خیابان زرهی شیراز، غروب ۲۴ آبان، ۱۴۰۱ مرد جوانی روی زمین افتاده و پنج مأمور اسلحه به دست، به شدت او را کتک می‌زنند. مردم برای کمک جلو می‌روند. یکی از مأموران اسلحه را بر سر مرد می‌گیرد و تهدید می‌کند که کسی جلوتر بیاید شلیک می‌کند.
مردم عقب‌تر می‌روند. می‌ایستند. حدود سی تا چهل نفر. مأموران سه تیر هوایی شلیک می‌کنند و به اتفاق مأموران دیگری که به آنها ملحق می‌شوند به سمت مردم هجوم می‌برند. صدای دو شلیک می‌آید. مرد جوان دیگری از ناحیه کمر گلوله می‌خورد و گلوله دیگری بر پیشانی‌اش شلیک می‌شود.
شاهدان عینی کشته شدن #امید_مؤیدی_زارع در خیابان زرهی شیراز شهادت داده‌اند که مأموران از فاصله نزدیک، از پشت، به او شلیک کرده و پس از آنکه براثر اصابت گلوله به کمر، بر زمین افتاد: «به او تیر خلاص زدند، بر پیشانی‌اش گلوله زدند»
مأموران، پیکر امید مؤیدی را بعد از تیر خلاص به او، با خود برده‌اند.
خانواده او سه روز دنبال رد و نشانی از امید می‌گشتند و پس از تماس‌های مکرر مادر امید در همان شب، مردی موبایل امید را جواب داده و می‌گوید که پسرش بازداشت شده و باید به اطلاعات سپاه مراجعه کند اما پی‌گیری‌ها و مراجعات خانواده امید به اطلاعات سپاه، نیروی انتظامی، اداره اطلاعات و دیگر ارگان‌ها، تا سه روز بی‌جواب می‌ماند و در نهایت پس از سه روز از اداره آگاهی تماس گرفته و از خانواده امید مؤیدی می‌خواهند برای شناسایی جسدی با کد ۱۸۱ مراجعه کنند.
#امید_مؤیدی، متولد اول خرداد ۱۳۸۱، دانشجوی سال آخر تربیت بدنی دانشگاه شیراز بود. او ۲۴ آبان نخستین روز از اعتصابات سه روزه سراسری در ایران، همزمان با سالگرد آبان ۹۸،کشته شد.
از طرف بنیاد شهید و اطلاعات به خانه امید رفتند و گفتند که آنها امید را تشییع می‌کنند و برایش مراسم می‌گیرند. گفتند که امید را در قطعه شهدا دفن می‌کنند و هزینه مراسم را هم می‌دهند. پدر و مادر امید به شدت مخالفت کرده‌اند و مادرش گفته که شما بچه مرا کشتید بالاتر از سیاهی رنگی نیست هر کاری می‌خواهید بکنید. اما علناً به او گفتند بالاتر از سیاهی رنگی هست؛ بالاتر از سیاهی، شوهر و پسرت هستند.
نوید و پدرش را در اداره آگاهی تحت بازجویی قرار دادند و نوید را تهدید کرده‌اند اما علیرغم همه این تهدیدها، پدر و مادر او اجازه ندادند امید در قطعه شهدا دفن شود»

#علیه_فراموشی
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing