🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یاد_آوری_امروز
در نسک(کتاب) #یادگار_زریران و #شاهنامه #فردوسی درباره پهلوان گرامی (در #پهلوی: گرامیک) چنین آمده است:

اَرجاسب، پادشاه #توران به ایران زمین یورش می آورد و سربازان و پهلوانان میهن پرست ايران‌زمين نیز با درفش کاويان که نماد استواری و پايداری ايرانيان بوده و انگيزه دلگرمی ايرانيان می باشد، به رويارويی آنها می روند و با دلاوری به پدافند از ميهن می‌پردازند. ميدان جنگ، کبود، و زمين پر زِ آتش و هوا پُر ز دود می شود

تورانيان که می دانند #درفش_کاويانی چه نخش بزرگی در دلگرم کردن سربازان ایرانی دارد، با کوشش فراوان، پيل و درفش دارِ اختر کاويانی را از پای در می آورند و درفش سرافراز ايرانیان بر زمين می‌افتد

بيفتــاد از دسـت ايرانيــــان
درفـشِ فروزَنــده ی كاويــان

#گرامی، پهلوان نامدار ايرانی که در گرماگرم نبردی جانکاه است، هنگامی که درفش کاويان را بر زمين افتاده می بيند، بی درنگ از اسب پياده شده، درفش از زمين برداشته، گرد و خاک از آن زدوده، بر سرِ يک دست بلند کرده، دوباره به اهتزاز در می آورد

گرامى بديد آن درفش چو نيل
كه افگنده بودند از پشت پيل
فرود آمد و برگرفت آن زِ خاک
بيفشاند از خاک و بِستُـرد پاک

سپاهيان ارجاسب که درفش را دوباره برافراشته می بينند، به سوی گرامی، پهلوانِ به اهتزاز درآورنده درفش کاويانی، يورش می برند. گرامی با دلاوری هرچه تمامتر، درفشِ پُر از زر و گوهر، زيبا، بزرگ و سنگين کاويانی را بر يک دست می گيرد و با دست ديگر به نبرد با پهلوانان توران می پردازد. ولی پهلوانان پرشمار پس از کوشش بسيار و نبردی سهمگين، دست پهلوان گرامی را با شمشير می اندازند

به يک دست شمشير و ديگر درفش
بگيرد بدان جا درفش بنفش
ازين سان همی افگند دشمنان
همی بركند، جان اهرمنان
ز هر سو به گردش همى تاختند
به شمشير 《دستش》 بينداختند

پهلوان گرامیِ دلير، با آنکه يک دستش را با شمشير انداخته اند و خون از بازويش فَوَران می زند، برای آنکه درفـش کاويـان، این سمبل افتخار ایرانیان را پاسداری کند، اختر کاویان را به دندان می گيرد و با گُرزِ گرانی در دست ، به دریای دشمن میزند

درفش #فريدون به دندان گرفت
همى زد به يک دست گُرز، اى شگفت!

ولی به فرمان ارجاسب، آن پهلوان دلیر را تیرباران کرده و تیری بر دِلَش می‌نشیند و او را همانگونه که درفش را در آغوش دارد از پای در می‌آورد

يکی تير تيزی زدند بر برش
به خاک اندر آورد ، سر و اَفسرش

پس از آن، واژه گرامی در ميان ايرانيان، برای ارجگزاری به کار برده شد
نام و ياد پهلوان گرامی و گرامی‌ها ماندگار و 《گرامی》 باد!

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#یادگار_زریران

متنی حماسی از دوران کهن

ترجمه دکتر #ژاله_آموزگار

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#معرفی_کتاب

#یادگار_زریران

متنی حماسی از دوران کهن

ترجمه دکتر #ژاله_آموزگار

کتاب “یادگار زریران” (به پهلوی: ایاتگار زریران) یک متن اساطیری قدیمی بازمانده از دوران اشکانیان و رونویسی شده در زمان ساسانیان به زبان پهلویِ پارتی می‌باشد. این کتاب یکی از مهم‌ترین کتب قدیمی ایرانی است که در بردارنده بخش مهمی از اساطیر ایران باستان است. این کتاب و این داستان، یک روایت بسیار قدیمی ایرانی است. منشا آن شرق فلات ایران است و یکی از مشهورترین افسانه‌های ایرانی در دوران باستان بوده است و شرح ماجرای جنگ گشتاسپ (پادشاه ایران) و ارجاسپ (پادشاه توران) می‌باشد. این جنگ دراصل نبردی دینی میان ایرانیان زرتشتی و تورانیان غیرزرتشتی بود. تورانیان که از باورمندان به آیین‌های قدیم آریایی بودند، پس از پیوستن ایرانیان به کیش نوظهور زرتشتی، برای حفاظت از آیین کهن، به ایرانیان اعلام جنگ دادند.
در این نبرد بزرگ، زریر از بزرگان ایران‌زمین (برادر گشتاسپ‌شاه) کشته شد. سپس بستور پسر زریر که نوجوانی نابالغ و کم‌سن بود، خود را به میدان جنگ رسانید و توانست طی یک نبرد شگفت‌انگیز و حماسی، با شجاعت و دلیری، کین و انتقام پدر را از دشمنان ستانده و قاتل پدر را به قتل برساند.
نسک ارزشمند یادگار زریران، کتابی است بازمانده از دوره اشکانی که در دوره ساسانی به دست مهرآبان‌ کیخسرو رونویسی شد. این نسک شرح رویدادها و جنگی است که در آغاز ظهور زرتشت در خاور فلات ایران بین سپاه گشتاسپ نوذری و ارجاسپ پادشاه خیونان در گرفت و با دلاوری‌های اسپندیار (اسفندیار) پسر گشتاسپ شاه، زریر برادر گشتاسپ شاه و بستور پسر زریر و همیدون گرامی‌کَرد و فراشورد پسران جاماسپ با پیروزی ایرانیان به پایان رسید.
زریران در اصل مرثیه‌ای برای سوگواری بر زریر است. این کتاب احتمالا نمایشنامه‌ای بوده که در مراسمی خاص اجرا می‌شد. نمایشی که بعدها و در دوران اسلامی به تعزیه تغییر شکل داد. ایرانیان باستان به شاد‌بودن معروف بودند. در طول سال ده‌ها جشن ملی و صدها جشن قومی در سرتاسر ایران برگزار می‌گردید. نمونه‌های این جشن‌ها و این روحیه شاد در میان برخی از قومیت‌های ایرانی نظیر لُرها، کُردها و تاجیک‌ها هنوز قابل مشاهده است.
باری در این میان، دو رویداد که به سوگواری مشهور بود نیز وجود داشت. نخستین آن مرثیه‌سرایی برای شاهزاده ایرانی سیاوش بود که در توران‌زمین به ناحق شهید گردید و دومین آن همین ماجرای کشته‌شدن زریر در نبرد با تورانیان بود.
این دو مرثیه که به صورت نمایش برگزار می‌شد، اساس سنت تعذیه گردید که پس از اسلام در قاموس یک سنت ایرانی/اسلامی ادامه پیدا کرد.
یادگار به معنی نوشته و کتاب و زریر به معنی دارنده جوشن زرین است.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#یادگار_زریران

متنی حماسی از دوران کهن

ترجمه دکتر #ژاله_آموزگار

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#معرفی_کتاب

#یادگار_زریران

متنی حماسی از دوران کهن

ترجمه دکتر ژاله آموزگار

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#یادگار_زریران

متنی حماسی از دوران کهن

ترجمه دکتر ژاله آموزگار

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity