🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان
#حسین_دهلوی از هنرمندان پیشکسوت عرصه موسیقی صبح امروز سهشنبه ۲۳ مهرماه و در سن ۹۲ سالگی دارفانی را وداع گفت.
دهلوی بعد از مدتها مبارزه با بیماری در بیمارستان شریعتی تهران درگذشت
حسین دهلوی هنرمند پیشکسوت موسیقی که طی سالهای اخیر به بیماری آلزایمر مبتلا بود، از چندی پیش با صلاحدید و تحت نظر خانواده در آسایشگاه بستری شده بود.
این هنرمند پیشکسوت آموزش موسیقی را از پنج سالگی نزد پدرش معزالدین دهلوی از شاگردان مرحوم #علیاکبر_شهنازی نوازنده و ردیفدان نامدار تار و فرزند میرزا حسینقلی آغاز کرد.
وی بعد از رها کردن این ساز در ۹ سالگی و به تشویق مادرش به سمت ساز ویولن و آموزش آن نزد پدرش رفت.
این هنرمند دوره اول ویولن را نزد پدر فراگرفت و سپس دوره دوم (ردیف راست کوک) را نزد #ابوالحسن_صبا گذرانید و وارد هنرستان موسیقی شد و از آن پس به فراگیری علمی موسیقی گرایش پیدا کرد.
دهلوی در سال ۳۹ با مدرک آهنگسازی از هنرستان عالی موسیقی فارغالتحصیل شد و در دوره هنرستان با همکاری ابوالحسن صبا ارکستر شماره یک هنرهای زیبا را راه اندازی و در همین دوره چند اثر از آثار صبا را برای ارکستر تنظیم کرد.
پس از درگذشت صبا رهبری این ارکستر که بعداً ارکستر صبا نامیده شد به دهلوی واگذار و در همین دوره شاخههای ۲، ۳ و ۴ نیز به آن افزوده شد. این ارکسترها از زمان افتتاح تلویزیون ایران به صورت هفتگی به اجرای برنامه پرداختند.
وی از سال ۷۶ تصنیف اپرای "مانا و مانی" را به مناسبت سال جهانی کودک آغاز کرد. ساخت این اثر سه سال به طول انجامید که تا به حال به اجرا درنیامده و فقط موسیقی سازی آن در خرداد ۷۹ با همت و رهبری علی رهبری با ارکستر فیلارمونیک اسلواکی در شهر براتیسلاو اجرا و ضبط شد. این هنرمند صاحب نام موسیقی ایرانی همواره به نوآوری در زمینههای مختلف اندیشیده است که تدوین متد تمبک به وسیله او و جمعی دیگر شامل #حسین_تهرانی، #مصطفی_کمال_پورتراب، #فرهاد_فخرالدینی و #هوشنگ_ظریف برای ارتقای جایگاه تمبک در موسیقی ایرانی و تسهیل آموزش این ساز، توجه به ساخت سنتور کروماتیک برای جبران نقیصه کوک این ساز برای استفاده در ارکستر از جمله این مواردند.
"سبک بال" براساس موتیف کوتاهی ملهم از قطعه قاسم آبادی ساخته #ابوالحسن_صبا، "کنسرتینو برای سنتور و ارکستر" با همکاری مشترک #فرامرز_پایور، "گفت وگوی دل"، "فروغ عشق"، "به یاد صبا" برگرفته از قطعه "به یاد گذشته"، "چهارمضراب برای ویولن و ارکستر"، "نغمه ترک"، اجرای ۱۵ قسمت از اپرای ۲۶ قسمتی "بیژن و منیژه"، "دوئو سنتور در سه گاه"، "شورآفرین در شور برای ارکستر"، "چهارنوازی مضرابی در اصفهان"، "سوئیت بیژن و منیژه برای ارکستر زهی"، "بیژن و منیژه برای ارکستر سمفونیک"، "سرباز برای آواز گروهی و ارکستر" از جمله آثار شنیداری و تالیفی این هنرمند در عرصه موسیقی است.
دهلوی در سال ۷۱ ارکستر مضرابی را تشکیل داد که صرفاً شامل سازهای مضرابی سنتور، تار، قانون، عود و بم تار (تارباس) بود.
یکی از مهمترین آثار حسین دهلوی کتاب "پیوند شعر و موسیقی آوازی" است که جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی در بخش هنر را به خود اختصاص داد. این کتاب حاصل بیش از ۴۰ سال تجربه دهلوی در تلفیق موسیقی با شعر ایرانی است که به شیوه ای علمی و متدیک فرایند کار را توضیح میدهد.
حسین دهلوی در سال ۸۲ بهعنوان چهره ماندگار مورد تجلیل قرار گرفت.
استاد #حسین_دهلوی، موسیقی دانی چندسویه است. نوآوری در موسیقی سنتی و اصیل، پیوند اپرا و باله با قصه های ایرانی خصوصا قصه های کودکان و تربیت شاگردانی برجسته که هریک از استادان موسیقی ایران به شمار می روند. #سبکبال ، نخستین آهنگ و #مانا_و_مانی آخرین کار اوست.
"حسین دهلوی" چون بسیاری دیگر موسیقی دانان نام یافته ایران از شاگردان استاد بزرگ، "کلنل علی نقی خان وزیری" بوده است. تجدد و نوآوری از ویژگیهای زنده یاد "وزیری" است که به همه شاگردان او نیز بدون آنکه راه تالیف را پیش گیرند، منتقل شده است.
📚🤔
🔴#یادمان
#حسین_دهلوی از هنرمندان پیشکسوت عرصه موسیقی صبح امروز سهشنبه ۲۳ مهرماه و در سن ۹۲ سالگی دارفانی را وداع گفت.
دهلوی بعد از مدتها مبارزه با بیماری در بیمارستان شریعتی تهران درگذشت
حسین دهلوی هنرمند پیشکسوت موسیقی که طی سالهای اخیر به بیماری آلزایمر مبتلا بود، از چندی پیش با صلاحدید و تحت نظر خانواده در آسایشگاه بستری شده بود.
این هنرمند پیشکسوت آموزش موسیقی را از پنج سالگی نزد پدرش معزالدین دهلوی از شاگردان مرحوم #علیاکبر_شهنازی نوازنده و ردیفدان نامدار تار و فرزند میرزا حسینقلی آغاز کرد.
وی بعد از رها کردن این ساز در ۹ سالگی و به تشویق مادرش به سمت ساز ویولن و آموزش آن نزد پدرش رفت.
این هنرمند دوره اول ویولن را نزد پدر فراگرفت و سپس دوره دوم (ردیف راست کوک) را نزد #ابوالحسن_صبا گذرانید و وارد هنرستان موسیقی شد و از آن پس به فراگیری علمی موسیقی گرایش پیدا کرد.
دهلوی در سال ۳۹ با مدرک آهنگسازی از هنرستان عالی موسیقی فارغالتحصیل شد و در دوره هنرستان با همکاری ابوالحسن صبا ارکستر شماره یک هنرهای زیبا را راه اندازی و در همین دوره چند اثر از آثار صبا را برای ارکستر تنظیم کرد.
پس از درگذشت صبا رهبری این ارکستر که بعداً ارکستر صبا نامیده شد به دهلوی واگذار و در همین دوره شاخههای ۲، ۳ و ۴ نیز به آن افزوده شد. این ارکسترها از زمان افتتاح تلویزیون ایران به صورت هفتگی به اجرای برنامه پرداختند.
وی از سال ۷۶ تصنیف اپرای "مانا و مانی" را به مناسبت سال جهانی کودک آغاز کرد. ساخت این اثر سه سال به طول انجامید که تا به حال به اجرا درنیامده و فقط موسیقی سازی آن در خرداد ۷۹ با همت و رهبری علی رهبری با ارکستر فیلارمونیک اسلواکی در شهر براتیسلاو اجرا و ضبط شد. این هنرمند صاحب نام موسیقی ایرانی همواره به نوآوری در زمینههای مختلف اندیشیده است که تدوین متد تمبک به وسیله او و جمعی دیگر شامل #حسین_تهرانی، #مصطفی_کمال_پورتراب، #فرهاد_فخرالدینی و #هوشنگ_ظریف برای ارتقای جایگاه تمبک در موسیقی ایرانی و تسهیل آموزش این ساز، توجه به ساخت سنتور کروماتیک برای جبران نقیصه کوک این ساز برای استفاده در ارکستر از جمله این مواردند.
"سبک بال" براساس موتیف کوتاهی ملهم از قطعه قاسم آبادی ساخته #ابوالحسن_صبا، "کنسرتینو برای سنتور و ارکستر" با همکاری مشترک #فرامرز_پایور، "گفت وگوی دل"، "فروغ عشق"، "به یاد صبا" برگرفته از قطعه "به یاد گذشته"، "چهارمضراب برای ویولن و ارکستر"، "نغمه ترک"، اجرای ۱۵ قسمت از اپرای ۲۶ قسمتی "بیژن و منیژه"، "دوئو سنتور در سه گاه"، "شورآفرین در شور برای ارکستر"، "چهارنوازی مضرابی در اصفهان"، "سوئیت بیژن و منیژه برای ارکستر زهی"، "بیژن و منیژه برای ارکستر سمفونیک"، "سرباز برای آواز گروهی و ارکستر" از جمله آثار شنیداری و تالیفی این هنرمند در عرصه موسیقی است.
دهلوی در سال ۷۱ ارکستر مضرابی را تشکیل داد که صرفاً شامل سازهای مضرابی سنتور، تار، قانون، عود و بم تار (تارباس) بود.
یکی از مهمترین آثار حسین دهلوی کتاب "پیوند شعر و موسیقی آوازی" است که جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی در بخش هنر را به خود اختصاص داد. این کتاب حاصل بیش از ۴۰ سال تجربه دهلوی در تلفیق موسیقی با شعر ایرانی است که به شیوه ای علمی و متدیک فرایند کار را توضیح میدهد.
حسین دهلوی در سال ۸۲ بهعنوان چهره ماندگار مورد تجلیل قرار گرفت.
استاد #حسین_دهلوی، موسیقی دانی چندسویه است. نوآوری در موسیقی سنتی و اصیل، پیوند اپرا و باله با قصه های ایرانی خصوصا قصه های کودکان و تربیت شاگردانی برجسته که هریک از استادان موسیقی ایران به شمار می روند. #سبکبال ، نخستین آهنگ و #مانا_و_مانی آخرین کار اوست.
"حسین دهلوی" چون بسیاری دیگر موسیقی دانان نام یافته ایران از شاگردان استاد بزرگ، "کلنل علی نقی خان وزیری" بوده است. تجدد و نوآوری از ویژگیهای زنده یاد "وزیری" است که به همه شاگردان او نیز بدون آنکه راه تالیف را پیش گیرند، منتقل شده است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۶ آذر زادروز #هوشنگ_ظریف
( زاده ۱۶ آذر ماه ۱۳۱۷ تهران ) ردیفدان، مدرس موسیقی و نوازنده تار
هوشنگ ظریف پس از پایان دوره ابتدایی وارد هنرستان موسیقی شد و از حضور استادانی چون موسی معروفی، روحاله خالقی، جواد معروفی و حسین تهرانی بهرهمند شد.
پس از فارغ التحصیل شدن در سال ۱۳۳۷ به استخدام وزارت فرهنگ و هنر در آمد و فعالیت خود را به عنوان نوازنده و تکنواز در گروههای مختلفی مانند ارکستر موسیقی ملی، ارکستر صبا و... شروع کرد.
وی در دورهٔ عالی هنرکدهٔ موسیقی از علیاکبر شهنازی جهت فراگیری ردیف بهرهمند شد. ظریف از سال ۱۳۴۲ به مدت ۱۷ سال به تدریس تار در هنرستان موسیقی پرداخت و از جمله شاگردان وی میتوان به حسین علیزاده، داریوش طلایی، ارشد طهماسبی و حمید متبسم اشاره کرد.
او سالها سولیست(تکنواز) تار در ارکسترهای متعدد وابسته به وزارت فرهنگ و هنر بود و در اجرای برنامههای موسیقی ارکسترهای مزبور در سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران همکاری داشت، او اجراهای متعددی با گروه فرامرز پایور داشتهاست و با این گروه در کشورهای اروپایی و آسیایی زیادی به اجرای موسیقی ایرانی پرداختهاست.
از دیگر فعالیتهای او میتوان به نوازندگی تار در برنامههای موسیقی ملی ایران در رادیو تلویزیون ایران به مدت ۲۰ سال، اجرای برنامههای موسیقی اصیل و سنتی ایران در شهرهای مختلف ایران و کشورهای جهان از جمله آمریکا، شوروی، کانادا، ژاپن، فرانسه، انگلیس، آلمان، ایتالیا، مصر، تونس، مراکش، الجزایر، هندوستان، پاکستان، ترکیه و تمام کشورهای اروپای شرقی همراه با ارکسترهای موسیقی سنتی وابسته به وزارت فرهنگ و هنر سابق اشاره کرد.
ظریف در سال ۱۹۷۳ نیز به منظور اجرای برنامههای آموزشی موسیقی سنتی و ملی ایران در بخش موسیقی تعدادی از دانشگاههای آمریکا در سراسر این کشور مسافرت داشته و نیز در فستیوال موسیقی «شانکار لعل» که در سال ۱۹۷۵ در هندوستان برگزار شد و در بیست و یکمین فستیوال جهانی موسیقی که در همین سال در فرانسه برپا شده بود شرکت داشتهاست.
ظریف با شرکت فعال در اجرای کنسرتهای متعدد موسیقی ایرانی در وین پایتخت اتریش موجب شناسایی هرچه بیشتر موسیقی سنتی ایران به این مرکز موسیقی و فرهنگی اروپا شد، سپس در سال ۱۹۸۵ که در فستیوال اینسبورگ شرکت کرد موجب شناسایی و اشاعه موسیقی سنتی ایران شد.
ظریف علاوه بر سمت استادی تار با نواختن سهتار و تنبک آشنایی کامل دارد و شاگردان متعددی را در هنرستان و مؤسسات فرهنگی و کلاسهای خصوصی و عمومی تعلیم دادهاست. او همچنین در جهت تدوین متد نوازندگی تنبک با حسین تهرانی همکاری داشته که حاصل این همکاری در کتابی تحت عنوان آموزش تنبک به چاپ رسیدهاست.
دیگر همکاری وی در تصحیح ردیفهای آوازی محمود کریمی استاد آواز ایران بودهاست که تحت عنوان کتاب ردیف آوازی موسیقی سنتی ایران به بازار عرضه شدهاست. او شش سال متوالی عضو هیئت مدیره خانه موسیقی و چهار دوره رئیس هیئت مدیره کانون نوازندگان سازهای ایرانی بوده است. هوشنگ ظریف عضو هیئت موسس خانه موسیقی و هم اکنون نیز عضو شورای عالی خانه موسیقی است.
از دیگر آثار او میتوان به کتابها و مجموعههای صوتی زیر اشاره کرد:
نت نگاری و ویرایش چهار کتاب درباره لطفاله مجد، جلیل شهناز و فرهنگ شریف و ابراهیم سرخوش.
مجموعههای صوتی تکنوازیهای وی از جمله دشتی و اصفهان، همنوازی با فرامرز پایور در آثار متعددش، اجرای گوشههایی از ردیف موسی معروفی به کوشش کامبیز روشن روان
کتاب دستور مقدماتی تار، کتاب اول و دوم هنرستان
کتاب مجموعه قطعات تالیف
هوشنگ ظریف در هنرستان موسیقی با پروین صالح که خود از شاگردان هنرستان بود آشنا شد و در سال ۱۳۳۸ با او ازدواج کرد. این زوج هنری آموزشگاهی را با مدیریت پروین صالح به نام آموزشگاه ظریف راهاندازی کردند که سایتی هم به نام این آموزشگاه در فضای مجازی برقرار است.
#موسیقی_ایرانی
#استاد_هوشنگ_ظریف
استاد "هوشنگ ظریف" از هنرجویان و تحصیل کنندگان هنرستان موسیقی ملی است. وی در سال ۱۳۱۷ خورشیدی در تهران زاده شد و مقدماتِ تارنوازی را در آغازِ کارش، نزد استادانی چون "موسی معروفی" و "علی اکبر شهنازی" فراگرفت و سپس در هنرستانِ موسیقی، آن را ادامه داد.
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۶ آذر زادروز #هوشنگ_ظریف
( زاده ۱۶ آذر ماه ۱۳۱۷ تهران ) ردیفدان، مدرس موسیقی و نوازنده تار
هوشنگ ظریف پس از پایان دوره ابتدایی وارد هنرستان موسیقی شد و از حضور استادانی چون موسی معروفی، روحاله خالقی، جواد معروفی و حسین تهرانی بهرهمند شد.
پس از فارغ التحصیل شدن در سال ۱۳۳۷ به استخدام وزارت فرهنگ و هنر در آمد و فعالیت خود را به عنوان نوازنده و تکنواز در گروههای مختلفی مانند ارکستر موسیقی ملی، ارکستر صبا و... شروع کرد.
وی در دورهٔ عالی هنرکدهٔ موسیقی از علیاکبر شهنازی جهت فراگیری ردیف بهرهمند شد. ظریف از سال ۱۳۴۲ به مدت ۱۷ سال به تدریس تار در هنرستان موسیقی پرداخت و از جمله شاگردان وی میتوان به حسین علیزاده، داریوش طلایی، ارشد طهماسبی و حمید متبسم اشاره کرد.
او سالها سولیست(تکنواز) تار در ارکسترهای متعدد وابسته به وزارت فرهنگ و هنر بود و در اجرای برنامههای موسیقی ارکسترهای مزبور در سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران همکاری داشت، او اجراهای متعددی با گروه فرامرز پایور داشتهاست و با این گروه در کشورهای اروپایی و آسیایی زیادی به اجرای موسیقی ایرانی پرداختهاست.
از دیگر فعالیتهای او میتوان به نوازندگی تار در برنامههای موسیقی ملی ایران در رادیو تلویزیون ایران به مدت ۲۰ سال، اجرای برنامههای موسیقی اصیل و سنتی ایران در شهرهای مختلف ایران و کشورهای جهان از جمله آمریکا، شوروی، کانادا، ژاپن، فرانسه، انگلیس، آلمان، ایتالیا، مصر، تونس، مراکش، الجزایر، هندوستان، پاکستان، ترکیه و تمام کشورهای اروپای شرقی همراه با ارکسترهای موسیقی سنتی وابسته به وزارت فرهنگ و هنر سابق اشاره کرد.
ظریف در سال ۱۹۷۳ نیز به منظور اجرای برنامههای آموزشی موسیقی سنتی و ملی ایران در بخش موسیقی تعدادی از دانشگاههای آمریکا در سراسر این کشور مسافرت داشته و نیز در فستیوال موسیقی «شانکار لعل» که در سال ۱۹۷۵ در هندوستان برگزار شد و در بیست و یکمین فستیوال جهانی موسیقی که در همین سال در فرانسه برپا شده بود شرکت داشتهاست.
ظریف با شرکت فعال در اجرای کنسرتهای متعدد موسیقی ایرانی در وین پایتخت اتریش موجب شناسایی هرچه بیشتر موسیقی سنتی ایران به این مرکز موسیقی و فرهنگی اروپا شد، سپس در سال ۱۹۸۵ که در فستیوال اینسبورگ شرکت کرد موجب شناسایی و اشاعه موسیقی سنتی ایران شد.
ظریف علاوه بر سمت استادی تار با نواختن سهتار و تنبک آشنایی کامل دارد و شاگردان متعددی را در هنرستان و مؤسسات فرهنگی و کلاسهای خصوصی و عمومی تعلیم دادهاست. او همچنین در جهت تدوین متد نوازندگی تنبک با حسین تهرانی همکاری داشته که حاصل این همکاری در کتابی تحت عنوان آموزش تنبک به چاپ رسیدهاست.
دیگر همکاری وی در تصحیح ردیفهای آوازی محمود کریمی استاد آواز ایران بودهاست که تحت عنوان کتاب ردیف آوازی موسیقی سنتی ایران به بازار عرضه شدهاست. او شش سال متوالی عضو هیئت مدیره خانه موسیقی و چهار دوره رئیس هیئت مدیره کانون نوازندگان سازهای ایرانی بوده است. هوشنگ ظریف عضو هیئت موسس خانه موسیقی و هم اکنون نیز عضو شورای عالی خانه موسیقی است.
از دیگر آثار او میتوان به کتابها و مجموعههای صوتی زیر اشاره کرد:
نت نگاری و ویرایش چهار کتاب درباره لطفاله مجد، جلیل شهناز و فرهنگ شریف و ابراهیم سرخوش.
مجموعههای صوتی تکنوازیهای وی از جمله دشتی و اصفهان، همنوازی با فرامرز پایور در آثار متعددش، اجرای گوشههایی از ردیف موسی معروفی به کوشش کامبیز روشن روان
کتاب دستور مقدماتی تار، کتاب اول و دوم هنرستان
کتاب مجموعه قطعات تالیف
هوشنگ ظریف در هنرستان موسیقی با پروین صالح که خود از شاگردان هنرستان بود آشنا شد و در سال ۱۳۳۸ با او ازدواج کرد. این زوج هنری آموزشگاهی را با مدیریت پروین صالح به نام آموزشگاه ظریف راهاندازی کردند که سایتی هم به نام این آموزشگاه در فضای مجازی برقرار است.
#موسیقی_ایرانی
#استاد_هوشنگ_ظریف
استاد "هوشنگ ظریف" از هنرجویان و تحصیل کنندگان هنرستان موسیقی ملی است. وی در سال ۱۳۱۷ خورشیدی در تهران زاده شد و مقدماتِ تارنوازی را در آغازِ کارش، نزد استادانی چون "موسی معروفی" و "علی اکبر شهنازی" فراگرفت و سپس در هنرستانِ موسیقی، آن را ادامه داد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۶ آذر زادروز #هوشنگ_ظریف
( زاده ۱۶ آذر ماه ۱۳۱۷ تهران -- درگذشته ۱۷ اسفند ۱۳۹۸ تهران ) مدرس موسیقی و نوازنده تار
ظریف پس از پایان دوره ابتدایی وارد هنرستان موسیقی شد و از حضور استادانی چون موسی معروفی، روحاله خالقی، جواد معروفی و حسین تهرانی بهرهمند شد.
پس از فارغ التحصیل شدن در سال ۱۳۳۷ به استخدام وزارت فرهنگ و هنر در آمد و فعالیت خود را به عنوان نوازنده و تکنواز در گروههای مختلفی مانند ارکستر موسیقی ملی، ارکستر صبا و... شروع کرد.
او در دوره عالی هنرکده موسیقی از علیاکبر شهنازی، جهت فراگیری ردیف بهرهمند شد. ظریف از سال ۱۳۴۲ به مدت ۱۷ سال به تدریس تار در هنرستان موسیقی پرداخت و از جمله شاگردان وی میتوان به حسین علیزاده، داریوش طلایی، ارشد طهماسبی و حمید متبسم اشاره کرد.
او سالها سولیست(تکنواز) تار در ارکسترهای متعدد وابسته به وزارت فرهنگوهنر بود و در اجرای برنامههای موسیقی ارکسترهای مزبور در سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران همکاری داشت و اجراهای متعددی نیز با گروه فرامرز پایور داشت و با این گروه در کشورهای اروپایی و آسیایی زیادی به اجرای موسیقی ایرانی پرداخت.
از دیگر فعالیتهای او میتوان به نوازندگی تار در برنامههای موسیقی ملی ایران در رادیو تلویزیون ایران به مدت ۲۰ سال، اجرای برنامههای موسیقی اصیل و سنتی ایران در شهرهای مختلف ایران و کشورهای جهان از جمله آمریکا، شوروی، کانادا، ژاپن، فرانسه، انگلیس، آلمان، ایتالیا، مصر، تونس، مراکش، الجزایر، هندوستان، پاکستان، ترکیه و تمام کشورهای اروپای شرقی همراه با ارکسترهای موسیقی سنتی وابسته به وزارت فرهنگوهنر سابق اشاره کرد.
وی در سال ۱۹۷۳ نیز به منظور اجرای برنامههای آموزشی موسیقی سنتی و ملی ایران در بخش موسیقی تعدادی از دانشگاههای آمریکا در سراسر این کشور مسافرت داشته و نیز در فستیوال موسیقی «شانکار لعل» که در سال ۱۹۷۵ در هندوستان برگزار شد و در بیست و یکمین فستیوال جهانی موسیقی که در همین سال در فرانسه برپا شده بود شرکت داشت.
او با شرکت فعال در اجرای کنسرتهای متعدد موسیقی ایرانی در وین پایتخت اتریش موجب شناسایی هرچه بیشتر موسیقی سنتی ایران به این مرکز موسیقی و فرهنگی اروپا شد، سپس در سال ۱۹۸۵ که در فستیوال اینسبورگ شرکت کرد موجب شناسایی و اشاعه موسیقی سنتی ایران شد.
وی علاوه بر سمت استادی تار با نواختن سهتار و تنبک آشنایی کامل داشت و شاگردان متعددی را در هنرستان و مؤسسات فرهنگی و کلاسهای خصوصی و عمومی تعلیم دادهاست. او همچنین در جهت تدوین متد نوازندگی تنبک با حسین تهرانی همکاری کرد که حاصل این همکاری در کتابی تحت عنوان آموزش تنبک به چاپ رسیدهاست.
دیگر همکاری وی در تصحیح ردیفهای آوازی محمود کریمی استاد آواز ایران بود که تحت عنوان کتاب ردیف آوازی موسیقی سنتی ایران به بازار عرضه شد. او شش سال متوالی عضو هیئت مدیره خانه موسیقی و چهار دوره رییس هیئت مدیره کانون نوازندگان سازهای ایرانی بود.
از دیگر آثار او میتوان به کتابها و مجموعههای صوتی زیر اشاره کرد:
نت نگاری و ویرایش چهار کتاب درباره لطفاله مجد، جلیل شهناز و فرهنگ شریف و ابراهیم سرخوش.
مجموعههای صوتی تکنوازیهای وی از جمله دشتی و اصفهان، همنوازی با فرامرز پایور در آثار متعددش، اجرای گوشههایی از ردیف موسی معروفی به کوشش کامبیز روشن روان
کتاب دستور مقدماتی تار، کتاب اول و دوم هنرستان
کتاب مجموعه قطعات تالیف
ظریف در هنرستان موسیقی با پروین صالح که خود از شاگردان هنرستان بود آشنا شد و در سال ۱۳۳۸ با او ازدواج کرد. این زوج هنری آموزشگاهی را با مدیریت پروین صالح به نام آموزشگاه ظریف راهاندازی کردند که سایتی هم به نام این آموزشگاه در فضای مجازی برقرار شد
هوشنگ ظریف در ۸۱ سالگی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا بهخاک سپرده شد..
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۶ آذر زادروز #هوشنگ_ظریف
( زاده ۱۶ آذر ماه ۱۳۱۷ تهران -- درگذشته ۱۷ اسفند ۱۳۹۸ تهران ) مدرس موسیقی و نوازنده تار
ظریف پس از پایان دوره ابتدایی وارد هنرستان موسیقی شد و از حضور استادانی چون موسی معروفی، روحاله خالقی، جواد معروفی و حسین تهرانی بهرهمند شد.
پس از فارغ التحصیل شدن در سال ۱۳۳۷ به استخدام وزارت فرهنگ و هنر در آمد و فعالیت خود را به عنوان نوازنده و تکنواز در گروههای مختلفی مانند ارکستر موسیقی ملی، ارکستر صبا و... شروع کرد.
او در دوره عالی هنرکده موسیقی از علیاکبر شهنازی، جهت فراگیری ردیف بهرهمند شد. ظریف از سال ۱۳۴۲ به مدت ۱۷ سال به تدریس تار در هنرستان موسیقی پرداخت و از جمله شاگردان وی میتوان به حسین علیزاده، داریوش طلایی، ارشد طهماسبی و حمید متبسم اشاره کرد.
او سالها سولیست(تکنواز) تار در ارکسترهای متعدد وابسته به وزارت فرهنگوهنر بود و در اجرای برنامههای موسیقی ارکسترهای مزبور در سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران همکاری داشت و اجراهای متعددی نیز با گروه فرامرز پایور داشت و با این گروه در کشورهای اروپایی و آسیایی زیادی به اجرای موسیقی ایرانی پرداخت.
از دیگر فعالیتهای او میتوان به نوازندگی تار در برنامههای موسیقی ملی ایران در رادیو تلویزیون ایران به مدت ۲۰ سال، اجرای برنامههای موسیقی اصیل و سنتی ایران در شهرهای مختلف ایران و کشورهای جهان از جمله آمریکا، شوروی، کانادا، ژاپن، فرانسه، انگلیس، آلمان، ایتالیا، مصر، تونس، مراکش، الجزایر، هندوستان، پاکستان، ترکیه و تمام کشورهای اروپای شرقی همراه با ارکسترهای موسیقی سنتی وابسته به وزارت فرهنگوهنر سابق اشاره کرد.
وی در سال ۱۹۷۳ نیز به منظور اجرای برنامههای آموزشی موسیقی سنتی و ملی ایران در بخش موسیقی تعدادی از دانشگاههای آمریکا در سراسر این کشور مسافرت داشته و نیز در فستیوال موسیقی «شانکار لعل» که در سال ۱۹۷۵ در هندوستان برگزار شد و در بیست و یکمین فستیوال جهانی موسیقی که در همین سال در فرانسه برپا شده بود شرکت داشت.
او با شرکت فعال در اجرای کنسرتهای متعدد موسیقی ایرانی در وین پایتخت اتریش موجب شناسایی هرچه بیشتر موسیقی سنتی ایران به این مرکز موسیقی و فرهنگی اروپا شد، سپس در سال ۱۹۸۵ که در فستیوال اینسبورگ شرکت کرد موجب شناسایی و اشاعه موسیقی سنتی ایران شد.
وی علاوه بر سمت استادی تار با نواختن سهتار و تنبک آشنایی کامل داشت و شاگردان متعددی را در هنرستان و مؤسسات فرهنگی و کلاسهای خصوصی و عمومی تعلیم دادهاست. او همچنین در جهت تدوین متد نوازندگی تنبک با حسین تهرانی همکاری کرد که حاصل این همکاری در کتابی تحت عنوان آموزش تنبک به چاپ رسیدهاست.
دیگر همکاری وی در تصحیح ردیفهای آوازی محمود کریمی استاد آواز ایران بود که تحت عنوان کتاب ردیف آوازی موسیقی سنتی ایران به بازار عرضه شد. او شش سال متوالی عضو هیئت مدیره خانه موسیقی و چهار دوره رییس هیئت مدیره کانون نوازندگان سازهای ایرانی بود.
از دیگر آثار او میتوان به کتابها و مجموعههای صوتی زیر اشاره کرد:
نت نگاری و ویرایش چهار کتاب درباره لطفاله مجد، جلیل شهناز و فرهنگ شریف و ابراهیم سرخوش.
مجموعههای صوتی تکنوازیهای وی از جمله دشتی و اصفهان، همنوازی با فرامرز پایور در آثار متعددش، اجرای گوشههایی از ردیف موسی معروفی به کوشش کامبیز روشن روان
کتاب دستور مقدماتی تار، کتاب اول و دوم هنرستان
کتاب مجموعه قطعات تالیف
ظریف در هنرستان موسیقی با پروین صالح که خود از شاگردان هنرستان بود آشنا شد و در سال ۱۳۳۸ با او ازدواج کرد. این زوج هنری آموزشگاهی را با مدیریت پروین صالح به نام آموزشگاه ظریف راهاندازی کردند که سایتی هم به نام این آموزشگاه در فضای مجازی برقرار شد
هوشنگ ظریف در ۸۱ سالگی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا بهخاک سپرده شد..
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#قاب_زیبا
محمدرضا #شجریان دربارهی #عبدالوهاب_شهیدی:
«او بزرگمرد آواز هنر ایران است. سالیان درازی است که دستش را بوسیدهام و در حضور او کُرنش کردم و هیچگاه به خود اجازه ندادم که در حضور او عرض هنر کنم».
🔹تصویر استادان مرز پرگهر:
#شهیدی
#هوشنگ_ظریف
#شجریان
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#قاب_زیبا
محمدرضا #شجریان دربارهی #عبدالوهاب_شهیدی:
«او بزرگمرد آواز هنر ایران است. سالیان درازی است که دستش را بوسیدهام و در حضور او کُرنش کردم و هیچگاه به خود اجازه ندادم که در حضور او عرض هنر کنم».
🔹تصویر استادان مرز پرگهر:
#شهیدی
#هوشنگ_ظریف
#شجریان
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity