بزم خصوصی هنرمندان:

#پرویز_یاحقی (ویولن)
#فرهنگ_شریف (تار)
#رضا_ورزنده (سنتور)
#جهانگیر_ملک (تنبک)
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

#رضا_ورزنده 🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۲۹ دی زادروز#رضا_ورزنده

( زاده سال ۱۳۰۵ کاشان — درگذشته ۳ بهمن ۱۳۵۵ تهران ) موسیقیدان و نوازنده سنتور

غلامرضا مرشد ورزنده، معروف به رضا ورزنده در نزد پدر آموزش دید و پس از مهاجرت به تهران در دهه ۱۳۳۰ و ورود به رادیو با نوازندگانی مانند رضا محجوبی و ابوالحسن صبا سبک سنتور نوازی خود را اعتلا بخشید.
وی با سبک و شیوه‌ای کاملاً شخصی سنتور می‌نواخت و در هنر بداهه‌نوازی توانا بود. توجه به جملات آوازی، ریزهای پر، تحرک بسیار در اجرای جمله‌ها، سونوریته شفاف از ویژگی‌های ساز او به شمار می‌رفت. سنتور او نیز منحصر به فرد بود و اندازه‌ای متفاوت نسبت به سازهای معمول داشت و هنگام نواختن، حوله‌ای روی سیم‌ها انداخته، آن‌گاه روی ساز می‌نواخت.
شخصی بودن و درونی بودن سبک ورزنده و عدم تدریس شیوه‌اش سبب شد که شیوه سنتورنوازی او چندان گسترش نیابد.
ورزنده مضراب هایش را از چوب انار درست می‌کرد. او چهار عدد سنتور ساخت که این سنتورها مقداری از سنتورهای معمولی بزرگتر بود. سیم های سفید پنج تایی و سیم های زرد سه تایی بود.
روزی که با استاد حسین قوامی در منزل سپهبد مبصر رییس شهربانی وقت مهمان بود در حین کوک کردن سنتور سکته کرد و در ۵۹ سالگی درگذشت و در قطعه هشت بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
محمدرضا شجریان که خود با سنتور آشنایی دارد پس از مرگ او گفت: «وقتی در سال ۱۳۵۵ ورزنده درگذشت، همان روز به یادش قدری سنتور نواختم و بعد از آن دیگر هیچگاه دست به این ساز نزدم.»
ورزنده در نواختن سنتور بی‌همتا بود و نام پدرش مرشد موندی مرشد زورخانه های کاشان بوده است.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

#رضا_ورزنده 🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۳ بهمن سالروز درگذشت #رضا_ورزنده

( زاده ۲۹ دی ۱۳۰۵ کاشان — درگذشته ۳ بهمن ۱۳۵۵ تهران ) موسیقیدان و نوازنده سنتور

غلامرضا مرشد ورزنده، معروف به رضا ورزنده در نزد پدر آموزش دید و پس از مهاجرت به تهران در دهه ۱۳۳۰ و ورود به رادیو با نوازندگانی مانند رضا محجوبی و ابوالحسن صبا، سبک سنتور نوازی خود را اعتلا بخشید.
وی با سبک و شیوه‌ای کاملاً شخصی سنتور می‌نواخت و در هنر بداهه نوازی توانا بود. توجه به جملات آوازی، ریزهای پر، تحرک بسیار در اجرای جمله‌ها، سونوریته شفاف اما ویژه و خاص از ویژگیهای ساز او به شمار می‌رفت. سنتور او نیز منحصر به فرد بود و اندازه‌ای متفاوت نسبت به سازهای معمول داشت و هنگام نواختن، حوله‌ای روی سیم‌ها انداخته، آن‌گاه روی ساز می‌نواخت.
شخصی بودن و درونی بودن سبک ورزنده و عدم تدریس شیوه‌اش سبب شد که شیوه سنتورنوازی او چندان گسترش نیابد.
ورزنده در ۵۰ سالگی در حال نواختن سنتور درگذشت.
محمدرضا شجریان که خود با سنتور آشنایی دارد پس از مرگ او گفت: «وقتی در سال ۱۳۵۵ ورزنده درگذشت، همان روز به یادش قدری سنتور نواختم و بعد از آن دیگر هیچگاه دست به این ساز نزدم.»
ورزنده در نواختن سنتور بی‌همتا بود و نام پدرش مرشد موندی، مرشد زورخانه های کاشان بوده است.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity