🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴# #درگذشت_شاعر
بیست و نهم آبان
#منوچهر_آتشی
شاعر و مترجم

#زندگینامه

منوچهر آتشی در دوم مهرماه سال 1310، در دهرود بوشکان از توابع شهرستان دشتستان استان بوشهر چشم به جهان گشود او در سال 1333 آموزگار شد و در شهر بوشهر و اطراف آن به تدریس پرداخت.

آتشی در سال 1339 به دانشسرای عالی تهران رفت و در رشته زبان و ادبیات انگلیسی مدرک لیسانس را اخذ و در دبیرستان های قزوین به عنوان دبیر مشغول به کار شد و در پایان سال های دبیری به عنوان ویراستار در انتشارات سازمان رادیو و تلویزیون به کار مشغول شد و در سال 1359 بازنشسته و به بوشهر بازگشت.

او از سال 1333 سرودن شعر را شروع کرد ونخستین مجموعه شعر او با عنوان «آهنگ دیگر» در سال 1339 در تهران چاپ و در فاصله چند سال توانست در شمار شاعران مطرح معاصر درآید. او در دهه های 40 تا 60 به سبک نیمایی شعر می سرود و در دو دهه آخر عمر خود به سبک شعر سپید روی آورد.

آتشی در 29 آبان ماه سال 1384 بر اثر ایست قلبی در سن 74 سالگی در بیمارستان سینا تهران درگذشت و به درخواست دوستداران این شاعر و با رضایت بستگانش پیکر وی در شهر بوشهر در محله امامزاده عبدالمهیمن (ع) و در جوار مقبره خالو حسین دشتی به خاک سپرده شد. وی چند روز قبل از مرگش در مراسم چهره های ماندگار به عنوان چهره ماندگار ادبیات معرفی شده بود.

من
اگرچه ديو سنگ فرسوده ام
در گذر گردبادهای ماسه
تو اما
آن شعبده باز بی رنگ و حجمی
که از هفت لايه ی ديوار چين عبور می کنی
تا پرتو گرمی از حس
بر تاريکی های من بتابانی
و برزبان سوخته ام
شعرهای شبنمی فراخوانی

من اگرچه ديو سنگي فرسوده ام
در سينه چيزی دارم که از حرارت حضور تو ياقوت شده است

اين است که
از پشت هفت کوه سياه
می بينمت که به سمت من می آيی
و همچنان عقيق می سايی
در کوره ی نگاه
ازجان من و آن تکه ی پنهانم ....


#منوچهر_آتشی


انگیزه ی مهاجرت من
نفرت نبود
هجران بود
کسی نگفت: برو
یکی نوشت: بیا

#منوچهر_آتشى

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿