🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿
🔴# 🎨اومبرتو بوچونی/ تاریخ ۱۹۱۱ م/تکنیک:رنگ روغن روی بوم/ابعاد ۱۰۰ × ۱۰۰٫۶ سانتی‌متر/مکان کنونی:(Sprengel Museum) آلمان .
.
.
.
امروز تولد اومبرتو بوچونی است.او یکی از بزرگ‌ترین آینده‌گرایان (#فوتوریسم) میلان بود که در شکل‌دهی به نقاشی و پیکرتراشی آینده‌گری نقش به‌سزایی داشت و بسیاری او را باذوق‌ترین نقاش آینده‌گرا می‌دانند. او از شاگردان جاکومو بالا نیز بود.هنر بوچونی به نوعی القاء انتزاعی در آینده‌گری منجر شد که گاهی این القاء سازمان داده شده‌تر از آثاری مانند آثار کاندینسکی نیز به نظر می‌رسید ولی درون‌مایهٔ مدرن و تکه‌تکه‌شدهٔ آثارش را می‌توان مهم‌ترین شاخصهٔ کارها و روحیات او دانست.او با الهام از تندیس‌های امپرسیونیستی بدون وارد کردن روح طبیعت کارهای امپرسیونیستی در کارهایش، سعی داشت پیکره یا شیء را همچنان که در نقاشی‌هایش دیدیم در محیط حل کند. اصول سبک او در نقاشی و پیکره‌تراشی حذف نمودهای واقعی و طبیعی و خطوط متمایزکننده از دل کارهایش بود تا به آن‌ها پویایی و حرکتی محسوس ببخشد.( ۱۹ اکتبر ۱۸۸۲)

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿
🔴#مکاتب_ادبی

#حجم‌گرایی یا #کوبیسم (به فرانسوی: Cubisme) یکی از سبک‌های هنری است. کوبیسم در فاصله سال‌های ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۸ به عنوان سبکی جدی در نقاشی و تا حد محدودتری در تندیس‌گری ظهور کرد، که از نقاط عطف هنر غرب به‌شمار می‌آید.تاریخ دقیق اولین ردپای کوبیسم در هنر همیشه موضوع بحث و مناقشه میان مورخان هنر بوده‌است. برخی آغاز پیدایش آن را در تابلوی معروف « #دوشیزگان_آوینیون» (به فرانسوی: Les Demoiselles d'Avignon) متعلق به #پیکاسو می‌دانند

این سبک جنبشی خلاق و زیبا را به وجود آورد که به پیدایش حرکت‌ها و سبک‌های فراوانی در قرن بیستم منتهی شد، که از آن جمله #فوتوریسم، #اورفیسم، #پوریسم(ناب گرایی) و #ورتیسم را می‌توان نام برد.
چندین نویسنده بزرگ که در نوشتن رمان و نمایش و تحقیق شهرت یافته اند مانند #ژول_رومن و #آندره_ژید و #ژرژ_دوهامل، کار ادبی خود را از شعر شروع کردند

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#فوتوریسم

#اومبرتو_بوچونی

شکل حرکت در فضا، برنز — ۱۹۱۳

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#فوتوریسم

#آینده‌گری

گروهی از هنرمندان و ادیبان #فوتوریسم را در سال ۱۹۰۹ در میلان پایه گذاری کردند. بیانیه ی نظری این گروه همان سال در پاریس و در زورنامه ی فیگارو منتشر شد؛ زیرا آن دوران، پایتخت فرانسه، مرکز فرهنگی هنری محسوب می شد. مبنای نظریه های این جنبش از بین بردن تمامی ارزش های ایستا، واپسگرا و کهنه ی سنتی متعلق به دوران گذشته (مانند موزه ها، کتابخانه ها، شهرهای تاریخی و غیره) با هدف خلق موقعیتی جدید در هنر بر پایه ی اسطوره ی ماشین و سرعت بود. این پویایی و تحرک تبدیل به ابزاری مفهومی و فرمی(عینی) گردید که قادر به معرفی عناصر و مدرن در اثر بود.
فوتوریست ها در اولین بیانیه ی نظری خود اعلام کردند: "شکوه جهان، غناگرفته از یک زیبایی تازه است: زیبایی سرعت. [...] اتومبیلی غرنده که انگار به سرعت گلوله ی توپ حرکت می کند به مراتب زیباتر از مجسمه ی پیروزی ساموتراس است."
📕 شورشیان هنر قرن بیستم، لوردانا پارمزانی، ترجمه مریم چهرگان، سمانه میرعابدی، نشر نظر، ۱۳۹۶

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity