🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#جشنهای_ایرانی
جشن میانه زمستان بر ایرانیان مبارک 🌺
ایرانیان باستان در 15 بهمن ماه بخاطر گذشت نیمی از زمستان سخت و نزدیک شدن به هوای دل انگیز بهاری به جشن و پایکوبی می پرداختند
این مراسم شامل دف زنی، خوردن آش مخصوص، و شبنشینی و تهلیل گفتن و دعا (ذکر)است.
و سپس مردم تا شب به رقص می پردازند
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#جشنهای_ایرانی
جشن میانه زمستان بر ایرانیان مبارک 🌺
ایرانیان باستان در 15 بهمن ماه بخاطر گذشت نیمی از زمستان سخت و نزدیک شدن به هوای دل انگیز بهاری به جشن و پایکوبی می پرداختند
این مراسم شامل دف زنی، خوردن آش مخصوص، و شبنشینی و تهلیل گفتن و دعا (ذکر)است.
و سپس مردم تا شب به رقص می پردازند
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#جشنهای_ایرانی
#جشن_میانه_زمستان
☃️💃 جشن میانهی زمستان، یکی از جشنهای پرشمار ایران باستان و در پیوند با موسم(فصل) و بخشبندی آن است.
دستهای از جشنهای کهن ایرانی، با دگرگونی موسمها یا شمارش آغاز و انجام آن در پیوند بودند. برای نمونه در هر موسم برای آغاز، میانه و پایان آن جشن گرفته میشد. جشنهای میانهی بهار، میانهی تابستان، میانهی پاییز و میانهی زمستان از این دسته هستند.
☔️💃 از جشن میانهی زمستان و آیینهای آن هیچ آگاهی برای ما نمانده است. باستانشناسان و کهننگاران(مورخان) باور دارند که آیینهای این جشن به دست موبدان زمان ساسانیان دچار دگرگونیهای دروغینی شده و شوند(دلیل) آن هم این است که ساسانیان میکوشیدند جشنهای گاهنباری را با گاهشماری مزدیسنا و باورهای دینی نوساخته خود هماهنگ کرده و آنها را دارای ریشهی دینی بنمایانند.
⛈💃 در نیپیکهای کهن ایرانی از شش جشن دیرینه و سالیانه نام برده شده که با نام «جشنهای گاهنباری» شناخته میشوند.
به گمان پژوهشگران، جشنهای گاهَـنْـباری (پارههای سال/موسمهای سالیانه)، بازماندهی یکی از گاهشماریهای کهن است که سال خورشیدی نه به دوازده ماه خورشیدی، که به چهار موسم و هر موسم به دو نیم بخش میشدند و هر یک از این بازههای زمانی، نام و جشنی ویژه به همراه داشت.
سال گاهنباری از هنگام دگرگونی(انقلاب) تابستانی یا نخستین روز تابستان (بلندترین روز سال) آغاز میشد و پس از هفت پارهی زمانی (سه پایان موسم و چهار میانه) به آغاز سال پسین میرسید. پایان بهار یا آغاز تابستان مانند دیگر موسمها، دارای جشن گاهنباری نبود و جشن آغاز سال نو بهشمار میرفت.
❄️💃 با آنکه آیین این جشن فراموش شدهاند، مردمان استانها و روستاهای گوناگون با برگزاری آیینهایی، جشن میانهی زمستان را زنده نگاه داشتهاند.
جشن بزرگداشت "پیرشالیار"(یا شهریار) در سرزمین کهن اورامانات کردستان، جشن "میرما" در تپورستان(مازندران) و اَپاختر(شمال) کوهستانهای هندوکش (استانهای تخار، بغلان و سمنگان)، نمونههایی از آن هستند. همچنین نیمهی زمستان، در برخی گاهشمارهای بومی، مانند گاهشمار "وهار کردی" که در لرستان، بختیاری و کردستان نشانههای آن تا به امروز مانده است، آغاز سال نو به شمار میرفت.
برگرفته از:
۱- جشنهای فراموش شدهی ایران باستان #مریم_نوذری_تهرانی و #بهروز_بیگوند
۲- راهنمای زمان جشنها و گردهمایی ملی ایرانیان #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
۳- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
#آرمان_ماایرنشهر_ماست
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#جشنهای_ایرانی
#جشن_میانه_زمستان
☃️💃 جشن میانهی زمستان، یکی از جشنهای پرشمار ایران باستان و در پیوند با موسم(فصل) و بخشبندی آن است.
دستهای از جشنهای کهن ایرانی، با دگرگونی موسمها یا شمارش آغاز و انجام آن در پیوند بودند. برای نمونه در هر موسم برای آغاز، میانه و پایان آن جشن گرفته میشد. جشنهای میانهی بهار، میانهی تابستان، میانهی پاییز و میانهی زمستان از این دسته هستند.
☔️💃 از جشن میانهی زمستان و آیینهای آن هیچ آگاهی برای ما نمانده است. باستانشناسان و کهننگاران(مورخان) باور دارند که آیینهای این جشن به دست موبدان زمان ساسانیان دچار دگرگونیهای دروغینی شده و شوند(دلیل) آن هم این است که ساسانیان میکوشیدند جشنهای گاهنباری را با گاهشماری مزدیسنا و باورهای دینی نوساخته خود هماهنگ کرده و آنها را دارای ریشهی دینی بنمایانند.
⛈💃 در نیپیکهای کهن ایرانی از شش جشن دیرینه و سالیانه نام برده شده که با نام «جشنهای گاهنباری» شناخته میشوند.
به گمان پژوهشگران، جشنهای گاهَـنْـباری (پارههای سال/موسمهای سالیانه)، بازماندهی یکی از گاهشماریهای کهن است که سال خورشیدی نه به دوازده ماه خورشیدی، که به چهار موسم و هر موسم به دو نیم بخش میشدند و هر یک از این بازههای زمانی، نام و جشنی ویژه به همراه داشت.
سال گاهنباری از هنگام دگرگونی(انقلاب) تابستانی یا نخستین روز تابستان (بلندترین روز سال) آغاز میشد و پس از هفت پارهی زمانی (سه پایان موسم و چهار میانه) به آغاز سال پسین میرسید. پایان بهار یا آغاز تابستان مانند دیگر موسمها، دارای جشن گاهنباری نبود و جشن آغاز سال نو بهشمار میرفت.
❄️💃 با آنکه آیین این جشن فراموش شدهاند، مردمان استانها و روستاهای گوناگون با برگزاری آیینهایی، جشن میانهی زمستان را زنده نگاه داشتهاند.
جشن بزرگداشت "پیرشالیار"(یا شهریار) در سرزمین کهن اورامانات کردستان، جشن "میرما" در تپورستان(مازندران) و اَپاختر(شمال) کوهستانهای هندوکش (استانهای تخار، بغلان و سمنگان)، نمونههایی از آن هستند. همچنین نیمهی زمستان، در برخی گاهشمارهای بومی، مانند گاهشمار "وهار کردی" که در لرستان، بختیاری و کردستان نشانههای آن تا به امروز مانده است، آغاز سال نو به شمار میرفت.
برگرفته از:
۱- جشنهای فراموش شدهی ایران باستان #مریم_نوذری_تهرانی و #بهروز_بیگوند
۲- راهنمای زمان جشنها و گردهمایی ملی ایرانیان #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
۳- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
#آرمان_ماایرنشهر_ماست
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#جشنهای_ایرانی
جشن اسفندگان، روز مهر ایرانی
(پنجم اسفندماه)
روز مهر و مهرورزی به آفریننده و آفرینش
روز مهر و سپاس به زن و زمین
روز مهر ایرانیان به ایرانیان
روز مهر ایرانیان به سرزمین ایران
#اسفندگان
#جشن_اسفندگان
#سپندارمذگان
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#جشنهای_ایرانی
جشن اسفندگان، روز مهر ایرانی
(پنجم اسفندماه)
روز مهر و مهرورزی به آفریننده و آفرینش
روز مهر و سپاس به زن و زمین
روز مهر ایرانیان به ایرانیان
روز مهر ایرانیان به سرزمین ایران
#اسفندگان
#جشن_اسفندگان
#سپندارمذگان
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity