🔴#نقد_نقاشی

"پرتره نشسته دورا مار" / Portrait of Dora Maar Seated
نقاش: #پابلو_پیکاسو / #PabloPicasso
سال: ۱۹۳۷

پرتره نشسته دورا مار که پیکاسو در سال ۱۹۳۷ طراحی کرد، به یکی از برجسته ترین آثار او تبدیل شد. دورا مار عکاس، نقاش و شاعر فرانسوی در آن زمان به معشوق تازه پیکاسو تبدیل شده بود و به این ترتیب، به منبع الهام چند کار مهم او بدل شد. دورا مار در آرژانتین بزرگ شده بود. در مقایسه با عشاق پیشین، مار به دلیل رگ و ریشه های اسپانیولی اش با پیکاسو احساس نزدیکی بیش تری می کرد. آن ها در سال ۱۹۳۶ و در حلقه های هنری سورئالیست های پاریس با هم آشنا شدند

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🔴#نقاشی


نقد وبررسی تابلو نقاشی "گیتارنواز پیر" / The Old Guitarist

اثر: #پابلو_پیکاسو / Pablo Picasso

سال: ۱۹۰۳-۱۹۰۴

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🔴#نقاشی

#دختری_درآینه

اثر: #پابلو_پیکاسو / 1932

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#نقد_نقاشی

#دختری_درآینه

#پابلو_پیکاسو

این تابلو گونه‌ای پیچیده بر «پوچی» سنتی است؛ تصویر زنی که در آینه با فناپذیری خود روبرو می‌شود؛ آینه‌ای که او را، مرده‌ای می‌نمایاند. در سمت راست، تصویر آینه القاگر تصویر اشعه ایکس فوق طبیعی روح دختر، آینده وی، سرنوشتش است:
«دختری روبروی آینه» معشوقه جوان پیکاسو، "ماری ترز والتر"، یکی از محبوب‌ترین سوژه‌های وی در اوایل دهه ١٩٣٠را نشان می‌دهد. نیم‌رخ، با هاله‌ای سفید و به رنگ ملایم صورتی پررنگ، آرام به نظر می‌رسد. اما با تمام رخی با رنگ‌های تندتر – هلالی به رنگ زرد تند، همچون خورشید و «آرایش شده» با رژ گونه، ماتیک، و سایه چشم سبز – در هم می‌آمیزد. شاید این تابلو، خویشتن روز و خویشتن شب والتر، آسودگی و سرزندگی وی را القا می‌کند، اما شاید هم القاگر تحول از دختری بیگناه به زنی مشهور و آگاه به نیروی جنسی خود باشد.
این تابلو همچنین گونه‌ای پیچیده بر «پوچی» سنتی است – تصویر زنی که در آینه با فناپذیری خود روبرو می‌شود؛ آینه‌ای که او را، مرده‌ای می‌نمایاند. در سمت راست، تصویر آینه القاگر تصویر اشعه ایکس فوق طبیعی روح دختر، آینده وی، سرنوشتش است. چهره‌اش تیره شده است، چشمانش گرد و تهی هستند و بدن کاملاً زنانه‌اش در هم پیچیده و کج و معوج شده است. او پیرتر و مضطرب‌تر به نظر می‌آید. دختر دستش را تا تصویرش در آینده دراز کرده است، گویی می‌کوشد «خویشتن‌های» گوناگونش را با هم یکی سازد. کاغذ دیواری طرح الماسی یادآور لباس هارلکوئین، شخصیت کمیکی از «دل آرته» است که پیکاسو غالباً خود را با وی این‌همانی می‌کند – و در این جا شاهد خاموشی است بر تحولات روانی و جسمی دختر.


🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🔴#نقاشی

هلنا: از اینکه داری پیر میشی ناراحت نیستی؟!
ایزاک: معلومه که نه، همه چیز داره بدتر میشه.
آدمای بدتر، هوای بدتر، جنگ های بدتر و...
خوشحالم که دارم می میرم.
دیالوگ از فیلم #فانی_و_الکساندر محصول 1982 #کانال_هنر_تهی

"کشتار در کره" / #پابلو_پیکاسو / 1951

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🔴#هنر دروغی است که چشمانمان را به روی حقیقت باز می‌کند.

🔲 Art Magazine ; Phobicool

#پابلو_پیکاسو
زادروز ✨

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🔴#نقد_نقاشی

"سه نوازنده" Three Musicians
نقاش: #پابلو_پیکاسو #PabloPicasso
سال: ۱۹۲۱
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#نقد_نقاشی

"سه نوازنده" Three Musicians
نقاش: #پابلو_پیکاسو #PabloPicasso
سال: ۱۹۲۱
منبع: Serdar Hizli Art / The Art Story / Philadelphia Museum of Art
پیکاسو در بخشی از دوران کاری خود به فکر احیا سبک و موضوعات کلاسیک مربوط به یونان و روم افتاد و باعث نگرانی هواداران کوبیسم و پیشگامان این سبک شد. ولی او همیشه در کنار این تجربیات تازه، به توسعه کوبیسم هم ادامه می داد. در همان سالی که او نقاشی سه زن در بهار را تمام کرد (که نشان دهنده علاقه او به سبک های دیگر بود)، نقاشی سه نوازنده را هم طراحی کرد.
پیکاسو در طول فعالیت حرفه ای طولانی خود، همیشه دوست داست نقاشی کار کند که معرف کامل کل کارهای او باشد. سه نوازنده چنین چیزی است. سه نوازنده نه تنها یکی از بهترین کارهای پیکاسو است، بلکه می توان آن را یکی از بهترین آثار سبک کوبیسم هم در نظر گرفت. کوبیسم جنبشی بود که در یک چهارم ابتدایی قرن بیستم شکل گرفت و به مهم ترین جنبش هنری آن دوران تبدیل شد.
سه نوازنده موضوع سرخوشانه ای دارد. ولی پیکاسو با بهره مندی از عناصری همچون ابعاد بزرگ نقاشی، پس زمینه غمگین و ماسک های مرموز، این نوازنده های کمدین را به یک تیم سه نفره موقر و با عظمت تعریف کرده است. البته خود پیکاسو در جایی گفته است: «افرادی که به نقد و بررسی تصاویر برای دیگران می پردازند، وقتشان را تلف می کنند. یک روز گرترود استاین (نویسنده آمریکایی) با خوشحالی به من گفت که بالاخره فهمیده است نقاشی سه نوازنده درباره چیست؟ طبیعت بی جان!»
سه نوازنده، حاصل کار ده سال تحقیق و تجربه پیکاسو در زمینه کوبیسم ترکیبی است. نقاشی با اشکال تخت و الگودار خود با وجود این که با رنگ روغن کار شده، ولی یادآور کارهای کاغذ چسبانی است که دیگر هنرمندان این سبک در پیش می گرفتند. عده ای از منتقدان معقتدند این نقاشی یادآور خاطراتی از گذشته هنرمند است. به صورتی که خود پیکاسو در وسط نشسته و دوستانش گیوم آپولینر (شاعر فرانسوی که در سال ۱۹۱۸ از دنیا رفت) و ماکس ژاکوب (شاعر فرانسوی که بعدا با او مشکل پیدا کرد) در دو طرف او ایستاده اند. عده ای دیگر معتقدند این نقاشی مربوط به همکاری پیکاسو با باله مشهور روس است و باید مشخصه های دوستانی را در آن پیدا کرد که در آن زمان به تازگی با پیکاسو آشنا شده بودند.
موسیقی یکی از مضامین مورد علاقه کوبیست ها بود. در این نقاشی هارلکن یک ویولن در دست دارد، پیرو یک رکوردر و روحانی یک آکاردئون. این سه شخصیت که به ویژه در کارهای اولیه پیکاسو زیاد دیده می شوند، از تئاترها و کارناوال های سنتی پرطرفدار ایتالیایی، فرانسوی و اسپانیایی الهام گرفته شده اند. ولی پیکاسو وقتی برای همکاری با باله روس سفری به ایتالیا داشت، آشنایی دقیق تری با این شخصیت ها پیدا کرد. یک سال قبل از طراحی این نقاشی، پیکاسو به طراحی صحنه و لباس یکی از کارهای سرگئی دیاگیلف، بنیان گذار باله روس پرداخته بود. این نمایش بر اساس یکی از نمایش های کمدی ایتالیایی ساخته شده بود. به همین دلیل ترکیب بندی این نقاشی شبیه یک صحنه تئاتر است و به نظر می آید پیکاسو این اثر را تحت تاثیر آن نمایش طراحی کرده باشد.
این سه شخصیت با این لبخندهای مرموز و قیافه هایی خوشحال، به صورت تخت و آمیخته در هم طراحی شده اند. به همین دلیل تا حدی غیرقابل تشخیص از یکدیگر هستند. همین مساله باعث شده که فضای عجیب و نه چندان این دنیایی این کنسرت کوبیستی با شدت بیش تری در معرض دید مخاطب قرار گیرد. هم چون بازیگران حاضر در یک صحنه نمایش، این سه نوازنده هم در یک فضای کم عمق و فشرده کنار هم قرار گرفته اند.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🔴#نقد_نقاشی

"دختری در آینه" / اثر: #پابلو_پیکاسو / 1932

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#نقد_نقاشی

"دختری در آینه" / اثر: #پابلو_پیکاسو / 1932

این تابلو گونه‌ای پیچیده بر «پوچی» سنتی است؛ تصویر زنی که در آینه با فناپذیری خود روبرو می‌شود؛ آینه‌ای که او را، مرده‌ای می‌نمایاند. در سمت راست، تصویر آینه القاگر تصویر اشعه ایکس فوق طبیعی روح دختر، آینده وی، سرنوشتش است:
«دختری روبروی آینه» معشوقه جوان پیکاسو، "ماری ترز والتر"، یکی از محبوب‌ترین سوژه‌های وی در اوایل دهه ١٩٣٠را نشان می‌دهد. نیم‌رخ، با هاله‌ای سفید و به رنگ ملایم صورتی پررنگ، آرام به نظر می‌رسد. اما با تمام رخی با رنگ‌های تندتر – هلالی به رنگ زرد تند، همچون خورشید و «آرایش شده» با رژ گونه، ماتیک، و سایه چشم سبز – در هم می‌آمیزد. شاید این تابلو، خویشتن روز و خویشتن شب والتر، آسودگی و سرزندگی وی را القا می‌کند، اما شاید هم القاگر تحول از دختری بیگناه به زنی مشهور و آگاه به نیروی جنسی خود باشد.
این تابلو همچنین گونه‌ای پیچیده بر «پوچی» سنتی است – تصویر زنی که در آینه با فناپذیری خود روبرو می‌شود؛ آینه‌ای که او را، مرده‌ای می‌نمایاند. در سمت راست، تصویر آینه القاگر تصویر اشعه ایکس فوق طبیعی روح دختر، آینده وی، سرنوشتش است. چهره‌اش تیره شده است، چشمانش گرد و تهی هستند و بدن کاملاً زنانه‌اش در هم پیچیده و کج و معوج شده است. او پیرتر و مضطرب‌تر به نظر می‌آید. دختر دستش را تا تصویرش در آینده دراز کرده است، گویی می‌کوشد «خویشتن‌های» گوناگونش را با هم یکی سازد. کاغذ دیواری طرح الماسی یادآور لباس هارلکوئین، شخصیت کمیکی از «دل آرته» است که پیکاسو غالباً خود را با وی این‌همانی می‌کند – و در این جا شاهد خاموشی است بر تحولات روانی و جسمی دختر.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🔴#نقد_نقاشی

"دختری در آینه" / اثر: #پابلو_پیکاسو / 1932

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#نقد_نقاشی

"دختری در آینه" / اثر: #پابلو_پیکاسو / 1932

این تابلو گونه‌ای پیچیده بر «پوچی» سنتی است؛ تصویر زنی که در آینه با فناپذیری خود روبرو می‌شود؛ آینه‌ای که او را، مرده‌ای می‌نمایاند. در سمت راست، تصویر آینه القاگر تصویر اشعه ایکس فوق طبیعی روح دختر، آینده وی، سرنوشتش است:
«دختری روبروی آینه» معشوقه جوان پیکاسو، "ماری ترز والتر"، یکی از محبوب‌ترین سوژه‌های وی در اوایل دهه ١٩٣٠را نشان می‌دهد. نیم‌رخ، با هاله‌ای سفید و به رنگ ملایم صورتی پررنگ، آرام به نظر می‌رسد. اما با تمام رخی با رنگ‌های تندتر – هلالی به رنگ زرد تند، همچون خورشید و «آرایش شده» با رژ گونه، ماتیک، و سایه چشم سبز – در هم می‌آمیزد. شاید این تابلو، خویشتن روز و خویشتن شب والتر، آسودگی و سرزندگی وی را القا می‌کند، اما شاید هم القاگر تحول از دختری بیگناه به زنی مشهور و آگاه به نیروی جنسی خود باشد.
این تابلو همچنین گونه‌ای پیچیده بر «پوچی» سنتی است – تصویر زنی که در آینه با فناپذیری خود روبرو می‌شود؛ آینه‌ای که او را، مرده‌ای می‌نمایاند. در سمت راست، تصویر آینه القاگر تصویر اشعه ایکس فوق طبیعی روح دختر، آینده وی، سرنوشتش است. چهره‌اش تیره شده است، چشمانش گرد و تهی هستند و بدن کاملاً زنانه‌اش در هم پیچیده و کج و معوج شده است. او پیرتر و مضطرب‌تر به نظر می‌آید. دختر دستش را تا تصویرش در آینده دراز کرده است، گویی می‌کوشد «خویشتن‌های» گوناگونش را با هم یکی سازد. کاغذ دیواری طرح الماسی یادآور لباس هارلکوئین، شخصیت کمیکی از «دل آرته» است که پیکاسو غالباً خود را با وی این‌همانی می‌کند – و در این جا شاهد خاموشی است بر تحولات روانی و جسمی دختر.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی
🎨"صبحانه و مرد کور" / اثر: #پابلو_پیکاسو / 1903
پ.ن: امروز یازدهم آوریل، سالگرد وفات #ژاک_پرِه_ور شاعر و فیلم‌نامه‌نویس فرانسوی است. شعرهای او در جهان فرانسه‌زبان بسیار رایج است و در کتاب‌های درسی این زبان بسیار نقل شده‌است. وی برای کارگردان‌هایی مثل ژان رنوار، کلود اوتان لارا و مارسل کارنه فیلم‌نامه نوشت. از آن طرف، پای ثابت محفل #سوررئالیست‌ها بود. با لوئی آراگون و آندره برتون می‌گشت و شعر می‌گفت.
#شعر_جهان

صبحانه - #ژاک_پره_ور
قهوه رو ریخ تو فنجون
شیرو ریخ رو قهوه
قندو انداخ تو شیرقهوه
با قاشق چایی خوری همش زد
شیرقهوه رو خورد و فنجونو گذاشت
بی این که به من چیزی بگه،سیگاری چاق کرد
دودشو حلقه حلقه بیرون داد
خاکسترشو تکوند تو زیرسیگاری
بی این که به من نگاهی کنه،
پاشد کلاشو گذاش سرش
بارونی شو تنش کرد چون که داشت می بارید
و زیر بارون از خونه رفت
بی یک کلمه حرف
بی یه نگاه.
من سرمو گرفتم تو دستام و
اشکام سرازیر شد.
مترجم: #احمد_شاملو
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی

#هنرمند

#پابلو_پیکاسو -1937. روغن روی بوم ، 97 130 130 سانتی متر.


#Pablo_Picasso -1937. Oil on canvas, 97 x 130 cm.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی

"دوشیزگان آوینیون"
یا "روسپی خانه ی فلسفی"، ۱۹۰۷
#پابلو_پیکاسو

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_نقاشی


"دوشیزگان آوینیون"

یا "روسپی خانه ی فلسفی"، ۱۹۰۷

#پابلو_پیکاسو


اگر واکنش مقامات شهر پاریس نسبت به نمایشگاه «خانه ی کوبیست» در سالن پاییزه ی سال ۱۹۱۲ را به یاد بیاوریم، آنگاه درمی یابیم خشونت [هنرمندان] علیه اخلاق، آداب و رسوم، ملت و نظام جمهوری چه حساسیت هایی برمی انگیخته است. ریشه ی این به اصطلاح خشونت کجاست؟ منتقدان در توصیف این نمایشگاه که آثار دوشان-ويون (برادر مارسل دوشان
)، براک، پیکاسو و سایر «کوبیستها» را به نمایش گذاشته بود، نوشتند: "اینان دار و دسته ی تبهکاری اند که در عالم هنر همچون آپاچی های چاقوکش کاباره های پاریس عمل می کنند"، سانسور دولتی و پاسداران سنت - که خود را پاسداران نظم موجود میدانستند - در هویدا کردن کژروی های هنر مدرن با شامه ای عاری از خطا چنان دقیق عمل می کردند که حتی خود هنرمندان هم به گرد پای آنها نمی رسیدند.

در ۱۹۱۲، زمانی که پیکاسو کوبیسم تحلیلی را کنار گذاشت و به کوبیسم ترکیبی روی آورد و به روش کولاژ تکه پاره های کاغذ را روی بوم کنار یکدیگر چسباند، آفرینش هنری به قصد زیر و رو کردن حساسیت هنري نسل های آینده به سرانجام رسید. یکی از آثار پیشاکوبیستی پیکاسو با نام اولیه ی "روسپی خانه ی فلسفی" و سپس "دوشیزگان آوینیون"، برای مردم کمتر شناخته شده بود و لااقل فرانسویان، عنوانی گیج کننده داشت، زیرا منظور پیکاسو شهر آوینیون در جنوب فرانسه نبود بلکه او روسپی خانه ای در محله ی آوینیون بارسلون را در نظر داشت. چهره ی زنان در این تابلو بیضوی است —به زعم منتقدان پیکاسو به پنیر کامامبر نصف شده و به نظر دوستداران او به ماسک های آفریقایی شباهت دارد. و راز و رمز زندگی این زنان هنوز که هنوز است بحث بر می انگیزد. این تابلو که در سال ۱۹۰۷ به نمایش درآمد نمونه ای است از نقاشی مدرن، همچنان که کواتور آکُرد شماره ی ۲ در فا دییز مینور اثر آرنولد شوینبرگ نمونه ای است از موسیقی مدرن. این قطعه، نخستین اثر آتُنال این آهنگساز اتریشی است.
با این دو اثر، که گسستهای پدید آمده در هنر غرب را هویدا می ساختند، راهی بی بازگشت آغاز شد. در واقع آنها میراث به جامانده از گذشته را رها کردند و گستره ی وسیع آفرینش هنری قرن بیستم را گشودند؛ گستره ای که هیچ هنرمند معاصری نمی تواند ادعا کند همه ی جوانبش را کاویده است.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#نقد_نقاشی

"دوشیزگان آوینیون"
یا "روسپی خانه ی فلسفی"، ۱۹۰۷
#پابلو_پیکاسو

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#نقد_نقاشی

"دوشیزگان آوینیون"
یا "روسپی خانه ی فلسفی"، ۱۹۰۷
#پابلو_پیکاسو

اگر واکنش مقامات شهر پاریس نسبت به نمایشگاه «خانه ی کوبیست» در سالن پاییزه ی سال ۱۹۱۲ را به یاد بیاوریم، آنگاه درمی یابیم خشونت [هنرمندان] علیه اخلاق، آداب و رسوم، ملت و نظام جمهوری چه حساسیت هایی برمی انگیخته است. ریشه ی این به اصطلاح خشونت کجاست؟ منتقدان در توصیف این نمایشگاه که آثار دوشان-ويون (برادر مارسل دوشان
)، براک، پیکاسو و سایر «کوبیستها» را به نمایش گذاشته بود، نوشتند: "اینان دار و دسته ی تبهکاری اند که در عالم هنر همچون آپاچی های چاقوکش کاباره های پاریس عمل می کنند"، سانسور دولتی و پاسداران سنت - که خود را پاسداران نظم موجود میدانستند - در هویدا کردن کژروی های هنر مدرن با شامه ای عاری از خطا چنان دقیق عمل می کردند که حتی خود هنرمندان هم به گرد پای آنها نمی رسیدند.

در ۱۹۱۲، زمانی که پیکاسو کوبیسم تحلیلی را کنار گذاشت و به کوبیسم ترکیبی روی آورد و به روش کولاژ تکه پاره های کاغذ را روی بوم کنار یکدیگر چسباند، آفرینش هنری به قصد زیر و رو کردن حساسیت هنري نسل های آینده به سرانجام رسید. یکی از آثار پیشاکوبیستی پیکاسو با نام اولیه ی "روسپی خانه ی فلسفی" و سپس "دوشیزگان آوینیون"، برای مردم کمتر شناخته شده بود و لااقل فرانسویان، عنوانی گیج کننده داشت، زیرا منظور پیکاسو شهر آوینیون در جنوب فرانسه نبود بلکه او روسپی خانه ای در محله ی آوینیون بارسلون را در نظر داشت. چهره ی زنان در این تابلو بیضوی است —به زعم منتقدان پیکاسو به پنیر کامامبر نصف شده و به نظر دوستداران او به ماسک های آفریقایی شباهت دارد. و راز و رمز زندگی این زنان هنوز که هنوز است بحث بر می انگیزد. این تابلو که در سال ۱۹۰۷ به نمایش درآمد نمونه ای است از نقاشی مدرن، همچنان که کواتور آکُرد شماره ی ۲ در فا دییز مینور اثر آرنولد شوینبرگ نمونه ای است از موسیقی مدرن. این قطعه، نخستین اثر آتُنال این آهنگساز اتریشی است.

با این دو اثر، که گسستهای پدید آمده در هنر غرب را هویدا می ساختند، راهی بی بازگشت آغاز شد. در واقع آنها میراث به جامانده از گذشته را رها کردند و گستره ی وسیع آفرینش هنری قرن بیستم را گشودند؛ گستره ای که هیچ هنرمند معاصری نمی تواند ادعا کند همه ی جوانبش را کاویده است.

📚 زیباشناسی چیست، مارک ژیمنز، ترجمه محمدرضا ابوالقاسمی، نشر ماهی

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#هنر_نقاشی


بررسی ذهنیت‌گرایی در پرده‌ی "دوشیزگان آوینیون"

اثر #پابلو_پیکاسو

به این تصویر، نه پیکاسو بلکه آندره سالمون، نامِ "دوشیزگان آوینیون" را داد. پیکاسو قصد داشت نام آن را "روسپی‌خانه‌ی آوینیون" بگذارد و طرح نهایی، پنج زن عریان را نمایش می‌دهد که گرد توده‌ای میوه جمع شده اند. این تصویر که از شاخصه‌های هنر مدرن به شمار رفته و کوبیسم را معرفی می‌کند، نخستین‌بار در هنگام برگزاری نمایشگاه جهانی پاریس در سال 1937 در "پوتی پالاس" به نمایش در آمد . . .


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چــــکــــامــــه🎵

فقط زمانی کاری را به فردا موکول کن که برایت اهمیت نداشته باشد که بمیری و انجامش نداده باشی....


✍️ #پابلو_پیکاسو

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity