تقدیم به کانال شبکه ایرانیاران
#روز_معلم، روز ایستادگی است؛ روز روشنایی در تاریکی.
نه فقط گرامیداشت حرفهای شریف، که ستایش راهیست پُر از رنج، عشق و مقاومت.
روز معلم، روز آنهایی است که «آموزش» را ابزاری برای رهایی دانستند، نه اطاعت. روز آنهایی است که به جای سکوت در برابر ظلم، ایستادند و بهای حقیقت را با گوشت و استخوان خود پرداختند.
روز معلم، روز #ناهید_شیرپیشه است؛ معلمی که پس از آنکه فرزندش #پویا_بختیاری در #آبان_۹۸ با گلولهی مستقیم حاکمیت جان باخت، سکوت نکرد، تسلیم نشد.
او، معلمی با ۲۹ سال خدمت، بهجای رفتن به خانه، به زندان رفت؛ بهجای گریختن، فریاد زد.
دادخواهی را به درسی عمومی تبدیل کرد، و نامش را در تاریخ معلمان آزاداندیش ایران نوشت.
روز معلم، روز #ماهمنیر_مولاییراد است؛ آموزگاری که وقتی پسر ۹ سالهاش، #کیان_پیرفلک، در #آبان_۱۴۰۱ به ضرب گلوله در خودرو خانوادگی جان باخت، با شجاعت و صداقت ایستاد و بر دروغ حاکمیت مهر بطلان زد.
او، که معلم هنر بود، زیبایی حقیقت را فریاد زد و به همین جرم، از کار اخراج شد، تحت فشار امنیتی قرار گرفت، و با تخریب مزار فرزندش هم روبهرو شد.
روز معلم، روز دادخواهیست.
روز همه معلمان شریفیست که بهخاطر اعتراض به فقر، تبعیض، بیعدالتی و سانسور، به زندان افتادهاند، به شلاق محکوم شدهاند، از تدریس محروم گشتهاند یا از ترس امنیتیها، سکوتی پرزخم بر لب دارند.
چه بسیار معلمانی که تنها به جرم درخواست حقوق انسانی چون آموزش رایگان، آموزش برابر، معیشت عادلانه، آزادی بیان و استقلال صنفی، در دادگاههای فرمایشی محکوم شدند.
چه بسیار کلاسهایی که به جای دانشآموز، مأمور امنیتی به آن وارد شد.
در روز معلم، باید یادآور شویم که نظام جمهوری اسلامی، نه تنها معلمان را پاس نمیدارد، که آنان را دشمن میپندارد.
و همین دشمنپنداری از آگاهی، رمز بقای استبداد است.
روز معلم، روز اعتراض است، روز یادآوری آنکه "آموزش" میتواند ابزار انقلاب باشد، اگر از چنگ سانسور و سرکوب آزاد شود.
روز معلم، روز ماست؛ ما که ایستادهایم، ما که فریاد میزنیم، ما که فراموش نمیکنیم.
صدای آنها باشیم.
صدای #مادران_دادخواه، صدای معلمان دربند، صدای دانشآموزان بیصدا.
اگر معلم خاموش شود، چراغ آگاهی در جامعه خاموش میشود.
اگر معلم فریاد نزند، نسلها در زنجیر خواهند ماند.
پس بایستیم. بلند، رسا، همدل.
برای ناهید، برای ماهمنیر، برای همهی معلمان آزادهای که قلبشان در کلاس میتپد، حتی اگر در زندان باشند.
#کیومرث_مظفری ✍
#زن_زندگی_آزادی
#مرد_میهن_آبادی
#دادخواهی
#حقوق_بشر
#آزادی_بیان
#عدالت_خواهی
#معلمان_دادخواه
#آزادی_ایران
💎 @iranyarannetwork1398
#روز_معلم، روز ایستادگی است؛ روز روشنایی در تاریکی.
نه فقط گرامیداشت حرفهای شریف، که ستایش راهیست پُر از رنج، عشق و مقاومت.
روز معلم، روز آنهایی است که «آموزش» را ابزاری برای رهایی دانستند، نه اطاعت. روز آنهایی است که به جای سکوت در برابر ظلم، ایستادند و بهای حقیقت را با گوشت و استخوان خود پرداختند.
روز معلم، روز #ناهید_شیرپیشه است؛ معلمی که پس از آنکه فرزندش #پویا_بختیاری در #آبان_۹۸ با گلولهی مستقیم حاکمیت جان باخت، سکوت نکرد، تسلیم نشد.
او، معلمی با ۲۹ سال خدمت، بهجای رفتن به خانه، به زندان رفت؛ بهجای گریختن، فریاد زد.
دادخواهی را به درسی عمومی تبدیل کرد، و نامش را در تاریخ معلمان آزاداندیش ایران نوشت.
روز معلم، روز #ماهمنیر_مولاییراد است؛ آموزگاری که وقتی پسر ۹ سالهاش، #کیان_پیرفلک، در #آبان_۱۴۰۱ به ضرب گلوله در خودرو خانوادگی جان باخت، با شجاعت و صداقت ایستاد و بر دروغ حاکمیت مهر بطلان زد.
او، که معلم هنر بود، زیبایی حقیقت را فریاد زد و به همین جرم، از کار اخراج شد، تحت فشار امنیتی قرار گرفت، و با تخریب مزار فرزندش هم روبهرو شد.
روز معلم، روز دادخواهیست.
روز همه معلمان شریفیست که بهخاطر اعتراض به فقر، تبعیض، بیعدالتی و سانسور، به زندان افتادهاند، به شلاق محکوم شدهاند، از تدریس محروم گشتهاند یا از ترس امنیتیها، سکوتی پرزخم بر لب دارند.
چه بسیار معلمانی که تنها به جرم درخواست حقوق انسانی چون آموزش رایگان، آموزش برابر، معیشت عادلانه، آزادی بیان و استقلال صنفی، در دادگاههای فرمایشی محکوم شدند.
چه بسیار کلاسهایی که به جای دانشآموز، مأمور امنیتی به آن وارد شد.
در روز معلم، باید یادآور شویم که نظام جمهوری اسلامی، نه تنها معلمان را پاس نمیدارد، که آنان را دشمن میپندارد.
و همین دشمنپنداری از آگاهی، رمز بقای استبداد است.
روز معلم، روز اعتراض است، روز یادآوری آنکه "آموزش" میتواند ابزار انقلاب باشد، اگر از چنگ سانسور و سرکوب آزاد شود.
روز معلم، روز ماست؛ ما که ایستادهایم، ما که فریاد میزنیم، ما که فراموش نمیکنیم.
صدای آنها باشیم.
صدای #مادران_دادخواه، صدای معلمان دربند، صدای دانشآموزان بیصدا.
اگر معلم خاموش شود، چراغ آگاهی در جامعه خاموش میشود.
اگر معلم فریاد نزند، نسلها در زنجیر خواهند ماند.
پس بایستیم. بلند، رسا، همدل.
برای ناهید، برای ماهمنیر، برای همهی معلمان آزادهای که قلبشان در کلاس میتپد، حتی اگر در زندان باشند.
#کیومرث_مظفری ✍
#زن_زندگی_آزادی
#مرد_میهن_آبادی
#دادخواهی
#حقوق_بشر
#آزادی_بیان
#عدالت_خواهی
#معلمان_دادخواه
#آزادی_ایران
💎 @iranyarannetwork1398
هموطنان عزیزم،
در این روزهای باشکوه اعتصابات کامیونداران در بیش از ۷۵ شهر ایران و اعتصابات نانواییها و اعتراضات گسترده بازنشستگان، نهفقط کارگران و رانندگان، بلکه همه ما بخشی از این مبارزه برای زندگی و کرامت هستیم. اکنون، بسیاری از رانندگان زحمتکش ناوگان حملونقل عمومی، در پایانهها متوقف شدهاند و کیلومترها از خانه و خانوادهشان دورند. همراهی ما، قوت قلب آنهاست.
چه کنیم تا این اعتصاب، مردمیتر و مؤثرتر شود؟
۱. حضور در محل اعتصابها:
با رفتن به پایانهها، پارکینگهای عمومی و محلهای تجمع رانندگان، نشان دهید که تنها نیستند. حتی یک حضور ساده، میتواند نیرویی بزرگ باشد.
۲. رساندن پشتیبانی مادی و معنوی:
با خودتان غذا، آب، یخ، شربت، داروهای ضروری، پتو، وسایل بهداشتی، و حتی گل ببرید. اینها فقط وسایل نیستند، پیام امید و پشتیبانیاند.
3. رسانهگری مردمی باشید:
با گوشی همراهتان فیلم و عکس تهیه کنید، با احترام از خودِ رانندگان نقل قول بگیرید. از هشتگهای مؤثر استفاده کنید و پستها را بازنشر دهید تا صدای اعتصاب، ملی و حتی جهانی شود.
۴. حضور چهرههای الهامبخش:
دعوت از افراد محبوب و شریف مانند مادران دادخواه، هنرمندان مردمی، معلمان و بازنشستگان شناختهشده میتواند هم بازتاب رسانهای داشته باشد، هم پشتیبانی روحی. مثلا حضور مادر کیان پیرفلک در ایذه یا گوهر عشقی در تهران میتواند بسیار امیدآفرین باشد.
۵. ترغیب به گسترش اعتصاب:
با صحبت با مغازهداران، نانوایان، بازاریان و دیگر شاغلان شریف، بذر همبستگی بپاشید. اعتصاب وقتی سراسری شود، قدرتمند و بازدارنده میگردد.
۶. آفرینش ایدههای خودجوش:
اگر این حمایتهای مردمی گسترش یابد، قطعاً ابتکارات خلاقانهی بیشتری از دل جامعه بیرون میزند: از کنسرتهای خیابانی برای اعتصابیون تا کمپینهای همیاری و کارزارهای رسانهای.
#ویکتوریا_آزاد
یکشنبه - ۴ خرداد ۱۴۰۴
#پیروزی_حتمی_است
#اتحاد_اتحاد
#همبستگی_ملی
#آزادی_ایران
#هموطن_بازنشرلطفا
💎 @iranyarannetwork1398
در این روزهای باشکوه اعتصابات کامیونداران در بیش از ۷۵ شهر ایران و اعتصابات نانواییها و اعتراضات گسترده بازنشستگان، نهفقط کارگران و رانندگان، بلکه همه ما بخشی از این مبارزه برای زندگی و کرامت هستیم. اکنون، بسیاری از رانندگان زحمتکش ناوگان حملونقل عمومی، در پایانهها متوقف شدهاند و کیلومترها از خانه و خانوادهشان دورند. همراهی ما، قوت قلب آنهاست.
چه کنیم تا این اعتصاب، مردمیتر و مؤثرتر شود؟
۱. حضور در محل اعتصابها:
با رفتن به پایانهها، پارکینگهای عمومی و محلهای تجمع رانندگان، نشان دهید که تنها نیستند. حتی یک حضور ساده، میتواند نیرویی بزرگ باشد.
۲. رساندن پشتیبانی مادی و معنوی:
با خودتان غذا، آب، یخ، شربت، داروهای ضروری، پتو، وسایل بهداشتی، و حتی گل ببرید. اینها فقط وسایل نیستند، پیام امید و پشتیبانیاند.
3. رسانهگری مردمی باشید:
با گوشی همراهتان فیلم و عکس تهیه کنید، با احترام از خودِ رانندگان نقل قول بگیرید. از هشتگهای مؤثر استفاده کنید و پستها را بازنشر دهید تا صدای اعتصاب، ملی و حتی جهانی شود.
۴. حضور چهرههای الهامبخش:
دعوت از افراد محبوب و شریف مانند مادران دادخواه، هنرمندان مردمی، معلمان و بازنشستگان شناختهشده میتواند هم بازتاب رسانهای داشته باشد، هم پشتیبانی روحی. مثلا حضور مادر کیان پیرفلک در ایذه یا گوهر عشقی در تهران میتواند بسیار امیدآفرین باشد.
۵. ترغیب به گسترش اعتصاب:
با صحبت با مغازهداران، نانوایان، بازاریان و دیگر شاغلان شریف، بذر همبستگی بپاشید. اعتصاب وقتی سراسری شود، قدرتمند و بازدارنده میگردد.
۶. آفرینش ایدههای خودجوش:
اگر این حمایتهای مردمی گسترش یابد، قطعاً ابتکارات خلاقانهی بیشتری از دل جامعه بیرون میزند: از کنسرتهای خیابانی برای اعتصابیون تا کمپینهای همیاری و کارزارهای رسانهای.
#ویکتوریا_آزاد
یکشنبه - ۴ خرداد ۱۴۰۴
#پیروزی_حتمی_است
#اتحاد_اتحاد
#همبستگی_ملی
#آزادی_ایران
#هموطن_بازنشرلطفا
💎 @iranyarannetwork1398