Book_iran_city

🔴#جشن_تیرگان_جشن_آب_پاشان_شاد_باد🌹

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

35 views19:09

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#میراث_سرزمینم

#جشن_تیرگان_و_رهایی_ایران_از_خشکسالی!

تیرگان را بجز اینکه یاوداره جانفشانی آرش کمانگیر در راه ایران میدانند، آنرا جشن رهایی ایران از خشکسالی نیز میدانند.
در استوره های آریایی تیر یا «تیشتر»، ایزد باران زا است. تشتر در باور نیاکانمان پیوسته با دیو خشکسالی که «اپوش» نام دارد، در نبرد است.
در «تیر یشت» اوستا آمده که تیشتر با اپوش سه بار میجنگد و دو بار نخست شکست میخورد و زمین را خشکسالی فرامیگیرد. سپس تیشتر به نزد اهورامزدا گله میکنه که چرا مردمان مرا یاری نمیکنند. پس از اینکه مردم برای پیروزی او نیایش میکنند، تیشتر بر اپوش پیروز میشود و آبها بر زمین جاری میشوند و زندگانی دوباره جریان می یابد و تیشتر میسراید:
خوشا به من ای مزدا! خوشا به شما ای آب‌ها، ای گیاهان! خوشا به شما ای سرزمین‌ها! اینك بی هیچ بازدارنده‌ای، آب‌ها روانند در جویباران شما؛ روانند به سوی كشتزاران شما، كشتزارهایی با بذرهای درشت‌دانه؛ روانند به سوی چراگاه‌های شما، چراگاه‌هایی با بذرهای ریزدانه؛ اینك آب‌ها روانند به سوی همه جهان!
آری، یاری مردمان به زیست بوم است که از خشکسالی پیشگیری میکند!
جشن "تیرگان" هم یادی از کار شگرف آرش کمانگیر است و هم روزی برای نیایش ایزد "تشتر" که ایزد آبادانی و باران است.
جشن تیرگان آنچنان که از نام آن برمی آید جشنی است که به پاسداشت "تشتر" که یکی از برترین ایزدان یا فرشتگان در آیین زرتشت است، برگزار می شده و هنوز هم کمابیش برگزار می شود.
تیر ریخته پارسی شده "تشتر" است.
خویش کاری این ایزد آن است که با باران و آبادانی در پیوند است و همواره با دیو خشکسالی که "آپوش" نامیده می شود در ستیز و آویز است و او وا نمی نهد که باران نبارد و خشکسالی و تنگسال بر ایران شهر چیره شود.
چهارمین ماه و سیزدهمین روز از هر ماه در گاه شماری ایران به نام "تشتر" نامیده شده است و ما می دانیم که ایرانیان کهن و نیاکان ما هر زمان که ماه و روز هم نام می افتاده است آن را خسجته می دانسته اند و به فال نیک می گرفته اند.
جشن تیرگان از سوی دیگر در پیوند است با کاری شگرف که "آرش کمانگیر" تیرانداز نام بردار آریایی و ایرانی بدان دست یازید.
هنگامیکه در فرمانروایی منوچهر، ایران و توران در نبردی گران و سهمگین بودند که با چندین سال خشکسالی، بی بارانی و بی توشگی همراه شده بود، آرش از فراز کوهی بلند تیر شگفتی انگیز خود را از کمان رها کرد و این تیر پهنه های فراخ را پیمود، از کوه ساران بسیار گذشت، دره های ژرف و جنگل های انبوه را پست و پشت نهاد تا در دور جایی بر درخت گردویی نشست.
افراسیاب، پادشاه توران که این تیر را مهر بر نهاده بود، هنگامی که آن را در آنجا دید به ناچار آن بوم را مرز ایران و توران نهاد و هم نبرد به پایان رسید و هم خشکسالی، بی توشگی و رنج و درد گران که ایرانیان به آن دچار آمده بودند.
بدین سان شاید از آن جشن تیرگان هم به "تشتر" باز می گردد و هم به تیری که آرش در افکند
ایرانیان در جشن تیرگان هم آن ایزد را گرامی می دارند و نیایش می برند و هم فرا یاد کاری شگرف و بی مانند می آیند که آرش به انجام رسانید.
جشن تیرگان را جشن آبریزان هم نام میبرند، زیرا به یمن رهایی سرزمین ورجاوند ایران از دست خشکسالی، مردمان در این روز به کنار آبها رفته و به نشانه شادی، به یکدیگر آب میپاشند.
در «تیر یشت» اوستا آمده که تیشتر با اپوش سه بار میجنگد و دو بار نخست شکست میخورد و زمین را خشکسالی فرامیگیرد. سپس تیشتر به نزد اهورامزدا گله میکنه که چرا مردمان مرا یاری نمیکنند. پس از اینکه مردم برای پیروزی او نیایش میکنند، تیشتر بر اپوش پیروز میشود و آبها بر زمین جاری میشوند و زندگانی دوباره جریان می یابد.
به یمن رهایی از خشکسالی و آغاز بارش باران، مردم با شادمانی به زیر باران رفته و به یکدیگر آب میپاشند. به همین شوند، این روز را که روز دهم تیر میباشد، جشن تیرگان یا جشن آبریزان مینامند و هر سال در این روز آیین آبریزان برپا میکنند.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@bookirancity

12 viewsedited 17:16