🔴#نقاشی
مادر و کودک" / اثر: #پیکاسو / رنگ روغن روی بوم / ۱۹۰۲ میلادی
مادر میگوید:
درونِ هر زنی اتاقهای قفلشدهای هست
آشپزخانههایِ لذت
اتاق خوابهایِ اندوه
و حمامهای بیعلاقگی؛
مردها گاهی با کلید میآیند
گاهی با چکش!
#ورسانشایر (شاعرِ کنیایی)
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
مادر و کودک" / اثر: #پیکاسو / رنگ روغن روی بوم / ۱۹۰۲ میلادی
مادر میگوید:
درونِ هر زنی اتاقهای قفلشدهای هست
آشپزخانههایِ لذت
اتاق خوابهایِ اندوه
و حمامهای بیعلاقگی؛
مردها گاهی با کلید میآیند
گاهی با چکش!
#ورسانشایر (شاعرِ کنیایی)
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🔴#امروز سالگرد وفات #پابلو_پیکاسو نقاش بزرگ اسپانیایی است.او در ۸ آوریل ۱۹۷۳، درگذشت
عکس☝️👈 #پیکاسو
عکاس #من_ری در سال ۱۹۳۳ میلادی
#کوبیسم
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
عکس☝️👈 #پیکاسو
عکاس #من_ری در سال ۱۹۳۳ میلادی
#کوبیسم
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋✨
🍃🌸🍃🦋🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸
🦋
✨
🔴#مجسمه(تندیس)
#پیکاسو
اکثر ما پیکاسو را به عنوان یه نقاش می شناسیم اما واقعیت این است که این مرد خلاق و باهوش، در زمینه های دیگر هنری هم فعالیت کرده است که از آن جمله، به مجسمه سازی، اسمبلاژ، چاپ، کلاژ، طراحی پوستر، سفالگری و ... می توان اشاره کرد.
جستجوگری پیکاسو باعث می شد در همه حال به دنبال شیوه ی جدیدی برای ارائه ی هنرش بوده و جسارتش در بکارگیری متریال های جدید و نو باعث خلق اثر جدیدی در محدوده ی آن متریال می گردید.
برای مثال در وادی مجسمه سازی، قبل از پیکاسو، هنرمند دیگری به فکر استفاده از اجزای دوریختی ماشین و سرهم کردن این اجزا برای ایجاد یک حجم هنری نیفتاده بود. (این کار در اصطلاح، اسمبلاژ یا سرهم کردن نامیده می شود.)
در ادامه، وقتی این هنرمند ماجراجو و جسور علاقه مند به کار سفالگری می شود، با یادگیری فنون سفالگری و تلفیق روش های سنتی با ذهن خلاق خویش، شیوه ی جدیدی در استفاده از گل سفال و حتی شیوه ی پخت و لعاب زنی به وجود می آورد.
در بیشتر آثار پیکاسو، در هر قالبی، چه نقاشی، چه طراحی، چه پوستر، و چه سفال ردپای شیوه ی شخصی وی را می توان تشخیص داد؛ به عبارت دیگر، پیکاسو نیازی به امضای اثر هنری خویش ندارد چرا که نوع خاص خطوط و جهان بینی او، مختص خود اوست.
نماد صلح کبوتری که یه شاخه زیتون به نوکش داره شاید جالب باشه که بدونین این نماد، توسط پوسترهای پیکاسو، در کل دنیا شناخته شد. در سفالهای پیکاسو هم استفاده از این نماد رو دید
یکی دیگه از علایق پیکاسو، مثل هر اسپانیایی دیگه ای، مراسم گاو بازی بود. که در تمامی کارهاش میشه اینو دید، حتی در سفالهاش
غیر از کبوتر، پرنده ی مورد علاقه ی پیکاسو، جغد بود.
اون حتی توی خونه اش هم جغد داشت.
در زیر تعدادی از آثار سفالگری پیکاسو را مشاهده می کنید
@Bookirancity
✨
🦋
🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸🍃🦋🌸
🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋✨
🍃🌸🍃🦋🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸
🦋
✨
🔴#مجسمه(تندیس)
#پیکاسو
اکثر ما پیکاسو را به عنوان یه نقاش می شناسیم اما واقعیت این است که این مرد خلاق و باهوش، در زمینه های دیگر هنری هم فعالیت کرده است که از آن جمله، به مجسمه سازی، اسمبلاژ، چاپ، کلاژ، طراحی پوستر، سفالگری و ... می توان اشاره کرد.
جستجوگری پیکاسو باعث می شد در همه حال به دنبال شیوه ی جدیدی برای ارائه ی هنرش بوده و جسارتش در بکارگیری متریال های جدید و نو باعث خلق اثر جدیدی در محدوده ی آن متریال می گردید.
برای مثال در وادی مجسمه سازی، قبل از پیکاسو، هنرمند دیگری به فکر استفاده از اجزای دوریختی ماشین و سرهم کردن این اجزا برای ایجاد یک حجم هنری نیفتاده بود. (این کار در اصطلاح، اسمبلاژ یا سرهم کردن نامیده می شود.)
در ادامه، وقتی این هنرمند ماجراجو و جسور علاقه مند به کار سفالگری می شود، با یادگیری فنون سفالگری و تلفیق روش های سنتی با ذهن خلاق خویش، شیوه ی جدیدی در استفاده از گل سفال و حتی شیوه ی پخت و لعاب زنی به وجود می آورد.
در بیشتر آثار پیکاسو، در هر قالبی، چه نقاشی، چه طراحی، چه پوستر، و چه سفال ردپای شیوه ی شخصی وی را می توان تشخیص داد؛ به عبارت دیگر، پیکاسو نیازی به امضای اثر هنری خویش ندارد چرا که نوع خاص خطوط و جهان بینی او، مختص خود اوست.
نماد صلح کبوتری که یه شاخه زیتون به نوکش داره شاید جالب باشه که بدونین این نماد، توسط پوسترهای پیکاسو، در کل دنیا شناخته شد. در سفالهای پیکاسو هم استفاده از این نماد رو دید
یکی دیگه از علایق پیکاسو، مثل هر اسپانیایی دیگه ای، مراسم گاو بازی بود. که در تمامی کارهاش میشه اینو دید، حتی در سفالهاش
غیر از کبوتر، پرنده ی مورد علاقه ی پیکاسو، جغد بود.
اون حتی توی خونه اش هم جغد داشت.
در زیر تعدادی از آثار سفالگری پیکاسو را مشاهده می کنید
@Bookirancity
✨
🦋
🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸🍃🦋🌸
🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋✨
🔴#زمانی که جوان بودم مثل همه جوانها مذهبم هنر بود، هنر بزرگ. اما با گذشت سالیان متوجه شدم که هنر به آن مفهومی که تا پایان ۱۸۰۰ داشت، دیگر آخرین نفس ها را می کشد و محکوم به فناست و فعالیت به اصطلاح هنری با تمام فراوانی اش جزنمود شکل های متنوع احتضار هنر نیست. مردم روز به روز از نقاشی تندیس سازی و شعر بیشتر فاصله میگیرند و نسبت به آنها سردتر و بی اعتنا تر میشوند. انسان امروز به عکس آنچه که در ظاهر وانمود می شود روح و جانش معطوف به چیزهای دیگر است: ماشین، اکتشاف های علمی، ثروت، سلطه بر نیروهای طبیعت و چنگ اندازی بر زمین های سراسر جهان. دیگر ما مانند مردم سدههای گذشته احساس نیاز حیاتی و معنوی به هنر نمیکنیم.
#پیکاسو
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
#پیکاسو
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🔴#مکاتب_ادبی
#حجمگرایی یا #کوبیسم (به فرانسوی: Cubisme) یکی از سبکهای هنری است. کوبیسم در فاصله سالهای ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۸ به عنوان سبکی جدی در نقاشی و تا حد محدودتری در تندیسگری ظهور کرد، که از نقاط عطف هنر غرب بهشمار میآید.تاریخ دقیق اولین ردپای کوبیسم در هنر همیشه موضوع بحث و مناقشه میان مورخان هنر بودهاست. برخی آغاز پیدایش آن را در تابلوی معروف « #دوشیزگان_آوینیون» (به فرانسوی: Les Demoiselles d'Avignon) متعلق به #پیکاسو میدانند
این سبک جنبشی خلاق و زیبا را به وجود آورد که به پیدایش حرکتها و سبکهای فراوانی در قرن بیستم منتهی شد، که از آن جمله #فوتوریسم، #اورفیسم، #پوریسم(ناب گرایی) و #ورتیسم را میتوان نام برد.
چندین نویسنده بزرگ که در نوشتن رمان و نمایش و تحقیق شهرت یافته اند مانند #ژول_رومن و #آندره_ژید و #ژرژ_دوهامل، کار ادبی خود را از شعر شروع کردند
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
#حجمگرایی یا #کوبیسم (به فرانسوی: Cubisme) یکی از سبکهای هنری است. کوبیسم در فاصله سالهای ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۸ به عنوان سبکی جدی در نقاشی و تا حد محدودتری در تندیسگری ظهور کرد، که از نقاط عطف هنر غرب بهشمار میآید.تاریخ دقیق اولین ردپای کوبیسم در هنر همیشه موضوع بحث و مناقشه میان مورخان هنر بودهاست. برخی آغاز پیدایش آن را در تابلوی معروف « #دوشیزگان_آوینیون» (به فرانسوی: Les Demoiselles d'Avignon) متعلق به #پیکاسو میدانند
این سبک جنبشی خلاق و زیبا را به وجود آورد که به پیدایش حرکتها و سبکهای فراوانی در قرن بیستم منتهی شد، که از آن جمله #فوتوریسم، #اورفیسم، #پوریسم(ناب گرایی) و #ورتیسم را میتوان نام برد.
چندین نویسنده بزرگ که در نوشتن رمان و نمایش و تحقیق شهرت یافته اند مانند #ژول_رومن و #آندره_ژید و #ژرژ_دوهامل، کار ادبی خود را از شعر شروع کردند
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#نقد_نقاشی
"پرتره ای از پیکاسو" / اثر #سالوادور_دالی / 1947 م
این نقاشیِ پرتره سوررئال از #پیکاسو که توسط سالوادور دالی ترسیم شده، همانند سایر کارهای دالی پر از نشانه ها و معانی نهفته ای است که در اغلب کارهای دالی می توان یافت.
به طور کلی، به جای استفاده از یک شکل مشخص برای صورت، یک پیکره یا مجسمه نیم تنه از وی را شاهد هستیم. حجم کلی این پیکره از سنگ سفید معمولی ساخته شده که اکثر مجسمه ها با آن ساخته می شوند، اما قسمت فوقانی با پوست طبیعی پوشیده شده است. یک گل سفید در میانه سینه نیم تنه قرار گرفته در حالی که گل قرمزی در پایین پیکره افتاده است.
سر به واسطه چشمان از حدقه درامده، بینی شیپوری و دهان باز با زبانی بیرون افتاده و آویزان، بیش از سینه تحریف شده است. تجسمی که از مغز به وجود آمده، شبیه به شاخ های دوار بز است. این شاخ ها از بالا تا پشت سر را پوشانده اند که انبوهی موی سفید غیر طبیعی که گویی از همان سنگ سفید بدنه ساخته شده اند، بر آن دیده می شود. انتهای ضخیم موها از پشت سر وارد گردن شده و از دهان خارج می شود و مبدل به یک قاشق دراز اغراق آمیز می گردد که از صورت تحریف شده بیرون زده است. در درون قاشق، یک ساز لوت (سازی شبیه به عود) قرار گرفته است. لوت سمبل عشق و موتیف های جنسی است. این سمبل ها توسط زبان بیرون افتاده که قاشق را در برگرفته است، حمایت می شوند. در سطح فوقانی سر، یک سنگ زرد رنگ قرار گرفته است.
پس زمینه تصویر توسط دو طیف از قهوه ای ساخته شده است، گوشه ها با قهوه ای تیره تر و در مرکز قهوه ای مایل به زردی که به رنگ نیم تنه شباهت دارد.
-
این امر حقیقت دارد که به واسطه 20 سالی که دالی از پیکاسو کوچکتر بود، وی را بسیار احترام گذاشته و می ستود. البته تفاوت سنی تنها دلیلی نبود که باعث احترام وی به پیکاسو می شد؛ در خلال اولین نمایشگاه انفرادی دالی در بارسلونا، پیکاسو پس از شنیدن در مورد تبحر نقاشی دالی به دیدن آثار وی آمد. دالی جوان بی نهایت از دیدن هنرمند بزرگی چون پیکاسو در نمایشگاهش به وجد آمد. دیدار این دو نقاش اسپانیایی، منجر شد تا پیکاسو به آثار دالی علاقه مند شده و به وی پنج هزار دلار قرض دهد تا او به امریکا سفر کند. با وجود اینها، از آنجایی که هردو این هنرمندان تبدیل به اشخاص نامداری شده بودند، رابطه دوستی این دو در طی سال ها فراز و نشیب بسیاری داشت.
-
این نقاشی در 1947 اجرا شد، یعنی زمانی که دالی به عنوان یک چهره مشهور شناخته می شد. با وجودیکه دالی، پیکاسو را پدر هنری خود می دانست، اما "نازیبایی" نقاشی های پیکاسو را دوست نداشت. از نظر وی نقاشی های پیکاسو، شاخصه های زیبایی یک اثر هنری را که دالی در اغلب کارهایش به آن توجه می کرد، نداشت. همین موضوع تنش هایی در رابطه آن دو ایجاد می کرد. این نقاشی، مجموعه ای از احساسات دالی در مورد پیکاسو است که همین "نازیبایی" را نیز به تصویر کشیده است. دالی نام این پدرخوانده خود را "خرابکار هنری" گذاشته بود. پیامی که دالی در این تابلو با مخدوش کردن چهره پیکاسو، قصد داشت به وی برساند، همین عدم توجه به جنبه های زیبایی هنر بود. دالی همچنین احترام خود را به پیکاسو از طریق ساختن وی در نقش یک پیکره و اضافه کردن عناصری چون گل در سینه وی نشان می دهد. نیم تنه های سنگی در ادوار مختلف برای احترام به اشخاص بزرگ ساخته می شدند، در حالی که گل روی سینه، می توانست نمادی باشد برای نشان دادن "ذات و درون زیبا".
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
📚🤔
🔴#نقد_نقاشی
"پرتره ای از پیکاسو" / اثر #سالوادور_دالی / 1947 م
این نقاشیِ پرتره سوررئال از #پیکاسو که توسط سالوادور دالی ترسیم شده، همانند سایر کارهای دالی پر از نشانه ها و معانی نهفته ای است که در اغلب کارهای دالی می توان یافت.
به طور کلی، به جای استفاده از یک شکل مشخص برای صورت، یک پیکره یا مجسمه نیم تنه از وی را شاهد هستیم. حجم کلی این پیکره از سنگ سفید معمولی ساخته شده که اکثر مجسمه ها با آن ساخته می شوند، اما قسمت فوقانی با پوست طبیعی پوشیده شده است. یک گل سفید در میانه سینه نیم تنه قرار گرفته در حالی که گل قرمزی در پایین پیکره افتاده است.
سر به واسطه چشمان از حدقه درامده، بینی شیپوری و دهان باز با زبانی بیرون افتاده و آویزان، بیش از سینه تحریف شده است. تجسمی که از مغز به وجود آمده، شبیه به شاخ های دوار بز است. این شاخ ها از بالا تا پشت سر را پوشانده اند که انبوهی موی سفید غیر طبیعی که گویی از همان سنگ سفید بدنه ساخته شده اند، بر آن دیده می شود. انتهای ضخیم موها از پشت سر وارد گردن شده و از دهان خارج می شود و مبدل به یک قاشق دراز اغراق آمیز می گردد که از صورت تحریف شده بیرون زده است. در درون قاشق، یک ساز لوت (سازی شبیه به عود) قرار گرفته است. لوت سمبل عشق و موتیف های جنسی است. این سمبل ها توسط زبان بیرون افتاده که قاشق را در برگرفته است، حمایت می شوند. در سطح فوقانی سر، یک سنگ زرد رنگ قرار گرفته است.
پس زمینه تصویر توسط دو طیف از قهوه ای ساخته شده است، گوشه ها با قهوه ای تیره تر و در مرکز قهوه ای مایل به زردی که به رنگ نیم تنه شباهت دارد.
-
این امر حقیقت دارد که به واسطه 20 سالی که دالی از پیکاسو کوچکتر بود، وی را بسیار احترام گذاشته و می ستود. البته تفاوت سنی تنها دلیلی نبود که باعث احترام وی به پیکاسو می شد؛ در خلال اولین نمایشگاه انفرادی دالی در بارسلونا، پیکاسو پس از شنیدن در مورد تبحر نقاشی دالی به دیدن آثار وی آمد. دالی جوان بی نهایت از دیدن هنرمند بزرگی چون پیکاسو در نمایشگاهش به وجد آمد. دیدار این دو نقاش اسپانیایی، منجر شد تا پیکاسو به آثار دالی علاقه مند شده و به وی پنج هزار دلار قرض دهد تا او به امریکا سفر کند. با وجود اینها، از آنجایی که هردو این هنرمندان تبدیل به اشخاص نامداری شده بودند، رابطه دوستی این دو در طی سال ها فراز و نشیب بسیاری داشت.
-
این نقاشی در 1947 اجرا شد، یعنی زمانی که دالی به عنوان یک چهره مشهور شناخته می شد. با وجودیکه دالی، پیکاسو را پدر هنری خود می دانست، اما "نازیبایی" نقاشی های پیکاسو را دوست نداشت. از نظر وی نقاشی های پیکاسو، شاخصه های زیبایی یک اثر هنری را که دالی در اغلب کارهایش به آن توجه می کرد، نداشت. همین موضوع تنش هایی در رابطه آن دو ایجاد می کرد. این نقاشی، مجموعه ای از احساسات دالی در مورد پیکاسو است که همین "نازیبایی" را نیز به تصویر کشیده است. دالی نام این پدرخوانده خود را "خرابکار هنری" گذاشته بود. پیامی که دالی در این تابلو با مخدوش کردن چهره پیکاسو، قصد داشت به وی برساند، همین عدم توجه به جنبه های زیبایی هنر بود. دالی همچنین احترام خود را به پیکاسو از طریق ساختن وی در نقش یک پیکره و اضافه کردن عناصری چون گل در سینه وی نشان می دهد. نیم تنه های سنگی در ادوار مختلف برای احترام به اشخاص بزرگ ساخته می شدند، در حالی که گل روی سینه، می توانست نمادی باشد برای نشان دادن "ذات و درون زیبا".
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#نقد_نقاشی
"پرتره ای از پیکاسو" / اثر #سالوادور_دالی / 1947 م
این نقاشیِ پرتره سوررئال از #پیکاسو که توسط سالوادور دالی ترسیم شده، همانند سایر کارهای دالی پر از نشانه ها و معانی نهفته ای است که در اغلب کارهای دالی می توان یافت.
به طور کلی، به جای استفاده از یک شکل مشخص برای صورت، یک پیکره یا مجسمه نیم تنه از وی را شاهد هستیم. حجم کلی این پیکره از سنگ سفید معمولی ساخته شده که اکثر مجسمه ها با آن ساخته می شوند، اما قسمت فوقانی با پوست طبیعی پوشیده شده است. یک گل سفید در میانه سینه نیم تنه قرار گرفته در حالی که گل قرمزی در پایین پیکره افتاده است.
سر به واسطه چشمان از حدقه درامده، بینی شیپوری و دهان باز با زبانی بیرون افتاده و آویزان، بیش از سینه تحریف شده است. تجسمی که از مغز به وجود آمده، شبیه به شاخ های دوار بز است. این شاخ ها از بالا تا پشت سر را پوشانده اند که انبوهی موی سفید غیر طبیعی که گویی از همان سنگ سفید بدنه ساخته شده اند، بر آن دیده می شود. انتهای ضخیم موها از پشت سر وارد گردن شده و از دهان خارج می شود و مبدل به یک قاشق دراز اغراق آمیز می گردد که از صورت تحریف شده بیرون زده است. در درون قاشق، یک ساز لوت (سازی شبیه به عود) قرار گرفته است. لوت سمبل عشق و موتیف های جنسی است. این سمبل ها توسط زبان بیرون افتاده که قاشق را در برگرفته است، حمایت می شوند. در سطح فوقانی سر، یک سنگ زرد رنگ قرار گرفته است.
پس زمینه تصویر توسط دو طیف از قهوه ای ساخته شده است، گوشه ها با قهوه ای تیره تر و در مرکز قهوه ای مایل به زردی که به رنگ نیم تنه شباهت دارد.
-
این امر حقیقت دارد که به واسطه 20 سالی که دالی از پیکاسو کوچکتر بود، وی را بسیار احترام گذاشته و می ستود. البته تفاوت سنی تنها دلیلی نبود که باعث احترام وی به پیکاسو می شد؛ در خلال اولین نمایشگاه انفرادی دالی در بارسلونا، پیکاسو پس از شنیدن در مورد تبحر نقاشی دالی به دیدن آثار وی آمد. دالی جوان بی نهایت از دیدن هنرمند بزرگی چون پیکاسو در نمایشگاهش به وجد آمد. دیدار این دو نقاش اسپانیایی، منجر شد تا پیکاسو به آثار دالی علاقه مند شده و به وی پنج هزار دلار قرض دهد تا او به امریکا سفر کند. با وجود اینها، از آنجایی که هردو این هنرمندان تبدیل به اشخاص نامداری شده بودند، رابطه دوستی این دو در طی سال ها فراز و نشیب بسیاری داشت.
-
این نقاشی در 1947 اجرا شد، یعنی زمانی که دالی به عنوان یک چهره مشهور شناخته می شد. با وجودیکه دالی، پیکاسو را پدر هنری خود می دانست، اما "نازیبایی" نقاشی های پیکاسو را دوست نداشت. از نظر وی نقاشی های پیکاسو، شاخصه های زیبایی یک اثر هنری را که دالی در اغلب کارهایش به آن توجه می کرد، نداشت. همین موضوع تنش هایی در رابطه آن دو ایجاد می کرد. این نقاشی، مجموعه ای از احساسات دالی در مورد پیکاسو است که همین "نازیبایی" را نیز به تصویر کشیده است. دالی نام این پدرخوانده خود را "خرابکار هنری" گذاشته بود. پیامی که دالی در این تابلو با مخدوش کردن چهره پیکاسو، قصد داشت به وی برساند، همین عدم توجه به جنبه های زیبایی هنر بود. دالی همچنین احترام خود را به پیکاسو از طریق ساختن وی در نقش یک پیکره و اضافه کردن عناصری چون گل در سینه وی نشان می دهد. نیم تنه های سنگی در ادوار مختلف برای احترام به اشخاص بزرگ ساخته می شدند، در حالی که گل روی سینه، می توانست نمادی باشد برای نشان دادن "ذات و درون زیبا".
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
📚🤔
🔴#نقد_نقاشی
"پرتره ای از پیکاسو" / اثر #سالوادور_دالی / 1947 م
این نقاشیِ پرتره سوررئال از #پیکاسو که توسط سالوادور دالی ترسیم شده، همانند سایر کارهای دالی پر از نشانه ها و معانی نهفته ای است که در اغلب کارهای دالی می توان یافت.
به طور کلی، به جای استفاده از یک شکل مشخص برای صورت، یک پیکره یا مجسمه نیم تنه از وی را شاهد هستیم. حجم کلی این پیکره از سنگ سفید معمولی ساخته شده که اکثر مجسمه ها با آن ساخته می شوند، اما قسمت فوقانی با پوست طبیعی پوشیده شده است. یک گل سفید در میانه سینه نیم تنه قرار گرفته در حالی که گل قرمزی در پایین پیکره افتاده است.
سر به واسطه چشمان از حدقه درامده، بینی شیپوری و دهان باز با زبانی بیرون افتاده و آویزان، بیش از سینه تحریف شده است. تجسمی که از مغز به وجود آمده، شبیه به شاخ های دوار بز است. این شاخ ها از بالا تا پشت سر را پوشانده اند که انبوهی موی سفید غیر طبیعی که گویی از همان سنگ سفید بدنه ساخته شده اند، بر آن دیده می شود. انتهای ضخیم موها از پشت سر وارد گردن شده و از دهان خارج می شود و مبدل به یک قاشق دراز اغراق آمیز می گردد که از صورت تحریف شده بیرون زده است. در درون قاشق، یک ساز لوت (سازی شبیه به عود) قرار گرفته است. لوت سمبل عشق و موتیف های جنسی است. این سمبل ها توسط زبان بیرون افتاده که قاشق را در برگرفته است، حمایت می شوند. در سطح فوقانی سر، یک سنگ زرد رنگ قرار گرفته است.
پس زمینه تصویر توسط دو طیف از قهوه ای ساخته شده است، گوشه ها با قهوه ای تیره تر و در مرکز قهوه ای مایل به زردی که به رنگ نیم تنه شباهت دارد.
-
این امر حقیقت دارد که به واسطه 20 سالی که دالی از پیکاسو کوچکتر بود، وی را بسیار احترام گذاشته و می ستود. البته تفاوت سنی تنها دلیلی نبود که باعث احترام وی به پیکاسو می شد؛ در خلال اولین نمایشگاه انفرادی دالی در بارسلونا، پیکاسو پس از شنیدن در مورد تبحر نقاشی دالی به دیدن آثار وی آمد. دالی جوان بی نهایت از دیدن هنرمند بزرگی چون پیکاسو در نمایشگاهش به وجد آمد. دیدار این دو نقاش اسپانیایی، منجر شد تا پیکاسو به آثار دالی علاقه مند شده و به وی پنج هزار دلار قرض دهد تا او به امریکا سفر کند. با وجود اینها، از آنجایی که هردو این هنرمندان تبدیل به اشخاص نامداری شده بودند، رابطه دوستی این دو در طی سال ها فراز و نشیب بسیاری داشت.
-
این نقاشی در 1947 اجرا شد، یعنی زمانی که دالی به عنوان یک چهره مشهور شناخته می شد. با وجودیکه دالی، پیکاسو را پدر هنری خود می دانست، اما "نازیبایی" نقاشی های پیکاسو را دوست نداشت. از نظر وی نقاشی های پیکاسو، شاخصه های زیبایی یک اثر هنری را که دالی در اغلب کارهایش به آن توجه می کرد، نداشت. همین موضوع تنش هایی در رابطه آن دو ایجاد می کرد. این نقاشی، مجموعه ای از احساسات دالی در مورد پیکاسو است که همین "نازیبایی" را نیز به تصویر کشیده است. دالی نام این پدرخوانده خود را "خرابکار هنری" گذاشته بود. پیامی که دالی در این تابلو با مخدوش کردن چهره پیکاسو، قصد داشت به وی برساند، همین عدم توجه به جنبه های زیبایی هنر بود. دالی همچنین احترام خود را به پیکاسو از طریق ساختن وی در نقش یک پیکره و اضافه کردن عناصری چون گل در سینه وی نشان می دهد. نیم تنه های سنگی در ادوار مختلف برای احترام به اشخاص بزرگ ساخته می شدند، در حالی که گل روی سینه، می توانست نمادی باشد برای نشان دادن "ذات و درون زیبا".
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🔴#آثار_نقاشی_ویکتور_پانچنکو" نقاش #ازبکستانی او معتقد است که معلمانش #رامبراند و #پیکاسو هستند.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#سالمرگ
#پیکاسو
همه میدانیم که هنر، فریبی بیش نیست و از واقعیت بهدور است، اما این فریب، ما را بهحقیقت نزدیک میکند. حداقل بهحقیقتی که برای ما قابل درک باشد.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#سالمرگ
#پیکاسو
همه میدانیم که هنر، فریبی بیش نیست و از واقعیت بهدور است، اما این فریب، ما را بهحقیقت نزدیک میکند. حداقل بهحقیقتی که برای ما قابل درک باشد.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#معرفی_هنرمند
#نقاش
آثار نقاشی #ویکتور_پانچنکو" نقاش ازبکستانی او معتقد است که معلمانش #رامبراند و #پیکاسو هستند.
#art
#Beautiful
#Paintings
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#معرفی_هنرمند
#نقاش
آثار نقاشی #ویکتور_پانچنکو" نقاش ازبکستانی او معتقد است که معلمانش #رامبراند و #پیکاسو هستند.
#art
#Beautiful
#Paintings
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#چکامه
"توانمندی و قدرتِ هنر از محدودیت زاده می شود و در آزادی می میرد"
#پیکاسو
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#چکامه
"توانمندی و قدرتِ هنر از محدودیت زاده می شود و در آزادی می میرد"
#پیکاسو
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#تلنگر
پنج انسان سرشناسی که در ایام پیری مهم ترین کار را انجام دادند ...
#تولستوی در 82 سالگی کتاب «من نمیتوانم ساکت باشم» را نوشت.
#جرج_برناردشاو در 93 سالگی نمایشنامه «قصههای خارق العاده پند آموز» را نوشت.
#پیکاسو در 90 سالگی بهترین نقاشیهایش را کشید.
#چرچیل در 82 سالگی کتاب «تاریخ کشورهای انگلیسی زبان» را نوشت.
#سامرست_موام در 84 سالگی کتاب «دیدگاهها» را نوشت.
«هیچوقت برای هیچ چیز دیر نیست»
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#تلنگر
پنج انسان سرشناسی که در ایام پیری مهم ترین کار را انجام دادند ...
#تولستوی در 82 سالگی کتاب «من نمیتوانم ساکت باشم» را نوشت.
#جرج_برناردشاو در 93 سالگی نمایشنامه «قصههای خارق العاده پند آموز» را نوشت.
#پیکاسو در 90 سالگی بهترین نقاشیهایش را کشید.
#چرچیل در 82 سالگی کتاب «تاریخ کشورهای انگلیسی زبان» را نوشت.
#سامرست_موام در 84 سالگی کتاب «دیدگاهها» را نوشت.
«هیچوقت برای هیچ چیز دیر نیست»
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity