اسقف هایک هوْسِپیان مهر ، متولد ۱۶ دی ۱۳۲۳ در تهراناست.
او کشیش، فعال حقوق بشر، مسیحی ایرانی و ارمنیتبار بود که تا زمان مرگش اسقف کلیسای جماعت ربّانی بود.
وی یکی از شخصیتهای برجسته جامعه ارمنیان ایران بود.
سالها برای دفاع از حقوق اقلیتهای دینی و نجات زندانیان سیاسی و عقیدتی تلاش کرد.
وی چهارشنبه ۲۹ دی ۱۳۷۲ ، سه روز پس از به نتیجه رسیدن تلاشهایش برای آزادی مهدی دیباج و در حالی که به فرودگاه مهرآباد میرفت در بین راه ربوده شد چند روز پس از آن پلیس خبر از پیدا شدن جسد وی داد.
چهار سال بعد مشخص شد که وی در جریان #قتلهای_زنجیره_ای توسط مأمورین وزارت اطلاعات کشته شدهاست.
یک نوشتهُ هوسپیانمهر نشان میدهد که او تهدیدهایی را از سوی قاتلان خود حس میکردهاست.
در آخرین نامه به جا مانده از اسقف هوسپیانمهر که یک روز پیش از ناپدید شدن نوشته آمدهاست: «من آمادهام که در کلیسا جان خود را تقدیم کنم باشد که دیگران بتوانند در آرامش و صلح، بدون ترس، خداوند خود را نیایش کنند»
هوسپیانمهر قبل از کشته شدنش به خبرنگار یک روزنامه هلندی گفته بود: «ما در حاشیهُ سرکوب غیرقابل تصوری از طرف دولت هستیم».
#قتل_کشیشهای_مسیحی در ایران، در دهه ۷۰، در فاصله دیماه سال ۱۳۷۲ تا تیر ماه ۱۳۷۳جریان داشت.
هوسپیانمهر ۲۱ دی ۱۳۷۲ برای نجات جان یک کشیش ایرانی بنام مهدی دیباج که از سال ۱۳۶۵ محبوس بوده و توسط دادگاه انقلاب اسلامی ساری به اتهام ارتداد حکم مرگ گرفته بود، نامهای به شورای کلیساهای مجامع ربانی، برای فراخوان به یک اقدام بینالمللی نوشته بود. در این نامه آمدهاست: «قضیه از این قرار است که برادرمان مهدی دیباج توسط قاضی شرع شهر ساری به مرگ محکوم شدهاست. دیباج حکم محکومیت بهمرگ خود را برای من فرستادهاست که سندی روشن و مؤید این است که بهموجب قانون شرع او یک مرتد است و بایستی اعدام شود… آنها میخواهند خود را از چنگ تنها کلیساهای پروتستان خلاص کنند، و ما برایشان تبدیل به بهترین سیبلها شدهایم…
این نامه باعث شد که جمهوری اسلامی ایران حکم اعدام کشیش مهدی دیباج را منتفی کند و مهدی دیباج را در ۲۶ دیماه ۱۳۷۲ آزاد کند. اما سه روز پس از آن اسقف هوسپیانمهر توسط پلیس مخفی جمهوری اسلامی ربوده میشود و در۳۰ دیماه ۱۳۷۲ مصادف با ۲۰ ژانویه ۱۹۹۴ به قتل میرسد.
#مهدی_دیباج نیز بعدها توسط وزارت اطلاعات کشته شد.
#علیه_فراموشی #قتلهای_زنجیره_ای
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
او کشیش، فعال حقوق بشر، مسیحی ایرانی و ارمنیتبار بود که تا زمان مرگش اسقف کلیسای جماعت ربّانی بود.
وی یکی از شخصیتهای برجسته جامعه ارمنیان ایران بود.
سالها برای دفاع از حقوق اقلیتهای دینی و نجات زندانیان سیاسی و عقیدتی تلاش کرد.
وی چهارشنبه ۲۹ دی ۱۳۷۲ ، سه روز پس از به نتیجه رسیدن تلاشهایش برای آزادی مهدی دیباج و در حالی که به فرودگاه مهرآباد میرفت در بین راه ربوده شد چند روز پس از آن پلیس خبر از پیدا شدن جسد وی داد.
چهار سال بعد مشخص شد که وی در جریان #قتلهای_زنجیره_ای توسط مأمورین وزارت اطلاعات کشته شدهاست.
یک نوشتهُ هوسپیانمهر نشان میدهد که او تهدیدهایی را از سوی قاتلان خود حس میکردهاست.
در آخرین نامه به جا مانده از اسقف هوسپیانمهر که یک روز پیش از ناپدید شدن نوشته آمدهاست: «من آمادهام که در کلیسا جان خود را تقدیم کنم باشد که دیگران بتوانند در آرامش و صلح، بدون ترس، خداوند خود را نیایش کنند»
هوسپیانمهر قبل از کشته شدنش به خبرنگار یک روزنامه هلندی گفته بود: «ما در حاشیهُ سرکوب غیرقابل تصوری از طرف دولت هستیم».
#قتل_کشیشهای_مسیحی در ایران، در دهه ۷۰، در فاصله دیماه سال ۱۳۷۲ تا تیر ماه ۱۳۷۳جریان داشت.
هوسپیانمهر ۲۱ دی ۱۳۷۲ برای نجات جان یک کشیش ایرانی بنام مهدی دیباج که از سال ۱۳۶۵ محبوس بوده و توسط دادگاه انقلاب اسلامی ساری به اتهام ارتداد حکم مرگ گرفته بود، نامهای به شورای کلیساهای مجامع ربانی، برای فراخوان به یک اقدام بینالمللی نوشته بود. در این نامه آمدهاست: «قضیه از این قرار است که برادرمان مهدی دیباج توسط قاضی شرع شهر ساری به مرگ محکوم شدهاست. دیباج حکم محکومیت بهمرگ خود را برای من فرستادهاست که سندی روشن و مؤید این است که بهموجب قانون شرع او یک مرتد است و بایستی اعدام شود… آنها میخواهند خود را از چنگ تنها کلیساهای پروتستان خلاص کنند، و ما برایشان تبدیل به بهترین سیبلها شدهایم…
این نامه باعث شد که جمهوری اسلامی ایران حکم اعدام کشیش مهدی دیباج را منتفی کند و مهدی دیباج را در ۲۶ دیماه ۱۳۷۲ آزاد کند. اما سه روز پس از آن اسقف هوسپیانمهر توسط پلیس مخفی جمهوری اسلامی ربوده میشود و در۳۰ دیماه ۱۳۷۲ مصادف با ۲۰ ژانویه ۱۹۹۴ به قتل میرسد.
#مهدی_دیباج نیز بعدها توسط وزارت اطلاعات کشته شد.
#علیه_فراموشی #قتلهای_زنجیره_ای
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
❤12👍2🔥1
قسمت هشتم / حسن جهان آرا برادر محمد جهان آرا فرمانده سپاه خرمشهر در جنگ ایران و عراق، از اعضای سازمان مجاهدین خلق بود.
حسن درخرداد ١٣٦٠ در جریان تظاهرات سازمان مجاهدین بازداشت شد و در زندانهای اوین، قزلحصار و رجاییشهر زندانی بود. او تا شروع اعدامهای دستهجمعی سال ٦٧ با خانوادهاش ملاقات داشت. مادرش دوران زندان آقای جهانآرا را سخت توصیف کرده است. برای مثال گفته او در زمستان مجبور بود با آب سرد دوش بگیرد
از جزئیات حکم اعدام #حسن_جهان_آرا اطلاعی در دست نیست،در یادنامهُ سازمان مجاهدین آمده است که حسن جهان آرا در مرداد یا شهریور سال ۱۳۶۷ در زندان اوین اعدام شد.
مادر شهیدان محسن، محمد و علی جهان آرا درباره مرگ حسن در گفتوگو با یکی از رسانهها گفته بود: «ناراحتیام بیشتر از این است که اگر میخواستند پسرم را اعدام کنند چرا نزدیک هفت سال در زندان نگهش داشتند.
مادرش همچنین گفته: «میدانم پسرم بیگناه بود. محمد هم میدانست. میگفت مادر غصه نخور. حسن بیگناه است. روزنامه خواندن که جرم نیست.»
#محمد_جهان_آرا گفته بود فعالیت او به خواندن روزنامه و شرکت در چند تظاهرات خلاصه میشد،او به پدر و مادرش قول داده بود که در دیدارش با خمینی از او بخواهد برادرش را عفو کند، اما هواپیمای حامل او و دیگر فرماندهان #جنگ_ایران_عراق هرگز به تهران نرسید ودر حادثهای مرموز منفجرسد(که در گزارشهای #مرگهای_مشکوک_نظامیان مفصل آوردهایم) مادر جهان آراها میگوید که «همه بچه هام خوب بودند اما حسن از همه خوبتر و باتقواتر بود.»
تلاشهای خانواده برای آزادی حسن جهانآرا بینتیجه مانده: «پدرش برای نجات حسن همه جا رفت. پیش هر کس که دستش رسید. بهشان میگفت سه پسرم در راه انقلاب شهید شدند، شما این یکی را به ما ببخشید. اما هیچکس قبول نکرد.»
جنازه حسن نیز مانند تمامی اعدام شدگان #قتل_عام۶۷ به آنها تحویل داده نشد، زندانیان در گورهای جمعی به خاک سپرده شدهاند.
مقامات جمهوری اسلامی خانواده جهانآرا را نیز تحت فشار قرار دادند. به گفته مادرش «هر بار از #بنیاد_شهید ویا مقامهای حکومتی که به خانهشان. میآیند،میگویند عکس حسن را بردارید. بنیاد شهید زیاد مهمان ایرانی و خارجی به خانه ما میآورد. به مهمانان میگویند اینها خانواده سه شهید هستند. به ما میگویند اگر عکس حسن هم باشد دربارهٔ او چه میخواهید بگویید؟
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
حسن درخرداد ١٣٦٠ در جریان تظاهرات سازمان مجاهدین بازداشت شد و در زندانهای اوین، قزلحصار و رجاییشهر زندانی بود. او تا شروع اعدامهای دستهجمعی سال ٦٧ با خانوادهاش ملاقات داشت. مادرش دوران زندان آقای جهانآرا را سخت توصیف کرده است. برای مثال گفته او در زمستان مجبور بود با آب سرد دوش بگیرد
از جزئیات حکم اعدام #حسن_جهان_آرا اطلاعی در دست نیست،در یادنامهُ سازمان مجاهدین آمده است که حسن جهان آرا در مرداد یا شهریور سال ۱۳۶۷ در زندان اوین اعدام شد.
مادر شهیدان محسن، محمد و علی جهان آرا درباره مرگ حسن در گفتوگو با یکی از رسانهها گفته بود: «ناراحتیام بیشتر از این است که اگر میخواستند پسرم را اعدام کنند چرا نزدیک هفت سال در زندان نگهش داشتند.
مادرش همچنین گفته: «میدانم پسرم بیگناه بود. محمد هم میدانست. میگفت مادر غصه نخور. حسن بیگناه است. روزنامه خواندن که جرم نیست.»
#محمد_جهان_آرا گفته بود فعالیت او به خواندن روزنامه و شرکت در چند تظاهرات خلاصه میشد،او به پدر و مادرش قول داده بود که در دیدارش با خمینی از او بخواهد برادرش را عفو کند، اما هواپیمای حامل او و دیگر فرماندهان #جنگ_ایران_عراق هرگز به تهران نرسید ودر حادثهای مرموز منفجرسد(که در گزارشهای #مرگهای_مشکوک_نظامیان مفصل آوردهایم) مادر جهان آراها میگوید که «همه بچه هام خوب بودند اما حسن از همه خوبتر و باتقواتر بود.»
تلاشهای خانواده برای آزادی حسن جهانآرا بینتیجه مانده: «پدرش برای نجات حسن همه جا رفت. پیش هر کس که دستش رسید. بهشان میگفت سه پسرم در راه انقلاب شهید شدند، شما این یکی را به ما ببخشید. اما هیچکس قبول نکرد.»
جنازه حسن نیز مانند تمامی اعدام شدگان #قتل_عام۶۷ به آنها تحویل داده نشد، زندانیان در گورهای جمعی به خاک سپرده شدهاند.
مقامات جمهوری اسلامی خانواده جهانآرا را نیز تحت فشار قرار دادند. به گفته مادرش «هر بار از #بنیاد_شهید ویا مقامهای حکومتی که به خانهشان. میآیند،میگویند عکس حسن را بردارید. بنیاد شهید زیاد مهمان ایرانی و خارجی به خانه ما میآورد. به مهمانان میگویند اینها خانواده سه شهید هستند. به ما میگویند اگر عکس حسن هم باشد دربارهٔ او چه میخواهید بگویید؟
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
👍13❤1