📖 تلاوت قرآن كريم
🎙 با صدای خالد محمدی
🌼 جزء ۹

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

کمال آذری

آزادی آن نیست که از هر بند و قیدی رها باشیم؛
آزادی واقعی آن است که اگر در زندان و تک‌سلولی هم باشیم اما ایمان و عشق به آزادی در نفس و رگ‌هایمان جاری باشد و فقط عبد و بنده الله تعالی باشیم.
چنان بنده‌ای که همچون سیدقطب (در زندان فرعون مصر) در سایه قرآن؛ «فی ظلال القرآنی» نوشت که کم‌تر مسلمان، محقق و مفسری در جهان هست که از تفسیر ایشان بهره فراوان نبرده باشد و در سایه اش به آرامشی عجیب دست نیافته باشد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

صدیق قطبی

📌 بداند و نرَمَد

✔️ گفت: با زاهدان زاهد باش و با صوفیان صوفی باش و با عارفان چنانک خواهی باش.
چشیدن طعم وقت: مقامات کهن و نویافته ابوسعید، تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی، ص۱۹۹

✔️ از شیخ ابوبکر زقّاق مصری پرسیدم که: صحبت با که دارم؟ گفت: با آن کس که هر چه الله تعالی از تو داند با او بگویی، از تو نرَمَد و از تو نَبُرَد.
(نفحات الانس، تصحیح محمود عابدی، ص۱۲۲)

با زاهدان، زاهد باش، تا دوستت بدارند؛ با صوفیان، صوفی باش تا دوستت بدارند؛ اما با عارفان شبیه خودت باش، چنان‌که می‌خواهی باش، و خاطرجمع باش که همچنان دوستت خواهند داشت.

👈 عارف کسی است که چنان سلام و امنیتی در حضور و توجه اوست که نیازی به پنهان‌کاری نیست. نمی‌گویی چون مرا نمی‌شناسد و از خفایا و اسرار من مطلع نیست دوستم دارد. می‌توانی پیش‌ او خودت باشی و برای حفظ توجه و مهر او نفاق نکنی. می‌توانی پیش او بی‌دروغ و بی‌نقاب باشی. می‌توانی بپرسی: آنقدر دوستم داری که بتوانم در حضور تو خودم را آشکار کنم؟ و لبخند او مجابت کند که: آری.
اما این مقام، ظاهراً خارج از توان و ظرفیت بیشتر انسان‌هاست. خصلتی خداگونه است. آنان که هم‌خویِ خداوندند می‌توانند چنین مِهر امن و لطف دائمی ببخشند. تنها از خود رَستگان می‌توانند.

👤 حافظ می‌گفت:

🌱 بندهٔ پیر خراباتم که لطفش دائم است
ور نه لطف شیخ و زاهد گاه هست و گاه نیست

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

الحاق جوادی

🔖 آفتِ سرزنشِ مداوم

◻️ تکرارِ سرکوفت، حتی اگر از سرِ دلسوزی باشد، اثرش فرسایش است نه اصلاح. انسانی که مدام در معرض نکوهش قرار می‌گیرد، پیش از آن‌که رفتارش را تغییر دهد، گوشش را می‌بندد.
◻️ کلامِ حکیمانه زمانی نفوذ می‌کند که کرامتِ مخاطب محفوظ بماند. تحقیرِ پنهان در دلِ سرزنش‌های پی‌درپی، دیوار دفاعی می‌سازد و رابطه را از گفت‌وگو به تقابل می‌کشاند.
◻️ نقدِ بی‌زمان و بی‌اعتدال، پیامِ درست را هم بی‌اثر می‌کند. آنچه باید چراغ راه باشد، در هیاهوی تکرار خاموش می‌شود.
◻️ راهبردهای عملی برای اثرگذاری سالم در روابط:
✓ میان «اصلاح» و «تخلیه‌ی عصبانیت» تفاوت بگذارید، اگر نیت آرام نیست، زمانِ تذکر هم مناسب نیست.
✓ به‌جای تمرکز بر خطا، بر رفتار مطلوب تأکید کنید، تقویتِ درست‌ها انگیزه‌ی تغییر می‌آفریند.
✓ زمان و تعداد تذکر را مدیریت کنید؛ یک گفت‌وگوی روشن و محترمانه، از ده‌ها کنایه‌ی پراکنده مؤثرتر است.
✓ شخصیت را هدف نگیرید؛ درباره‌ی رفتار سخن بگویید نه درباره‌ی هویت فرد.
✓ پیش از نقد، سهم خود را ببینید؛ انصاف، کلام را قابل شنیدن می‌کند.
◻️ سخنی که با احترام همراه نباشد، حتی اگر درست باشد، شنیده نمی‌شود. اصلاح از جایی آغاز می‌شود که انسان احساس امنیت و ارزشمندی کند.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

🔺علت سکوت؟!

امروز دور سوم مذاکرات ژنو برگزار می‌شود و صدای جنگ هم بلند است؛ اما در این میان بر خلاف دو دور پیشین -به ویژه دور نخست- شاهد تحرکات دیپلماتیک فشرده منطقه‌ای نیستیم. به خصوص آن که پیش از دور اول مذاکرات شاهد چنین تحرکاتی در سطح رهبران منطقه از اردوغان تا امیر قطر و سیسی و ... بودیم، اما طی روزهای گذشته رایزنی‌های دیپلماتیک غالبا از سوی ایران بوده است.

ترکیه که قبل از دور اول خیلی فعال بود هم در رایزنی با آمریکا هم ایران اما دیگر فعالیت چندانی ندارد. البته این مساله می‌تواند یک دلیل خاص درباره میزبانی مذاکرات داشته باشد، ولی تنها این عامل مطرح نیست. 
البته وزیر خارجه مصر طبق معمول ماه‌های اخیر رایزنی‌هایی با طرف‌های مختلف داشته است.

از این رو، به نوعی می‌توان گفت که در ده روز اخیر و به ویژه میان دو دور دوم و سوم یک نوع سکوت دیپلماتیک در سطح تحرکات کلان تقریبا مشهود است.

کاهش جدی این تحرکات، تماس‌ها و رفت‌وآمدها می‌تواند دو دلیل داشته باشد؛ نخست این که رهبران منطقه به نوعی مطمئن شده‌اند که آمریکا تصمیم قطعی خود را برای حمله گرفته و دیگر وارد مسیری بی‌بازگشت شده است که تحرکات آن‌ها نمی‌تواند مانع ترامپ شود.

اما دلیل دوم این که این کشورها شاید به شکلی یا باخبر شده‌اند و یا به این نتیجه رسیده‌اند که امکان دستیابی دو طرف ایرانی و آمریکایی به یک توافق وجود دارد و همین خود ممکن است تا حدود زیادی از نگرانی آن‌ها کاسته باشد.

واقعیت این است که فعلا «کاملا» روشن نیست که کدام دلیل در پس این کاهش تکاپوی دیپلماتیک کلان نهفته است. البته در ظاهر امر شواهد و قراین موید دلیل نخست است؛ اما در عین حال نمی‌توان دلیل دوم را هم کاملا منتفی دانست. به هر حال، ما بر اساس شواهد و قراینی عینی و ظاهری از شکاف عمیق در مواضع و مطالبات دو طرف گرفه تا آرایش جنگی قضاوت می‌کنیم؛ اما از این که آیا واقعا در پشت پرده سیاست نیز تحرکات پنهانی هم برای نزدیک کردن مواضع دور در جریان هست یا نه، اطلاعی دقیق در دست نیست. البته شواهد ظاهری معتبری هم دال بر آن وجود ندارد.
در کل در روزها وهفته‌های آینده دلیل این مساله روشن می‌شود.

چنان که در یادداشت‌های قبلی هم گفته شد، فعلا وقوع درگیری در هر سطحی بر منطق مذاکره و دیپلماتیک می‌چربد و خطابه بامداد دیروز ترامپ نیز لحنی تند و پیشاجنگی داشت؛ اما با این حال باید دید که آیا بسته پیشنهادی که ایران امروز در مذاکرات ژنو بر روی میز قرار می‌دهد، چنان است که لااقل در پرونده هسته‌ای برای طرف آمریکایی چنان جذاب و چشمگیر باشد که فعلا از خیر اقدام نظامی بگذرد و شانس توافق افزایش یابد یا خیر.

به هر حال، وضعیت کنونی به نوعی برای دونالد ترامپ جنبه حیثیتی و هویتی پیدا کرده و سخت است بدون دستاوردی راهبردی کنار بیاید و ناوهایش را برگرداند.

البته این مساله در بستری خوشبینانه است که آمریکا واقعا پذیرفته باشد که مذاکرات صرفا در پرونده هسته‌ای باشد تا توافقی در این باره صورت گیرد و در غیر این صورت این احتمال جدی نیز مطرح است که صرف نظر از ماهیت بسته پیشنهادی ایران در حوزه هسته‌‎ای، کلا آمریکا به دلایل غیر هسته‌ای هم تمایلی به توافق در این زمینه خاص نداشته باشد و مذاکرات بی‌نتیجه بماند و اساسا به خود مذاکرات به عنوان بخشی از پازل جنگ بنگرد.

حالا اگر هم فرضا ایران امتیازاتی به ترامپ در برنامه هسته‌ای بدهد که محملی برای توافقی اولیه و چارچوبی در پرونده هسته‌ای و به تبع آن تبلیغ دستاورد راهبردی برای او فراهم شود، اما این پرسش مطرح است که آیا ترامپ حاضر است فقط در قبال آن، خواسته‌های ایران را در موضوع رفع تحریم‌ها برآورده کند؟ پاسخ منفی است و اساسا تاکنون آمریکا صرفا بر روی تعهدات طرف ایرانی متمرکز بوده است و هیچ حرف و حدیثی از امکان رفع تحریم‌ها نمی‌کند.

در چنین حالتی این پرسش نیز مطرح است که آیا تهران بدون ما به ازایی مهم در این زمینه و صرفا در قبال آزادسازی بخشی از منابع مالی خود و رفع موقت سایه جنگ حاضر به چنین معامله‌ای خواهد بود که پشت بند آن درخواست و فشار برای مذاکره درباره مسائل موشکی و منطقه‌ای باشد؛ باز پاسخ منفی است؛ مگر این که قصد خرید زمان برای مدیریت تنش و اوضاع را داشته باشد.
#صابر_گل_عنبری
@islahweb

فریده ویسی

همگام با رمضان

به‌نام خداوند آورنده رمضان ، که رمضان را برای جبران کمی‌ها و کاستی‌های درونمان و تربیت ایمانمان  به ما عطا کرد.

عزیزان و سروران گرامی، تربیت کاری است که همه عمر را در برمی‌گیرد و اگر تصور کنیم تربیت چند ماه و یا چند سال است، و بعدش استراحت و آسودگی‌ است. در اشتباه هستیم.

ایمان‌دار مانند راننده ماشین است که در طول راه باید بیدار باشد وگرنه یک لحظه چرت زدن منجر به مرگ خود و همراهانش می‌شود!

ما عادت کرده ایم که تحصیلات را دوره‌ای انجام دهیم و در آخر به تحصیل کنندگان مدارکی بدهیم که نشانه میزان تحصیلات آنها باشد.

آیا تربیت هم چنین است؟
خیر، تربیت دارای برنامه زمان‌بندی شده نیست تا در مقاطع متناوب بتوان آن‌را سنجید. آدمی به سوی خدا حرکت می‌کند، از بامداد تا شامگاه با نفس خود در مبارزه است و با گام‌های محکم‌تر به‌سوی خدا سیر می‌کند و از طریق انجام فرمان‌ها و دوری از منهیات، حضرت حق را خشنود می‌کند تا سرانجام به سر منزل مقصود برسد و در این وقت است که خداوند در باره آن‌ها می‌فرماید:(الَّذينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ طَيِّبينَ يَقُولُونَ سَلامٌ عَلَيْكُمْ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ.) کسانی‌که ملائکه روحشان را به پاکی می‌گیرند به آنها می‌گویند سلام بر شما باد ، وارد بهشت شوید به خاطر اعمالی که انجام می‌دادید.

امید است که جزو آنها باشیم .
وسلام علیکم و رحمه الله و برکاته .


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

«اضطراب »یعنی زمانی که به همه چیز بیش از حد اهمیت می‌دهی.
«افسردگی» یعنی زمانی که واقعاً به هیچی اهمیت نمی‌دهی.
داشتن هر دو مانند این است که از درون مرده باشی ولی از بیرون زنده‌ای...

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

جهاندار امینی

🔺سری ۷ روزه مراقبت از والدین | روز چهارم

دیروز با نشانه‌های فرسودگی و تمرین ساده برای سبک‌تر کردن ذهن آشنا شدیم.
امروز می‌خواهیم درباره تعادل بین کنترل و حمایت از نوجوان صحبت کنیم:

📌 والدین خسته گاهی به سمت کنترل افراطی می‌روند تا مطمئن شوند نوجوان درست عمل می‌کند.
📌 کنترل بیش از حد، اعتماد و انگیزه نوجوان را کاهش می‌دهد.
📌 حمایت متعادل و همراهی، رشد مسئولیت‌پذیری و استقلال را تقویت می‌کند.

🧠 یادمان باشد:
تعادل بین راهنمایی و آزادی، مهارت تصمیم‌گیری نوجوان را شکل می‌دهد و رابطه را سالم نگه می‌دارد.

⚡ تمرین امروز:
یک مسئولیت کوچک به نوجوان بسپارید و در کنار او حمایت کنید، بدون اینکه همه مراحل را کنترل کنید.
فقط نظاره‌گر باشید و در صورت نیاز راهنمایی مختصر ارائه دهید.

✨ پیام کلیدی روز چهارم:
حمایت بدون کنترل مطلق، کلید اعتماد و استقلال نوجوان است.

🏡 رابطه سالم با نوجوان، از والد آرام و همراه آغاز می‌شود.


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

محمد احمدیان

همنوایی با قرآن
                در ماه نزول وحی
(قسمت دوم)

  [پرتوی از دو سوره ی انشراح و تین]

ارتباط سوره ی إنشراح با سوره ی تین
    در مهندسی سوره های قرآن

از سیاق آیات و مفاهیم کلّی هر دو سوره، چنان تصوّر می رود که ارتباط روشن و واضحی میان دو سوره ی «إنشراح و تین » وجود ندارد. امّا با کمی تأمّل زنجیره ی ارتباط مفاهیم سوره ها، همانند فصل واحدی از یک کتاب، دارای ارتباط و پیوند می باشند، و اگر توانایی تشخیص و تفکیک پیوند میان سوره ها نشدیم؛ بهتر است آن را حمل بر ناتوانی خویش تلقی نماییم، نه بر عدم نظم و هماهنگی میان سوره های قرآن.
در سوره ی «إنشراح » دو آیه ی( ۷ و ۸) پیام
نهایی سوره و مسئولیت پیامبر اسلام  را یادآور می شود. دو  واژه «فَرَغتَ » و «فارْغَبْ » بیانگر تلاش پیوسته و هدفمندی است که پیامبراسلام(ص)  در رابطه با «مخلوق » به عنوان مبیّن پیام دین، و در رابطه با «خالق » و نازل کننده ی «وحی » نیازمند ارتباط پیوسته و همه جانبه به ذات اوست.
لذا هدایت و رسیدن به قلّه ی کمال، بدون تمسک واقعی و بیشائبه و همه جانبه به پروردگار، مقدور نمی باشد. و در نتیجه این علاقه مندی به مقام «وَرَفَعنْاَ لكََ ذِكَركَ »
نایل آمد.
این مقام رفیع و والا، شوق وافری بود که اختصاص به شخص پیامبر  داشت.
امّا در سوره ی تین، خداوند به صورت عمومی جنس انسان را به «أحسَن تَقوِمٍ » معرفی می کند؛ و جای هیج تردیدی نیست که پیامبر  جلوهای ی از «احسن تقویم است و به احسن مقام » هم نایل آمده بوده است:
[لقََدْ خَلقَْناَ الْانِسَانَ فِی أحْسَنِ تَقْوِيمٍ]
ما انسان را )از نظر جسم و روح( در بهترين
شكل و زيباترين سيما آفريده ايم(تین/ 4)
طبق آیه ی فوق و طبق آیه ی (۵) که اگر انسان در مسیر تقوا حرکت نکند، به جایگاه
«پستی » سقوط خواهد کرد:
[ثمَُّ رَددَنْاَه أسْفَلَ سَافلِيِنَ] (سپس ما او را به ميان پست ترينِ پستان برمی گردانيم )و از زمره بدترينِ مردمان می گردانيم((تین/ 5).
یعنی ذات انسان استعداد این را داراست که به نیکوترین وجه ممکن به کمال برسد. بنابراین:
ارتباط میان دو سوره این است که «أحسَن تَقوِیم » ظرفیت ممکن هر انسانی است که در
شخصیت پیامبر  تجلّی عملی و عینی پیدا نمود.  و در راستای انجام وظیفه و مسئولیتش برابر آیات ( ۷ و ۸) سوره ی «إنشراح » از هیچ کوششی دریغ نورزید و ارتباطش با خداوند، ارتباطی بود که جای هیچ شک و شبهه ای ندارد، و قلم قاصر از توصیف شخصیت اوست.
یعنی پیامبر(ص)  هم به مقام «وَرَفَعنْاَ لكََ ذِكَركَ » نایل گردید؛ هم  [أحسَن تَقوِمٍ] در شخصیت اش تجلی پیدا کرد.
(منبع: کتاب روش تفسیر   جلد/2)

    اسفند 1404

    📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات