کتاب : #فراسوی_نیک_و_بد
نویسنده : فریدریش نیچه
این کتاب در واپسین سال‌های عمر وی در سال ۱۸۸۶ انتشار یافت، که نویسنده مقصودش را از نگارش این کتاب نگاه به فلسفه آینده عنوان می‌کند.
نیچه در واپسین سال‌های عمر خویش دوره‌ای سخت را گذرانده‌است و این کتاب حاصل زمستان یکی از سال‌های عمر اوست که به گفته خویش خیلی مهم بوده‌است.
دریکی از نامه‌های خویش به دوست خود می‌نویسد:
از این زمستان بهره‌ای فراوان بردم و اثری نگاشتم که دشواری‌های فراوانی دارد و حتی از انتشار آن گاهی می‌هراسم و لرزه بر اندامم می‌افتد. نام این کتاب چنین است: "فراسوی نیک و بد — پیش درمدی بر فلسفه آینده" .
ترجمه فارسی کتاب را داریوش آشوری از متن آلمانی آن برگردانده‌است.
نوع فایل: Pdf
درپایان پست کتابهای نویسنده تقدیم می گردد
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴 جملات در باب برتری ذهنی از زبان اندیشمندان و فلاسفه:

آدمی هرگز از کسی که از خود خُردتر می‌شمارد نفرت ندارد بلکه هنگامی با کسی نفرت می‌ورزد که او را با خود برابر یا از خود برتر شمارد.

👤 #فریدریش_نیچه
📒 #فراسوی_نیک_و_بد
قطعه ۱۷۳"

هرکسی تحت تأثیر تمایلی پنهانی، بیشتر دوست دارد کسی را به عنوان نزدیک‌ترین مصاحب خود برگزیند که به لحاظ فهم، اندکی از او پایین‌تر باشد، چون تنها با چنین شخصی احساس راحتی می‌کند.

👤 #آرتور_شوپنهاور
📒 #جهان_همچون_اراده_و_تصور

تمامی لذات درونی و شادمانی‌های ذهنی به این بستگی دارند که کسی را داشته باشیم که بتوانیم خود را با وی مقایسه کرده و از او برتر ببینیم.

👤 #توماس_هابز
📒 #درباره‌ی_شهروند
دفتر اول، ۵

میان‌ مایگان غریزه‌ای هوشیار و خطا ناپذیر برای دیدن اشخاص خردمند و دوری جستن از ایشان دارند.

👤 #هلوسیوس
📒 #در_باب_روح
مباحثه‌ی ۲، فصل ۳

در نظر برخی مردم، یک انسان فکور از گستاخ‌ ترینِ پست‌ فطرتان نیز نفرت‌ انگیزتر است.

👤 #لیشتنبرگ

چیزی وجود ندارد که انسان بتواند با آن بیش از نمایشِ توانِ برتری یافتن در بحث، اوقات اکثریت مردم را تلخ کند. مردم خشنود به نظر می‌رسند، اما حسادت وادارشان می‌کند که در دل به او دشنام دهند.

👤 #دکتر_جانسون

او استعدادهایی داشت که طبیعت به وی عطا کرده و خود از طریق شناخت به دست آورده بود و اینها او را قادر می‌ساختند تا در بیشتر مهمانی‌ها بر حضارِ گران‌قدر برتری بیابد. اگر عوام، به هنگام لذت بردن از دیدار انسانی فوق‌ العاده، این نقاط برتری را دریابند و در واقع بی‌درنگ تعبیر بدی از آنها نکنند، باز هم تأثیر خاصی از این پدیده به جا می‌ماند. اگر این تأثیر باز هم تکرار شود، این امکان وجود دارد که در مواقع بعدی نتایج ناخوشایندی برای ایشان داشته باشند. افراد بی‌آنکه آگاهانه توجه خاصی به این واقعیت بکنند که در آن موقعیت تحقیر شده‌اند، در خفا بی‌میل هم نیستند که سد راه پیشرفت این شخص شوند.

👤 #هاینریش_مرک
📒 #داستان_لیندور

تنها وسیله‌ای که موجب محبوبیت می‌شود این است که آدمی پوستِ کُند ذهن‌ترین حیوانات را بر تن خود بکشد.

#گراسیان

بنابراین، برتری ذهنیِ زیاد بیش از هر چیز دیگری شخص را منزوی می‌کند و به طرز ناآشکار منفور می‌سازد. حال، عکس این حالت است که افراد ابله را این‌چنین محبوب عالم می‌سازد.

👤 #آرتور_شوپنهاور
📒 #در_باب_حکمت_زندگی

🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋
🍃🌸🍃🦋🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸
🦋

🔴# 🎂 صد و هفتاد و چهارمین سالِ تولدِ نیچه مبارک!‌

نابغه‌ی تمامیِ دوران، فردریش نیچه در ۱۵ اکتبر ۱۸۴۴ در شهرِ کوچکِ روکن واقع در لایپزیک پروس به دنیا آمد. به دلیلِ مقارنتِ این روز با روز تولد فریدریش ویلهلم چهارم، پادشاهِ وقتِ پروس، که در روز ِتولدِ نیچه چهل و پنج ساله می‌شد، پدرِ او که معلمِ چند تن از اعضایِ خاندانِ سلطنت بود، نامِ کوچکِ پادشاه را بر فرزندِ خود نهاد (نیچه بعدها بخشِ میانی نامِ خود یعنی ویلهلم را حذف کرد.) [ویکی‌پدیا]



الف: ای آواره کیستی؟ می‌بینمت که به راهِ خویش می‌روی، بی نکوهشِ چیزی، بی عشق به چیزی، با چشمانی که چیزی از آن هیچ نمی‌توان خواند؛ خیس و غمناک همچون ژرفاسنجی که از هر ژرفنایی، تشنه‌کام برآمده باشد ــ او در آن تَه به دنبالِ چه چیز بوده است؟ ــ با سینه‌ای تهی از آه، با لبی که تهوّعِ خویش را فرو می‌خورَد، با دستی که به کُندی چیزی را می‌گیرد: تو که‌ای؟ و چه کرده‌ای؟ آرام گیر: اینجا جایی است که هر میهمانی را می‌نوازد ــ خود را تازه کن! هرکه خواهی باش: گو چه خوش داری؟ چه چیز تو را تازه می‌کند؟ تنها نام‌اش را بر زبان ببر: هرچه مرا باشد پیشکش‌ات خواهم کرد!

ب: «تازه شدن؟ تازه شدن؟ آه، ای فضول، این‌ها چیست که می‌گویی؟ امّا خواهش می‌کنم به من...»

الف: چه؟ چه؟ بگو، بگو!

ب: «نقابی دیگر بده! نقابی دیگر.» ___

( #فردریش_نیچه ؛ #فراسوی_نیک_و_بد ؛ ترجمه‌یِ #داریوش_آشوری ؛
نوع فایل: Pdf
کتاب های نویسنده درپایان پست تقدیم می گردد
برای دانلود رمان فایل زیر رالمس ڪنید.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw


🦋
🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸🍃🦋🌸
🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋
🔴#کتاب_و_لحظه

مردان تاکنون با زنان، درست به سان پرندگانی رفتار کرده اند که از جایی بلند به پایین آمده و راه گم کرده اند،
به سان موجودی ظریف، لطیف، شگفت انگیز، شیرین ...
ولی درست به سان همان پرنده ای که باید او را در قفس کرد تا نَگُریزد..


✍️ #فریدریش_نیچه
📙 #فراسوی_نیک_و_بد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#فلسفه

📓 غروب بت ها
🖊 فریدریش نیچه

▪️▪️▪️▪️▪️
همه می دانند که من فیلسوف را بدان فرا می خوانم که خویش را #فراسوی نیک و بد نهد و - پندار داوری ِ اخلاقی را #فرودست خویش گذارد.

این فراخوان از آن بینشی برمی آید که نخستین بار من آن را فرمول بندی کرده ام :
" این که هیچ واقعیت اخلاقی در کار نیست".

داوری اخلاقی و داوری دینی هردو به حقیقت هایی باور دارند که وجود ندارند.

اخلاق تفسیری است از برخی پدیده ها، آن هم تفسیری #نادرست.

داوری اخلاقی همچنان که داوری دینی ، از آن ِ آن ساحتی ست که درآن همانا مفهوم وجود حقیقی و فرق گذاری میان وجود حقیقی و وجود خیالی هنوز درمیان نیست :

تا بدانجا که " حقیقت " در چنان ساحتی هیچ معنایی ندارد مگر آن چه امروز " پنداربافی " می نامیم.

از این جهت داوری اخلاقی را هرگز نمی باید به معنای لفظی آن گرفت : به معنای لفظی معنایی جز بی معنایی ندارد.

اما از جهت درد- نمون شناسی ارزشی بی اندازه دارد و دست کم برای کسی که این داستان را بداند ، گران بهاترین واقعیت های فرهنگ ها و زندگانی های درونی را فاش می کند؛

فرهنگ ها و زندگانی هایی که خود چندان نمی دانستند تا خویشتن خویش را بفهمند.

#اخلاق زبان #نشانه هاست و بس؛
درد-نمون شناسی ست و بس : برای به کار گرفتن آن نشانه ها باید دانست که داستان چی ست.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity
🔴#کتاب_ولحظه

مردان تا کنون با زنان، درست به سان پرندگانی رفتار
کرده اند که از جایی بلند به پایین آمده و راه گم کرده اند،

به سان موجودی ظریف، لطیف، شگفت انگیز، شیرین ، ولی درست به سان همان پرنده ای که باید او را در قفس کرد تا نَگُریزد..


✍️ #فریدریش_نیچه
📙 #فراسوی_نیک_و_بد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity