🔴#شام آخر — ۱۹۵۵
#سالوادر_دالی
The Sacrament of The Last Supper — 1955
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
#سالوادر_دالی
The Sacrament of The Last Supper — 1955
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#نقد_نقاشی
#شام_در_اما_اوس
اثر: #کاراواجیو / 1601
کاراواجو، با وجود عمر کوتاه و زندگی پرحادثه ای که داشت، اما تاثیری بسیار عظیم در تاریخ هنر ازخود به جای گذاشت. سبک خاص او در نقاشی هنوز توجهات را به خود جلب می کند. او در این نقاشی یعنی شام در اِمااوس، یکی از داستان های محبوب انجیل لوقا را روایت می کند. ماجرا مربوط به بعد ازبه صلیب کشیده شدن مسیح است، زمانی که دو تن از حواریون مسیح، غریبه ای را که تازه ملاقات کرده اند به صرف شام دعوت می کنند.
بعد از دعا و صرف غذا، آن ها متوجه می شوند که مهمان آن ها دراصل خود مسیح است که رستاخیز یافته است.
لوقا یکی از این دو حواریون را کلئوفاس می نامد، اما هویت فرد دیگر را مشخص نکرده است در جایی از انجیل گفته می شود چشمانشان باز شد و او را بازشناختند اما او از نظرها ناپدید شد.
کاراواجو در این ماجرا یک لحظه کاملا مشخص را انتخاب کرده است، همان لحظه بسیار کوتاهی که این دو نفر متوجه می شوند در حال تماشای یک معجزه و قدرتی غیرقابل تصور هستند. نقاش این لحظه رادر نظر گرفته و آن را برای همیشه ماندگار کرده است.
این فرصت در اختیار ما قرار گرفته است تا نظاره گر حیرت و غافلگیری این دو نفر بعد از پی بردن به حقیقت ماجرا شویم.
هنوز مشخص نشده کاراواجو این نقاشی را برای چه کسی طراحی کرده است. تنها این مساله را می دانیم که شام در اِمااوس در رم و احتمالا در سال 1601 طراحی شده است، یعنی در اوج دوران اصلاح کاتولیک.
در آن دوران به منظور مقابله با خطرات پروتستانیزم، شورای ترنت تشکیل شد. این شورا درسال 1563اعلام کرد که با کمک داستان های رمزآلود مربوط به رستگاری ما که توسط نقاشان ودیگر هنرمندان ارائه می شود مردم مورد تعلیم قرار گرفته و یاد می گیرند که مسائل مربوط به ایمان و باور را همیشه در ذهن خود داشته باشند در آن زمان، کلیسا به این نتیجه رسیده بود که باید پیام خود را به صورت مستقیم به مومنان برساند ازطریق یک هنر مذهبی دقیق و حساب شده
واقع گرایی، یکی از ویژگی هایی بود که در چنین آثاری حتماباید رعایت می شد. سبک خاص کاراواجو در واقع گرایی، همان چیزی بود که هنر مذهبی آن زمان نیازداشت. صراحت و بی واسطگی کارهای او با پیچیدگی و تصنع دیگر هنرمندان آن دوران و سبک هنری شیوه گرایی یا منریزم کاملا متفاوت بود. او تصمیم گرفت از سبک هنری شیوه گرایی که تنها طبقه خاصی از مردم مورد توجه و تحسین قرار می دادند فاصله بگیرد و به سراغ سبکی ساده با تاثیرگذاری آنی برود.
با بهره گیری از ابزارهای نور و سایه، کاراواجو در نقاشی های مذهبی خود سعی می کرد درام های قدرتمندی خلق کند. بلوری، هنرشناس قرن هفدهمی در جایی گفته است او هیچ وقت شخصیت های نقاشی های خود را زیر روشنایی روز قرار نمی داد. بلکه برعکس سعی می کرد آن ها را در فضای تیره و تاریک اتاق بسته قرار دهد. همراه با نوری که به صورت عمودی می تابید و بخش هایی از بدن آن ها را روشن می کردبقیه بخش های بدن آنهاهم درتاریکی بود اتاق بسته که بلوری به آن اشاره می کندیکی از ویژگی های مهم کاراواجو است یک قرن قبل از این که این نقاشی خلق شود یعنی در دوران رنسانس یکی از مهم ترین موارد مورد توجه هنرمندان مربوط به نقاشی با فاصله یا پرسپکتیوخطی بود از نظر هنرمندان رنسانس، سطح نقاشی همچون مانعی بود که دنیای نقاشی را از دنیای واقعی جدا می کرد جهان واقعی یعنی همین جهان ما در این سوی تابلو قرار دارد در آن سوی تابلو، یعنی درجهان دیگر قدیسه ها و حواریون می توانستند به تصویر کشیده شوند و هر کاری می خواهند انجام دهند ولی هیچ گاه نمی توانستند وارد چهان ما شوند.
کاراواجو تصمیم گرفت این تصور را به چالش بکشد. او به منظور این که عنصر فاصله را در نقاشی هایش کنار بگذارد، شخصیت های خود را جلوی دیواری قرار می داد که به نظر می رسید تنها چندسانتیمتر با سطح تابلو فاصله دارند. او به جای این که شخصیت های خود را در یک فضای فراخ و وسیع قرار دهد، آن ها را به صورت فشرده و تا حد امکان در قسمت جلوی نقاشی کنار هم قرار می داد. کاراواجو به دنبال این بود که شخصیت های تابلوهای خود را از روی بوم بیرون بکشد و آن ها را وارددنیای ما کند.
📚🤔
🔴#نقد_نقاشی
#شام_در_اما_اوس
اثر: #کاراواجیو / 1601
کاراواجو، با وجود عمر کوتاه و زندگی پرحادثه ای که داشت، اما تاثیری بسیار عظیم در تاریخ هنر ازخود به جای گذاشت. سبک خاص او در نقاشی هنوز توجهات را به خود جلب می کند. او در این نقاشی یعنی شام در اِمااوس، یکی از داستان های محبوب انجیل لوقا را روایت می کند. ماجرا مربوط به بعد ازبه صلیب کشیده شدن مسیح است، زمانی که دو تن از حواریون مسیح، غریبه ای را که تازه ملاقات کرده اند به صرف شام دعوت می کنند.
بعد از دعا و صرف غذا، آن ها متوجه می شوند که مهمان آن ها دراصل خود مسیح است که رستاخیز یافته است.
لوقا یکی از این دو حواریون را کلئوفاس می نامد، اما هویت فرد دیگر را مشخص نکرده است در جایی از انجیل گفته می شود چشمانشان باز شد و او را بازشناختند اما او از نظرها ناپدید شد.
کاراواجو در این ماجرا یک لحظه کاملا مشخص را انتخاب کرده است، همان لحظه بسیار کوتاهی که این دو نفر متوجه می شوند در حال تماشای یک معجزه و قدرتی غیرقابل تصور هستند. نقاش این لحظه رادر نظر گرفته و آن را برای همیشه ماندگار کرده است.
این فرصت در اختیار ما قرار گرفته است تا نظاره گر حیرت و غافلگیری این دو نفر بعد از پی بردن به حقیقت ماجرا شویم.
هنوز مشخص نشده کاراواجو این نقاشی را برای چه کسی طراحی کرده است. تنها این مساله را می دانیم که شام در اِمااوس در رم و احتمالا در سال 1601 طراحی شده است، یعنی در اوج دوران اصلاح کاتولیک.
در آن دوران به منظور مقابله با خطرات پروتستانیزم، شورای ترنت تشکیل شد. این شورا درسال 1563اعلام کرد که با کمک داستان های رمزآلود مربوط به رستگاری ما که توسط نقاشان ودیگر هنرمندان ارائه می شود مردم مورد تعلیم قرار گرفته و یاد می گیرند که مسائل مربوط به ایمان و باور را همیشه در ذهن خود داشته باشند در آن زمان، کلیسا به این نتیجه رسیده بود که باید پیام خود را به صورت مستقیم به مومنان برساند ازطریق یک هنر مذهبی دقیق و حساب شده
واقع گرایی، یکی از ویژگی هایی بود که در چنین آثاری حتماباید رعایت می شد. سبک خاص کاراواجو در واقع گرایی، همان چیزی بود که هنر مذهبی آن زمان نیازداشت. صراحت و بی واسطگی کارهای او با پیچیدگی و تصنع دیگر هنرمندان آن دوران و سبک هنری شیوه گرایی یا منریزم کاملا متفاوت بود. او تصمیم گرفت از سبک هنری شیوه گرایی که تنها طبقه خاصی از مردم مورد توجه و تحسین قرار می دادند فاصله بگیرد و به سراغ سبکی ساده با تاثیرگذاری آنی برود.
با بهره گیری از ابزارهای نور و سایه، کاراواجو در نقاشی های مذهبی خود سعی می کرد درام های قدرتمندی خلق کند. بلوری، هنرشناس قرن هفدهمی در جایی گفته است او هیچ وقت شخصیت های نقاشی های خود را زیر روشنایی روز قرار نمی داد. بلکه برعکس سعی می کرد آن ها را در فضای تیره و تاریک اتاق بسته قرار دهد. همراه با نوری که به صورت عمودی می تابید و بخش هایی از بدن آن ها را روشن می کردبقیه بخش های بدن آنهاهم درتاریکی بود اتاق بسته که بلوری به آن اشاره می کندیکی از ویژگی های مهم کاراواجو است یک قرن قبل از این که این نقاشی خلق شود یعنی در دوران رنسانس یکی از مهم ترین موارد مورد توجه هنرمندان مربوط به نقاشی با فاصله یا پرسپکتیوخطی بود از نظر هنرمندان رنسانس، سطح نقاشی همچون مانعی بود که دنیای نقاشی را از دنیای واقعی جدا می کرد جهان واقعی یعنی همین جهان ما در این سوی تابلو قرار دارد در آن سوی تابلو، یعنی درجهان دیگر قدیسه ها و حواریون می توانستند به تصویر کشیده شوند و هر کاری می خواهند انجام دهند ولی هیچ گاه نمی توانستند وارد چهان ما شوند.
کاراواجو تصمیم گرفت این تصور را به چالش بکشد. او به منظور این که عنصر فاصله را در نقاشی هایش کنار بگذارد، شخصیت های خود را جلوی دیواری قرار می داد که به نظر می رسید تنها چندسانتیمتر با سطح تابلو فاصله دارند. او به جای این که شخصیت های خود را در یک فضای فراخ و وسیع قرار دهد، آن ها را به صورت فشرده و تا حد امکان در قسمت جلوی نقاشی کنار هم قرار می داد. کاراواجو به دنبال این بود که شخصیت های تابلوهای خود را از روی بوم بیرون بکشد و آن ها را وارددنیای ما کند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#بخوانیم
مراسم #شام_آخرمسیحیان
برگرفته از شام آخر #ایزدمیترا
#وپیدایش_مهدویت برگرفته از عروج میترا
#شام_آخر🍷🍪
در آخرین روز زندگی زمینی ایزدمیترا او در ضیافتی شرکت میکند. و خون گاو، گوشت او، نان و شراب میخورد. این ضیافت درون غاری انجام میشود.
چه شام آشنایی👌شام آخر مسیح.
#عروج_میترا🌿🌞
بعد از ضیافت میترا سوار ارابه خورشید شده و به آسمان #عروج میکند. میترا پرستان بر این باور بودند که میترا به آسمان بالا رفته است و همواره در انتظار بازگشت دوبارهاش به زمین برای اصلاح بشر و نابودی شرارتها و ناپاکیها بودند.
میترا نیز جهان را از لوث کثافات پاک میکند. اندیشه #مهدویت که از میترائیسم آغاز شده بود بعدها به نام سوشیانت همچنان نجات دهنده بشر در ادیان دیگر باقی ماند.
چه عروج آشنایی👌عروج مسیح
سنگ نگاره بالا سفره آخر میترا با یاران خویش ،یافت شده در مهرابه مهردینان ، و در قسمت پایین تابلوی شام آخر عیسی و حواریون اثر لئوناردو داوینچی را نشان میدهد.
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#بخوانیم
مراسم #شام_آخرمسیحیان
برگرفته از شام آخر #ایزدمیترا
#وپیدایش_مهدویت برگرفته از عروج میترا
#شام_آخر🍷🍪
در آخرین روز زندگی زمینی ایزدمیترا او در ضیافتی شرکت میکند. و خون گاو، گوشت او، نان و شراب میخورد. این ضیافت درون غاری انجام میشود.
چه شام آشنایی👌شام آخر مسیح.
#عروج_میترا🌿🌞
بعد از ضیافت میترا سوار ارابه خورشید شده و به آسمان #عروج میکند. میترا پرستان بر این باور بودند که میترا به آسمان بالا رفته است و همواره در انتظار بازگشت دوبارهاش به زمین برای اصلاح بشر و نابودی شرارتها و ناپاکیها بودند.
میترا نیز جهان را از لوث کثافات پاک میکند. اندیشه #مهدویت که از میترائیسم آغاز شده بود بعدها به نام سوشیانت همچنان نجات دهنده بشر در ادیان دیگر باقی ماند.
چه عروج آشنایی👌عروج مسیح
سنگ نگاره بالا سفره آخر میترا با یاران خویش ،یافت شده در مهرابه مهردینان ، و در قسمت پایین تابلوی شام آخر عیسی و حواریون اثر لئوناردو داوینچی را نشان میدهد.
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_نـــقـــاشـــی 🎨
#_شام_آخر_سالوادر_دالی
#سالوادر_دالی (۱۹۰۴—۱۹۸۹) نقاش سوررئال، تصویرگر و طراح اسپانیایی، از مبلغان مشهور خردستیزی در هنر به شمار می رود. در طول سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ مذهب، علم و تاریخ جای بیشتری را در میان موضوعات آثار دالی اشغال کرد. بنابراین، در طی این سالها آثار معروفی را ارائه کرد که #شام_آخر یکی از آنها بود. از این حیث، می توان رگه هایی از گرایشات مذهبی را در آثار متأخر او شاهد بود. در واقع، از دهه ی ۱۹۵۰ میلادی کارهای اساسی او وقف هنر مذهبی مسیحی و ستایش از مسیح در آیین عشاء ربانی بود.
تابلوی The Sacrament of The Last Supper یا "شام آخر" نمونه ای از این آثار اکنون در موزه و گالری هنر واشینگتن دی. سی قرار دارد. اهمیت این قبیل آثار در تاریخ هنر و نقش نجات دهنده آنها برای دالی در این بود که او را از فاجعه ی هنرمند میانه رو بودن در هنر مدرن دور می ساخت.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_نـــقـــاشـــی 🎨
#_شام_آخر_سالوادر_دالی
#سالوادر_دالی (۱۹۰۴—۱۹۸۹) نقاش سوررئال، تصویرگر و طراح اسپانیایی، از مبلغان مشهور خردستیزی در هنر به شمار می رود. در طول سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ مذهب، علم و تاریخ جای بیشتری را در میان موضوعات آثار دالی اشغال کرد. بنابراین، در طی این سالها آثار معروفی را ارائه کرد که #شام_آخر یکی از آنها بود. از این حیث، می توان رگه هایی از گرایشات مذهبی را در آثار متأخر او شاهد بود. در واقع، از دهه ی ۱۹۵۰ میلادی کارهای اساسی او وقف هنر مذهبی مسیحی و ستایش از مسیح در آیین عشاء ربانی بود.
تابلوی The Sacrament of The Last Supper یا "شام آخر" نمونه ای از این آثار اکنون در موزه و گالری هنر واشینگتن دی. سی قرار دارد. اهمیت این قبیل آثار در تاریخ هنر و نقش نجات دهنده آنها برای دالی در این بود که او را از فاجعه ی هنرمند میانه رو بودن در هنر مدرن دور می ساخت.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity