#قتل_عام_سپاه_بسیج : دراوج خیزش ۱۴۰۱ که نیروهای سرکوب رژیم با دوشکا سر مردم معترض را هدف میگرفتن ، بسیاری بودند حتی در لباس مخالف و اپوزیسیون که اگر مردم مسلح بشوند ایران سوریه میشود.
سر آخر هم رژیم اسد با مبارزه مسلحانه سقوط کرد و ارتش سوریه هم به واسطه همین مبارزه مسلحانه یا ریزش کرد یا اسلحهها را زمین انداختند و فرار کردند.
تجربه ۱۸ تیر ۱۳۷۸ تا کنون آموخته که مقابل رژیم تا دندان مسلح نمیشود با دست خالی جنگید ، اینکه شما بروید مقابلاون فردی که پشت دوشکا داره مردم را به رگبار میبنده شعار بدی، نه شهامت است نه مبارزه مدنی، جنون است!
جمهوری اسلامی فقط مقابل جوانان و دختر و پسرهای معترض دست خالی شیر است در حالی که همین جمهوری اسلامی با کمترین تحرک افراد مسلح در شرق کشور دیدیم که چگونه فرار میکنند یا گروگان گرفته میشوند و به چشم بهم زدنی کلانتری ها و پاسگاههایشان سقوط میکند!
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
سر آخر هم رژیم اسد با مبارزه مسلحانه سقوط کرد و ارتش سوریه هم به واسطه همین مبارزه مسلحانه یا ریزش کرد یا اسلحهها را زمین انداختند و فرار کردند.
تجربه ۱۸ تیر ۱۳۷۸ تا کنون آموخته که مقابل رژیم تا دندان مسلح نمیشود با دست خالی جنگید ، اینکه شما بروید مقابلاون فردی که پشت دوشکا داره مردم را به رگبار میبنده شعار بدی، نه شهامت است نه مبارزه مدنی، جنون است!
جمهوری اسلامی فقط مقابل جوانان و دختر و پسرهای معترض دست خالی شیر است در حالی که همین جمهوری اسلامی با کمترین تحرک افراد مسلح در شرق کشور دیدیم که چگونه فرار میکنند یا گروگان گرفته میشوند و به چشم بهم زدنی کلانتری ها و پاسگاههایشان سقوط میکند!
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
👍13🤬1
اسقف هایک هوْسِپیان مهر ، متولد ۱۶ دی ۱۳۲۳ در تهراناست.
او کشیش، فعال حقوق بشر، مسیحی ایرانی و ارمنیتبار بود که تا زمان مرگش اسقف کلیسای جماعت ربّانی بود.
وی یکی از شخصیتهای برجسته جامعه ارمنیان ایران بود.
سالها برای دفاع از حقوق اقلیتهای دینی و نجات زندانیان سیاسی و عقیدتی تلاش کرد.
وی چهارشنبه ۲۹ دی ۱۳۷۲ ، سه روز پس از به نتیجه رسیدن تلاشهایش برای آزادی مهدی دیباج و در حالی که به فرودگاه مهرآباد میرفت در بین راه ربوده شد چند روز پس از آن پلیس خبر از پیدا شدن جسد وی داد.
چهار سال بعد مشخص شد که وی در جریان #قتلهای_زنجیره_ای توسط مأمورین وزارت اطلاعات کشته شدهاست.
یک نوشتهُ هوسپیانمهر نشان میدهد که او تهدیدهایی را از سوی قاتلان خود حس میکردهاست.
در آخرین نامه به جا مانده از اسقف هوسپیانمهر که یک روز پیش از ناپدید شدن نوشته آمدهاست: «من آمادهام که در کلیسا جان خود را تقدیم کنم باشد که دیگران بتوانند در آرامش و صلح، بدون ترس، خداوند خود را نیایش کنند»
هوسپیانمهر قبل از کشته شدنش به خبرنگار یک روزنامه هلندی گفته بود: «ما در حاشیهُ سرکوب غیرقابل تصوری از طرف دولت هستیم».
#قتل_کشیشهای_مسیحی در ایران، در دهه ۷۰، در فاصله دیماه سال ۱۳۷۲ تا تیر ماه ۱۳۷۳جریان داشت.
هوسپیانمهر ۲۱ دی ۱۳۷۲ برای نجات جان یک کشیش ایرانی بنام مهدی دیباج که از سال ۱۳۶۵ محبوس بوده و توسط دادگاه انقلاب اسلامی ساری به اتهام ارتداد حکم مرگ گرفته بود، نامهای به شورای کلیساهای مجامع ربانی، برای فراخوان به یک اقدام بینالمللی نوشته بود. در این نامه آمدهاست: «قضیه از این قرار است که برادرمان مهدی دیباج توسط قاضی شرع شهر ساری به مرگ محکوم شدهاست. دیباج حکم محکومیت بهمرگ خود را برای من فرستادهاست که سندی روشن و مؤید این است که بهموجب قانون شرع او یک مرتد است و بایستی اعدام شود… آنها میخواهند خود را از چنگ تنها کلیساهای پروتستان خلاص کنند، و ما برایشان تبدیل به بهترین سیبلها شدهایم…
این نامه باعث شد که جمهوری اسلامی ایران حکم اعدام کشیش مهدی دیباج را منتفی کند و مهدی دیباج را در ۲۶ دیماه ۱۳۷۲ آزاد کند. اما سه روز پس از آن اسقف هوسپیانمهر توسط پلیس مخفی جمهوری اسلامی ربوده میشود و در۳۰ دیماه ۱۳۷۲ مصادف با ۲۰ ژانویه ۱۹۹۴ به قتل میرسد.
#مهدی_دیباج نیز بعدها توسط وزارت اطلاعات کشته شد.
#علیه_فراموشی #قتلهای_زنجیره_ای
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
او کشیش، فعال حقوق بشر، مسیحی ایرانی و ارمنیتبار بود که تا زمان مرگش اسقف کلیسای جماعت ربّانی بود.
وی یکی از شخصیتهای برجسته جامعه ارمنیان ایران بود.
سالها برای دفاع از حقوق اقلیتهای دینی و نجات زندانیان سیاسی و عقیدتی تلاش کرد.
وی چهارشنبه ۲۹ دی ۱۳۷۲ ، سه روز پس از به نتیجه رسیدن تلاشهایش برای آزادی مهدی دیباج و در حالی که به فرودگاه مهرآباد میرفت در بین راه ربوده شد چند روز پس از آن پلیس خبر از پیدا شدن جسد وی داد.
چهار سال بعد مشخص شد که وی در جریان #قتلهای_زنجیره_ای توسط مأمورین وزارت اطلاعات کشته شدهاست.
یک نوشتهُ هوسپیانمهر نشان میدهد که او تهدیدهایی را از سوی قاتلان خود حس میکردهاست.
در آخرین نامه به جا مانده از اسقف هوسپیانمهر که یک روز پیش از ناپدید شدن نوشته آمدهاست: «من آمادهام که در کلیسا جان خود را تقدیم کنم باشد که دیگران بتوانند در آرامش و صلح، بدون ترس، خداوند خود را نیایش کنند»
هوسپیانمهر قبل از کشته شدنش به خبرنگار یک روزنامه هلندی گفته بود: «ما در حاشیهُ سرکوب غیرقابل تصوری از طرف دولت هستیم».
#قتل_کشیشهای_مسیحی در ایران، در دهه ۷۰، در فاصله دیماه سال ۱۳۷۲ تا تیر ماه ۱۳۷۳جریان داشت.
هوسپیانمهر ۲۱ دی ۱۳۷۲ برای نجات جان یک کشیش ایرانی بنام مهدی دیباج که از سال ۱۳۶۵ محبوس بوده و توسط دادگاه انقلاب اسلامی ساری به اتهام ارتداد حکم مرگ گرفته بود، نامهای به شورای کلیساهای مجامع ربانی، برای فراخوان به یک اقدام بینالمللی نوشته بود. در این نامه آمدهاست: «قضیه از این قرار است که برادرمان مهدی دیباج توسط قاضی شرع شهر ساری به مرگ محکوم شدهاست. دیباج حکم محکومیت بهمرگ خود را برای من فرستادهاست که سندی روشن و مؤید این است که بهموجب قانون شرع او یک مرتد است و بایستی اعدام شود… آنها میخواهند خود را از چنگ تنها کلیساهای پروتستان خلاص کنند، و ما برایشان تبدیل به بهترین سیبلها شدهایم…
این نامه باعث شد که جمهوری اسلامی ایران حکم اعدام کشیش مهدی دیباج را منتفی کند و مهدی دیباج را در ۲۶ دیماه ۱۳۷۲ آزاد کند. اما سه روز پس از آن اسقف هوسپیانمهر توسط پلیس مخفی جمهوری اسلامی ربوده میشود و در۳۰ دیماه ۱۳۷۲ مصادف با ۲۰ ژانویه ۱۹۹۴ به قتل میرسد.
#مهدی_دیباج نیز بعدها توسط وزارت اطلاعات کشته شد.
#علیه_فراموشی #قتلهای_زنجیره_ای
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
❤12👍2🔥1