Book_iran_city

۳-جشن تولد میترا بر باور مردم ایران روز چهارم دی ماه ( ۲۵ دسامبر ) میترا پسر خدای افتاب زاده شده و این درست همان روزی است که برخی در فرقه های مسیحی ان را به عنوان میلاد مسیح جشن میگیرند
ما از مراسم این جشن غیر از حدس و گمان هایی که میزنیم اطلاعی نداریم.اما زمانی که میتراییسم در اوج شکوفایی در روم باستان بود،در سال ۲۷۴ م،آوره لیان امپراتور روم در مارسفلد که جای میدان سیلوستر مقدس می باشد،معبد بزرگی برای خدای خورشید(میترا) می سازد.از این زمان،هر سال روز ۲۵ دسامبر در این معبد دولتی جشن گرفته میشد.البته کوشش امپراتوران از ان پس،مهر پرستی گسترش زیاد یافت و در برابر،عیسویان به دلیل ایمان خود کشته میشوند تا در سال ۳۸۲ م در زمان گرائنائوس امپراتور روم غربی به ریشه کردن مهرپرستی در روم پرداخت و در ۸ نوامبر ۳۹۲ م مهرپرستی،حتی در خانه های شخصی ممنوع اعلام شد.با شکست مهر پرستی در روم اکثر مراسم نظیر قربانی،باور به روز رستاخیز،غسل تعمید،زنگ کلیسا،شراب(هوم)،اب و نان،تعطیلی روز یک شنبه و از جمله تعیین روز تولد مسیح در روز ۲۵ دسامبر از ۳۵۴م میباشد.برای مثال در ایران باستان،در شب یلدا درخت درخت سبزی به عنوان نشانه ی سبزی و جاودانی با مفهوم روز تولد خورشید،تزیین میکردند.دختران جوان لباس های بافته شده از نقره را به درخت می بستند و آرزو میکردند.اظهار نظر شده که این درخت را بعدها برای شب یلدا در ایران درست میکردند.در سده ی ۱۸ میلادی یک نفر آلمانی به نام نرتون درخت یلدای ایرانیان را برای تزیینات شب یلدا بکار برد.
۴-روز هشتم به سبب این که نام روز با نام ماه تطبیق می کرد جشن گرفته میشد
۵-روز یازدهم روز خور بوده است که نخستین روز گُهَنبار اول بوده است و روز آخر آن روز پانزدهم دی ماه بوده است بر باور ایرانیان خداوند اسمان را در این روز افریده است.
۶-روز چهاردهم روز گوش بوده که ان را سور سیر یا دَذو می نامیده اند.ایرانیان در این روز سیر و شربت میخورده اند.افزون بر ان سبزی با گوشتی که استعاذه ی شیطان بر ان خوانده بودند،پخته و میخوردند.انگیزه ی چنین رسمی بدین صورت بوده که بر باور ایرانیان پس از کشته شدن جمشید،شیاطین چیره شدند.بنابراین برای رفع شیاطین چنین می کرده اند که به چربی نزدیک نشوند.
۷-جشن دی به مهر روز ۱۵ دی به نام دیهمبر یا دیبگان-دراین روز ثروتمندان با ارد و فقرا با گل مجسمه ای میساختند که از اظهار نظر برخی مشخص شده که بعدها برای تولد مسیح مورد استفاده قرار گرفته است.ابوریحان مینویسد:روز ۱۵ این ماه دی به مهر است،که ان را دیبگان گویند و از خمیر یا از گل،شخصی را به هیکل انسان میسازند و در راهرو و دالان خانه ها میگذارند ولی این کار از قدیم در خانه ی پادشاهان استعمال نمیشده و در زمان ما،این کار برای این که مانند کادهای مشرکان و اهل ضلال است،متروک شده است
۸-جشن درامزنیان و گاکیل در شب ۱۶ دی-انگیزه ی این جشن،بر باور ایرانیان جدایی ایران و ترکستان از هم می باشد و گاوهایی که اهالی ترکستان از ایرانیان برده بودند پس گرفته بودند
۹-روز ۲۳ دی ماه که نام روز بر نام ماه تطبیق میکرد.نکته حائز اهمیت ان است که در دی ماه،وقت استراحت کشاورزان و روستاییان بوده است.چه از مهر ماه بذرافشانی گندم و جو می کرده اند و با یک یا دو مرتبه آب دادن ان ها و بارندگی دیگر هیچ کاری نداشتند و به همین سبب فرصت برگزاری جشن ها دی ماه را داشته اند.

🔵مراسم روز اول دی ماه

در گذشته در برخی از نقاط ایران،مراسمی برای روز اول دی داشته اند که در کتاب ها کمتر،از این گونه مراسم بحث شده است.از سوی دیگر در دو سه نقطه ی دیگر ایران در حال حاضر برای روز اول دی ماه،مراسمی دارند که برخی از ان ها در زیر امده است

تهران:حدود ۱۴۰ سال پیش،در تهران هنگام اذان صبح روز اول دی،در هر محله ای مردان مذهبی و روحانیون بر بالای بام خانه ها میرفتند و تا طلوع افتاب اشعار مذهبی میخواندند،دعا میکروند و مناجات می نمودند.در بسیاری از محله های تهران،چارتاقی در پشت بام،برای شب خوابی وجود داشت که شب خوان ها در ان اتاق میخواندند.پس از نماز صبح و فارغ از اب و جاروی دم در خانه که اگر کسی چهل روز(آنجارا)اب و جارو میکرد،به خدمت حضرت خضر میرسید و هر حاجتی داشت از او میخواست تا براورده کند،به خانه میرفتند،صبحانه که شامل عدسی،لبو و اب لبو،کله پاچه،چای،چای دارچین،شیر چای،حلیم بود صرف میکردند

10 views09:43