دکتری خود را در رشتهٔ ادبیات در دانشگاه تهران کسب کرد. با توجه به علاقهٔ به هنر، دکترای معماری خود را در شهر واشینگتن، دی.سی. دریافت کرد.
او بنیان‌گذار سرودن شعر به گویش شیرازی بود. پرآوازه‌ترین سروده او برای مردم شیراز این سروده است: «اِی شهر شاعر پَروَرو، شیراز از گل بهتَرو، کو شاعِرو، کو دِلبَرو، کو ساقی‌و، کو ساغَرو.» از کتاب‌هایش با گویش شیرازی می‌توان از مجموعه شعر و تفسیر با عنوان‌های شعر شیراز و شعر شهر نام برد که هر دو اثری پژوهشی و کاوشگرانه در فرهنگ عامیانهٔ مردم شیراز است. به گفته خود او، "بهتر است اکنون درمورد خود پژوهش کنیم و اثر به جا بگذاریم تا بعدها خارجی‌ها درمورد ما پژوهش کنند" که البته این کنایه از برگردان و رمزگشایی خط میخی توسط خارجی‌ها بود.
وی پس از انقلاب به آمریکا مهاجرت کرد و در آن کشور شیوهٔ تازه‌ای در شعر ایرانی بنیاد نهاد و نشانه آن کتاب میکس شعر است که هر بیت آن از یک مصراع پارسی و یک مصرع انگلیسی تشکیل شده‌است. او در آمریکا دکترای رشته حقوق خاورمیانه و آسیا را دریافت کرد.
انتشارات کتاب گویا به‌مناسبت چهار دهه کنش هنری او، مراسم یادبودی با عنوان ایران خلیج فارس (Iran Persian Gulf) در تاریخ ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۰۵ میلادی در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس، تالار فروید به گردانندگی هما سرشار، با سخنان جمال عابدی، عباس توفیق، کورش امیرجاهد و کیخسرو بهروزی برگزار کرد. سمندر به‌علت بیماری به‌سختی توانست در این مراسم شرکت کند.
اشعار بیژن سمندر توسط بسیاری از خوانندگان اجرا شده‌اند. از پرآوازه‌ترین آن‌ها که رکورد بیشترین ترانه خوانده شده توسط خوانندگان حرفه‌ای را دارد ترانه گل سنگم است که توسط بیش‌از چهار خواننده خوانده شده‌است که می‌توان از بین آن‌ها اِمِل سایِن (خوانندهٔ تُرک) و هایده را نام برد.
بیژن سمندر در ۷۷ سالگی درگذشت.
به دنبال مرگ بیژن سمندر در تاریخ ۹ بهمن ۱۳۹۷ مراسم بزرگداشتی با نام «کوچ شاعر، شعر شهر» در تالار حافظ شیراز به همت مرکز اسناد و کتابخانه ملی فارس، انتشارات نوید گویی شیراز، اداره ارشاد استان فارس و هماهنگی خانواده او با حضور ادبا و شعرا و فرهیختگان شیرازی و خانواده بیژن سمندر برگزار شد.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_کتاب_ایرانشهر

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity