🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#جشن_اردیبهشت‌گان🌺


#جشن_اردیبهشت‌گان #ارتَه_وهیشتَه_در_پی_است.

گل #مرزنگوش، نماد اَردیبهشت و جشن #اردیبهشت‌گان.

در #گات‌ها سرودهای #زرتشت، واژه «اردیبهشت» بیشتر به گونه «اَشَه» آمده است.
«اشه» یا «اَشا» به چم «راستی» و درستی، هنجار و سامان هستی، و یا سامان آفرینش می‌باشد.

در اوستای نو، اردیبهشت به صورت «اَشَه‌‌وَهیشتَ» به چم «بهترین اَشَه» یا «بهترین راستی» یکی از امشاسپندان (فروزهای پاک و جاوید اهورامزدا) است که خاستگاهش خرد اهورایی است.

در گاهشماری ایرانی، دومین ماه سال و سومین روز هر ماه به نام «اَردیبهشت» است. از این روی در اردیبهشت‌روز (سومین روز) از اردیبهشت‌ماه، به فرخندگی این همنامی، جشن اَردیبهشت‌گان از جشن‌های آتش برگزار می‌شود.

مسعود سعدسلمان، سراینده نامدارِ ایرانی، در دوازده پاره، از ۱۲ ماه ایرانی و در سی پاره، از نام روزهای ماه ایرانی یاد کرده است.
چند بیت از این سروده‌ها درباره اردیبهشت‌ماه و اردیبهشت‌روز، چنین است:

بهشت است گیتی ز اردیبهشت
حلال آمد ای مه، می اندر بهشت

به شادی نشین هین و می خواه می
که بی می نشستنت زشت است زشت
***
اردیبهشت روز است، ای ماه دلستان
امروز چون بهشت برین است بوستان

زان باده که خرم ازو گشت عیش و عمر
زان باده که گردد ازو تازه طبع و جان

بر بنیان یک باور کهن، امشاسپند اردیبهشت نگاهبان گیاهان روی زمین است و به یاری او بود که اهورامزدا هنگام آفرینش، گیاهان را برویانید. شاید بر این بنیان است که از اردیبهشتگان با نام دیگر «گلستان جشن» نیز نام برده‌اند و در اشاره به همین خویشکاری امشاسپند اردیبهشت است که #دقیقی می‌گوید:

درافکند ای صنم، ابر بهشتی
به گیتی خلعت اردیبهشتی.

در نسک پهلوی «بندهش» آنجا که «درباره چگونگی گیاهان» سخن به میان می‌آید،از میان گل‌ها، «مرزنگوش»، گل ویژه اردیبهشت شناسانده شده و آمده است: «این را نیز گوید که هر گلی از آن امشاسپندی است و باشد که گوید: مرزنگوش، اردیبهشت را خویش است.»

نکته شگرف دیگر این که در متن پهلوی «خسرو کواتان و ریدکی»، ریدک در پاسخ به پرسش خسرو کواتان درباره گل‌ها و چگونگی بوی آنها، در مورد مرزنگوش می‌گوید: «مرزنگوش را بوی چون بوی پزشکی بود».
✍️دکتر #شاهین_سپنتا
#جشن_اردیبهشت‌گان_خجسته_باد🌺

اردیبهشت‌گان از جمله جشن‌های دوازدگانه سال ایران باستان بوده و از شمار جشن‌های آتش است.

ایرانیان، از هزاران سال پیش در روز جشن اردیبهشت‌گان،پوشاک سپید رنگ می‌پوشیدند، که نمایانگر پاکیزگی است.
زمان برگزاری جشن اردیبهشت‌گان همزمان است با هنگامی‌که در بسیاری از جهان و ایران، گل‌ها شکوفا شده‌اند. از این رهگذر، این جشن به گونه‌ای جشن گل‌ها نیز بدل شد. جشنی که اکنون در هلند نیز تقریبا همزمان با جشن اردیبهشت‌گان برگزار می‌شود.

به موجب یزدان‌شناسی اوستایی، اردیبهشت دومین امشاسپند است. این نام در اوستا اَشه وَهیشته و یا اَرته‌وهیشته می‌باشد.

جز نخست اشه یا ارته، به چم درستی و راستی و سامان و جز دوم، صفت عالی است به معنی بهترین. پس روی‌هم به چم بهترین راستی یا بهترین سامان و قانون می‌شود.

چنانکه همه امشاسپندان دارای دو وجه مینوی و زمینی هستند.
این امشاسپند، در جهان مینوی، نماینده پاکی و راستی و سامان و قانون اهورایی و در زمین نگاهبانی آتش بدو واگذار شده است.

در این مورد، منظور از آتش سامان و داد و راستی و پارسایی است، چون در آیه‌ای از اوستا بیان می‌شود که اهریمن با پیدایش #زرتشت می‌گریزد، با فریادی این چنین که «زرتشت، مرا بسوزانید با اشاوهیشه و از زمین براند مرا» که چون اهریمن نماینده بی‌سامانی و آشوب و دروغ و ناپاکی است با آتش راستی و پاکی و داد و قانون گریزان می‌گردد.

خلف تبریزی آورده که در این روز نیک است به معبد و آتشکده رفتن و از پادشاهان آرزوی خود خواستن.
✍️ #موضوع_فرهنگی_شاهنامه

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity