Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#ویدئو_مستند
🎨#نقاشی
▪️مستند لئوناردو داوینچی (دوبله فارسی )
فیلم مستندی در باره داوینچی و آثارش
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#ویدئو_مستند
🎨#نقاشی
▪️مستند لئوناردو داوینچی (دوبله فارسی )
فیلم مستندی در باره داوینچی و آثارش
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی
#معرفی_هنرمند
#ساندرو_بوتیچلی (۱۴۴۵ - ۱۵۱۰)
شاعرترین نقاش دوران رنسانس که ظرافت تغزلی هنرش با نیروی خط در آمیخته است، فعالیت هنری خود را با اثرپذیری از "بنیانگذاران مکتب فلورانس" آغاز کرد؛ و از محیط فرهنگی متفکران انسان‌گرا بهره برد. علاوه بر این، او از استعدادی نادر در طراحی برخوردار بود؛ و تیز خوی و سرشتی کاملا غیر عادی داشت.
به نظر می‌رسد که بوتیچلی، صرف‌نظر از کشمکش‌های درونی‌اش، زندگی آرامی را در آن روزگار می‌گذرانیده است. حدوپ ۱۴۷۵ به محفل روشنفکرانه مدیچی راه یافت؛ و خیلی زود به شهرت رسید. سپس، دو سالی در رم، و در کنار شماری از نقاشان سرشناس به دیوارنگاری در نمازخانه سیستین پرداخت (۱۴۸۱۔ ۱۴۸۲). گرچه این دیوارنگاره‌ها چندان موفقیتی برای او به بار نیاوردند، اعتبار هنری‌اش کاهش نیافت. برجسته‌ترین آثارش را در سال‌های بعد در فلورانس آفرید؛ و با مصورسازی کمدی الهی دانته، توانایی شگفت انگیز خود را در طراحی آشکار ساخت. بوتیچلی در اواخر سده پانزدهم از موفقیت کافی برخوردار بود، و کارگاه بزرگی را اداره میکرد. ولی دگرگونی‌های مهمی که توسط لئوناردو داوینچی و میکل‌آنژ در نقاشی به وجود آمد، و نیز ضعف ناشی از کھولت، در کاهش محبوبیت بوتیچلی مؤثر افتادند. در ده ساله آخر عمر، اندوهناک‌ترین نقاشیهایش را کشید مثلا: سوگواری بر جسد مسيح).
نویسندگان هنری سده نوزدهم از او شخصیتی افسانه‌ای پرداخته‌اند و او را مظهر هنرمند رنسانسی دانسته‌اند. حال آنکه، او به هیچ رو نماینده یک سنخ ویژه نبود.
کار بوتیچلی، به سبب نوآوری‌های شاعرانه‌اش در ترکیب‌بندی بی‌بدیل بود. او حرکت‌ها را با خطوط مرزی مجسم میکرد؛ و چنین می‌نمود که طرح خطی موزون در کارش بیش از ژرفای فضایی اهمیت دارد. چهره‌های معصوم و لطیف نقاشی‌های او بخشی بی‌بدیل از چهره‌نگاری در آثار اوست.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقاشی
#معرفی_هنرمند
#ساندرو_بوتیچلی (۱۴۴۵ - ۱۵۱۰)
شاعرترین نقاش دوران رنسانس که ظرافت تغزلی هنرش با نیروی خط در آمیخته است، فعالیت هنری خود را با اثرپذیری از "بنیانگذاران مکتب فلورانس" آغاز کرد؛ و از محیط فرهنگی متفکران انسان‌گرا بهره برد. علاوه بر این، او از استعدادی نادر در طراحی برخوردار بود؛ و تیز خوی و سرشتی کاملا غیر عادی داشت.
به نظر می‌رسد که بوتیچلی، صرف‌نظر از کشمکش‌های درونی‌اش، زندگی آرامی را در آن روزگار می‌گذرانیده است. حدوپ ۱۴۷۵ به محفل روشنفکرانه مدیچی راه یافت؛ و خیلی زود به شهرت رسید. سپس، دو سالی در رم، و در کنار شماری از نقاشان سرشناس به دیوارنگاری در نمازخانه سیستین پرداخت (۱۴۸۱۔ ۱۴۸۲). گرچه این دیوارنگاره‌ها چندان موفقیتی برای او به بار نیاوردند، اعتبار هنری‌اش کاهش نیافت. برجسته‌ترین آثارش را در سال‌های بعد در فلورانس آفرید؛ و با مصورسازی کمدی الهی دانته، توانایی شگفت انگیز خود را در طراحی آشکار ساخت. بوتیچلی در اواخر سده پانزدهم از موفقیت کافی برخوردار بود، و کارگاه بزرگی را اداره میکرد. ولی دگرگونی‌های مهمی که توسط لئوناردو داوینچی و میکل‌آنژ در نقاشی به وجود آمد، و نیز ضعف ناشی از کھولت، در کاهش محبوبیت بوتیچلی مؤثر افتادند. در ده ساله آخر عمر، اندوهناک‌ترین نقاشیهایش را کشید مثلا: سوگواری بر جسد مسيح).
نویسندگان هنری سده نوزدهم از او شخصیتی افسانه‌ای پرداخته‌اند و او را مظهر هنرمند رنسانسی دانسته‌اند. حال آنکه، او به هیچ رو نماینده یک سنخ ویژه نبود.
کار بوتیچلی، به سبب نوآوری‌های شاعرانه‌اش در ترکیب‌بندی بی‌بدیل بود. او حرکت‌ها را با خطوط مرزی مجسم میکرد؛ و چنین می‌نمود که طرح خطی موزون در کارش بیش از ژرفای فضایی اهمیت دارد. چهره‌های معصوم و لطیف نقاشی‌های او بخشی بی‌بدیل از چهره‌نگاری در آثار اوست.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨
🍃🍂🦋🍃🍂
🍂🦋🍂
🦋
🍃
✨
🔴#یادمان
◾️او بهترین توصیف را از نگاره #مونالیزا ارائه داده است.
با اینکه جورجو واساری (Giorgio Vasari) زندگی‌نامه‌ای از خود به جا گذاشته ولی از زندگی خصوصی او آگاهی اندکی در دست است چون او همواره در زندگی‌نامه‌اش به واژه‌پردازی اهمیت ویژه داده است. برای نمونه خود را تنها به این دلیل از یک خانواده کوزه‌گر معرفی می‌کند که لغت "واسارو" Vasaro کوزه‌گر معنی می‌دهد ولی تاریخ‌نگاران او را از یک خانواده فرادست می‌دانند.
۱۳ ساله بود که پدرش او را به مرکز هنر و فرهنگ آن روزها فلورانس برد و برای ادامه آموزش به خانواده سرشناس مِدیچی سپرد.
۱۶ ساله بود که پدرش را از دست داد و در پی کشمکش‌های سیاسی در فلورانس به زادگاهش بازگشت و با پذیرش سفارش‌های نقاشی، زندگی خود و خانواده‌اش را تأمین کرد.
۲۹ ساله بود که خانه‌ای در زادگاهش خرید و بهترین طرح‌ها و نقاشیهایش را در آنجا آفرید. این خانه هم اکنون به عنوان موزه نگهداری می‌شود.
اگرچه طرح‌ها و نگاره‌های او تازگی خود را تا به امروز حفظ کرده‌اند، اما ماندگارترین اثر او "زندگینامهها" در سه جلد است که نخستین تاریخ هنر نقاشی به شیوه پژوهیده امروزین به شمار می‌آید که از ۳۴ سالگی به نوشتن آن پرداخت.
نویسنده که به بیشتر سرزمین‌های ایتالیای کنونی و دیگر کشورهای اروپایی سفر کرده و آشکارا آثار گذشتگان را درنوردیده است، برای نخستین بار در این کتاب تاریخ تحول هنر نقاشی را بر پایه زندگی‌نامه ۳۱۸ تن از پدیدآورندگان آثار پایدار نگاشته و آثار برجسته آنها را با دقت تمام شرح داده است.
او در این اثر واژه‌های "گوتیک" را برای هنر سده‌های میانه و "رنِسانس" روشنگری را برای روزگار خود پیشنهاد کرده است.
کلاودیا فِزِر، استاد تاریخ هنر در فلورانس که به تازگی شرح و چاپ تازهای از "زندگینامهها" ارائه داده، توصیف واساری از نگاره "مونالیزا" اثر لئوناردو داوینچی را هنوز به‌روز و بهترین وصف می‌داند.
جورجو واساری در ۶۲ سالگی در فلورانس در شمال ایتالیا درگذشت.
🌸🍂🌸@Bookirancity
✨
🍃
🦋
🍂🦋🍂
🍃🍂🦋🍃🍂
🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨
🍃🍂🦋🍃🍂
🍂🦋🍂
🦋
🍃
✨
🔴#یادمان
◾️او بهترین توصیف را از نگاره #مونالیزا ارائه داده است.
با اینکه جورجو واساری (Giorgio Vasari) زندگی‌نامه‌ای از خود به جا گذاشته ولی از زندگی خصوصی او آگاهی اندکی در دست است چون او همواره در زندگی‌نامه‌اش به واژه‌پردازی اهمیت ویژه داده است. برای نمونه خود را تنها به این دلیل از یک خانواده کوزه‌گر معرفی می‌کند که لغت "واسارو" Vasaro کوزه‌گر معنی می‌دهد ولی تاریخ‌نگاران او را از یک خانواده فرادست می‌دانند.
۱۳ ساله بود که پدرش او را به مرکز هنر و فرهنگ آن روزها فلورانس برد و برای ادامه آموزش به خانواده سرشناس مِدیچی سپرد.
۱۶ ساله بود که پدرش را از دست داد و در پی کشمکش‌های سیاسی در فلورانس به زادگاهش بازگشت و با پذیرش سفارش‌های نقاشی، زندگی خود و خانواده‌اش را تأمین کرد.
۲۹ ساله بود که خانه‌ای در زادگاهش خرید و بهترین طرح‌ها و نقاشیهایش را در آنجا آفرید. این خانه هم اکنون به عنوان موزه نگهداری می‌شود.
اگرچه طرح‌ها و نگاره‌های او تازگی خود را تا به امروز حفظ کرده‌اند، اما ماندگارترین اثر او "زندگینامهها" در سه جلد است که نخستین تاریخ هنر نقاشی به شیوه پژوهیده امروزین به شمار می‌آید که از ۳۴ سالگی به نوشتن آن پرداخت.
نویسنده که به بیشتر سرزمین‌های ایتالیای کنونی و دیگر کشورهای اروپایی سفر کرده و آشکارا آثار گذشتگان را درنوردیده است، برای نخستین بار در این کتاب تاریخ تحول هنر نقاشی را بر پایه زندگی‌نامه ۳۱۸ تن از پدیدآورندگان آثار پایدار نگاشته و آثار برجسته آنها را با دقت تمام شرح داده است.
او در این اثر واژه‌های "گوتیک" را برای هنر سده‌های میانه و "رنِسانس" روشنگری را برای روزگار خود پیشنهاد کرده است.
کلاودیا فِزِر، استاد تاریخ هنر در فلورانس که به تازگی شرح و چاپ تازهای از "زندگینامهها" ارائه داده، توصیف واساری از نگاره "مونالیزا" اثر لئوناردو داوینچی را هنوز به‌روز و بهترین وصف می‌داند.
جورجو واساری در ۶۲ سالگی در فلورانس در شمال ایتالیا درگذشت.
🌸🍂🌸@Bookirancity
✨
🍃
🦋
🍂🦋🍂
🍃🍂🦋🍃🍂
🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨
🦋🍂🍃🍂🦋🍂✨
🍂🍃🦋
🍃
✨
🔴#تندیس
▪️David
▪️Artist: Michelangelo
▪️Year: c. 1501 – June 8, 1504
▪️Medium: Marble sculpture
▪️Dimensions: 517 × 199 cm
▪️Location: Galleria dell'Accademia, Florence, Italy
▪️پس از آن که میکلانجلو بوناروتی کار ساخت پیکره‌ی مرمرین داوود را به اتمام رساند، یعنی در سال ۱۵۰۴، مسئولان شهر فلورانس جلسه‌ای با حضور بزرگ‌ترین هنرمندان شهر برگزار کردند تا محل نصب پیکره‌ی غول‌پیکر میکلانجلو را مشخص کنند.
.
▪️در این جسله‌ی سرنوشت‌ساز، هر شخص محلی را برای نصب این مجسمه پیشنهاد کرد. لئوناردو داوینچی و چند هنرمند دیگر پیشنهاد کردند که این اثر را در کاخ لوجیا دیی لانزی در میدان سینیورا قرار گیرد تا از خطرات احتمالی محفوظ بماند. میکلانجلو خود اصرار داشت که داوود در مقابل تالار شورای شهر (کاخ وکیو) نصب شود تا شاهکارش هر روز در مقابل چشمان عموم مردم خودنمایی کند و در نهایت نیز همین اتفاق افتاد.
.
▪️انتقال پیکره‌ی مرمرین و پرشکوه داوود با بیش از ۵ متر ارتفاع و بیش از ۶۰۰۰ کیلوگرم وزن، از کارگاه میکلانجلو تا مقابل کاخ وکیو کاری بسیار سخت و خطرناک بود. با همکاری بیش از ۴۰ نفر، ۴ روز طول کشید تا داوود را حدود یک کیلومتر، از کارگاه آفریننده‌اش تا مقابل کاخ وکیو منتقل کنند.
.
▪️پیش بینی لئوناردو به حقیقت پیوست و اتفاق‌های ناخوشایندی برای این شاهکار هنری در مقابل تالار شورای شهر افتاد. در سال ۱۵۱۲ یک صاعقه به بخش پایینی پیکره‌ی داوود برخورد کرد و به آن آسیب رساند. در ۱۵۲۷ نیز در جریان یکی از شورش‌های داخلی مردم فلورانس، این اثر مورد حمله قرار گرفت و بازوی چپ آن درهم شکسته شد. در نهایت در سال ۱۸۷۳ مسئولان فلورانس تصمیم گرفتند که این شاهکار هنری را از فضای باز مقابل کاخ وکیو به داخل گالری آکادمی انتقال دهند تا بیش از این آسیبی به آن وارد نشود.
🌸🍂🌸@Bookirancity
✨
🍃🍂
🍂🍃🦋
🦋🍂🍃🍂🦋🍂✨
🍂🍃🦋
🍃
✨
🔴#تندیس
▪️David
▪️Artist: Michelangelo
▪️Year: c. 1501 – June 8, 1504
▪️Medium: Marble sculpture
▪️Dimensions: 517 × 199 cm
▪️Location: Galleria dell'Accademia, Florence, Italy
▪️پس از آن که میکلانجلو بوناروتی کار ساخت پیکره‌ی مرمرین داوود را به اتمام رساند، یعنی در سال ۱۵۰۴، مسئولان شهر فلورانس جلسه‌ای با حضور بزرگ‌ترین هنرمندان شهر برگزار کردند تا محل نصب پیکره‌ی غول‌پیکر میکلانجلو را مشخص کنند.
.
▪️در این جسله‌ی سرنوشت‌ساز، هر شخص محلی را برای نصب این مجسمه پیشنهاد کرد. لئوناردو داوینچی و چند هنرمند دیگر پیشنهاد کردند که این اثر را در کاخ لوجیا دیی لانزی در میدان سینیورا قرار گیرد تا از خطرات احتمالی محفوظ بماند. میکلانجلو خود اصرار داشت که داوود در مقابل تالار شورای شهر (کاخ وکیو) نصب شود تا شاهکارش هر روز در مقابل چشمان عموم مردم خودنمایی کند و در نهایت نیز همین اتفاق افتاد.
.
▪️انتقال پیکره‌ی مرمرین و پرشکوه داوود با بیش از ۵ متر ارتفاع و بیش از ۶۰۰۰ کیلوگرم وزن، از کارگاه میکلانجلو تا مقابل کاخ وکیو کاری بسیار سخت و خطرناک بود. با همکاری بیش از ۴۰ نفر، ۴ روز طول کشید تا داوود را حدود یک کیلومتر، از کارگاه آفریننده‌اش تا مقابل کاخ وکیو منتقل کنند.
.
▪️پیش بینی لئوناردو به حقیقت پیوست و اتفاق‌های ناخوشایندی برای این شاهکار هنری در مقابل تالار شورای شهر افتاد. در سال ۱۵۱۲ یک صاعقه به بخش پایینی پیکره‌ی داوود برخورد کرد و به آن آسیب رساند. در ۱۵۲۷ نیز در جریان یکی از شورش‌های داخلی مردم فلورانس، این اثر مورد حمله قرار گرفت و بازوی چپ آن درهم شکسته شد. در نهایت در سال ۱۸۷۳ مسئولان فلورانس تصمیم گرفتند که این شاهکار هنری را از فضای باز مقابل کاخ وکیو به داخل گالری آکادمی انتقال دهند تا بیش از این آسیبی به آن وارد نشود.
🌸🍂🌸@Bookirancity
✨
🍃🍂
🍂🍃🦋
🦋🍂🍃🍂🦋🍂✨
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی
#معرفی_هنرمند_نقاش#معرفی_هنرمند_نقاش 🎨
جبران خلیل جبران ۱۹۲۵
▪️Gibran Kahlil, c. 1925
#جبران_خلیل_جبران (۱۸۸۳-۱۹۳۱) یکی از مشهورترین شاعران و نویسندگان قرن بیستم است. کار او در حوزه هنرهای تجسمی نیز بخشی جدا نشدنی از زندگی و حرفه ادبی او بود، واقعیتی که اغلب نادیده گرفته می شود. آثار هنری جبران که به‌عنوان عرفانی و اثیری توصیف می‌شوند، به ایده‌های جهانی و حقایق اساسی که عمیقاً در تمثیل‌ها و اشعار او نهفته است، شکل می‌دهند. به عبارت دیگر، نوشته‌های او به همان اندازه که نقاشیهایش متون او را به تصویر می‌کشند، به طراحی او نیز خبر می‌دهد.
سال گذشته صدمین سالگرد کتاب « پیامبر» جبران خلیل جبران بود که آن را فرصتی مناسب برای بازنگری در طیف کامل فعالیت‌های فکری و هنری او کرد. جبران، به موازات آثار ادبی خود، هنرمند تجسمی پرکار نیز بود. این واقعیت در بسیاری از بیوگرافی ها پنهان شده است. آثار هنری جبران با آثار ادبی و شعر او همراه است. آنها به ایده های جهانی و حقایق اساسی در شعر و دیگر نوشته های او شکل بصری می بخشند. کلمات و نقاشی های او همان رشته های انسانیت، معنویت و الوهیت را در هم می آمیزد. کاوش در آثار هنری تجسمی او جان تازه ای به متون او می بخشد و به خوانندگان امکان می دهد فلسفه و جهان بینی جبران را در ابعاد جدیدی تجربه کنند.
جبران خلیل جبران در سال (۱۸۸۳) در لبنان به دنیا آمد. جبران کودکی کنجکاو و تخیلی بود. یکی از اولین تأثیرات او از لئوناردو داوینچی بود که آثارش از طریق کتاب‌ها به او معرفی شد. جبران در سال (۱۸۹۵) به همراه خانواده خود به بوستون مهاجرت کرد. جبران بخشی از صحنه فرهنگی پر رونق بوستون بود، عمدتاً به دلیل تأثیر فرد هالند دی (۱۸۶۴-۱۹۳۳)، یک عکاس و معلم. او جبران را در طراحی آکادمیک با تمرکز بر صحت آناتومیک و پرتره آموزش داد.
جبران از (۱۹۰۸ تا ۱۹۱۰) برای تحصیل در آکادمی جولیان به پاریس سفر کرد. او پیوند نزدیکی با هموطن و مجسمه ساز یوسف هوایک (۱۹۶۲-۱۸۸۳) داشت که بعدها به یکی از چهره های کلیدی مدرنیسم لبنان تبدیل شد. این دو آثار استادان رنسانس و اشکال کلاسیک اومانیستی و تصویرهای بدن را مطالعه می‌کردند. تأثیرات دیگر شامل ویلیام بلیک (۱۷۵۷-۱۸۲۷)، که جبران بعدها از او به عنوان خدا-مرد یاد کرد ، و سمبولیست های فرانسوی، اودیلون ردون (۱۸۴۰-۱۹۱۶)، پیر پوویس دو شاوان (۱۸۲۴-۱۸۹۸)، و یوجین کریر (۱۸۴۹-۱۹۰۶) بودند. ). این تأثیرات اولیه تارهای برجسته در طول زندگی جبران باقی ماندند. تلفیق فرم های کلاسیک با عرفان و سمبولیسم ریشه های سبک بصری منحصر به فرد و جذاب اوست.
جغرافیا، چه واقعی و چه خیالی، در جست و جوهای خلاق جبران، چه ادبی و چه بصری، نقش دارد. جبران هرگز دلبستگی خود را به وطن از دست نداد. علیرغم اینکه در سنین جوانی لبان را به مقصد بوستون ترک کرد، هرگز ارتباط خود را با احساساتی که با دریای مدیترانه داشت از دست نداد. مورخان اغلب در مورد موقعیت او بین شرق و غرب، بین نوستالژی و احترام به میهن خود و رابطه او با خانه های بعدی در بوستون، پاریس و نیویورک می نویسند.
🌸🌿
🔴#نقاشی
#معرفی_هنرمند_نقاش#معرفی_هنرمند_نقاش 🎨
جبران خلیل جبران ۱۹۲۵
▪️Gibran Kahlil, c. 1925
#جبران_خلیل_جبران (۱۸۸۳-۱۹۳۱) یکی از مشهورترین شاعران و نویسندگان قرن بیستم است. کار او در حوزه هنرهای تجسمی نیز بخشی جدا نشدنی از زندگی و حرفه ادبی او بود، واقعیتی که اغلب نادیده گرفته می شود. آثار هنری جبران که به‌عنوان عرفانی و اثیری توصیف می‌شوند، به ایده‌های جهانی و حقایق اساسی که عمیقاً در تمثیل‌ها و اشعار او نهفته است، شکل می‌دهند. به عبارت دیگر، نوشته‌های او به همان اندازه که نقاشیهایش متون او را به تصویر می‌کشند، به طراحی او نیز خبر می‌دهد.
سال گذشته صدمین سالگرد کتاب « پیامبر» جبران خلیل جبران بود که آن را فرصتی مناسب برای بازنگری در طیف کامل فعالیت‌های فکری و هنری او کرد. جبران، به موازات آثار ادبی خود، هنرمند تجسمی پرکار نیز بود. این واقعیت در بسیاری از بیوگرافی ها پنهان شده است. آثار هنری جبران با آثار ادبی و شعر او همراه است. آنها به ایده های جهانی و حقایق اساسی در شعر و دیگر نوشته های او شکل بصری می بخشند. کلمات و نقاشی های او همان رشته های انسانیت، معنویت و الوهیت را در هم می آمیزد. کاوش در آثار هنری تجسمی او جان تازه ای به متون او می بخشد و به خوانندگان امکان می دهد فلسفه و جهان بینی جبران را در ابعاد جدیدی تجربه کنند.
جبران خلیل جبران در سال (۱۸۸۳) در لبنان به دنیا آمد. جبران کودکی کنجکاو و تخیلی بود. یکی از اولین تأثیرات او از لئوناردو داوینچی بود که آثارش از طریق کتاب‌ها به او معرفی شد. جبران در سال (۱۸۹۵) به همراه خانواده خود به بوستون مهاجرت کرد. جبران بخشی از صحنه فرهنگی پر رونق بوستون بود، عمدتاً به دلیل تأثیر فرد هالند دی (۱۸۶۴-۱۹۳۳)، یک عکاس و معلم. او جبران را در طراحی آکادمیک با تمرکز بر صحت آناتومیک و پرتره آموزش داد.
جبران از (۱۹۰۸ تا ۱۹۱۰) برای تحصیل در آکادمی جولیان به پاریس سفر کرد. او پیوند نزدیکی با هموطن و مجسمه ساز یوسف هوایک (۱۹۶۲-۱۸۸۳) داشت که بعدها به یکی از چهره های کلیدی مدرنیسم لبنان تبدیل شد. این دو آثار استادان رنسانس و اشکال کلاسیک اومانیستی و تصویرهای بدن را مطالعه می‌کردند. تأثیرات دیگر شامل ویلیام بلیک (۱۷۵۷-۱۸۲۷)، که جبران بعدها از او به عنوان خدا-مرد یاد کرد ، و سمبولیست های فرانسوی، اودیلون ردون (۱۸۴۰-۱۹۱۶)، پیر پوویس دو شاوان (۱۸۲۴-۱۸۹۸)، و یوجین کریر (۱۸۴۹-۱۹۰۶) بودند. ). این تأثیرات اولیه تارهای برجسته در طول زندگی جبران باقی ماندند. تلفیق فرم های کلاسیک با عرفان و سمبولیسم ریشه های سبک بصری منحصر به فرد و جذاب اوست.
جغرافیا، چه واقعی و چه خیالی، در جست و جوهای خلاق جبران، چه ادبی و چه بصری، نقش دارد. جبران هرگز دلبستگی خود را به وطن از دست نداد. علیرغم اینکه در سنین جوانی لبان را به مقصد بوستون ترک کرد، هرگز ارتباط خود را با احساساتی که با دریای مدیترانه داشت از دست نداد. مورخان اغلب در مورد موقعیت او بین شرق و غرب، بین نوستالژی و احترام به میهن خود و رابطه او با خانه های بعدی در بوستون، پاریس و نیویورک می نویسند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#جهت_آگاهی
بد نیست بدانید که لئوناردو داوینچی اولین شخصی بود که ایده‌ی اختراع یک هلی کوپتر را به طور جدی پیگیری کرد. او در اواخر دهه‌ی 1480 طرحی از یک هلی کوپتر خلق کرد اما هیچ‌وقت موفق به ساخت آن نشد. بیش از چهار قرن از مرگ داوینچی گذشته بود که نخستین هلی کوپتر ساخته شد.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#جهت_آگاهی
بد نیست بدانید که لئوناردو داوینچی اولین شخصی بود که ایده‌ی اختراع یک هلی کوپتر را به طور جدی پیگیری کرد. او در اواخر دهه‌ی 1480 طرحی از یک هلی کوپتر خلق کرد اما هیچ‌وقت موفق به ساخت آن نشد. بیش از چهار قرن از مرگ داوینچی گذشته بود که نخستین هلی کوپتر ساخته شد.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نـــقـــاشـــی 🎨
▪️Lady with an Ermine _ 1489–1491
▪️Artist : Leonardo da Vinci
▪️Oil on walnut panel
▪️Subject : Cecilia Gallerani
▪️Dimensions : 54 cm × 39 cm (21 in × 15 in)
▪️Location : Czartoryski Museum, Kraków, Poland
بانویی با قاقم نام یکی از نقاشی‌های پُرتره ی لئوناردو دا وینچی است. احتمالاً داوینچی این نقاشی را در سال‌های ۱۴۹۱–۱۴۸۹ در زمانی که در خدمت دوک میلان بود، کشید. این تابلو هم‌اکنون در موزه ملی کراکوف در لهستان نگهداری می‌شود.
این شاهکار لئوناردو داوینچی در یک مرحله تکمیل نشده است، بلکه در سه مرحله مختلف انجام شده است.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نـــقـــاشـــی 🎨
▪️Lady with an Ermine _ 1489–1491
▪️Artist : Leonardo da Vinci
▪️Oil on walnut panel
▪️Subject : Cecilia Gallerani
▪️Dimensions : 54 cm × 39 cm (21 in × 15 in)
▪️Location : Czartoryski Museum, Kraków, Poland
بانویی با قاقم نام یکی از نقاشی‌های پُرتره ی لئوناردو دا وینچی است. احتمالاً داوینچی این نقاشی را در سال‌های ۱۴۹۱–۱۴۸۹ در زمانی که در خدمت دوک میلان بود، کشید. این تابلو هم‌اکنون در موزه ملی کراکوف در لهستان نگهداری می‌شود.
این شاهکار لئوناردو داوینچی در یک مرحله تکمیل نشده است، بلکه در سه مرحله مختلف انجام شده است.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نـــقـــاشـــی 🎨
▪️Annunciation _ c. 1472–1476
▪️Artist : Leonardo da Vinci
▪️Oil and tempera on poplar panel
▪️Subject : The Annunciation
▪️Dimensions : 98 cm × 217 cm (39 in × 85 in)
▪️Location : Uffizi, Florence
این نقاشی باغی زیبا و شکوفا را در کاخ رنسانس نشان می دهد و حول محور پاکی مریم می چرخد. این نقاشی نشان می دهد که چگونه فرشته گابریل در برابر مریم باکره زانو می زند و یک زنبق را تقدیم می کند و مریم با وقار پاسخ می دهد.
ترکیب مضامین مذهبی و سنتی به زیبایی در یک محیط زمینی توسط لئوناردو داوینچی تنظیم شده است که آن را به یک اثر هنری چشمگیر تبدیل می کند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نـــقـــاشـــی 🎨
▪️Annunciation _ c. 1472–1476
▪️Artist : Leonardo da Vinci
▪️Oil and tempera on poplar panel
▪️Subject : The Annunciation
▪️Dimensions : 98 cm × 217 cm (39 in × 85 in)
▪️Location : Uffizi, Florence
این نقاشی باغی زیبا و شکوفا را در کاخ رنسانس نشان می دهد و حول محور پاکی مریم می چرخد. این نقاشی نشان می دهد که چگونه فرشته گابریل در برابر مریم باکره زانو می زند و یک زنبق را تقدیم می کند و مریم با وقار پاسخ می دهد.
ترکیب مضامین مذهبی و سنتی به زیبایی در یک محیط زمینی توسط لئوناردو داوینچی تنظیم شده است که آن را به یک اثر هنری چشمگیر تبدیل می کند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نـــقـــاشـــی 🎨
#ساندرو_بوتیچلی (۱۴۴۵ - ۱۵۱۰)
شاعرترین نقاش دوران رنسانس که ظرافت تغزلی هنرش با نیروی خط در آمیخته است، فعالیت هنری خود را با اثرپذیری از "بنیانگذاران مکتب فلورانس" آغاز کرد؛ و از محیط فرهنگی متفکران انسان‌گرا بهره برد. علاوه بر این، او از استعدادی نادر در طراحی برخوردار بود؛ و تیز خوی و سرشتی کاملا غیر عادی داشت.
به نظر می‌رسد که بوتیچلی، صرف‌نظر از کشمکش‌های درونی‌اش، زندگی آرامی را در آن روزگار می‌گذرانیده است. حدوپ ۱۴۷۵ به محفل روشنفکرانه مدیچی راه یافت؛ و خیلی زود به شهرت رسید. سپس، دو سالی در رم، و در کنار شماری از نقاشان سرشناس به دیوارنگاری در نمازخانه سیستین پرداخت (۱۴۸۱۔ ۱۴۸۲). گرچه این دیوارنگاره‌ها چندان موفقیتی برای او به بار نیاوردند، اعتبار هنری‌اش کاهش نیافت. برجسته‌ترین آثارش را در سال‌های بعد در فلورانس آفرید؛ و با مصورسازی کمدی الهی دانته، توانایی شگفت انگیز خود را در طراحی آشکار ساخت. بوتیچلی در اواخر سده پانزدهم از موفقیت کافی برخوردار بود، و کارگاه بزرگی را اداره میکرد. ولی دگرگونی‌های مهمی که توسط لئوناردو داوینچی و میکل‌آنژ در نقاشی به وجود آمد، و نیز ضعف ناشی از کھولت، در کاهش محبوبیت بوتیچلی مؤثر افتادند. در ده ساله آخر عمر، اندوهناک‌ترین نقاشیهایش را کشید مثلا: سوگواری بر جسد مسيح).
نویسندگان هنری سده نوزدهم از او شخصیتی افسانه‌ای پرداخته‌اند و او را مظهر هنرمند رنسانسی دانسته‌اند. حال آنکه، او به هیچ رو نماینده یک سنخ ویژه نبود.
کار بوتیچلی، به سبب نوآوری‌های شاعرانه‌اش در ترکیب‌بندی بی‌بدیل بود. او حرکت‌ها را با خطوط مرزی مجسم میکرد؛ و چنین می‌نمود که طرح خطی موزون در کارش بیش از ژرفای فضایی اهمیت دارد. چهره‌های معصوم و لطیف نقاشی‌های او بخشی بی‌بدیل از چهره‌نگاری در آثار اوست.
🎨خودنگاره
تمپرا روی پانل
گالری اوفیزی فلورانس
ساندرو بوتیچلی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نـــقـــاشـــی 🎨
#ساندرو_بوتیچلی (۱۴۴۵ - ۱۵۱۰)
شاعرترین نقاش دوران رنسانس که ظرافت تغزلی هنرش با نیروی خط در آمیخته است، فعالیت هنری خود را با اثرپذیری از "بنیانگذاران مکتب فلورانس" آغاز کرد؛ و از محیط فرهنگی متفکران انسان‌گرا بهره برد. علاوه بر این، او از استعدادی نادر در طراحی برخوردار بود؛ و تیز خوی و سرشتی کاملا غیر عادی داشت.
به نظر می‌رسد که بوتیچلی، صرف‌نظر از کشمکش‌های درونی‌اش، زندگی آرامی را در آن روزگار می‌گذرانیده است. حدوپ ۱۴۷۵ به محفل روشنفکرانه مدیچی راه یافت؛ و خیلی زود به شهرت رسید. سپس، دو سالی در رم، و در کنار شماری از نقاشان سرشناس به دیوارنگاری در نمازخانه سیستین پرداخت (۱۴۸۱۔ ۱۴۸۲). گرچه این دیوارنگاره‌ها چندان موفقیتی برای او به بار نیاوردند، اعتبار هنری‌اش کاهش نیافت. برجسته‌ترین آثارش را در سال‌های بعد در فلورانس آفرید؛ و با مصورسازی کمدی الهی دانته، توانایی شگفت انگیز خود را در طراحی آشکار ساخت. بوتیچلی در اواخر سده پانزدهم از موفقیت کافی برخوردار بود، و کارگاه بزرگی را اداره میکرد. ولی دگرگونی‌های مهمی که توسط لئوناردو داوینچی و میکل‌آنژ در نقاشی به وجود آمد، و نیز ضعف ناشی از کھولت، در کاهش محبوبیت بوتیچلی مؤثر افتادند. در ده ساله آخر عمر، اندوهناک‌ترین نقاشیهایش را کشید مثلا: سوگواری بر جسد مسيح).
نویسندگان هنری سده نوزدهم از او شخصیتی افسانه‌ای پرداخته‌اند و او را مظهر هنرمند رنسانسی دانسته‌اند. حال آنکه، او به هیچ رو نماینده یک سنخ ویژه نبود.
کار بوتیچلی، به سبب نوآوری‌های شاعرانه‌اش در ترکیب‌بندی بی‌بدیل بود. او حرکت‌ها را با خطوط مرزی مجسم میکرد؛ و چنین می‌نمود که طرح خطی موزون در کارش بیش از ژرفای فضایی اهمیت دارد. چهره‌های معصوم و لطیف نقاشی‌های او بخشی بی‌بدیل از چهره‌نگاری در آثار اوست.
🎨خودنگاره
تمپرا روی پانل
گالری اوفیزی فلورانس
ساندرو بوتیچلی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نـــقـــاشـــی 🎨
▪️The Last Supper
▪️Leonardo da Vinci _ c. 1495–1498
▪️Tempera on gesso, pitch, and mastic
▪️High Renaissance
Dimensions:460 cm × 880 cm (181 in × 346 in)
Location:Santa Maria delle Grazie, Milan, Italy
شام آخر نیز توسط لئوناردو داوینچی کشیده شد و یکی از مشهورترین نقاشی های او در تمام دوران است. در حال حاضر در سانتا ماریا دله گرتزیه در میلان است. اعتقاد بر این است که این نقاشی یکی از نقاشی های اولیه وینچی بوده و یکی از بهترین نقاشی های جهان است که عیسی را در حال شام آخر با شاگردانش به تصویر می کشد.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نـــقـــاشـــی 🎨
▪️The Last Supper
▪️Leonardo da Vinci _ c. 1495–1498
▪️Tempera on gesso, pitch, and mastic
▪️High Renaissance
Dimensions:460 cm × 880 cm (181 in × 346 in)
Location:Santa Maria delle Grazie, Milan, Italy
شام آخر نیز توسط لئوناردو داوینچی کشیده شد و یکی از مشهورترین نقاشی های او در تمام دوران است. در حال حاضر در سانتا ماریا دله گرتزیه در میلان است. اعتقاد بر این است که این نقاشی یکی از نقاشی های اولیه وینچی بوده و یکی از بهترین نقاشی های جهان است که عیسی را در حال شام آخر با شاگردانش به تصویر می کشد.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نـــقـــاشـــی 🎨
▪️Mona Lisa _1503
▪️Painting by Leonardo da Vinci
▪️Dimensions: 77 cm x 53 cm
▪️Period: Renaissance
مونالیزا اثر لئوناردو داوینچی مشهورترین نقاشی جهان است. مونالیزا که در اوایل قرن شانزدهم کشیده شده است، شناخته شده ترین نقاشی در سراسر جهان است و در واقع بخشی از فرهنگ عمومی و همچنین کلاسیک است.
تئوری های زیادی در مورد هویت واقعی زنی که در نقاشی نشان داده شده و لبخند منحصر به فرد او وجود دارد. مونالیزا در حال حاضر در موزه لوور فرانسه نگهداری می شود و تخمین زده می شود که سالانه ۶ میلیون نفر برای دیدن آن می آیند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نـــقـــاشـــی 🎨
▪️Mona Lisa _1503
▪️Painting by Leonardo da Vinci
▪️Dimensions: 77 cm x 53 cm
▪️Period: Renaissance
مونالیزا اثر لئوناردو داوینچی مشهورترین نقاشی جهان است. مونالیزا که در اوایل قرن شانزدهم کشیده شده است، شناخته شده ترین نقاشی در سراسر جهان است و در واقع بخشی از فرهنگ عمومی و همچنین کلاسیک است.
تئوری های زیادی در مورد هویت واقعی زنی که در نقاشی نشان داده شده و لبخند منحصر به فرد او وجود دارد. مونالیزا در حال حاضر در موزه لوور فرانسه نگهداری می شود و تخمین زده می شود که سالانه ۶ میلیون نفر برای دیدن آن می آیند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نـــقـــاشـــی 🎨👆👆👆👆
▪️Girl with a Pearl Earring _ c. 1665
▪️Artist : Johannes Vermeer
▪️Oil on canvas
▪️Movement : Dutch Golden Age painting
▪️Dimensions : 44.5 cm × 39 cm (17.5 in × 15 in)
▪️Location : Mauritshuis, The Hague, Netherlands
اگر مونالیزا را بهترین اثر لئوناردو داوینچی می‌دانیم، این تابلو را که مونالیزای هلندی نیز می‌نامند را باید بهترین نقاشی یوهانس ورمیر دانست. این نقاشی پرتره دختری را نشان می دهد که گوشواره ای بسیار متمایز بر سر دارد که نور را به زیبایی منعکس می کند.
این اثر که چند دهه پس از مونالیزا کشیده شده است، دارای درجه بالایی از رئالیسم است و در گالری مائریتشویس در هلند قابل مشاهده است. این واقع گرایی به ویژه در گوشواره مروارید با بازتاب نور از آن مشهود است. با این حال، بحث هایی در مورد اینکه آیا گوشواره قرار است مروارید باشد یا قلع صیقلی وجود دارد.
این نقاشی همان چیزی است که به "ترونی" معروف است. این بدان معنی است که اگرچه تصویر یک سر است، اما به معنای پرتره نیست. همچنین، این نقاشی در سال ۱۹۹۴ بازسازی شد و صمیمیت نگاه دختر به بیننده بسیار افزایش یافت.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نـــقـــاشـــی 🎨👆👆👆👆
▪️Girl with a Pearl Earring _ c. 1665
▪️Artist : Johannes Vermeer
▪️Oil on canvas
▪️Movement : Dutch Golden Age painting
▪️Dimensions : 44.5 cm × 39 cm (17.5 in × 15 in)
▪️Location : Mauritshuis, The Hague, Netherlands
اگر مونالیزا را بهترین اثر لئوناردو داوینچی می‌دانیم، این تابلو را که مونالیزای هلندی نیز می‌نامند را باید بهترین نقاشی یوهانس ورمیر دانست. این نقاشی پرتره دختری را نشان می دهد که گوشواره ای بسیار متمایز بر سر دارد که نور را به زیبایی منعکس می کند.
این اثر که چند دهه پس از مونالیزا کشیده شده است، دارای درجه بالایی از رئالیسم است و در گالری مائریتشویس در هلند قابل مشاهده است. این واقع گرایی به ویژه در گوشواره مروارید با بازتاب نور از آن مشهود است. با این حال، بحث هایی در مورد اینکه آیا گوشواره قرار است مروارید باشد یا قلع صیقلی وجود دارد.
این نقاشی همان چیزی است که به "ترونی" معروف است. این بدان معنی است که اگرچه تصویر یک سر است، اما به معنای پرتره نیست. همچنین، این نقاشی در سال ۱۹۹۴ بازسازی شد و صمیمیت نگاه دختر به بیننده بسیار افزایش یافت.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_بـــــخــــوانــــیــــم
وقتی مونا لیزا رو دزدیدن و دنیا مات موند!
✍🏻سال ۱۹۱۱ بود، یه ایتالیایی به اسم وینچنزو پروجیا نقشه‌ای کشید که دنیا رو شوکه کرد. این بنده خدا فکر میکرد شاهکار لئوناردو داوینچی، یعنی مونا لیزا، حق مسلم ایتالیاس و نباید توی موزه لوور فرانسه باشه. خلاصه، عشق وطنش گل کرد و تصمیم گرفت تابلو رو بدزده!
✍🏻چی کار کرد؟ شب رفت تو لوور و تو یکی از کمدها قایم شد. صبح که شد، لباس کارکنان موزه رو پوشید، مونا لیزا رو از قابش درآورد، گذاشت زیر پالتوش، و خیلی شیک و مجلسی از موزه زد بیرون!
✍🏻این سرقت مثل بمب ترکید. هیچ‌کس نمی‌دونست مونا لیزا کجاست. حتی یه مدت به پابلو پیکاسو و گیوم آپولینر مظنون شدن که شاید اونا دست داشتند! اما دو سال بعد، پروجیا نقاشی رو به یه دلال هنری ایتالیایی فروخت، که همون هم پلیس رو خبر کرد.
✍🏻وقتی دستگیرش کردن، گفت: «من فقط می‌خواستم تابلو رو به ایتالیا برگردونم!» دادگاه هم دلش به حالش سوخت و یه حکم سبک داد.
اما نکته اینجاست که این دزدی باعث شد مونا لیزا از یه تابلو معروف، تبدیل بشه به نماد جهانی هنر و اسرارآمیز بودن. امروز هم که هرکی می‌ره لوور، اولین سوالش اینه: «مونا لیزا کجاس؟»
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_بـــــخــــوانــــیــــم
وقتی مونا لیزا رو دزدیدن و دنیا مات موند!
✍🏻سال ۱۹۱۱ بود، یه ایتالیایی به اسم وینچنزو پروجیا نقشه‌ای کشید که دنیا رو شوکه کرد. این بنده خدا فکر میکرد شاهکار لئوناردو داوینچی، یعنی مونا لیزا، حق مسلم ایتالیاس و نباید توی موزه لوور فرانسه باشه. خلاصه، عشق وطنش گل کرد و تصمیم گرفت تابلو رو بدزده!
✍🏻چی کار کرد؟ شب رفت تو لوور و تو یکی از کمدها قایم شد. صبح که شد، لباس کارکنان موزه رو پوشید، مونا لیزا رو از قابش درآورد، گذاشت زیر پالتوش، و خیلی شیک و مجلسی از موزه زد بیرون!
✍🏻این سرقت مثل بمب ترکید. هیچ‌کس نمی‌دونست مونا لیزا کجاست. حتی یه مدت به پابلو پیکاسو و گیوم آپولینر مظنون شدن که شاید اونا دست داشتند! اما دو سال بعد، پروجیا نقاشی رو به یه دلال هنری ایتالیایی فروخت، که همون هم پلیس رو خبر کرد.
✍🏻وقتی دستگیرش کردن، گفت: «من فقط می‌خواستم تابلو رو به ایتالیا برگردونم!» دادگاه هم دلش به حالش سوخت و یه حکم سبک داد.
اما نکته اینجاست که این دزدی باعث شد مونا لیزا از یه تابلو معروف، تبدیل بشه به نماد جهانی هنر و اسرارآمیز بودن. امروز هم که هرکی می‌ره لوور، اولین سوالش اینه: «مونا لیزا کجاس؟»
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_مقاله
#هنر_نقاشی
❐ کیاروسکورو: بازی دراماتیک نور و سایه
تاریخچه غنی تکنیک کیاروسکورو و تأثیر چشمگیر آن بر هنر، از نقاشی های رنسانس تا سینمای مدرن را کشف کنید.
اصطلاح کیاروسکورو در قرن هفدهم ظاهر شد و به تضاد شدید بین نقاط برجسته و سایه ها در ترکیب بندی های نقاشی شده و چاپ شده اشاره داشت. هنرمندان رنسانس رنگ سایه ها و هایلایت ها را دستکاری می کردند تا توهم هایی از عمق را در فضاهای نقاشی شده خود ایجاد کنند. اگرچه در دوران باروک محبوبیت خاصی داشت، اما اثر کیاروسکورو تا دوران مدرن نیز به خوبی رشد کرد و برای فیلمسازان اولیه مفید بود. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تکنیک کیاروسکورو و هنرمندانی که بر آن تسلط دارند
تکنیک کیاروسکورو [Chiaroscuro] چیست؟
کیاروسکورو یک اثر هنری است که با استفاده از سطوح متضاد رنگ روشن و تاریک، معمولاً به صورت هایلایت و سایه، عمق و پیچیدگی را در صحنه نقاشی ایجاد می کند. کیاروسکورو مقادیر نور و تاریکی را دستکاری می کند تا به صحنه های نقاشی شده عمق بیشتری ببخشد و ظرافت و پیچیدگی واقعی را اضافه کند. در طول سال‌ها، کنتراست دراماتیک توسط هنرمندان رنسانس، به‌ویژه آن‌هایی که در سبک‌های «باروک و منریسم» کار می‌کردند، استفاده شد.
مفهوم کیاروسکورو هنوز در هنر معاصر وجود دارد، به ویژه در آثار هنرمندانی که از هنر دوران رنسانس الهام گرفته شده اند و آن را با هنجارها و انتظارات امروزی تطبیق می دهند.
این اصطلاح در اواخر قرن هفدهم به طور گسترده ای در هر دو نسخه ایتالیایی و فرانسوی آن، معروف به [Clair-obscur] ، به معنای واضح پنهان ، مورد استفاده قرار گرفت . در اصل، اصطلاح کیاروسکورو برای چاپ های روی چوب که با چندین بلوک با رنگ های مختلف ایجاد می شد استفاده می شد. هر بلوک قطعات مختلفی از تصویر را پوشانده و تنوع رنگی به آن می بخشد. به تدریج، این اصطلاح معانی اضافی پیدا کرد و در آثار نقاشی شده با نور و سایه متضاد قابل استفاده شد.
#_لئوناردو_داوینچی
قبل از دوران باروک، استاد بی‌تردید تکنیک کیاروسکورو کسی نبود جز «لئوناردو داوینچی» ، چند معارف رنسانس. لئوناردو هنرمندی متفکر و دقیق بود که بسیار کند کار می کرد و حتی به ندرت کارهایش را تمام می کرد. به همین دلیل، فهرست نقاشی‌های بازمانده او نسبتاً کوتاه است و تقریباً هر نوشته‌ای به متخصصان هنری مربوط می‌شود که ممکن است جعل یا انتساب نادرست باشد.
لئوناردو نه تنها یک نقاش بلکه یک نظریه پرداز هنر بود که انواع سایه ها را در رساله نقاشی خود توصیف کرد . با این حال، همانطور که توسط مورخ هنر مشهور «ارنست گومبریچ» اشاره شده است، لئوناردو داوینچی در آثار نقاشی خود، تضاد نور و سایه را به شیوه ای متفاوت از آنچه در رساله شرح داده شده است، بررسی می کند.
لئوناردو توجه فوق العاده ای به ارزش رنگ آثارش داشت تا کنتراست هماهنگ باشد. پس زمینه تاریک آثار او هرگز به سادگی تاریک نیست - با رنگ های مختلف سیاه و قهوه ای ایجاد شده است تا توهم واقع گرایانه ای از عمق ایجاد کند. او همچنین فرم های متضاد تیز را به انتقال های طولانی ترجیح می داد. او استاد [sfumato] بود - یک تکنیک نقاشی که به آرامی زمینه های رنگی متضاد را با تغییراتی شبیه دود ترکیب می کرد.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_مقاله
#هنر_نقاشی
❐ کیاروسکورو: بازی دراماتیک نور و سایه
تاریخچه غنی تکنیک کیاروسکورو و تأثیر چشمگیر آن بر هنر، از نقاشی های رنسانس تا سینمای مدرن را کشف کنید.
اصطلاح کیاروسکورو در قرن هفدهم ظاهر شد و به تضاد شدید بین نقاط برجسته و سایه ها در ترکیب بندی های نقاشی شده و چاپ شده اشاره داشت. هنرمندان رنسانس رنگ سایه ها و هایلایت ها را دستکاری می کردند تا توهم هایی از عمق را در فضاهای نقاشی شده خود ایجاد کنند. اگرچه در دوران باروک محبوبیت خاصی داشت، اما اثر کیاروسکورو تا دوران مدرن نیز به خوبی رشد کرد و برای فیلمسازان اولیه مفید بود. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تکنیک کیاروسکورو و هنرمندانی که بر آن تسلط دارند
تکنیک کیاروسکورو [Chiaroscuro] چیست؟
کیاروسکورو یک اثر هنری است که با استفاده از سطوح متضاد رنگ روشن و تاریک، معمولاً به صورت هایلایت و سایه، عمق و پیچیدگی را در صحنه نقاشی ایجاد می کند. کیاروسکورو مقادیر نور و تاریکی را دستکاری می کند تا به صحنه های نقاشی شده عمق بیشتری ببخشد و ظرافت و پیچیدگی واقعی را اضافه کند. در طول سال‌ها، کنتراست دراماتیک توسط هنرمندان رنسانس، به‌ویژه آن‌هایی که در سبک‌های «باروک و منریسم» کار می‌کردند، استفاده شد.
مفهوم کیاروسکورو هنوز در هنر معاصر وجود دارد، به ویژه در آثار هنرمندانی که از هنر دوران رنسانس الهام گرفته شده اند و آن را با هنجارها و انتظارات امروزی تطبیق می دهند.
این اصطلاح در اواخر قرن هفدهم به طور گسترده ای در هر دو نسخه ایتالیایی و فرانسوی آن، معروف به [Clair-obscur] ، به معنای واضح پنهان ، مورد استفاده قرار گرفت . در اصل، اصطلاح کیاروسکورو برای چاپ های روی چوب که با چندین بلوک با رنگ های مختلف ایجاد می شد استفاده می شد. هر بلوک قطعات مختلفی از تصویر را پوشانده و تنوع رنگی به آن می بخشد. به تدریج، این اصطلاح معانی اضافی پیدا کرد و در آثار نقاشی شده با نور و سایه متضاد قابل استفاده شد.
#_لئوناردو_داوینچی
قبل از دوران باروک، استاد بی‌تردید تکنیک کیاروسکورو کسی نبود جز «لئوناردو داوینچی» ، چند معارف رنسانس. لئوناردو هنرمندی متفکر و دقیق بود که بسیار کند کار می کرد و حتی به ندرت کارهایش را تمام می کرد. به همین دلیل، فهرست نقاشی‌های بازمانده او نسبتاً کوتاه است و تقریباً هر نوشته‌ای به متخصصان هنری مربوط می‌شود که ممکن است جعل یا انتساب نادرست باشد.
لئوناردو نه تنها یک نقاش بلکه یک نظریه پرداز هنر بود که انواع سایه ها را در رساله نقاشی خود توصیف کرد . با این حال، همانطور که توسط مورخ هنر مشهور «ارنست گومبریچ» اشاره شده است، لئوناردو داوینچی در آثار نقاشی خود، تضاد نور و سایه را به شیوه ای متفاوت از آنچه در رساله شرح داده شده است، بررسی می کند.
لئوناردو توجه فوق العاده ای به ارزش رنگ آثارش داشت تا کنتراست هماهنگ باشد. پس زمینه تاریک آثار او هرگز به سادگی تاریک نیست - با رنگ های مختلف سیاه و قهوه ای ایجاد شده است تا توهم واقع گرایانه ای از عمق ایجاد کند. او همچنین فرم های متضاد تیز را به انتقال های طولانی ترجیح می داد. او استاد [sfumato] بود - یک تکنیک نقاشی که به آرامی زمینه های رنگی متضاد را با تغییراتی شبیه دود ترکیب می کرد.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity