محسنی اژه ای برای گفتگو یه سری به زندان اوين بزن
💠حسين دهباشي:ریاست محترم ق.ق، باسلام. اگر قصد #گفتگو با منطقیترین و باسوادترین و میهندوستترین فرهیختگان کشور (اعم از روزنامهنگار و فیلمساز و مستندساز و ترانهساز و وکیل و جامعهشناس و کارگر و معلم و بازنشسته و دانشآموز و دانشجو و استاد دانشگاه) را دارید. بسیار در دسترساند! زندان اوین!
#مهسا_امینی
#اعتصابات_سراسری
#خیزش_سراسری
💎 @iranyarannetwork1398
💠حسين دهباشي:ریاست محترم ق.ق، باسلام. اگر قصد #گفتگو با منطقیترین و باسوادترین و میهندوستترین فرهیختگان کشور (اعم از روزنامهنگار و فیلمساز و مستندساز و ترانهساز و وکیل و جامعهشناس و کارگر و معلم و بازنشسته و دانشآموز و دانشجو و استاد دانشگاه) را دارید. بسیار در دسترساند! زندان اوین!
#مهسا_امینی
#اعتصابات_سراسری
#خیزش_سراسری
💎 @iranyarannetwork1398
💠 هموطنان عزیز شنیدیم #محسنی_اژه_ای گفته است با مخالفین حاضر به گفتگوست، آیا با یک متجاوز و قاتل بالفطره میشود گفتگو کرد؟ آیا اژه ای نباید محاکمه شود؟ چندین سال پیش بحث #گفتگو و #رفراندوم مطرح شده بود. مقاله زیر به قلم
#ویکتوریا_آزاد در چندین کانال بزرگ از جمله آمد نیوز انتشار پیدا کرد. دوباره خوانی این مقاله را به همگی توصیه میکنیم.
#ایرانیاران
۱۹ مهر ۱۴۰۱
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
✍️خانمها و آقايان،
امكان برگزارى رفراندوم آزاد براى تعيين سرنوشت ملّت ايران بدون سقوط رژيم ديكتاتورى جمهورى اسلامى خيالى باطل است. هيچ رژيم ديكتاتورى در جهان، مردمش را لايق داشتن حقّ تعيين سرنوشت خودشان و انتخاب آزاد نمى داند و رژيم جمهوری اسلامی هم از اين قاعده مستثنى نيست.
بانو " ويكتوريا آزاد " سياستمدار سكولار دمكرات اپوزيسيون در تبعيد در بازگويى تجربهٌ نافرجام كوبا در جنبش رفراندوم در مقاله اى كه در هفدهم مى ٢٠٠٥ ميلادى نوشت، چنين شرح داد : " مخالفت با دیکتاتورى، استبداد، خودکامگی، خواست آزادى و گذار مسالمت آمیز از دیکتاتوری به دموکراسی گرایش غالب جوامع بشری تحت سلطهٌ دیکتاتوری در دهه اخیر است. جهت تعویض قدرت سیاسی، تاریخ تا کنون اشکال و طُرق مختلفی را به خود دیده از جمله ؛ انقلابات قهر آمیز و خونین، جنگهای چریکی، كودتاى نظامی، اشغال نظامی از طریق دُول خارجى، فشار به قدرت حاکمه برای همه پرسی و یا رفراندوم به عنوان شکل نوینی از مبارزات مسالمت آمیز دموکراسی خواهانه ( نمونهٌ اتّفاق را مى توان در کشورهای آمریکای لاتین مثل شیلی دید ). من در اینجا قصد ندارم به توضیح اشکال مختلف بالا بپردازم، بلکه از طرح آن اشکال میخواهم یک تجربهٌ تاریخی را در کشور کوبا به ياد آوریم. رهبر حزب دمكرات مسیحی کوبا پروژهٌ رفراندوم را در سال ١٩٩٩ ميلادى طرح کرد و هنوز هم در مرحلهٌ تعمیق و سازماندهی این طرح کوشش می كنند. کوبا کشوری است که به شكل تك حزبی و توسّط دیکتاتور فیدل کاسترو اداره مى شد.عليرغم تمامی فشارها و سلطه دیکتاتوری بر این کشور نیروهای اپوزیسیون برای دمكراسى و حقوق بشر تلاش كرده اند. در سال ٢٠٠٢ ميلادى پروژه ای توسّط اوسوالدو پایا رهبر حزب دمكرات مسيحى کوبا به نام وارلا ارائه شد. بر طبق قانون اساسی کوبا چنانچه ده هزار امضاى با نام و شمارهٌ ملّى درخواست همه پرسی براى تغيير در قانون اساسی را خواهان باشند، مى بايست همه پرسی صورت بگیرد ... سه سال بعد در مى ٢٠٠٢ ميلادى ١١٠٢٠ امضا با نام و نشانی و شمارهٌ ملّى افراد جمع آوری شد. قبول چنين ریسکی از طرف کوبايى ها نشان میدهد که خواست تحوّلات دمكراتيك تا چه حد در اين كشور فراگير است. خواستهاى این پروژه به قرار زير بود ؛ آزادى بيان وعقیده، آزادى مطبوعات و تشکّل ها و احزاب سیاسی، آزادی زندانیان سیاسی، رعایت و گردن گذاشتن به اعلامیه جهانی حقوق بشر. اتّحاديهٌ اروپا از این پروژه پشتیبانی کرد و این پروژه را اقدامی در جهت مبارزه با دیکتاتوری و تلاش برای تحوّلات دموکراتیک در کوبا دانست و از این رو به مبتکر این طرح جایزه حقوق بشر و دمكراسى را اهدا كرد ... برخورد فیدل کاسترو و دولت او با امضاها چه بود ؟عليرغم آنکه متقاضیان همه پرسی بر طبق قانون اساسی این کشور از حد نصاب نیز بالاتر بودند، امّا به دليل عدم پاى بندى حکومت کاسترو به موازین حقوقی جاری در قانون اساسی کشور البته در آنجا که بنفع شان نیست، به این تقاضای مردم نه تنها صحّه نگذاشتند بلكه نتایج آنرا مردود اعلام کردند ! درسال ٢٠٠٣ ميلادى تعداد هفتاد و پنج نفر از چهره های سرشناس این حرکت دستگیر و به زندان و مکانهای ناشناس فرستاده شدند !
📣جمهوری اسلامی از کاسترو نیز جنایتکارتر و بیرحمتر است پس برای سرنگونی چنین رژیمی متحد شویم و گول نوشداروهای این اوباش را نخوریم ، نه گفتگو نه رفراندوم فقط سرنگونی رژیم خونخوار جمهوری اسلامی!
💎 @iranyarannetwork1398
#ویکتوریا_آزاد در چندین کانال بزرگ از جمله آمد نیوز انتشار پیدا کرد. دوباره خوانی این مقاله را به همگی توصیه میکنیم.
#ایرانیاران
۱۹ مهر ۱۴۰۱
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
✍️خانمها و آقايان،
امكان برگزارى رفراندوم آزاد براى تعيين سرنوشت ملّت ايران بدون سقوط رژيم ديكتاتورى جمهورى اسلامى خيالى باطل است. هيچ رژيم ديكتاتورى در جهان، مردمش را لايق داشتن حقّ تعيين سرنوشت خودشان و انتخاب آزاد نمى داند و رژيم جمهوری اسلامی هم از اين قاعده مستثنى نيست.
بانو " ويكتوريا آزاد " سياستمدار سكولار دمكرات اپوزيسيون در تبعيد در بازگويى تجربهٌ نافرجام كوبا در جنبش رفراندوم در مقاله اى كه در هفدهم مى ٢٠٠٥ ميلادى نوشت، چنين شرح داد : " مخالفت با دیکتاتورى، استبداد، خودکامگی، خواست آزادى و گذار مسالمت آمیز از دیکتاتوری به دموکراسی گرایش غالب جوامع بشری تحت سلطهٌ دیکتاتوری در دهه اخیر است. جهت تعویض قدرت سیاسی، تاریخ تا کنون اشکال و طُرق مختلفی را به خود دیده از جمله ؛ انقلابات قهر آمیز و خونین، جنگهای چریکی، كودتاى نظامی، اشغال نظامی از طریق دُول خارجى، فشار به قدرت حاکمه برای همه پرسی و یا رفراندوم به عنوان شکل نوینی از مبارزات مسالمت آمیز دموکراسی خواهانه ( نمونهٌ اتّفاق را مى توان در کشورهای آمریکای لاتین مثل شیلی دید ). من در اینجا قصد ندارم به توضیح اشکال مختلف بالا بپردازم، بلکه از طرح آن اشکال میخواهم یک تجربهٌ تاریخی را در کشور کوبا به ياد آوریم. رهبر حزب دمكرات مسیحی کوبا پروژهٌ رفراندوم را در سال ١٩٩٩ ميلادى طرح کرد و هنوز هم در مرحلهٌ تعمیق و سازماندهی این طرح کوشش می كنند. کوبا کشوری است که به شكل تك حزبی و توسّط دیکتاتور فیدل کاسترو اداره مى شد.عليرغم تمامی فشارها و سلطه دیکتاتوری بر این کشور نیروهای اپوزیسیون برای دمكراسى و حقوق بشر تلاش كرده اند. در سال ٢٠٠٢ ميلادى پروژه ای توسّط اوسوالدو پایا رهبر حزب دمكرات مسيحى کوبا به نام وارلا ارائه شد. بر طبق قانون اساسی کوبا چنانچه ده هزار امضاى با نام و شمارهٌ ملّى درخواست همه پرسی براى تغيير در قانون اساسی را خواهان باشند، مى بايست همه پرسی صورت بگیرد ... سه سال بعد در مى ٢٠٠٢ ميلادى ١١٠٢٠ امضا با نام و نشانی و شمارهٌ ملّى افراد جمع آوری شد. قبول چنين ریسکی از طرف کوبايى ها نشان میدهد که خواست تحوّلات دمكراتيك تا چه حد در اين كشور فراگير است. خواستهاى این پروژه به قرار زير بود ؛ آزادى بيان وعقیده، آزادى مطبوعات و تشکّل ها و احزاب سیاسی، آزادی زندانیان سیاسی، رعایت و گردن گذاشتن به اعلامیه جهانی حقوق بشر. اتّحاديهٌ اروپا از این پروژه پشتیبانی کرد و این پروژه را اقدامی در جهت مبارزه با دیکتاتوری و تلاش برای تحوّلات دموکراتیک در کوبا دانست و از این رو به مبتکر این طرح جایزه حقوق بشر و دمكراسى را اهدا كرد ... برخورد فیدل کاسترو و دولت او با امضاها چه بود ؟عليرغم آنکه متقاضیان همه پرسی بر طبق قانون اساسی این کشور از حد نصاب نیز بالاتر بودند، امّا به دليل عدم پاى بندى حکومت کاسترو به موازین حقوقی جاری در قانون اساسی کشور البته در آنجا که بنفع شان نیست، به این تقاضای مردم نه تنها صحّه نگذاشتند بلكه نتایج آنرا مردود اعلام کردند ! درسال ٢٠٠٣ ميلادى تعداد هفتاد و پنج نفر از چهره های سرشناس این حرکت دستگیر و به زندان و مکانهای ناشناس فرستاده شدند !
📣جمهوری اسلامی از کاسترو نیز جنایتکارتر و بیرحمتر است پس برای سرنگونی چنین رژیمی متحد شویم و گول نوشداروهای این اوباش را نخوریم ، نه گفتگو نه رفراندوم فقط سرنگونی رژیم خونخوار جمهوری اسلامی!
💎 @iranyarannetwork1398
Forwarded from شبکه ایرانیاران (مؤسس ویکتوریا آزاد)
💠 هموطنان عزیز شنیدیم #محسنی_اژه_ای گفته است با مخالفین حاضر به گفتگوست، آیا با یک متجاوز و قاتل بالفطره میشود گفتگو کرد؟ آیا اژه ای نباید محاکمه شود؟ چندین سال پیش بحث #گفتگو و #رفراندوم مطرح شده بود. مقاله زیر به قلم
#ویکتوریا_آزاد در چندین کانال بزرگ از جمله آمد نیوز انتشار پیدا کرد. دوباره خوانی این مقاله را به همگی توصیه میکنیم.
#ایرانیاران
۱۹ مهر ۱۴۰۱
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
✍️خانمها و آقايان،
امكان برگزارى رفراندوم آزاد براى تعيين سرنوشت ملّت ايران بدون سقوط رژيم ديكتاتورى جمهورى اسلامى خيالى باطل است. هيچ رژيم ديكتاتورى در جهان، مردمش را لايق داشتن حقّ تعيين سرنوشت خودشان و انتخاب آزاد نمى داند و رژيم جمهوری اسلامی هم از اين قاعده مستثنى نيست.
بانو " ويكتوريا آزاد " سياستمدار سكولار دمكرات اپوزيسيون در تبعيد در بازگويى تجربهٌ نافرجام كوبا در جنبش رفراندوم در مقاله اى كه در هفدهم مى ٢٠٠٥ ميلادى نوشت، چنين شرح داد : " مخالفت با دیکتاتورى، استبداد، خودکامگی، خواست آزادى و گذار مسالمت آمیز از دیکتاتوری به دموکراسی گرایش غالب جوامع بشری تحت سلطهٌ دیکتاتوری در دهه اخیر است. جهت تعویض قدرت سیاسی، تاریخ تا کنون اشکال و طُرق مختلفی را به خود دیده از جمله ؛ انقلابات قهر آمیز و خونین، جنگهای چریکی، كودتاى نظامی، اشغال نظامی از طریق دُول خارجى، فشار به قدرت حاکمه برای همه پرسی و یا رفراندوم به عنوان شکل نوینی از مبارزات مسالمت آمیز دموکراسی خواهانه ( نمونهٌ اتّفاق را مى توان در کشورهای آمریکای لاتین مثل شیلی دید ). من در اینجا قصد ندارم به توضیح اشکال مختلف بالا بپردازم، بلکه از طرح آن اشکال میخواهم یک تجربهٌ تاریخی را در کشور کوبا به ياد آوریم. رهبر حزب دمكرات مسیحی کوبا پروژهٌ رفراندوم را در سال ١٩٩٩ ميلادى طرح کرد و هنوز هم در مرحلهٌ تعمیق و سازماندهی این طرح کوشش می كنند. کوبا کشوری است که به شكل تك حزبی و توسّط دیکتاتور فیدل کاسترو اداره مى شد.عليرغم تمامی فشارها و سلطه دیکتاتوری بر این کشور نیروهای اپوزیسیون برای دمكراسى و حقوق بشر تلاش كرده اند. در سال ٢٠٠٢ ميلادى پروژه ای توسّط اوسوالدو پایا رهبر حزب دمكرات مسيحى کوبا به نام وارلا ارائه شد. بر طبق قانون اساسی کوبا چنانچه ده هزار امضاى با نام و شمارهٌ ملّى درخواست همه پرسی براى تغيير در قانون اساسی را خواهان باشند، مى بايست همه پرسی صورت بگیرد ... سه سال بعد در مى ٢٠٠٢ ميلادى ١١٠٢٠ امضا با نام و نشانی و شمارهٌ ملّى افراد جمع آوری شد. قبول چنين ریسکی از طرف کوبايى ها نشان میدهد که خواست تحوّلات دمكراتيك تا چه حد در اين كشور فراگير است. خواستهاى این پروژه به قرار زير بود ؛ آزادى بيان وعقیده، آزادى مطبوعات و تشکّل ها و احزاب سیاسی، آزادی زندانیان سیاسی، رعایت و گردن گذاشتن به اعلامیه جهانی حقوق بشر. اتّحاديهٌ اروپا از این پروژه پشتیبانی کرد و این پروژه را اقدامی در جهت مبارزه با دیکتاتوری و تلاش برای تحوّلات دموکراتیک در کوبا دانست و از این رو به مبتکر این طرح جایزه حقوق بشر و دمكراسى را اهدا كرد ... برخورد فیدل کاسترو و دولت او با امضاها چه بود ؟عليرغم آنکه متقاضیان همه پرسی بر طبق قانون اساسی این کشور از حد نصاب نیز بالاتر بودند، امّا به دليل عدم پاى بندى حکومت کاسترو به موازین حقوقی جاری در قانون اساسی کشور البته در آنجا که بنفع شان نیست، به این تقاضای مردم نه تنها صحّه نگذاشتند بلكه نتایج آنرا مردود اعلام کردند ! درسال ٢٠٠٣ ميلادى تعداد هفتاد و پنج نفر از چهره های سرشناس این حرکت دستگیر و به زندان و مکانهای ناشناس فرستاده شدند !
📣جمهوری اسلامی از کاسترو نیز جنایتکارتر و بیرحمتر است پس برای سرنگونی چنین رژیمی متحد شویم و گول نوشداروهای این اوباش را نخوریم ، نه گفتگو نه رفراندوم فقط سرنگونی رژیم خونخوار جمهوری اسلامی!
💎 @iranyarannetwork1398
#ویکتوریا_آزاد در چندین کانال بزرگ از جمله آمد نیوز انتشار پیدا کرد. دوباره خوانی این مقاله را به همگی توصیه میکنیم.
#ایرانیاران
۱۹ مهر ۱۴۰۱
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
✍️خانمها و آقايان،
امكان برگزارى رفراندوم آزاد براى تعيين سرنوشت ملّت ايران بدون سقوط رژيم ديكتاتورى جمهورى اسلامى خيالى باطل است. هيچ رژيم ديكتاتورى در جهان، مردمش را لايق داشتن حقّ تعيين سرنوشت خودشان و انتخاب آزاد نمى داند و رژيم جمهوری اسلامی هم از اين قاعده مستثنى نيست.
بانو " ويكتوريا آزاد " سياستمدار سكولار دمكرات اپوزيسيون در تبعيد در بازگويى تجربهٌ نافرجام كوبا در جنبش رفراندوم در مقاله اى كه در هفدهم مى ٢٠٠٥ ميلادى نوشت، چنين شرح داد : " مخالفت با دیکتاتورى، استبداد، خودکامگی، خواست آزادى و گذار مسالمت آمیز از دیکتاتوری به دموکراسی گرایش غالب جوامع بشری تحت سلطهٌ دیکتاتوری در دهه اخیر است. جهت تعویض قدرت سیاسی، تاریخ تا کنون اشکال و طُرق مختلفی را به خود دیده از جمله ؛ انقلابات قهر آمیز و خونین، جنگهای چریکی، كودتاى نظامی، اشغال نظامی از طریق دُول خارجى، فشار به قدرت حاکمه برای همه پرسی و یا رفراندوم به عنوان شکل نوینی از مبارزات مسالمت آمیز دموکراسی خواهانه ( نمونهٌ اتّفاق را مى توان در کشورهای آمریکای لاتین مثل شیلی دید ). من در اینجا قصد ندارم به توضیح اشکال مختلف بالا بپردازم، بلکه از طرح آن اشکال میخواهم یک تجربهٌ تاریخی را در کشور کوبا به ياد آوریم. رهبر حزب دمكرات مسیحی کوبا پروژهٌ رفراندوم را در سال ١٩٩٩ ميلادى طرح کرد و هنوز هم در مرحلهٌ تعمیق و سازماندهی این طرح کوشش می كنند. کوبا کشوری است که به شكل تك حزبی و توسّط دیکتاتور فیدل کاسترو اداره مى شد.عليرغم تمامی فشارها و سلطه دیکتاتوری بر این کشور نیروهای اپوزیسیون برای دمكراسى و حقوق بشر تلاش كرده اند. در سال ٢٠٠٢ ميلادى پروژه ای توسّط اوسوالدو پایا رهبر حزب دمكرات مسيحى کوبا به نام وارلا ارائه شد. بر طبق قانون اساسی کوبا چنانچه ده هزار امضاى با نام و شمارهٌ ملّى درخواست همه پرسی براى تغيير در قانون اساسی را خواهان باشند، مى بايست همه پرسی صورت بگیرد ... سه سال بعد در مى ٢٠٠٢ ميلادى ١١٠٢٠ امضا با نام و نشانی و شمارهٌ ملّى افراد جمع آوری شد. قبول چنين ریسکی از طرف کوبايى ها نشان میدهد که خواست تحوّلات دمكراتيك تا چه حد در اين كشور فراگير است. خواستهاى این پروژه به قرار زير بود ؛ آزادى بيان وعقیده، آزادى مطبوعات و تشکّل ها و احزاب سیاسی، آزادی زندانیان سیاسی، رعایت و گردن گذاشتن به اعلامیه جهانی حقوق بشر. اتّحاديهٌ اروپا از این پروژه پشتیبانی کرد و این پروژه را اقدامی در جهت مبارزه با دیکتاتوری و تلاش برای تحوّلات دموکراتیک در کوبا دانست و از این رو به مبتکر این طرح جایزه حقوق بشر و دمكراسى را اهدا كرد ... برخورد فیدل کاسترو و دولت او با امضاها چه بود ؟عليرغم آنکه متقاضیان همه پرسی بر طبق قانون اساسی این کشور از حد نصاب نیز بالاتر بودند، امّا به دليل عدم پاى بندى حکومت کاسترو به موازین حقوقی جاری در قانون اساسی کشور البته در آنجا که بنفع شان نیست، به این تقاضای مردم نه تنها صحّه نگذاشتند بلكه نتایج آنرا مردود اعلام کردند ! درسال ٢٠٠٣ ميلادى تعداد هفتاد و پنج نفر از چهره های سرشناس این حرکت دستگیر و به زندان و مکانهای ناشناس فرستاده شدند !
📣جمهوری اسلامی از کاسترو نیز جنایتکارتر و بیرحمتر است پس برای سرنگونی چنین رژیمی متحد شویم و گول نوشداروهای این اوباش را نخوریم ، نه گفتگو نه رفراندوم فقط سرنگونی رژیم خونخوار جمهوری اسلامی!
💎 @iranyarannetwork1398
Audio
طبعا آنها مخالف جنگ هستند و از آتش بس حمایت میکنند و من موافق این جنگ هستم و استدلال دارم چرا؟
#گفتگو
#ایران
#جمهوری_اسلامی_سرنگون_باد
#همبستگی
#ایران_متحد_رنگارنگ
بخش اول
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Audio
بخش دوم
شرایط عینی و ذهنی انقلاب و حمله نظامی
شرایط عینی و ذهنی انقلاب و حمله نظامی
Audio
بخش سوم
عاملیت مردم علت حمله نظامی امریکا و اسراییل
عاملیت مردم علت حمله نظامی امریکا و اسراییل
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شامگاه یکشنبه دهم خرداد ماه در پاریس، سیمین غانم، خواننده نامآشنای موسیقی ایران، مهمان افتخاری تور کنسرت «هزاردستان» بود؛ رویدادی فرهنگی به مناسبت هشتصدمین سالگرد سعدی شیرازی که با آهنگسازی و رهبری آرش فولادوند، همراهی گروه کر بهار و ارکستر فیلارمونیک پاریس شرقی آغاز شد. اما حضور این بانوی آواز در ۸۲ سالگی روی صحنهای آزاد و بدون تفکیک جنسیتی در خارج از وطن، پیش از آنکه مایه جشن باشد، سند محکومیت حکومتی است که نزدیک به نیم قرن است نیمی از جامعه را از ابتداییترین حقوق اجتماعی خود محروم کرده است.
ممنوعیت آواز خواندن عمومی زنان در ایران، تنها یک تصمیم فقهی یا سیاسی نیست؛ یک جنایت فرهنگی و نماد بارز آپارتاید جنسیتی است که از سوی جمهوری اسلامی اعمال میشود. این رویکرد زنستیزانه، از یک سو نیمی از جامعه را از حق طبیعی خلق هنری و بیان هویت خویش محروم کرده و از سوی دیگر، تمام جامعه را از شنیدن و لذت بردن از این آثار بیبهره ساخته است. سیمین غانم نمونه عینی این نسلکشی فرهنگی است؛ هنرمندی که در ابتدای روی کار آمدن این رژیم، در اوج جوانی، پختگی و توانایی خلق اثر، مثل همه خوانندگان زن ایرانی، ناگهان به حاشیه رانده شد و دهها سال از صحنه عمومی محروم ماند. مجوزهای قطرهچکانی برای کنسرتهای محدود و محصور به زنان، چیزی جز تحقیر هنر و بازتولید تفکیک جنسیتی نبود.
سیاستهای کلان جمهوری اسلامی مسبب اصلی تکهتکه شدن بدنه فرهنگی ایران است. این ساختار ایدئولوژیک با سرکوب سیستماتیک زنان هنرمند، پویایی را از موسیقی ملی ربود و جامعه را به عنوان مخاطب، دچار فقر فرهنگی تحمیلی کرد. روی صحنه رفتن غانم در ۸۲ سالگی و در غربت، فراتر از یک اجرای موسیقی، فریاد اعتراض علیه زنجیرهایی است که حکومت بر گلوی هنر ایران بسته است؛ نمادی از استعدادهای بیشماری که در زیر سایه این استبداد، فرصت شکوفایی عمومی در خاک خود را هرگز نیافتند.
#سیمین_غانم #آواز_زنان #آپارتاید_جنسیتی #گفتگو_توانا
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM