🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴# امروز، ۱۵ بهمن، ۴ فوریه:


⏳ زادروز

#مهدی_سحابی (۱۳۸۸-۱۳۲۳)
مترجم، نویسنده، نقاش، مجسمه‌ساز و عکاس ایرانی، او به گواهي آثارش در رشته‌هاي گوناگونِ هنری، هنرمند غريبی‌ست ، او ميان اهل ادبيات با ترجمه‌‌ی رمان بالابلند #پروست، «درجستجوي زمان از دست رفته»، نقش پيامبری را بازی می‌كند كه با همين يك كتاب حجت را بر خوانندگانش تمام كرده است، كمي آن طرف‌تر از او به عنوان روزنامه‌نگاري زبده ياد مي‌كنند و گاهي حتی ما را ياد رفيقش، #محمد_قائد می‌اندازد . در ويژوال آرت به وسيله‌ي تعدد آثارش در عكاسي، نقاشي، گرافيك و حجم، اين تصور را به وجود مي‌آورد كه بايد دست در كشكول‌اش كند و كارهايي براي خالي نبودن عريضه بيرون بكشد! او از جمله کسانی است که رنج را بر جانش خريده و جامه‌ي محنت به تن كرده و كار و كار و باز هم كار كرده است.

#علی_نصیریان (۱۳۱۳)
بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون. نمایشنامه‌نویس. وی در سال ۱۳۸۴ نشان عالی هنر را از دست رئیس‌جمهور وقت؛ #سیدمحمد_خاتمی، دریافت کرد. بازی در فیلم گاو اولین نقش سینمایی‌اش بود، اما آقای هالو به کارگردانی داریوش مهرجویی و نوشته خود نصیریان نخستین نقش محوری و مهم او در سینما محسوب می‌شود. به زعم بسیاری کارنامه تئاتری نصیریان از زمان تاسیس کارگاه نمایش در اوایل دهه چهل پررنگ‌تر و مهم‌تر از سایر فعالیت‌های هنری این هنرمند دوست‌داشتنی است. خواندن نمایش تراژیک "سلطان و سیاه" را که همیشه تازه به‌نظر می‌رسد، توصیه می‌کنیم ...

#رحیم_معینی_کرمانشاهی (۱۳۹۴-۱۳۰۱)
نقاش، روزنامه‌نگار، نویسنده، شاعر و ترانه‌سرای اهل ایران است. او از سال ۱۳۲۰ خورشیدی به کار نقاشی پرداخت و در این راه پیشرفت کرد و تابلوهایی نیز به یادگار گذارد که از جمله تابلو «مسیح» با سیاه قلم و در ضمنِ کارهای نقاشی به نظم شعر می‌پردازد. او شاعری توانا، خوش ذوق و دوست‌داشتنی است و ضمن سرودن شعر چندی به ترانه سرایی پرداخت که ترانه‌هایش که توسط خوانندگان رادیو خوانده شد بسیار محبوب بود. استاد معینی کرمانشاهی در ابتدای دهه سی خورشیدی و به پیشنهاد #علی_دشتی تخلّص «امید» را برگزید. از آثار او می‌توان به ده جلد تاریخ منظوم ایران پس از حمله اعراب تا عصر حاضر تحت عنوان «شاهکار» تا کنون طبع و نشر شده‌است. «کودکی»، «نگرانم»، «رفتم که رفتم»، «نوای دل»، «تنهایی»، «شب زنده دار» و «طاووس»، «از تو گذشتم» از جمله ترانه های کم نظیر او هستند که توسط بهترین آهنگسازان آن ایام برای بهترین خوانندگان ساخته شدند.

#علیرضا_مشایخی (۱۳۱۸)
داستانن‌ویس و موسیقیدان ایرانی، دانش آموخته مکتب اطریش و از جمله موسیقیدانان فراملی یا به تعبیری بین المللی ایران است...

#پوران_فرخزاد (۱۳۹۵-۱۳۱۲)
شاعر، نویسنده، مترجم، منتقد ادبی، روزنامه‌نگار و پژوهشگر ایرانی... اگرچه نویسنده‌ای پرکار بوده است، ولی هرگز به شهرت خواهر و برادرش؛ فریدون و فروغ دست نیافت.

#علیرضا_قربانی (۱۳۵۱)
خواننده موسیقی سنتی، شاگرد استاد #علی_تجویدی و #فرهاد_فخرالدینی و در سال‌های کودکی قاری قرآن...

#داریوش_اقبالی (۱۳۲۹)
معروف به داریوش، خوانندۀ پاپ محبوب ایرانی، جنس صدای وی باس است. از او و آثار درخشانش نسل‌های در قید حیات ایران، خاطراتی فراموش نشدنی دارند...

#محمدعلی_فردین (۱۳۷۹-۱۳۰۹)
قهرمان کشتی ایران و نایب قهرمان کشتی جهان به سال ۱۹۵۴ میلادی در مسابقات توکیو. او به پیشنهاد #اسماعیل_کوشان وارد دنیای بازیگری شد. منتقدان، سینمای او را که سرشار از رقص و آوازهای شاد و رتتوخوانی‌های جاهلانه بود دوست نداشتند، غضبناک‌ترین ایشان؛ دکتر#هوشنگ_کاووسی بود که این سینما را فیلمفارسی، آبگوشتی(!) و غیرقابل نقد می‌دانست. ولی روحیه مردم‌دار و دستگیرانه فردین از ضعفا در پشت پرده سینما -که از ورزش پهلوانی‌اش و نشست و برخاست با افرادی چون #غلامرضا_تختی آمده بود- از او یک شخصیت بسیار محبوب و تاریخی در ایران ساخت. بعد از انقلاب، او نیز مانند بسیاری دیگر از بازیگران سینمای پیش از انقلاب، مورد تنگ‌نظریهای متعصبانه قرار گرفت و از حضور دوباره‌اش در سینما جلوگیری شد.


● وداع با

#حسن_جوهرچی (۱۳۹۵-۱۳۴۷)
بازیگر محبوب ایرانی، متولد اردبیل، اگرچه بازیگری را از سینما آغاز کرده بود ولی نقطه آغاز شهرت او بازی در سریال تلویزیونی "در پناه تو" به سال ۱۳۷۳ محسوب می‌شود.

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#علی_دشتی 🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۱۱ فروردین زادروز #علی_دشتی

( زاده ۱۱ فروردین ۱۲۷۶ کربلا -- درگذشته ۲۵ دی ۱۳۶۰ تهران) نویسنده، مترجم و سیاستمدار

علی دشتی پژوهشگر، نویسنده، مترجم، منتقد ادبی، روزنامه‌نگار، دیپلمات و از اعضای مجلس شورای ملی و مجلس سنای ایران در دوره‌ای از سلسله پهلوی بود. وی همچنین در دوره‌ای سفیر دولت شاهنشاهی ایران در مصر شد.
آثار مختلف علی دشتی بالغ بر ۴۰ جلد کتاب است.
وی تحصیلاتش را در فقه تا مقطع سطح به پایان برد و مدتی دروس خارج را نزد حاج حسین فشارکی و شیخ عبدالکریم حائری یزدی فراگرفت.
علی دشتی در کوران جنگ جهانی اول به همراه پدر و برادران، از عراق به ایران آمد و در فضایی پرآشوب به دنیای سیاست و مطبوعات وارد شد. فعالیت روزنامه‌نگاری را در شهر شیراز و در روزنامه فارس، به مدیریت «فضل‌ اله بنان شیرازی»، آغاز کرد ولی‌ اندکی بعد مقاله‌ای از او منتشر شد که به نوشته «رکن‌ زاده آدمیت» عامه نپسندیدند و هیاهویی راه‌ انداخته، اراده قتلش را کردند. ناچار در منزل «عبدالحسین میرزا فرمانفرما» که در آن وقت والی فارس بود، پناهنده شد و فرمانفرما به حمایت او برخاست و پنهانی روانه اصفهانش کرد. اقامت دشتی در اصفهان نیز چون شیراز کوتاه بود و او پس از پنج ماه راهی تهران شد.
دشتی در تهران به کار نگارش و توزیع شب‌نامه‌ها و مقالات تند علیه دولت «وثوق ‌الدوله» پرداخت. «وثوق الدوله» تکاپوی پرهیاهوی این شیخ جوان دشتستانی را برنتافت و دستور اخراج او از ایران و بازگشتش به عتبات را صادر کرد، اما پس از چندی دولت وثوق‌‌الدوله سقوط کرد و «میرزا حسن‌خان مشیرالدوله» زمام دولت را به دست گرفت. در آن زمان «غلامرضا رشید یاسمی» که بعدها به عنوان ادیب و محقق شهرت فراوان یافت، با دشتی دوست و محشور شد و مقدمات زبان فرانسه را نزد وی فراگرفت. «رشید یاسمی»‌ اندکی بعد، همکار دشتی در روزنامه «شفق سرخ» شد. چندی دیگر دولت سپه‌سالار اعظم «محمدولی‌ خان تنکابنی» زمام امور را به دست گرفت.
و چندی بعد با کودتای ۳ اسفند دشتی به فعالیت‌های سیاسی خود در تهران ادامه داد اما او و بسیاری دیگر از فعالان سیاسی بازداشت شدند و تا پایان کار دولت «سیدضیاءالدین طباطبایی» در زندان ماندند. او در این دوره یادداشت‌هایی فراهم آورد که در اواخر ۱۳۰۰ و اوائل ۱۳۰۱ در شماره‌های اول تا ۱۵ «شفق سرخ» به نام «ایام محبس «درج شد
در ۱۱ اسفند ۱۳۰۰ آرزوی دشتی ۲۸ ساله تحقق یافت و انتشار «شفق سرخ» را آغاز کرد. نویسندگان جوانی چون غلامرضا رشید یاسمی، سعید نفیسی، نصرالله فلسفی و ... با او همکاری کردند.
دشتی در سال ۱۳۲۰ به همراه جمال امامی‌خوئی، عبدالرحمن فرامرزی، ابراهیم خواجه نوری و... «حزب عدالت» را تشکیل دادند.
در سال ۱۳۲۸ اولین دوره مجلس سنا تشکیل شد و علی دشتی به آن راه یافت و تا پایان سلطنت پهلوی دشتی سناتور بود و در سال ۱۳۲۹ به عنوان وزیر مشاور، به دولت «علا» راه یافت و در سال ۱۳۴۱ سفیر ایران در لبنان شد.
پس از انقلاب، علی دشتی ۲ بار بازداشت شد. نخستین بار کمتر از یک ماه در زندان ماند. بار دوم در آذر ۱۳۶۰ به اتهام نگارش کتاب ۲۳ سال دستگیر شد. او این بار نیز مدت زیادی در زندان نماند و به دلیل کهولت و بیماری و شکستگی پا آزاد شد. دشتی‌ اندکی بعد در ۸۷ سالگی درگذشت.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🔴#کتاب_ولحظه
دیوان شمس، انعکاس یک روح غیر آرام و پر از هیجان و لبریز از شور و جذبه است. نخستین خصوصیتی که از غزلیات جلال‌الدین به چشم می‌خورد این است که او نمی‌خواهد شعر بگوید. می‌خواهد احساسات گنگ و مبهم خود را بگوید

📕 کتاب: سیری در دیوان شمس
✍🏻 اثر: #علی_دشتی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity