ایران بریفینگ

22:08

دانیال پابندی، نوجوانی ۱۶ ساله از سقز بود که در شرایط دشوار اقتصادی و اجتماعی زندگی می‌کرد. او به دلیل وضعیت نامناسب خانواده‌اش نتوانست تحصیلاتش را ادامه دهد و از سن ۱۲ سالگی به کار مشغول شد.
#دانیال_پابندی به عنوان شاگرد مکانیکی فعالیت می‌کرد و علاقه زیادی به این کار داشت.
کار تنها سرگرمی و دغدغه او بود و او تمام عمر کوتاهش را به کار و زحمت گذراند. دانیال به خوبی فقر و محرومیت را لمس کرده بود و درد و رنج کودکان کار را با تمام وجود حس می‌کرد.
دانیال هفته آخر زندگی‌اش بیمار بود و نتوانست به کار برود. او به همین دلیل از کار بیکار شد و دو روز بدون حقوق گذراند.
آرزوی دانیال این بود که روزی برسد که هیچ کودکی مانند او مجبور نباشد به جای درس خواندن کار کند.
او هر بار که از زندانی شدن یا کشته شدن کسی می‌شنید، خونش به جوش می‌آمد و آرزو داشت در آزادی زندگی کند و شاهد این همه ظلم نباشد.
شب ۲۵ آبان ۱۴۰۱ ، در جریان خروش مردم سقز، دانیال در محله «کریم آباد» هدف گلوله مزدوران خامنه‌ای قرار گرفت.
بر پیکر نحیف او ۶ گلوله جنگی شلیک شد و او را به بیمارستان تامین اجتماعی بردند، اما آن شب دانیال پر کشید.
مزدوران رژیم قصد داشتند جنازه او را بربایند، اما مردم جلوی بیمارستان سنگربندی کردند و اجازه ندادند این اتفاق بیفتد.
روز بعد، پیکر دانیال در آرامستان آیچی به خاک سپرده شد.
حکومت اجازه نداد مردم در مراسم خاکسپاری دانیال شرکت کنند، اما در روز چهلم شهادتش، مردم سقز با برگزاری مراسم باشکوهی، یاد او را گرامی داشتند. مردم در این مراسم شعار می‌دادند: «خامنه‌ای بدونه، سقز قلعه شیران است».
پدر دانیال، که خود نیز کارگر بود و تمام عمرش را به کار برای چرخاندن چرخ‌های زندگی خانواده‌اش گذرانده بود، پس از قتل دانیال گفت:
“من می‌دانم که شهادت دانیال در این سن داغ سنگینی بر دل من و مادرش گذاشته، ولی مطمئنم که خون بناحق ریخته او هرگز آخوندها را امان نخواهد داد که شب سیاه‌شان را سحر کنند. به زودی با قیامی گسترده‌تر سرنگون خواهند شد.”
دانیال این شیرپسر قهرمان ایران متولد ۱۹ خرداد ۸۴ بود.
#علیه_فراموشی
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

❤16👍2🕊1

904 views08:31