This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴#پیشکش
ترانه قدیمی بسیار زیبا و ماندگار چهارشنبه سوری با صدای : استاد #ناصر_مسعودی و بانو #هما
سال پخش : ۱۳۴۰


ﺷﺐ ﭼﻬﺎﺭﺷﻨﺒﻪ ﺳﻮﺭﯼﺍﺳﺖ ﻣﯿﭙﺮﻥ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺍَﻟﻮ ‏(ﺁﺗﺶ ‏)
ﻋﻤﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﺯﻋﻘﺐ، ﺧﺎﻝ ﻗﺰﯼ ﺧﺎﻧﻢ ﺯ ﺟﻠﻮ
ﺍﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺑﭽﻪ ﺑﻐﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺩﻭ ﺩﻭ ﻣﯿﺰﻧﻪ
ﻃﻌﻨﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ ﺩﻝِ ﭘﺮ، ﺑﺮ ﺧﺎﻝ ﺭﻭ ﺭﻭ ﻣﯿﺰﻧﻪ

ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺩﻡ ﻣﯿﺎﺭﻥ ﻭﺭﺩُ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﺩﻫﻦ
ﺯﺭﺩﯼ ﺭﻭﯼ ﻣﻦ ﺯﺗﻮ، ﺳﺮﺧﯽ ﺗﻮ ﺑَﻮﺩ ﺯﻣﻦ
ﺯﺭﺩﯼ ﺭﻭﯼ ﻣﻦ ﺯﺗﻮ، ﺳﺮﺧﯽ ﺗﻮ ﺑَﻮﺩ ﺯﻣﻦ
ﺯﺭﺩﯼ ﺭﻭﯼ ﻣﻦ ﺯﺗﻮ، ﺳﺮﺧﯽ ﺗﻮ ﺑَﻮﺩ ﺯﻣﻦ

ﻣﺸﺖ ﺣﺴﻦ ﮐﻒ ﻣﯿﺰﻧﻪ ﺩﻭﺭ ﺣﯿﺎﻁ ﺭﻭ ﺁﺗﯿﺸﺎ
ﭘﺸﺖ ﺍﻭﻥ ﺧﻨﺪﻩ ﺯﻧﻮﻥ ﺍﻫﻞ ﻭ ﻋﯿﺎﻝ ﻗﻮﻡ ﻭ ﺧﻮﯾﺸﺎ
ﺗﻮ ﺣﯿﺎﻁ ﻓﻨﻘﻠﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻭ ﺑﯿﺎ
ﺧﻮﺏ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﺑﮑﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﺸﺮﯼ ﮔﺸﺘﻪ ﺑﻪ ﭘﺎ
ﺁﻥ ﺳﯿﺒﯿﻼﺕ ﻧﺴﻮﺯﻩ ﺭﻭﯼ ﺍﻟﻮ ﻣﺸﺘﯽ ﺣﺴﻦ

ﺯﺭﺩﯼ ﺭﻭﯼ ﻣﻦ ﺯﺗﻮ، ﺳﺮﺧﯽ ﺗﻮ ﺑَﻮﺩ...
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
#ناصر_مسعودی 🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۶ فروردین زادروز #ناصر_مسعودی

( زاده ۶ فروردین ۱۳۱۴ رشت ) قدیمی‌ترین خواننده اشعار گیلکی

ناصر مسعودی، کوچکترین فرزند خانواده است. در سه‌سالگی پدر خود را از دست داد و همراه خانواده و سه خواهر و سه برادر خود به گذر سوخته تکیه کوچه مستوفی نقل مکان کردند. در آن زمان خواهر بزرگتر با خیاطی مخارج خانه را تهیه می‌کرد.
او در سال ۱۳۲۸ همراه خانواده به تهران آمد و توانست در خدمت علی‌اکبرخان شهنازی به شاگردی پذیرفته شود و سپس در سال ۱۳۳۴ به گیلان بازگشت و در رشته تئاتر به فعالیت پرداخت و همزمان با آغاز به کار رادیو گیلان در سال ۱۳۳۶ به رادیو آمد و به عنوان یکی از نخستین خوانندگان در این رادیو به اجرای برنامه پرداخت.
در سال ۱۳۳۹ توسط یکی از دوستان خانوادگی به احمد عبادی و ملوک ضرابی معرفی شد و این آشنایی یکی از مهم‌ترین اتفاقات زندگی او به‌شمار می‌رود و تأثیر بسیاری در زندگی او گذاشت.
او در سال ۱۳۴۲ با دختری گیلک ازدواج کرد که حاصل آن دو دختر به نام‌های بنفشه و بیتا و یک پسر به نام علی است.
بعد از انقلاب، سال‌ها انتشار آثار او ممنوع بود؛ ولی تبحر او در موسیقی فارسی و گیلکی موجب شد که سرانجام با ترانه‌های جدیدی به فعالیت خود ادامه دهد.
از او در بیش از ۵۰ سال فعالیت هنری بیش از ۵۰۰ ترانه به جا مانده‌است که بیش از ۲۰۰ آهنگ فارسی و سنتی ۱۵ برگ سبز و ۱۰ شاخه گل و بیش از ۲۵۰ ترانه محلی گیلکی است.

#موسیقی_ایرانی
#ناصر_مسعودی

"ناصر مسعودی" از آن دسته هنرمندانی است که با موسیقی بومی گیلان گره خورد است. خوانده های او را اگرچه باید در فهرست ترانه های تنظیم شده قرار داد ولی شیوه های تنظیم، آن قدر ساده است که هیچ گونه تغییرِ چشمگیری در نسخه اصلی پدید نمی آورد.

او در سال ۱۳۱۴ خورشیدی در رشت زاده شده و موسیقی را به گفته ی خودش بیشتر با شنیدن، آموخته است. او در سال ۱۳۲۸ به تهران رفت و در کلاس شادروان استاد "علی اکبرخان شهنازی" ردیف موسیقی سنتی را آموخت و با بسیاری از هنرمندان سنتی آشنا شد. "مسعودی" در سال ۱۳۳۴ به زادگاه خود بازگشت و از آغاز کارِ رادیوی رشت به همکاری با آن پرداخت.

در سال ۱۳۳۹ آشنایی با استاد "احمد عبادی" سبب شد که به برنامه گلها نیز راه پیدا کند و در چهارده برنامه گلها (برگ سبز، شاخه گل و گلهای صحرایی) خواننده ترانه های گیلانی باشد. وی آنچنان که خود می گوید، در مجموع در صد برنامه موسیقی سنتی و بومی شرکت جسته و شصت ترانه گیلکی اجرا کرده است. بعد از انقلاب نیز، آوازخوانی او در یک سرالص تلویزیونی به نام «میرزا کوچک خان» با استقبال زیادی مواجه شده است. برای این استادِ گرانسنگ، آرزوی سلامتی و طول عمر داریم.

#عمرشون_جاودانه

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity