🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#معرفی_یک_کارگردان


اینگمار برگمان (2007 - 1918)
Ingmar Bergman (1918 - 2007)

پدرش کشیشی لوتری بود. از کودکی علاقه‌مندِ تئاتر بود. تحصیلاتش را در رشته‌های ادبیات و هنر در دانشگاهِ استکهلم به پایان برد. از جوانی نمایشنامه، رمان و داستانِ کوتاه می‌نوشت. در سال ۱۹۴۱، به‌عنوان «دکتر» فیلم‌نامه، وارد سینمای سوئد شد. سه سال بعد با نوشتن فیلم‌نامه‌ی عذاب (آلف شوبرگ، ۱۹۴۴) موردتوجه قرار گرفت و امکان پیدا کرد تا نخستین فیلمِ بلندِ داستانی خود را با نامِ بحران (۱۹۴۶) کارگردانی کند. از نیمه‌ی دهه‌ی ۱۹۵۰ در زمره‌ی فیلم‌سازانِ سرشناسِ سینمایِ جهان قرار گرفت. بسیاری از فیلم‌هایش برنده‌ی جوایزی از جشنواره‌ها شده‌اند؛ ازجمله خرسِ طلاییِ جشنواره‌ی برلین برای توت‌فرنگی‌های وحشی (۱۹۵۷)، نخلِ نخل‌های جشنواره‌ی کن در ۱۹۹۷ و شیرِ طلاییِ دورانِ کاری در جشنواره‌ی ونیز در ۱۹۷۱. از آغازِ کارِ حرفه‌ای در دنیای نمایش‌ها هیچ‌گاه تئاتر را رها نکرد. پنج بار ازدواج کرد و از لیو اولمانِ بازیگر، دختری داشت. جایگاه بین‌المللی و یکه‌ی برگمان، از بسیاری جنبه‌ها تضمین شده است. شهرتش می‌تواند پای عواملی چند گذاشته شود، ازجمله پُرکاری و خَلقِ فیلم‌هایی مُتعدد که بیشتر‌شان از معتبرترین آثارِ تاریخِ سینما به شمار می‌آیند؛ ماهیتِ عمیقاً شخصیِ بهترین فیلم‌هایش از ۱۹۵۰ به این‌سو؛ کیفیتِ مبتکرانه و درعین‌حال اساساً ساده‌ی تکنیکش، حتی زمانی که از پرداختی سوررآلیستی و رؤیامانند استفاده می‌کند (مثلاً در توت‌فرنگی‌های وحشی و پرسونا، ۱۹۶۶)، حساسیتِ خلاقانه در رابطه با بازیگران؛ و قابلیتی خارق‌العاده در بازی‌گرفتن‌هایی مُتمایز و چشمگیر از بازیگرانِ همیشگی‌اش، به‌خصوص، گونار بیورن‌استراند، ماکس وون سیدو، بی‌بی آندرسون، اینگرید تولین و لیو اولمان.

#IngmarBergman
#اینگمار_برگمان
کارگردانِ اهلِ #سوئد

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸