🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۶ مهر سالروز درگذشت #حسین_ناصحی

( زاده‌ی سال ۱۳۰۴ تهران -- درگذشته ۶ مهر ۱۳۵۶ تهران ) آهنگساز

ناصحی از آهنگسازان موسیقی سمفونیک ایرانی است که از سال ۱۳۱۸ در هنرستان عالی موسیقی به تحصیل پرداخت. ساز تخصصی وی ترومبون بود و استاد او در تهران یکی از استادان چک به نام "ژوزف اسلادک" بود.
او در ارکستر رادیو به رهبری "پرویز محمود" نوازندگی می‌کرد. در سال ۱۳۲۲ از جمله دانشجویانی بود که بنا به دعوت دولت ترکیه برای ادامه‌ی تحصیل روانه‌ی آنکارا شد و در کنسرواتور دولتی آنکارا در رشته ی آهنگسازی زیر نظر "نجیل کاظم آکسس" تحصیل کرد.
ناصحی برای ادامه‌ی تحصیلات عالی به ایتالیا رفت و پس از گذراندن دوره‌ی عالی کمپوزیسیون و رهبری ارکستر در سال ۱۳۲۹ به ایران بازگشت.
او آثار اولیه‌ی خود را برای درک تکنیک کمپوزیسیون به سبک استادان بزرگ گذشته از قبیل "باخ"، "سکریابین" و "گابریل فوره" نوشت و به تدریج به مطالعه در موسیقی مشرق ‌زمین، به ویژه موسیقی ایرانی پرداخت و کوشید تا در آثارش شخصیت موسیقی شرق را بنمایاند.
وی عقیده داشت که در ساخت "کوارتت زهی می‌مینور" خود، به این منظور دست یافته است.
گفتنی است کوارتت گفته شده هنگامی که در ترکیه اجرا شد مورد توجه پروفسور "لودویک چاچکس" از استادان آکادمی موسیقی وین قرار گرفت تا آنجا که وی به سفارت ایران در ترکیه مراجعه و درخواست کرد تا سازنده ی جوان این کوارتت را برای مطالعات فنی مدتی به شهر وین اعزام کنند.
ناصحی بلافاصله پس از ورود به تهران در سال ۱۳۲۹ در هنرستان عالی موسیقی به تدریس هارمونی، کنترپوان،فوگ و آهنگسازی پرداخت.
از جمله شاگردان او باید از حسین دهلوی، احمد پژمان و پرویز منصوری نام برد.
از آثار حسین ناصحی می‌توان به:
پوئم شور (برای ویلنسل و پیانو)
کوارتت زهی در می مینور
حرمان (برای آواز و پیانو، که به حسین سرشار تقدیم شده است)
آواز بی گفتار (برای ارکستر)
گدا (برای پیانو)
رقص در بارگاه شاه سمنگان (برای آواز و ارکستر)
ملودرام رستم و سهراب
و قطعاتی دیگر که متاسفانه نت بسیاری از آنها مفقود شده است؛ می‌توان اشاره کرد.
در سال ۱۹۴۴ بر اساس طرحی که بین رضاشاه و آتاتورک برای بورسیه کردن دانشجویان ایرانی تصویب شده بود، ۱۲۰ نفر از دانشجویان ایرانی برای تحصیل به ترکیه رفتند که در میان آنها دو چهره‌ی مستعد آهنگسازی ایران، ثمین باغچه‌بان و حسین ناصحی حضور داشتند.
این دو تحصیلات خود را در کنسراتوار دولتی آنکارا ادامه داده و سپس به ایران برگشتند.
ثمین باغچه‌بان در آنکارا با اِولین(Evlin)، خواننده و پیانیست ترک ازدواج کرد و همراه او به تدریس در هنرستان عالی موسیقی پرداخت.
ثمین باغچه‌بان و همسرش اِولین باغچه‌بان، به همراه ناصحی تاثیر عمیقی بر روی موسیقی کلاسیک ایران داشته اند.
وی در زمانی که مشغول ساخت آثار بزرگی بود در ۵۲ سالگی درگذشت. مزارش در بهشت زهرای تهران، قطعه‌ی ۱۵، ردیف ۱۲، شماره‌ی ۵۸ است.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۱۴ مهر زادروز #علی_چنگیزی

(متولد ۱۴ مهر ۱۳۵۶ آبادان) نویسنده و منتقد

علی چنگیزی پس از آغاز جنگ تحمیلی به همراه خانواده به کرمان مهاجرت کرد. زندگی در کرمان و آب و هوای کویری، تأثیر بسیاری بر نوشته‌های او گذاشته است. او که دانشجوی دکتری مدیریت دولتی گرایش خط مشی گذاری عمومی در دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب است، کارشناسی خود را در در رشته شیمی محض دانشگاه شهید باهنر کرمان و کارشناسی ارشد خود را در رشته شیمی آلی در دانشگاه آزاد واحد یزد خوانده است. او همچنین در مقطع کارشناسی ارشد مدیریت دولتی گرایش منابع انسانی (دانشگاه تهران) تحصیل کرده است.
علی چنگیزی در تهران ساکن است.
اولین داستان کوتاه او با نام «باران در یک روز گرم» در ماهنامه آزما به انتخاب گیتا گرکانی منتشر شد. پس از شرکت در کارگاه داستان نویسی محمد بهارلو داستان های دیگری از او در مجلات مختلف انتشار یافت. از جمله داستان کوتاه «خیابان یک طرفه» به انتخاب محمد بهارلو در مجله گلستانه.
اولین کتاب او «پرسه زیر درختان تاغ» نام دارد که نشر ثالث آنرا در سال ۱۳۸۸ چاپ کرد، چاپ دوم این کتاب توسط نشر چشمه و در سال ۱۳۹۲ منتشر شده است. «پرسه زیر درختان تاغ» کاندیدای جوایز مختلفی شده است. از جمله کاندیدای بهترین رمان اول جایزه گلشیری، کاندیدای جایزه گام اول، کاندیدای کتاب فصل، کاندیدای بهترین رمان فارسی دهه هشتاد (ویژه نویسندگان زیر چهل و پنج سال) .
دومین کتاب او «پنجاه درجه بالای صفر» را نشر چشمه در سال ۱۳۹۰ به بازار عرضه کرد. این رمان در جایزه ادبی هفت اقلیم شایسته تقدیر شناخته شد. مجموعه داستان «کاج‌های مورب» اولین مجموعه داستان او است که در سال ۱۳۹۱ توسط نشر چشمه منتشر شد. این مجموعه داستان برنده سیزدهمین دوره جایزه هوشنگ گلشیری شده است، همچنین این مجموعه در نظرسنجی مجله تجربه به عنوان بهترین مجموعه داستان سال انتخاب شد. «بزهایی از بلور» دومین مجموعه داستان او در سال ۱۳۹۳ منتشر شد که کاندیدای بهترین مجموعه داستان در هشتمین دوره جایزه جلال آل احمد شد.
از او داستان های کوتاهی در مجلات مختلف به چاپ رسیده است. «رو به غرب» در مجله هفت، این که نارنجک نیست در روزنامه فرهیختگان، صلات ظهر در همشهری داستان .
همچنین داستان کوتاه «مرمت» او در سال ۱۳۸۷ برگزیده دوم جایزه ادبی اصفهان شده است.
آدوری ها، قسمت سوم از سه گانه کویری علی چنگیزی، توسط نشر چشمه در سال ۱۳۹۶ منتشر شد. او در دهمین دوره جایزه ادبی جلال آل احمد داور بخش رمان و داستان بلند بود.

#عمرشون_جاودانه

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity