🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#معرفی_هنرمند
#نویسنده
#نجیب_محفوظ_عبدالعزیز_ابراهیم_احمد_الباشا، نویسنده و نمایشنامهنویس مصری و اولین نویسندهٔ عرب برندهٔ جایزهٔ نوبل.
#نجیب_محفوظ در ۱۱ دسامبر ۱۹۱۱ در خانوادهای متوسط در یکی از محلات قاهره به نام جمیلیه به دنیا آمد. در سال ۱۹۳۵ از دانشگاه قاهره در رشتهٔ فلسفه فارغالتحصیل شد. نویسندگی را از ۱۷سالگی آغاز کرد و اولین رمان او در سال ۱۹۳۹ منتشر شد.
رمانهای اولیهٔ او در زمانهای مصر باستان میگذشت؛ اما هنگامیکه شروع به نوشتن اثر بزرگش کرد، به توصیف جامعهٔ مدرن مصر روی آورده بود. سه رمان مهم او (سهگانهٔ مصر the cairo trilogy) زندگی سه نسل از خانوادههای متفاوت را در قاهره از جنگ جهانی اول تا بعد از کودتای نظامی سال ۱۹۵۲ که موجب سقوط شاه فاروق شد، بیان میکند. این سهگانه بررسی هوشمندانه و رسوخکنندهای از اندیشهها، رفتارها و تغییرات اجتماعی در مصر را فراهم میکند.
در کارهای بعدی «محفوظ»، دیدگاههای منتقدانه از رژیم سلطنتی قدیمی مصر، استعمار انگلیس و مصر کنونی را بیان داشت. تعداد زیادی از رمانهای برجستهٔ او درمورد مسائل اجتماعی شامل زنان و زندانیان سیاسیاست.
از جمله نویسندگان مدرن غرب که تأثیر زیادی بر آثار محفوظ داشتند: مارسل پروست، جیمز جویس و فرانتس کافکا را میتوان نام برد.
كارشناس ادبی روزنامهٔ اينديپندنت، فيليپ استوارت، كه مترجم برخی كتابهای محفوظ به انگليسی هم هست، معتقد است: «در ادبيات جهانی اثری نظير «گذر قصر» به وجود نيامده است؛ همانطور كه دربارهٔ بعضی كتابهای تولستوی، فلوبر و پروست نيز میتوان همين نظر را متذكر شد».
«بچههای محلهٔ ما» یکی از بهترین و جنجالبرانگیزترین آثار اوست که بهخاطر کفرگویی ناشی از تصویر کنایی او از خدا که مخالف عقاید ادیان ابراهیمیِ یهودیت، مسیحیت و اسلام بود، در مصر سالها ممنوع بود که البته این ممنوعیت با گرفتن جایزهٔ نوبل برداشته شد.
عمر عبدالرحمن، روحانی نابینای مصری، در آن دوران در گفتوگو با یک روزنامهنگار گفت که «اگر محفوظ برای نوشتن این داستان مجازات میشد، #رشدی به خود اجازهٔ انتشار چنین کتابی را نمیداد». او همیشه تأکید میکرد که آنچه او گفته است، فتوا نیست؛ اما اسلامگرایان تندرو آن را فتوا انگاشته و تصمیم به کشتن این نویسندهٔ ۸۲ساله داشتند و او را بیرون از خانهاش در قاهره از ناحیهٔ گردن با چاقو مجروح کردند. او زنده ماند اما پس از آن همیشه محافظان او را همراهی میکردند.
#نجیب_محفوظ که بهدلیل بیماری نتوانسته بود در مراسم دریافت جایزهٔ نوبل شرکت کند، در متنی که برای این مراسم ارسال کرد خود را اینگونه معرفی کرد: «من فرزند دو تمدنی هستم که در زمانی خاص در طول تاریخ با هم امتزاج شادمانهای داشتهاند. اولین تمدن که هفتهزارساله است، تمدن مصریاست؛ و دومین تمدن که هزار و چهارصدساله است، تمدن اسلامیاست...» و در ادامهٔ سخنش برای اینکه تمدن اسلامی را معرفی کند، اینگونه میگوید: «برای معرفی تمدن اسلامی من درمورد نحوهٔ ایجاد یک اتحاد بین همهٔ بشریت بر مبنای آزادی، برابری و بخشش تحت قیمومیت خدا صحبت نمیکنم یا در مورد عظمت پیامبرش صحبت نمیکنم یا... بلکه تنها به این نکته اشاره میکنم که در یک نبرد پیروزمندانه در مقابل بیزانتین، مسلمانان اسرای جنگی را با تعدادی کتاب در زمینهٔ فلسفه، پزشکی و ریاضیات که بازماندهٔ یونان باستان بود مبادله کردند و این نکته را معرف روح انسانی میدانم».
او كه زمانى هم از سوى حكومتيان و هم از جانب منتقدان مذهبى آنان در معرض حمله و انتقاد بود، در برابر توقعات هر دو سوى گفت: «ما نويسندهايم. سوداگر نيستيم. ما را با بيش و كمى منافع نترسانيد. هم حقيقت، عزيز است و هم هنر محترم. لذا جايى براى معامله نيست».
#نجیب_محفوظ تا روز درگذشتش سالخوردهترین برندهٔ جایزهٔ نوبل در ادبیات و سالخوردهترین برندهٔ جایزهٔ نوبل پس از برتراند راسل و هالدور لاکسنس بود. در ژوئیهٔ ۲۰۰۶ پس از عمل جراحی ناموفق بر روی سرش تحت مراقبتهای ویژهٔ پزشکی بود و عاقبت در ۳۰ اوت ۲۰۰۶ درگذشت.
📚برخي از #آثار
🌸🌿
🔴#معرفی_هنرمند
#نویسنده
#نجیب_محفوظ_عبدالعزیز_ابراهیم_احمد_الباشا، نویسنده و نمایشنامهنویس مصری و اولین نویسندهٔ عرب برندهٔ جایزهٔ نوبل.
#نجیب_محفوظ در ۱۱ دسامبر ۱۹۱۱ در خانوادهای متوسط در یکی از محلات قاهره به نام جمیلیه به دنیا آمد. در سال ۱۹۳۵ از دانشگاه قاهره در رشتهٔ فلسفه فارغالتحصیل شد. نویسندگی را از ۱۷سالگی آغاز کرد و اولین رمان او در سال ۱۹۳۹ منتشر شد.
رمانهای اولیهٔ او در زمانهای مصر باستان میگذشت؛ اما هنگامیکه شروع به نوشتن اثر بزرگش کرد، به توصیف جامعهٔ مدرن مصر روی آورده بود. سه رمان مهم او (سهگانهٔ مصر the cairo trilogy) زندگی سه نسل از خانوادههای متفاوت را در قاهره از جنگ جهانی اول تا بعد از کودتای نظامی سال ۱۹۵۲ که موجب سقوط شاه فاروق شد، بیان میکند. این سهگانه بررسی هوشمندانه و رسوخکنندهای از اندیشهها، رفتارها و تغییرات اجتماعی در مصر را فراهم میکند.
در کارهای بعدی «محفوظ»، دیدگاههای منتقدانه از رژیم سلطنتی قدیمی مصر، استعمار انگلیس و مصر کنونی را بیان داشت. تعداد زیادی از رمانهای برجستهٔ او درمورد مسائل اجتماعی شامل زنان و زندانیان سیاسیاست.
از جمله نویسندگان مدرن غرب که تأثیر زیادی بر آثار محفوظ داشتند: مارسل پروست، جیمز جویس و فرانتس کافکا را میتوان نام برد.
كارشناس ادبی روزنامهٔ اينديپندنت، فيليپ استوارت، كه مترجم برخی كتابهای محفوظ به انگليسی هم هست، معتقد است: «در ادبيات جهانی اثری نظير «گذر قصر» به وجود نيامده است؛ همانطور كه دربارهٔ بعضی كتابهای تولستوی، فلوبر و پروست نيز میتوان همين نظر را متذكر شد».
«بچههای محلهٔ ما» یکی از بهترین و جنجالبرانگیزترین آثار اوست که بهخاطر کفرگویی ناشی از تصویر کنایی او از خدا که مخالف عقاید ادیان ابراهیمیِ یهودیت، مسیحیت و اسلام بود، در مصر سالها ممنوع بود که البته این ممنوعیت با گرفتن جایزهٔ نوبل برداشته شد.
عمر عبدالرحمن، روحانی نابینای مصری، در آن دوران در گفتوگو با یک روزنامهنگار گفت که «اگر محفوظ برای نوشتن این داستان مجازات میشد، #رشدی به خود اجازهٔ انتشار چنین کتابی را نمیداد». او همیشه تأکید میکرد که آنچه او گفته است، فتوا نیست؛ اما اسلامگرایان تندرو آن را فتوا انگاشته و تصمیم به کشتن این نویسندهٔ ۸۲ساله داشتند و او را بیرون از خانهاش در قاهره از ناحیهٔ گردن با چاقو مجروح کردند. او زنده ماند اما پس از آن همیشه محافظان او را همراهی میکردند.
#نجیب_محفوظ که بهدلیل بیماری نتوانسته بود در مراسم دریافت جایزهٔ نوبل شرکت کند، در متنی که برای این مراسم ارسال کرد خود را اینگونه معرفی کرد: «من فرزند دو تمدنی هستم که در زمانی خاص در طول تاریخ با هم امتزاج شادمانهای داشتهاند. اولین تمدن که هفتهزارساله است، تمدن مصریاست؛ و دومین تمدن که هزار و چهارصدساله است، تمدن اسلامیاست...» و در ادامهٔ سخنش برای اینکه تمدن اسلامی را معرفی کند، اینگونه میگوید: «برای معرفی تمدن اسلامی من درمورد نحوهٔ ایجاد یک اتحاد بین همهٔ بشریت بر مبنای آزادی، برابری و بخشش تحت قیمومیت خدا صحبت نمیکنم یا در مورد عظمت پیامبرش صحبت نمیکنم یا... بلکه تنها به این نکته اشاره میکنم که در یک نبرد پیروزمندانه در مقابل بیزانتین، مسلمانان اسرای جنگی را با تعدادی کتاب در زمینهٔ فلسفه، پزشکی و ریاضیات که بازماندهٔ یونان باستان بود مبادله کردند و این نکته را معرف روح انسانی میدانم».
او كه زمانى هم از سوى حكومتيان و هم از جانب منتقدان مذهبى آنان در معرض حمله و انتقاد بود، در برابر توقعات هر دو سوى گفت: «ما نويسندهايم. سوداگر نيستيم. ما را با بيش و كمى منافع نترسانيد. هم حقيقت، عزيز است و هم هنر محترم. لذا جايى براى معامله نيست».
#نجیب_محفوظ تا روز درگذشتش سالخوردهترین برندهٔ جایزهٔ نوبل در ادبیات و سالخوردهترین برندهٔ جایزهٔ نوبل پس از برتراند راسل و هالدور لاکسنس بود. در ژوئیهٔ ۲۰۰۶ پس از عمل جراحی ناموفق بر روی سرش تحت مراقبتهای ویژهٔ پزشکی بود و عاقبت در ۳۰ اوت ۲۰۰۶ درگذشت.
📚برخي از #آثار