🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#سینما
آشنایی با جنبش سینمایی #نئورئالیسم ایتالیا
■ نئورئالیسم ایتالیا جنبشی سینمایی بود که پس از پایان جنگ جهانی دوم در ایتالیا پدید آمد تا میانه دهه پنجاه تداوم داشت. فیلمسازان پیشروی جنبش " نئورئالیسم " ایتالیا، سعی درنزدیک شدن هر چه بیشتر به " واقعیت " چه در روایت و چه در فرم داشتند. رویکرد اخلاقی فیلمسازان این جنبش به " هنر "، باعث شد تا در سالهای پس از جنگ جهانی دوم که ایتالیا درگیر فقر، تورم و بیکاری گسترده بود، فیلمهایی با محوریت طبقات ضعیف جامعه یعنی " کارگران " و " دهقانان " و همچنین پارتیزانهایی که در طی دوران فاشیسم با حکومت موسیلینی و اشغالگران نازی میجنگیدند ساخته شود. از برجستهترین فیلمسازان این جنبش سینمایی #روبرتو_روسلینی، #ویتوریو_دسیکا و #لوکینو_ویسکونتی هستند و فیلمهایی مانند رم شهر بی دفاع، آلمان، سال صفر، زمین میلرزد و دزد دوچرخه فیلمهای نمونهای این جنبش سینمایی هستند. این جنبش به مرور زمان رو به افول گذاشت و در میانه سالهای دهه پنجاه، کمکم از میان رفت اما تأثیرات گستردهای بر سینمای جهان گذاشت.
● زمینه پیدایش و گسترش
■ 1. زمینه هنری
در دوران حکومت فاشیستها در ایتالیا، نوعی سینمااز طرف حکومت ترویج شد که ارتباطش رااز واقعیت بریده بود و تمام هم وغم آن، ترویج تصویری خوب از ایتالیا بود. بنا به دستور حکومت، نمایش مضامینی چون " جنایت " و سایر موضوعاتی که از دید فاشیستها غیراخلاقی بود ممنوع شده بود. به همین دلیل، در واپسین سالهای حکومت فاشیستی در ادبیات و سینمای ایتالیا تمایلی رئالیستی پیدا شد. چهار قدم در ابرها، بچهها مراقب ما هستند، وسوسه و فیلمهای دیگر برخی از فیلمسازان ایتالیایی، تلاشی بود برای مقابله با این موج تحمیل شده از طرف دستگاه حکومتی. جوزپه دسانتیس و ماریا آلیکاتا در سال ۱۹۴۱ چنین نوشتند: " بر این باوریم که روزی با دنبال کردن گامهای آرام و خسته کارگری که از سر کار به خانه بازمی گردد، زیباترین فیلم خود را خواهیم ساخت ". بر پایه چنین تعریفی، بسیاری فیلم " وسوسه " ساخته #ویسکونتی را اولین تلاش جدی برای نزدیک شدن به " واقعیت " در قالب فرم و محتوا میدانند. ویسکونتی که در دهه سی، توانسته بود در کنار فیلمساز بزرگ فرانسوی ژان رنوار دستیاری کند، تحت تأثیر روش او قرار داشت و از این جهت میتوان بر تأثیر " #ژان_رنوار " و سبک رئالیسم شاعرانه فرانسه و فیلم تونی که آن را سلف فیلمهای این جنبش سینمایی میدانند بر این جنبش سینمایی تأکید کرد. در نهایت بعد از پایان جنگ جهانی دوم، #روبرتو_روسلینی با ساختن فیلم رم، شهر بی دفاع بر پایه همین نگاه، اولین دستاورد " سینمای نئورئالیستی " را عرضه کرد و به این ترتیب " رم، شهر بی دفاع " اولین فیلم نمونهای این جنبش سینمایی شد.
■ 2 زمینههای اقتصادی و سیاسی
در دوران حکومت موسیلینی، سیطره فاشیسم بر صنعت فیلم سازی، باعث شکل گیری استودیوهای فیلم سازی معروف چینه چیتا (معادل ایتالیایی هالیوود) و همچنین مدرسه فیلم ایتالیا شد. در طول جنگ، این استودیوهای مجلل فیلمسازی که در سراسر اروپا معروف بودند به شدت آسیب دیدند و ساخت فیلمهای مجلل در آنها، دیگر امکانپذیر نبود. این خود باعث شد تا فیلمسازان به سمت لوکیشنهای واقعی در خیابانها و مناطق روستایی بروند.
از طرفی، فقر و بیکاری فزایندهای که در طی حکومت فاشیستها و سپس جنگ، ایتالیا را درگیر خود کرده بود، پس از سرنگونی فاشیستها و رسیدن دورانی که به بهار ایتالیا معروف بود، امکان بازگویی پیدا میکرد. بعد از روی کار آمدن ائتلافی از احزاب " چپ " و " لیبرال "، فیلمسازانی که دغدغه بازگویی مشکلات جاری جامعه ایتالیا را داشتند، بیش از پیش امکان رشد پیدا کردند و روایتهای خود را بر بستر بحرانهای جامعه جنگ زده ایتالیا متکی کردند.
■ ملاحظاتی درباره ماهیت جنبش
📚🤔
🔴#سینما
آشنایی با جنبش سینمایی #نئورئالیسم ایتالیا
■ نئورئالیسم ایتالیا جنبشی سینمایی بود که پس از پایان جنگ جهانی دوم در ایتالیا پدید آمد تا میانه دهه پنجاه تداوم داشت. فیلمسازان پیشروی جنبش " نئورئالیسم " ایتالیا، سعی درنزدیک شدن هر چه بیشتر به " واقعیت " چه در روایت و چه در فرم داشتند. رویکرد اخلاقی فیلمسازان این جنبش به " هنر "، باعث شد تا در سالهای پس از جنگ جهانی دوم که ایتالیا درگیر فقر، تورم و بیکاری گسترده بود، فیلمهایی با محوریت طبقات ضعیف جامعه یعنی " کارگران " و " دهقانان " و همچنین پارتیزانهایی که در طی دوران فاشیسم با حکومت موسیلینی و اشغالگران نازی میجنگیدند ساخته شود. از برجستهترین فیلمسازان این جنبش سینمایی #روبرتو_روسلینی، #ویتوریو_دسیکا و #لوکینو_ویسکونتی هستند و فیلمهایی مانند رم شهر بی دفاع، آلمان، سال صفر، زمین میلرزد و دزد دوچرخه فیلمهای نمونهای این جنبش سینمایی هستند. این جنبش به مرور زمان رو به افول گذاشت و در میانه سالهای دهه پنجاه، کمکم از میان رفت اما تأثیرات گستردهای بر سینمای جهان گذاشت.
● زمینه پیدایش و گسترش
■ 1. زمینه هنری
در دوران حکومت فاشیستها در ایتالیا، نوعی سینمااز طرف حکومت ترویج شد که ارتباطش رااز واقعیت بریده بود و تمام هم وغم آن، ترویج تصویری خوب از ایتالیا بود. بنا به دستور حکومت، نمایش مضامینی چون " جنایت " و سایر موضوعاتی که از دید فاشیستها غیراخلاقی بود ممنوع شده بود. به همین دلیل، در واپسین سالهای حکومت فاشیستی در ادبیات و سینمای ایتالیا تمایلی رئالیستی پیدا شد. چهار قدم در ابرها، بچهها مراقب ما هستند، وسوسه و فیلمهای دیگر برخی از فیلمسازان ایتالیایی، تلاشی بود برای مقابله با این موج تحمیل شده از طرف دستگاه حکومتی. جوزپه دسانتیس و ماریا آلیکاتا در سال ۱۹۴۱ چنین نوشتند: " بر این باوریم که روزی با دنبال کردن گامهای آرام و خسته کارگری که از سر کار به خانه بازمی گردد، زیباترین فیلم خود را خواهیم ساخت ". بر پایه چنین تعریفی، بسیاری فیلم " وسوسه " ساخته #ویسکونتی را اولین تلاش جدی برای نزدیک شدن به " واقعیت " در قالب فرم و محتوا میدانند. ویسکونتی که در دهه سی، توانسته بود در کنار فیلمساز بزرگ فرانسوی ژان رنوار دستیاری کند، تحت تأثیر روش او قرار داشت و از این جهت میتوان بر تأثیر " #ژان_رنوار " و سبک رئالیسم شاعرانه فرانسه و فیلم تونی که آن را سلف فیلمهای این جنبش سینمایی میدانند بر این جنبش سینمایی تأکید کرد. در نهایت بعد از پایان جنگ جهانی دوم، #روبرتو_روسلینی با ساختن فیلم رم، شهر بی دفاع بر پایه همین نگاه، اولین دستاورد " سینمای نئورئالیستی " را عرضه کرد و به این ترتیب " رم، شهر بی دفاع " اولین فیلم نمونهای این جنبش سینمایی شد.
■ 2 زمینههای اقتصادی و سیاسی
در دوران حکومت موسیلینی، سیطره فاشیسم بر صنعت فیلم سازی، باعث شکل گیری استودیوهای فیلم سازی معروف چینه چیتا (معادل ایتالیایی هالیوود) و همچنین مدرسه فیلم ایتالیا شد. در طول جنگ، این استودیوهای مجلل فیلمسازی که در سراسر اروپا معروف بودند به شدت آسیب دیدند و ساخت فیلمهای مجلل در آنها، دیگر امکانپذیر نبود. این خود باعث شد تا فیلمسازان به سمت لوکیشنهای واقعی در خیابانها و مناطق روستایی بروند.
از طرفی، فقر و بیکاری فزایندهای که در طی حکومت فاشیستها و سپس جنگ، ایتالیا را درگیر خود کرده بود، پس از سرنگونی فاشیستها و رسیدن دورانی که به بهار ایتالیا معروف بود، امکان بازگویی پیدا میکرد. بعد از روی کار آمدن ائتلافی از احزاب " چپ " و " لیبرال "، فیلمسازانی که دغدغه بازگویی مشکلات جاری جامعه ایتالیا را داشتند، بیش از پیش امکان رشد پیدا کردند و روایتهای خود را بر بستر بحرانهای جامعه جنگ زده ایتالیا متکی کردند.
■ ملاحظاتی درباره ماهیت جنبش