✍️ دکتر وصفی عاشور ابوزید

💠عبادت با صورت‌های گوناگونش ۲۷۵ بار در قرآن کریم آمده است.

کار و عمل (با همه مشتقاتش) ۳۵۹ بار در قرآن ذکر شده است.

و علم و دانایی نیز با مشتقات مختلف، ۸۵۶ بار در قرآن آمده است.

جالب آنکه تعداد دفعاتی که واژه عمل در قرآن آمده، تقریباً برابر با تعداد روزهای سال قمری است؛ گویی قرآن به مسلمان می‌آموزد که هیچ روزی نباید بدون انجام کاری سودمند برای خود، جامعه و امت اسلامی سپری شود.

همچنین، تعداد دفعات ذکر علم از مجموع عبادت و عمل نیز بیشتر است. این نکته نشان می‌دهد که علم، جایگاهی بنیادین دارد و راهنما و پیشوای عبادت و عمل است.

از سوی دیگر، مجموع دفعات ذکر علم و عمل چندین برابر واژه عبادت است؛ گویی قرآن می‌خواهد این حقیقت را یادآور شود که اسلام تنها برای انجام عبادت‌های فردی نیامده، بلکه آمده است تا با تکیه بر علم و عمل، دنیا را آباد و جامعه را هدایت کند؛ و عبادت نیز نیرویی باشد که این حرکت را جهت‌دهی و معنا ببخشد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠از تکلّف و تکرار تا طبع و عادت

✍🏻صدیق قطبی

«و هر چه آدمی به تکلّف عادت کند، طبع وی گردد... پس آنچه ضد و خلاف طبع است به عادتْ طبع همی‌گردد...»(ص۱۱-۱۲)

«کسی که تکبّر بر وی غالب بوَد، به تکلّف تواضع کند شفا یابد...»(ص۱۳)

«پس بدان که اخلاق نیکو را سه سبب است:
یکی آنکه اصل فطرت است؛ و آن عطا و فضل حق _تعالی_ است، که کسی را در اصلِ فطرتْ نیکوخُلق آفریند _مثلاً سخی آفریند، متواضع آفریند_ و چنین بسیار بوَد.
دوم آنکه به تکلّفْ افعال نیکو کردن گیرد، تا وی را عادت شود.
سوم آنکه کسانی را بیند که اخلاق و افعال ایشان نیکو بوَد، صحبت با ایشان دارد که به ضرورتْ آن صفات اندر طبع وی همی‌گیرد، اگر چه از آن خبر ندارد...»(ص۱۳)

«... اول همه سعادت‌ها اَعمال خیر است به تکلّف؛ و ثمرهٔ وی آن است که درون دلْ صفتِ خیر گیرد، آنگاه نور آن باز بیرون افتد، و اَعمال خیر به طبع و طوع اندر پذیرفتن ایستد. و سرّ این، آن علاقت است که میان دل و تن است، که این اندر آن اثر همی‌کند، و آن اندر این.»(ص۱۵)
✔️(کیمیای سعادت، ابوحامد محمد غزالی، تصحیح خدیو جم، نشر علمی و فرهنگی، جلد اول)


«وجه دوم کسب این خوی‌هاست به مجاهده و ریاضت؛ این نفس را بر کارهایی داشتن که خویِ مطلوب اقتضا کند آنها را. پس هر که خواهد که خوی جوانمردیْ نفس خود را حاصل گرداند، طریق او آن باشد که به تكلّف جوانمردی کند، و آن بخشیدن مال است. پس همیشه به طریق تکلف بدان مواظبت نماید و با نفس خود در آن مجاهده کند، تا آن وی را طبع شود و به آسانی بتواند کرد، پس نفس او جوانمرد گردد. و همچنین هر کس تکبر بر وی غالب بود و خواهد که خویِ تواضع وی را حاصل شود، طریق او آن است که مدتی مدید بر افعال متواضعان مواظبت نماید و در آن با خود مجاهده برزد و تکلف کند، تا آنگاه که آن خوی و طبع او شود و بر وی آسان گردد.
و همه خوب‌ها که در شرع ستوده است بدین طریق حاصل آید...

و مقصود از عبادت‌ها جز آن نیست که در دل اثر کند، و اثرهای آن به بسیاری مواظبت بر عبادت‌ها مؤکد شود...
و نباید استبعاد کند که نماز روشنایی چشم شود و عبادت‌ها لذیذ گردد، چه عادتْ عَجَب‌هایی از این عَجَب‌تر در نفس اقتضا کند...

و چون نفس به سبب عادت از باطل لذت می‌یابد و سوی زشتی‌ها مایل می‌شود، پس چگونه از حق لذت نیابد اگر مدتی به آن بازگردانیده شود، و الزام نموده آید تا بر آن مواظبت نماید!...

پس اکنون بدین تقریر قطعاً دانستی که کسب خوی‌های نیک به ریاضت ممکن است. و آن در ابتدا تکلّف کارهایی است که از خوی‌های نیک صادر شود تا در انتها طبع گردد. و این از علاقت عجیب است که میان دل و جوارح است؛ ای، میان نفس و بدن. چه هر صفتی که در دل ظاهر گردد، از آن بر جوارح فایض گردد، تا هر آینه بر وفق آن بجنبد؛ و هر فعلی که بر جوارح گذرد، اثری از آن به سوی دل بر رود، و اثر در دل دایم می‌ماند.»
✔️(إحیاء علوم الدین، محمد بن محمد غزالی، ترجمه مؤیدالدین محمد خوارزمی، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، جلد سوم، ص۱۲۵-۱۲۶)



مرتبط با این نگاه:

گفت: «مدتی نَفْس را به درگاه می‌بردم و او می‌گریست. چون مدد حق در رسید نَفْس مرا می‌برد و می‌خندید.»

(بایزید بسطامی: تذکرةالاولیاء، تصحیح‌ شفیعی کدکنی، ص۱۶۸)

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠«غفلت از خویش، فقرِ نزد خدا»

✍🏻حمزه خان‌بیگی

انسان، در مسیر حیات، همواره در معرض غفلتی بزرگ است: چشم دوختن به زندگی دیگران و فروگذاشتن مراقبت از خویشتن. این غفلت، نه تنها فرصت‌های معنوی را از او می‌گیرد، بلکه او را از حقیقت فقر و غنا نزد خداوند بی‌خبر می‌سازد.
چه بسیار فرصت‌هایی که از دست می‌رود، آنگاه که نگاه خویش را به زندگی دیگران می‌دوزیم و از خویشتن غافل می‌مانیم. پیش از آنکه دل را به رنجِ مراقبت از داشته‌های مردم بیفکنی، به صحیفهٔ اعمال خود بنگر؛ زیرا بسیاری، چون ثروتمندی را ببینند، با خود می‌گویند: چرا من همانند او نیستم؟ اما هنگامی که عابدی را در دل شب به نماز ایستاده، یا حافظی را به تلاوت قرآن مشغول، یا بخشنده‌ای را در صدقه فراوان مشاهده می‌کنند، کمتر به خود چنین پرسشی می‌نهند.

قال النبي ﷺ: (انظُروا إلى مَن أسفَلَ مِنكُم، ولا تَنظُروا إلى مَن هو فوقَكُم، فهو أجدَرُ أن لا تَزدَروا نِعمةَ اللهِ.)
📚 صحيح مسلم [2963]
«(در دنیا)، به پایین‌تر از خودتان نگاه کنید و به کسی که بالاتر از شماست ننگرید، چون که این بهتر و مؤثّرتر است در این که نعمت خداوند بر خودتان را کم نشمارید».

پس اگر خواهان مقایسه‌ای سودمند هستی، سجود خویش را با سجود صالحان بسنج، و ذکر خود را با ذکر اهل یاد مقایسه کن. اما دارایی‌ها وجلوه‌های ظاهری، چه بسیار که صاحبانشان رفتند وهمه را پشت سر گذاشتند.فقیر آن نیست که مالش اندک باشد؛بلکه فقیر کسی است که اندوخته‌اش نزد خداوند اندک است.

پس راه رهایی، در بازگشت به خویشتن و مراقبت از صحیفهٔ اعمال است؛ و راه غنا، در پرورش سجود و ذکر و صدقه و قرآن. این راه، راه سلوک است؛ راهی که انسان را از فقر ظاهری به غنای حقیقی می‌رساند، و از غفلت به بیداری و قرب الهی.


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠مسئله ی اصلی این نیست که جهان چگونه است،بلکه این است که (من کیستم)ودرچه حال ومقامی ایستاده ام.

✍🏻الحاق جوادی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَا ۖ إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلًا

و نزدیک زنا نشوید که کاری بسیار زشت و راهی بد است.

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠عقلِ زندگی؛ کلیدِ گشایشِ بن‌بست‌ها

در مسائلِ زندگی، علاوه بر عقلِ طبیعی، باید از “عقلِ زندگی” نیز بهره‌مند بود؛ عقلی که از راه‌های گوناگون به دست می‌آید؛ مانندِ به کار بستنِ عقلِ طبیعی، بهره‌گیری از تجربه‌های خود و دیگران، مشورت، و پیروی از رهنمودهای انبیا، اولیای الهی و دستورهای ارشادیِ ادیانِ آسمانی.
اینکه می‌گویند یک رهبر، یک مدیر یا یک رئیس‌جمهور باید مدیر و مدبر باشد، به این معناست که باید عاقل و صاحب‌تدبیر باشد؛ چراکه مدیریت از عهده‌ی هر کسی ساخته نیست و نیاز به عقلِ تجربی، عقلِ اجتماعی و همان “عقلِ زندگی” دارد.

بهره‌مندی از عقلِ زندگی، به پیشرفت و موفقیتِ انسان کمک می‌کند و در فراز و نشیب‌ها به یاریِ آدمی می‌شتابد تا او را از بن‌بست‌ها رهایی بخشد.

برگرفته از کتاب «زندگی موفق»


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌هویت انسان: مخلوق شگفت‌انگیز خداوند و بیان پشتوانه‌های لازم در مسیر عبودیت (کتاب و قرآن)

✍️محمود کریمی

این متن به بررسی هویت انسان از دیدگاه قرآن کریم می‌پردازد. خداوند انسان را با هویتی متفاوت و برتر از سایر موجودات آفرید و او را جانشین خود در زمین قرار داد. برای احراز این هویت و انجام مسئولیت سنگین جانشینی، خداوند امکانات و قابلیت‌هایی مانند تفکر و تعقل را به انسان بخشیده است. یکی از پشتوانه‌های حیاتی انسان در مسیر عبودیت و شکوفایی هویت الهی‌اش، کتاب‌های آسمانی و به ویژه قرآن کریم است. قرآن، به عنوان جامع‌ترین و محفوظ‌ترین وحی الهی، نه تنها تصدیق‌کننده کتاب‌های پیشین است، بلکه قانونی کامل برای زندگی بشر و راهنمای او به سوی حق و عدالت می‌باشد. تمسک به قرآن و عمل به دستورات آن، موجب رفعت مقام، شرافت و عزت انسان در دنیا و آخرت می‌شود، در حالی که بی‌توجهی به آن موجب گمراهی و ذلت خواهد بود.

🖇 ادامه‌ی مطلب

#هویت_انسان #خلیفه_الله #قرآن_کریم #کتاب_آسمانی #عبودیت #هدایت #تفسیر_قرآن #تدبر_در_قرآن

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠 خلاصه خطبه نماز جمعه انجیره (منطقه لمزان)

📅 جمعه ۱۵ مرداد ۱۴۰۵

🏷️ بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری

🎙خطیب: الحاق جوادی

◻️ همه ما با سرمایه‌گذاری آشنا هستیم. برای خرید زمین، خانه، خودرو و تجارت، وقت و برنامه صرف می‌کنیم. اما سودآورترین سرمایه‌گذاری، ساختن یک انسان است. سرمایه‌گذاری بر ایمان، اخلاق و شخصیت فرزند، هم زندگی دنیا را آباد می‌کند و هم تا ابد برای انسان ثمر می‌دهد.
◻️ زندگی دنیا، تنها گذرگاهی کوتاه است. پس از آن، حیاتی جاودانه در پیش داریم؛ یا نعمتی بی‌پایان، یا عذابی که قرآن درباره‌اش می‌فرماید: «نه در آن می‌میرد و نه زندگی آرامی دارد». از همین رو خداوند فرمان می‌دهد: «خود و خانواده‌تان را از آتش حفظ کنید.» بزرگ‌ترین مسئولیت پدر و مادر، حفظ ایمان خود و خانواده‌شان است.
◻️ یتیمیِ واقعی، نداشتن پدر و مادر نیست. امام شافعی، که خود طعم یتیمی را چشیده بود، می‌گوید:
«یتیم آن نیست که پدر و مادرش را از دست داده باشد، بلکه یتیمِ حقیقی، کسی است که از علم و ادب محروم مانده باشد.»
بزرگ‌ترین میراثی که می‌توان برای فرزند گذاشت، علم، ایمان و ادب است.
◻️ قرآن، لقمان را الگوی تربیت معرفی می‌کند. او با فرزندش نه با فریاد و مشاجره، بلکه با گفت‌وگویی صمیمانه و سرشار از محبت سخن می‌گفت و هر بار با تعبیر دلنشین «یا بُنَیَّ» دریچه‌ای تازه از حکمت را به روی او می‌گشود. تربیت، یک سخنرانی یک‌روزه نیست، ساختنی آرام و پیوسته است.
◻️ نخستین درس لقمان، توحید است: هیچ‌کس و هیچ‌چیز را در کنار خدا قرار مده. مؤمن می‌داند سرچشمه همه خیرها و دفع‌کننده همه زیان‌ها تنها خداست. مولانا همین حقیقت را در گفت‌وگوی خداوند با موسی به زیبایی تصویر می‌کند:
«غیر من پیشت چو سنگ است و کلوخ...»

دل مؤمن، همچون کودک به مادر، در همه حال تنها به سوی خدا بازمی‌گردد و معنای حقیقی «إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ» را زندگی می‌کند.

◻️ لقمان سپس به فرزندش می‌آموزد که هیچ کار نیک یا بدی، هرچند به اندازه دانه خردلی و در دل سنگی پنهان باشد، از علم خدا پوشیده نمی‌ماند. هیچ خوبی گم نمی‌شود و هیچ بدی بی‌حساب نمی‌ماند. این باور، انسان را به صداقت، امانت و مسئولیت‌پذیری دعوت می‌کند.
◻️ پس از آن، لقمان به نماز سفارش می‌کند؛ نمازی که تنها انجام یک عمل ظاهری نیست، بلکه دیدار عاشقانه بنده با پروردگار است. نمازی که آثارش پس از سلام نماز نیز در اخلاق، رفتار و روابط انسان باقی می‌ماند. سپس امر به معروف، نهی از منکر و صبر در برابر سختی‌ها را ستون‌های دیگر شخصیت مؤمن معرفی می‌کند.
◻️ خانه، نخستین مدرسه و پدر و مادر، نخستین معلمان فرزندند. کودکان، بیش از آنکه به سخنان ما گوش دهند، رفتار ما را تماشا می‌کنند. ایمان، محبت، ادب و صداقت، پیش از آنکه آموزش داده شوند، باید در زندگی والدین دیده شوند.
◻️ هیچ خانه، هیچ ثروت و هیچ ارثی، ارزشمندتر از انسانی نیست که با ایمان، اخلاق و شخصیت نیکو پرورش یافته باشد. شاید سال‌ها بعد، نه خانه‌ای که برای فرزند ساختیم، بلکه انسانی که تربیت کردیم، بزرگ‌ترین شرف دنیا و ذخیره آخرت ما باشد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠قواعد قرآنی(47)

✍🏻عبدالظاهر سلطانی

الشیطانُ یَعِدُکُمُ الفَقر بقره/268

شیطان به شما فقر را وعده می‌دهد.


برخی همواره از بدبختی، مستمندی، گرفتاری، بیماری و... می‌نالند و یا از رخ‌دادن این‌ها در آینده بیم دارند، غافل از آن‌که شیطان از این حالت خرسند می‌شود و خودش عامل وعده به فقر و مشکلات است!

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠سکون و جنبش

✍🏻صدیق قطبی

کودک زمانی می‌آرامد و به خواب می‌رود که کسی گهواره را بجنباند. سکون و آرام او در گروِ جنبش است:

سو به سو گشتم که تا طفل دلم خامش شود
طفل خسپد چون بجنباند کسی گهواره را
(دیوان شمس، غزلِ ۱۴۳)

صوفی به سماع دست از آن افشاند
تا آتش دل به حيلتی بنشاند
عاقل داند که دايه، گهوارۀ طفل
از بهر سکون طفل می‌جنباند
(؟)

از این منظر، خرسندیِ ژرفْ محصولِ جنبش و کوشش مستمر در راه مقصودی والا و ارزشی دلخواه است که می‌ارزد زندگی را در پای آن ریخت. جان وقتی قرار می‌یابد که بی‌قرارِ دائمِ مقصدی ارجمند باشد. قرار و آرام عمیق در گروِ طلب کردنِ اوست. او که می‌ارزد به سویش تپید. او که برازندهٔ اعتنا، التفات و همّ آدمی است. مولانا می‌گفت باید طلبی پیدا کنی و آن طلب تو را بی‌قرار کند و آنگاه در این طلب قرارسوز، جان تو قراری خواهد یافت. خرسندی و رضایتی ژرف:

اگر یک‌دم بیاسایم، روان من نیاساید
من آن لحظه بیاسایم که یک لحظه نیاسایم
(دیوان شمس، غزلِ ۱۴۳۸)

جملهٔ بی‌قراری‌ات از طلب قرار توست
طالبِ بی‌قرار شو تا که قرار آیدت
(دیوان شمس، غزل ۳۲۳)

می‌گوید از این‌رو ناآرامی، که طلب راستین نداری. آنچه درخورِ جستن و خواستن است آرامش نیست. حقیقتِ والا و زیبایِ اوست که درخور جستن است. و جان تو به یُمنِ این جست‌وجو است که قرار پیدا می‌کند. چرا که جان را برای تپیدن در پی دوست سرشته‌اند، نه کسب آرامش. آرامش، نتیجهٔ این پویش و جست‌وجوی مدام است.

از این نگاه، سعادت و خرسندی چیزی نیست جز تپیدن مستمرّ و دلبستگی بی‌وقفه. و آدمی یعنی رو به سوی چیزی داشتن. چیزی که هم‌سرشت جان است:

دلا! گر عاشقی می‌سوز و می‌ساز
تنا! گر طالبی می‌پرس و می‌پوی
(سعدی)

بی‌قرار می‌کند، چون به چنگ نمی‌آید. بی‌قرار می‌کند، چون گمشدهٔ حقیقی روح است. و «هر که دلارام دید، از دلش آرام رفت». با این‌حال، قرار و آرام جان در پذیرش این بی‌قراری‌ است. بی‌قراریِ خوش، بی‌قراری برای گمشده‌های راستین روح است:

تا در دل من قرار کردی
دل را ز تو بی‌قرار دیدم
(مولانا، غزلِ ۱۳۱۹)

با دل‌آرامی مرا خاطر خوش است
کز دلم یکباره بُرد آرام را
(حافظ)

هر چند قدم‌های ما کُند باشد و راه تاریک و دراز و لغزنده، باز هم پوییدن بهتر است:

ای که پای رفتنت کُند است و راه وصل تند
بازگشتن هم نشاید تا قدم داری بپوی
(سعدی)

مهم این است که نخست دریابیم آنچه در پی‌ آن می‌دویم ارزش پوییدن دارد. آن‌وقت فارغ‌ایم از اینکه تا چه اندازه به نتیجه می‌رسیم. مسیر با همهٔ فرازوفرودهایش دل‌پذیر می‌شود. چرا که مقصد، شایسته است. همیشه شایسته است. فارغ از رسیدن و نرسیدن، شایسته است. همین که عمر را مصروف پی‌جویی آن والای ارجمند کرده‌ایم، برای خرسندی جان کافی است:

گر چو فرهادم به تلخی جان برآید باک نیست
بس حکایت‌های شیرین باز می‌ماند ز من
(سعدی)

اگر فرهاد را حاصل نشد پیوند با شیرین
نه آخر جان شیرینش برآمد در تمنایی؟
(سعدی)

هوشنگ ابتهاج می‌گوید:

«با ما و بی ما آن دلاویزِ کهن زیباست
در راهْ‌بودن سرنوشتِ ماست
روزِ همایونِ رسیدن را
پیوسته باید خواست.»


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠دبیر ستاد ملی جمعیت: با کاهش روند ولادت مواجه هستیم / ۱۴ میلیون مجرد در کشور داریم

مرضیه وحید دستجردی:

میانگین سن مادر در نخستین فرزندآوری در کل کشور ۲۷.۶ سال است

در سال ۱۴۰۴ در مجموع ۸۹۲ هزار و ۲۸۲ مورد رخداد ولادت در کشور ثبت شد که متاسفانه نسبت به سال ۱۴۰۳، ۸.۹ درصد کاهش داشت

سیستان و بلوچستان از نظر ولادت، سن ازدواج و سن فرزندآوری، جوان‌ترین استان کشور است

۷ میلیون و ۳۵۰ هزار مرد مجرد ۲۰ تا ۵۴ ساله و ۶ میلیون و ۹۲۰ هزار زن مجرد ۱۵ تا ۴۹ ساله، یعنی در سنین باروری در کشور وجود دارد.

میانگین سن ازدواج زنان در کل کشور ۲۴.۱ سال و میانگین سن ازدواج مردان ۲۸.۴ سال است.

شاخص جوانی جمعیت کشور ۲۱.۵ درصد است.


#کانال‌خبری‌دما

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠ریش شما در دست کیست؟

✍ م. رئوف اصلاح‌جو

هر که دل پیش دلبری دارد
ریش در دست دیگری دارد

دل، وقتی حقیقتاً به کسی سپرده شد، تنها یک احساس را به او نمی‌بخشد؛ بلکه اختیار و جهت زندگی را نیز با خود می‌برد. و مؤمن، بیش از هر کس، این حقیقت را درباره رابطه خویش با خدا می‌شناسد: دلش یک قبله بیشتر ندارد.

قرآن چه دقیق می‌فرماید:

﴿مَا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ﴾
«خداوند برای هیچ انسانی در درونش دو قلب قرار نداده است.»

آدمی یک دل دارد؛ و این دل اگر به خدا تعلق گرفت، نمی‌تواند در همان مرتبه از تعلق، اسیر هزار صاحب دیگر باشد. ممکن است انسان خانواده، دوستان، مال و زندگی را دوست بدارد، اما مرکز محبت، خوف، امید و فرمان‌پذیری باید یکی باشد.

از همین‌جاست که محبت خدا از یک احساس لطیف فراتر می‌رود و به «جهت زندگی» تبدیل می‌شود:

﴿قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ﴾

یعنی اگر دل از آن اوست، نماز و عبادت تنها بخشی از این تعلق نیست؛ زندگی و مرگ نیز باید رنگ همان تعلق را بگیرد.

آزمون محبت دقیقاً زمانی آغاز می‌شود که خواستِ نفس، پسند مردم و فرمان خدا در یک مسیر نباشند. آنجا معلوم می‌شود «ریش در دست» کیست؛ چه کسی در نهایت زمام تصمیم را در اختیار دارد.

خدا برای انسان دو قلب قرار نداده است؛ پس خوشا آن‌که همان یک دل را به خدا سپرده و نگذارد فرمانش در دست غیر او بیفتد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠بازخوانی تاریخی سن حضرت عائشه هنگام ازدواج

▷ ◉───────── ۱۶:۱۳
این پادکست به بررسی نقد علمی و تاریخی درباره سن ازدواج حضرت عایشه با پیامبر اسلام (ص) می‌پردازد و روایت مشهور ازدواج در ۹ سالگی را مورد تردید قرار می‌دهد. نویسنده با استناد به منابع معتبر اسلامی و محاسبات زمانی، ثابت می‌کند که ایشان هنگام ازدواج احتمالا بین ۱۷ تا ۱۹ سال سن داشته‌اند. در این تحلیل، شواهدی همچون اختلاف سنی با خواهرش اسماء، حضور در جنگ احد و نامزدی پیش از اسلام به عنوان دلایلی بر بزرگسال بودن او ارائه شده است. متن تاکید می‌کند که تکیه بر یک روایت واحد و نادیده گرفتن قرائن تاریخی مستحکم، با روش‌شناسی علمی و سیره اخلاقی پیامبر سازگار نیست. در نهایت، این پژوهش نتیجه می‌گیرد که پذیرش سن بالاتر برای ایشان، دیدگاهی مستدل و مبتنی بر شواهد در درون خود میراث اسلامی است.

#پادکست_آوای_اصلاح۲۲

💢تهیه شده با هوش مصنوعی


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

تصویری تاریخی از جمعی از شخصیت‌ها و فعالان برجستهٔ اهل سنت ایران (به‌ویژه در مناطق کردنشین و از چهره‌های شاخص جماعت دعوت و اصلاح)

مسجدجامع سردشت دهه ۱۳۷۰ ه.ش
از چپ به راست:
1️⃣ کاک صدیق نیریزی (کرمانشاه)

2️⃣ ماموستا احمد بهرامی (جوانرود)

3️⃣ ماموستا عبدالرحمن پیرانی(روانسر/تهران)

4️⃣ ملاحمزه راننده سواری (سردشت)

5️⃣ ماموستا عبدالعزیز سلیمی(روانسر)

6️⃣ ماموستا عبدالرحمن یعقوبی(تهران/ نشر احسان)

7️⃣ کاک رحیم خورشیدی(مهاباد)

8️⃣ کاک جعفر امینی آذر(سردشت)

9️⃣ کاک کمال آذری (سردشت)

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ

و یقیناً ماییم که حیات می دهیم، و می میرانیم و ما وارث [جهان و جهانیان] هستیم.

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠اخلاق و عبادت؛ دو بالِ صعود

آراستنِ خویش به اخلاقِ نیکو و التزام به عبادت و موازینِ شرعی، تکامل‌بخشِ ایمان و مایه‌ی تجدیدِ آن است.
نماز، به‌عنوانِ مهم‌ترین ابزار برای استمرارِ مراقبتِ آگاهانه بر نفس در طولِ شبانه‌روز، و همچنین «تلاوتِ متدبرانه‌ی قرآن» و «تفکر در اسمای حسنای خداوند» جهتِ تعمیقِ فهمِ آیات و تطبیقِ آن بر خویش و آراسته شدن به اوصافِ الهی، از مصادیقِ بارز و اهمیت‌دار در این مسیر به شمار می‌روند.
همان‌گونه که تجدیدِ ایمان مطلوب و بایسته است، «تجدیدِ اخلاق» نیز امری پسندیده و ستودنی است. مجاهدت با نفس و دگرگونی در آن‌چه بدان خو گرفته‌ایم، و نیز اصلاحِ عادت‌های نادرست و ناهمگون با شأن و جایگاهِ انسانِ مؤمن و سالکِ طریقِ دین، ضرورتی است که نباید از آن غفلت ورزید.

دبیر کل جماعت دعوت و اصلاح

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌نوع تعامل انسان با دین؛ از نیاز حیاتی تا ارتباط تشریفاتی

✍️فرزان خاموشی

میزان حضور دین در زندگی انسان مستقیماً با آرامش و معنابخشی به حیات او در ارتباط است. تعامل انسان‌ها با دین را می‌توان در ۵ الگوی کلی (هوا، آب، غذا، میوه و آجیل، و سم) دسته‌بندی کرد که از نیازی مستمر و حیاتی تا نگاهی منفی و تقابلی متغیر است. تضعیف ایمان غالباً ناشی از «نگاه طلبکارانه» به خداوند و نادیده‌گرفتن مسئولیت‌های بندگی است؛ درحالی‌که دستیابی به آرامش پایدار و حقیقی تنها با ارتقای این رابطه به سطحی حیاتی و عمیق میسر می‌شود.

🖇 ادامه‌ی مطلب

#دین_و_زندگی #انسان_و_ایمان #جامعه_شناسی_دین #روانشناسی_دین #اصلاح_وب #فرزان_خاموشی #سبک_زندگی_دینی #آرامش_درونی #اخلاق_و_معنویت #ارتباط_با_خدا

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠در فضیلت سلامت

✍بخش تحریریه کانال خبری دما

🔸سلامت گران‌بهاترین هدیه‌ای است که انسان می‌تواند داشته باشد و در همه‌ی ادیان بزرگ الهی، ارزشی جهانی و مقدس دارد. در اسلام، سلامت تنها به معنای نبود بیماری نیست، بلکه حالتی جامع از تندرستی جسمی، روانی، معنوی و اجتماعی است. در آیه 80 سوره ی شعرای قرآن آمده است: «و چون بیمار شوم، اوست که شفایم می‌دهد.» بدین‌سان، سلامت را امانتی الهی و مسئولیتی مقدس شمرده می شود؛ امری که در تمامی سطوح حیات بشری جاری است.

در سطح فرد: امانتی الهی

1. سلامت  برای فرد هم نعمت و هم یک وظیفه است. پیامبر اکرم(ص) فرموده است: «دو نعمت مغبون نزد بسیاری از مردم، تندرستی و فراغت است.» بدن انسان، امانت خداوندی است و نگهداری از آن، عبادت محسوب می‌شود. اسلام به پاکیزگی (نیمی از ایمان)، تغذیه پاک، ورزش و پرهیز از هرگونه زیان‌رسانی سفارش می‌کند. سلامت روان و تعادل روحی، همراه با یاد خدا و دوری از اضطراب نیز از ارکان این نگاه است. انسان در برابر تندرستی خود مسئول است و جستجوی درمان در هنگام بیماری، حقی وتکلیفی شرعی به شمار می‌آید.

در سطح خانواده: بنیاد تندرستی

2. خانواده، نخستین نهاد پرورش دهنده‌ی سلامت است. برابر آموزه‌های اسلامی، پدر و مادر مسئول رشد جسمی و معنوی فرزندان هستند. خانواده‌ی سالم - سرشار از محبت، همدلی و راهنمایی اخلاقی - افراد سالمی را پرورش می‌دهد. خانه، جایگاهی است که عادت‌های بهداشتی، تغذیه‌ای و حمایت عاطفی در آن شکل می‌گیرد؛ وقتی عضوی از خانواده بیمار شود، وظیفه ی مراقبت جمعی بر دوش همه اعضا می‌افتد؛ این همان پیوند ناگسستنی انسان‌هاست.

در سطح جامعه: مسئولیتی همگانی

3. سلامت در اسلام ماهیتی اجتماعی دارد. تندرستی فرد و خانواده، از سلامت کل جامعه جدا نیست. دولت مؤظف است دسترسی همگانی به بهداشت و درمان را برای همه، به ویژه فقرا و آسیب‌پذیران، فراهم آورد. قرآن نجات جان یک انسان را برابر با نجات همه بشریت می‌داند (مائده، ۳۲) و بدین‌گونه همبستگی اجتماعی را به اوج می‌رساند. در طول تاریخ تمدن اسلامی، بیمارستان‌های دولتی و موقوفات درمانی، خدمات درمانی را در حد رایگان  به عموم مردم ارائه ‌داده اند. در عین حال پیشگیری نیز اولویت دارد و مقاصد شریعت (حفظ دین، جان، عقل، نسل و مال) همگی با سلامت پیوندی عمیق دارند.

در سطح ملت و امت: برادری جهانی

4. اسلام فراتر از مرزهای ملی، سلامت را دغدغه ی همه‌ی امت اسلامی می‌داند. بنابراین دانش پزشکی را گسترش داده است؛ از سرآغاز، تمدن اسلامی بیمارستان‌های منظم را بنیاد نهاد و پزشکانی تربیت کرد که به همه مردم، بدون ‌در نظر گرفتن دین، خدمت می‌کردند. امروز، امت اسلامی با چالش‌های نابرابری در دسترسی، تخریب محیط زیست و بیماری‌های فراگیر روبه‌روست که همکاری جمعی بر پایه ارزش‌های رحمت و عدالت را ضروری می‌سازد.

در سطح جامعه بین‌المللی: انسانیت مشترک

5.در نهایت، سلامت حقی همگانی و فرادینی است که همه‌ی جوامع جهانی را به هم پیوند می‌زند. سازمان بهداشت جهانی، بُعد معنوی سلامت را به رسمیت شناخته و بر جایگاه آن در سیاست‌های جهانی تأکید دارد. اصول اسلامی با این نگاه کاملاً هماهنگ است؛ قرآن پیامبر را «رحمت برای جهانیان» می‌خواند (انبیاء، ۱۰۷) و توجه به تندرستی را فراتر از مسلمانان، به همه بشریت گسترش می‌دهد.

نتیجه گیری:

🔸در عصر ما که با فزونی همه‌گیری‌ها، تغییرات اقلیمی و نابرابری‌های بهداشتی همراه می باشد، تأکید اسلام بر پیشگیری، همدلی و مسئولیت جمعی‌؛ ارائه کننده حکمتی جاودانه برای حکمرانی جهانی سلامت است.

سلامت، کالایی تجاری نیست، بلکه خیر مشترک و پلی است که ادیان، ملت‌ها و کشورها را در راه کرامت و شکوفایی انسان گرد هم می‌آورد. بنابراین، سلامت، فضیلتی مقدس و وظیفه‌ای اخلاقی است. سلامت، بنیاد آرامش، شرط عبادت و در حال حاضر معیار تمدن جهانی به شمار می‌رود.

#کانال‌خبری‌دما


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات