🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#میراث_نیکانمان

سرو، یکی از نمادهای کهن ایران زمین است که نشان پایداری ایرانیان در درازای زمان می باشد. از آنجایی که درخت سرو در درازای سال سبز است، در نزد زرتشتیان نماد اَمُرداد(جاودانگی) است.
سرو آنچنان در نزد ایرانیان گرامی بود که در بسیاری از کنده کاری ها، کاشی کاری ها، سفال ها و بوپ(قالی)ها به چشم می خورد. همچنین ایرانیان رسم داشتند که هنگام زایش هر فرزند به نامگانه او سروی بکارند.

پس از یورش تازیان به میهنِ مان، سرو در نمودار سازی ها به ریخت خمیده درآمد که به آن "بته جقه" نیز می گویند؛ به این چمار(معنا) که سرو نمی شکند بلکه خم می شود تا باد و توفان بگذرد و سپس دوباره اندام راست می کند.
درخت سرو از درختانی است که ریشه در فرهنگ ایرانی داشته و جایگاه ویژه‌ای در میان مردم دارد.

سرو ابرکوه در استان یزد با پیرامونِ تنه این درخت در روی زمین یازده و نیم متر است و بلندای آن بین ۲۵ تا ۲۸ متر برآورد شده‌ است و پیشینه ۴۰۰۰ سال، کهنترین درخت ایران و سومین درخت کهن در جهان می باشد.

#پاسبان_زیست_بوم_خود_باشیم

#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#میراث_نیکانمان

#جشن_خرم_روز

یکم دی ماه "جشن خرم روز" يا "روز ميلاد خورشيد"،
روزی که در آیین زرتشتی، اهورا مزدا بر اهریمن پیروز است!
در این روز پادشاه از تخت پادشاهی به زیر می‌آمد و همسخن مردم می‌شد!

✅ «يكم ديماه» از ۱۷۳۸ سال پيش از ميلاد «دی گان»، يلدا = ميلاد و #خور_روز ناميده شده است که به زعم ايرانيان باستان، روز تولد دوباره‌ی خورشيد پس از بلندترين شب سال بوده است. سال ۱۷۳۸ قبل از ميلاد را يک تقويم ويژه پارسيان هند (زرتشتيان ايرانی که پس از حمله‌ی اعراب مسلمان در سده‌ی هفتم ميلادی جلای وطن کردند و به هند رفتند و در آنجا ماندگار شده‌اند) به دست داده است.

ايرانيان باستان که با نگرانی از طولانی بودن شب و ترس از بازنيامدن خورشيد تا سپيده‌دم در کنار يکديگر بيدار می‌نشستند و خود را سرگرم می‌کردند تا اندوه ظلمت را فراموش کنند، روز پس از آن شب (يكم دی‌ماه) را كه «خور روز»، زادروز خورشيد و «دی گان» می‌خواندند به استراحت می‌پرداختند و تعطيل عمومی بود. در اين روز عمدتا به اين لحاظ از كار دست می‌كشيدند كه نمی‌خواستند احيانا مرتكب بدی كردن بويژه دروغ گفتن شوند كه ارتكاب هر كار بد، هرچند كوچك، در روز تولد خورشيد گناهی بزرگ شمرده می‌شد. آيين‌های شب يلدا (شب چله _ طولانی ترين شب سال) از هزاره‌ی دوم پيش از ميلاد تا به امروز تقريبا به همان صورت در ايران زمين _ صرف نظر از مرزبندی‌ها تحميلی دو قرن گذشته _ هر سال برگزار می‌شود.

«خور روز، يكم دی ماه» در ايران باستان درعين حال روز برابری انسانها (حقوق بشر) بود. در اين روز همگان از جمله شاه، لباس ساده می‌پوشيدند تا يكسان به نظر آيند و كسی حق دستور دادن به ديگری را نداشت و كارها داوطلبانه انجام می‌گرفت، نه تحت اوامر ملوکانه... در اين روز جنگ كردن و خونريزی، شکار، و حتی كشتن گوسفند و مرغ هم ممنوع بود.

يکی از آيين‌های ويژه «دی‌گان» اين بود که ايرانيان در اين روز در برابر #درخت_سرو که به آن به چشم مظهر مقاومت در برابر تاريكی و سرما می‌نگريستند می‌ايستادند و قول می‌دادند كه تا سال بعد دست کم يك نهال سرو ديگر كشت كنند، و جنبش‌های حفظ محيط زيست که از قرن بيستم در همه جا بپاخاسته اند از اين کار ايرانيان باستان تمجيد فراوان می‌کنند و به منش آنان احترام می‌گذارند. کشت درخت سرو و كاج اينک دارد یک روال جهانی می‌شود. [در عيد ميلاد مسيح = کريسمس هم که ۳ روز پس از روز يلدای ايرانيان است تزيين عمارات و مراسم با کاج و سرو صورت می‌گيرد.]

بايد دانست که زبان‌شناسان واژه‌ی «دیday» به معنای روز را گرفته شده از دی ماه ايرانيان می‌پندارند.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#میراث_نیکانمان

‏#گاو_کوهاندار_مارلیک

قدمت : 900 – 1000 سال قبل از میلاد، عصر آهنII، ارتفاع 25.4 سانتی متر طول 25.3 سانتی متر؛ عرض 11 سانتی متر
جنس و تکنیک : سرامیک قرمز جلا داده شده دست ساز
#محل_نگهداری : موزه ملی هنر های شرقی جوزپه توچی رُم ایتالیا
شکل گاو با شاخ های هلالی شکل، کوهان مخروطی شکل بزرگ، چشم های حکاکی شده و گوش های مشخص. گمان می‌رود این نوع گلدان‌ها که در گورستان تپه مارلیک در نزدیکی دیوار کوتاه گودال پیدا شده‌اند، احتمالاً در آیین‌های مرتبط با تدفین استفاده می‌شدند

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity