💠﴿خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۚ تَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ ٣﴾

آسمان‌ها و زمین را به مقتضای حق (و حکمت) آفریده است (نه بیهوده و به گزاف. خداوند) بالاتر از چیزهائی است که (آنان در تصرّف امور یا پرستش) انباز (خدا) می‌سازند.‏

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠گسترشِ آگاهی؛ کلیدِ تحول و رشد

همه‌یِ ما در طولِ زندگی با باورها و محدودیت‌هایی روبه‌رو می‌شویم که مانعِ رشد و پیشرفتِ ما می‌شوند. این باورها اغلب بر اساسِ تجربه‌هایِ گذشته شکل می‌گیرند و مانندِ نقشه‌هایی هستند که ما از جهان می‌سازیم؛ اما این نقشه‌ها همیشه با واقعیت تطابق ندارند. در واقع، درکِ ما از جهان تنها یک «مدلِ ذهنی» است؛ مدلی که ممکن است محدود و ناقص باشد.
برنامه‌نویسی عصبی-زبانی (NLP) این مفهوم را با عبارتِ «نقشه، قلمرو نیست» به‌خوبی بیان می‌کند. به عبارتِ دیگر، آنچه را که ما به‌عنوانِ واقعیت می‌شناسیم، تنها یک تفسیرِ ذهنی از دنیایِ اطرافِ ماست. با گسترشِ آگاهی، می‌توانیم این نقشه‌هایِ ذهنی را به‌روز کرده و محدودیت‌هایِ خود را از بین ببریم.
ممکن است همیشه فکر کرده باشیم که در محدودیت‌هایِ مالی هستیم و نمی‌توانیم از آن‌ها فراتر برویم؛ این باور می‌تواند مانعِ تلاش برایِ دستیابی به درآمدِ بیشتر شود. اما با آشنایی با افرادی که درآمدهایِ بالاتری دارند، متوجه می‌شویم که این محدودیت تنها در ذهنِ ما بوده است.
گسترشِ آگاهی، کلیدِ از بین بردنِ محدودیت‌ها و کشفِ فرصت‌هایِ جدید است. باورهایِ محدودکننده مانعِ رشدِ ما می‌شوند؛ اما با افزایشِ آگاهی، این موانع از بین می‌روند و اعتمادِ به نفس تقویت می‌شود. برایِ گسترشِ آگاهی، بهتر است با افرادِ موفق در ارتباط باشیم، به مطالعه بپردازیم، در دوره‌ها شرکت کنیم و از منابعِ معتبر بهره ببریم. با این کار، نسبت به خودمان و جهان درکِ عمیق‌تری پیدا کرده و به رشدِ شخصی دست می‌یابیم.

هنگامِ گسترشِ آگاهی، بهتر است بر رویِ یک حوزه‌یِ خاص تمرکز کنید؛ چرا که مطالعه‌یِ کتاب‌هایِ عمومی، اگرچه مفید است، اما برایِ کسبِ تخصص در یک زمینه‌یِ خاص کافی نیست.

گسترشِ آگاهی، کلیدِ رسیدن به موفقیت و تحققِ رویاهاست. با شکستنِ محدودیت‌هایِ ذهنی و یادگیری از دیگران، می‌توانیم به پتانسیل‌هایِ واقعیِ خود دست پیدا کنیم. پس از امروز تصمیم بگیرید که مرزهایِ دانشِ خود را گسترش دهید و به دنیایی از امکاناتِ جدید قدم بگذارید.

— برگرفته از کتاب «۱۰۰ چیزی که باید (قبل از اینکه دیر شود) درک کنید»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠هیچ تلاشی در جهان گم نمی‌شود

بزرگ‌ترین خستگی انسان همیشه از کار سنگین نیست؛
گاهی از این احساس است که: «نکند هیچ‌کس مرا نمی‌بیند؟ نکند این همه صبوری، این همه دویدن، و این همه مدارا به جایی نرسد؟»
در چشم دنیای مادی، فقط نتایجی شمرده می‌شوند که به چشم بیایند، اندازه گرفته شوند، یا روی کاغذ ثبت گردند.

اگر در پروژه‌ای شکست بخوری، اگر محبتی کنی و پاسخی نبینی، یا اگر سال‌ها در سکوت مراقب عزیزانت باشی، شاید کمتر کسی تشویقت کند.

اما در دادگاه و درگاه خداوند، واحد سنجش، چشم‌های مردم نیست.
🔹 قرآن این حقیقت آرام‌بخش را این‌گونه بیان می‌کند:
🔖 وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَىٰ
«و به‌راستی که تلاشِ او به‌زودی دیده خواهد شد.»
📖 سورهٔ نجم، آیهٔ ۴۰
💎 توجه کن که آیه نفرمود «نتیجه‌اش دیده می‌شود»؛ فرمود «سَعْی» او دیده می‌شود.
یعنی اصلِ تلاش، خستگی‌های پنهانت، قدم‌هایی که در خلوت برداشتی، صبری که برای شکستن یک غرور کردی، و خلوصی که خرج کردی، همگی ثبت و ضبط می‌شوند.

خداوند «شَکور» است؛ یعنی اندک‌ترین حرکت نیک را پاس می‌دارد و برکت می‌دهد.

هیچ قدم خیری که با نیت پاک برداشتی در پهنهٔ این جهان گم نمی‌شود؛ حتی اگر سال‌ها بگذرد و ظاهراً ثمری به چشم نیاید.
پس اگر امروز حس کردی تلاش‌هایت دیده نشده، یا سهمت از تشکر دیگران کم بوده، قلبت را به این وعده گرم کن:
تو کارَت را برای انسان‌ها انجام نداده‌ای که چشم‌انتظار تایید آن‌ها باشی.

پروردگاری که خلوتت را می‌بیند، هم برای تلاش‌هایت ارزش قائل است و هم زیباتر از محاسبات خلق، پاداشش را رقم می‌زند.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌سلوکِ یک آموزگار؛ مردی که جان‌ها را صیقل داد

✍️عثمان عباسی - پژوهشگر مدیریت رسانه و ارتباطات

این نوشته ادای احترامی است به حاج حمید محمودپور، آموزگاری که رسالت معلمی را فراتر از انتقال دانش می‌دانست و با دانش، اخلاق، متانت و سلوک انسانی، نسل‌هایی از شاگردان را پرورش داد. نویسنده با بازخوانی خاطرات سال‌های تدریس او در سردشت، از شیوه‌ی اثرگذار وی در آموزش زبان عربی، کلاس‌های رایگان تابستانی و نقش پدرانه و تربیتی‌اش یاد می‌کند و تأکید دارد که بخش مهمی از مسیر زندگی و شخصیت او، وامدار تأثیر عمیق این استاد است. این یادداشت در نهایت، از مقام معلمانی تجلیل می‌کند که بی‌هیاهو عمر خود را وقف ساختن انسان‌ها می‌کنند و آثار نیکشان در زندگی شاگردانشان تداوم می‌یابد.

🖇 ادامه‌ی مطلب

#جماعت_دعوت_و_اصلاح #آغاز_سال_تحصیلی #معلم #آموزگار #حاج_حمید_محمودپور #سردشت #معلم_انسان‌ساز #تعلیم_و_تربیت #خاطرات_معلم #اخلاق #انسان‌سازی #تکریم_معلم #بازگشایی_مدارس #معیشت_معلمان #کرامت_معلم #عثمان_عباسی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠فرزاد ولیدی

چه‌بسا انسان در طول زندگی از گنجینه‌های پنهان روح خویش بی‌خبر باشد؛ اما گاه یک مصیبت، پرده از ظرفیت‌های والایی برمی‌دارد که سال‌ها در ژرفای وجودش نهفته بوده‌اند.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠معلمان عزیز و تلاشگر و والدین دلسوز و دغدغه‌مند لطفاً درس زندگی را قربانی درس مدرسه نکنید.

✍🏻جلال معروفیان

شاگرد اول بودم، پدرم یادم داده‌بود که من همیشه درس بخوانم، وقتی مهمان می‌آمد زود بیایم سلام کنم و بروم! آرام آرام مهمانهای ما کم شدند. چون مادرم غیرمستقیم گفته‌بود حواس مرا پرت می‌کنند! عیدها همه‌اش خانه بودیم و من نمی‌دانستم «سیزده» بدر یعنی چه؟

وقتی مدرسه می‌رفتم، پدرم خودش مرا می‌رساند. آخه مادرم گفته‌بود نکنه توی سرویس مدرسه حرف بد یاد بگیرم.
پدرم مرا خیلی دوست داشت! حتی می‌گفت زنگ تفریح به‌حیاط نروم! چون ممکن است بچه‌ها دعوایم کنند!
و من نه‌تنها زنگ تفریح مدرسه که تمام زنگهای تفریح عمرم را در اتاقی درس خواندم! مایه افتخار پدر بودم! شاگرد اول!
وقتی پدر مرا به مدرسه می‌رساند شیشه‌ی اتومبیل را بالا می‌زد که مبادا حرفی بشنوم و من تا مسیر مدرسه ریاضی کار می‌کردم!
وقتی سر سفره می‌آمدم باید به فیزیک فکر می‌کردم چون پدرم می‌گفت نباید لحظه‌ها را از دست بدهم!
چقدر دلم می‌خواست یکبار برف بازی کنم ، اما مادر پنجره را بسته بود و می‌گفت پنجره بازشود من مریض می‌شوم! من حتی باریدن برف را هم ندیده‌ام!

من همیشه کفشهایم نو بود، چون با آنها فقط از درب مدرسه تا کلاس می‌رفتم!! من حتی یک جفت کفش در زندگی‌ام پاره نکردم و مایه افتخار پدرم بودم! من شاگرد اول تیزهوشان بودم!
تمام فرمول‌های ریاضی و فیزیک را بلد بودم ولی نمی‌توانستم یک لطیفه تعریف کنم!

و حالا یک پزشکم! چه فرقی دارد تو بگو یک مهندس! پزشکی که تا الان نخندیده است، مهندسی که شوخی بلد نیست! من نمی‌دانم چطور باید نان بخرم ! من نمی‌دانم چطور باید کوهنوردی بروم!

با اینکه بزرگ شده‌ام اما می‌ترسم باکسی حرف بزنم! چون ممکن است حرف بد یاد بگیرم!
من شاگرد اول کلاس بودم! اما الان نمی‌دانم اگر مثلا مراسم عروسی دعوت شوم چگونه بنشینم، اگر مراسم عزاداری بروم چه‌بگویم!
همسایه مان برای ما آش آورده بود نمی‌دانستم چه اصطلاحی به‌کار ببرم.

یک‌روز باید بنشینم برای خودم جوک تعریف کنم !
یک‌روز باید یک پفک نمکی را تا آخر بخورم!

یک‌روز می‌خواهم زیر برف بروم!
یک‌روز می‌خواهم داد بکشم، جیغ بزنم! من شاگرد اول کلاسم اما از قورباغه می‌ترسم، از گوسفند می‌ترسم، مایه‌ی افتخار پدر حتی از خودش هم می‌ترسد!

راستی پدرها ومادرهای خوب و مهربان به فکر شاگرد اول های کلاس باشید و اگر مادرم را دیدید بگویید پسرش شاگرد اول کلاس درس و شاگرد آخر کلاس زندگی است.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_قرآنی

💠 وَأَحْسِنُوا ۛ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ

و نیکی کنید کە قطعاً خداوند نیکوکاران را دوست دارد.
🔖سوره البقره آیه ۱۹۵

گاهی یک لبخند، یک گذشت، یا یک دستگیری و کمک، نزد خداوند از بسیاری از اعمال نیک دیگر ارزش بیشتری دارد،
هرگاه فرصت نیکی پیش آمد، آن را از دست نده؛ زیرا محبوب شدن نزد خداوند، ارزشمندترین دستاورد زندگی است.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠جامعه‌یِ مؤمنان؛ توازن در مسیرِ اصلاح

✍🏻دبیر کل جماعت دعوت و اصلاح

خداوند در قرآن می‌فرماید:
«وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَيُطِيعُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَٰئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ» [توبه/۷۱]
«مردان و زنانِ مؤمن، یاورانِ یکدیگرند؛ به معروف فرمان می‌دهند، از منکر بازمی‌دارند، نماز را برپا می‌دارند، زکات را می‌پردازند و از خدا و پیامبرش اطاعت می‌کنند. اینانند که خداوند به‌زودی مشمولِ رحمتشان قرار می‌دهد؛ که خداوند شکست‌ناپذیر و حکیم است.»
پیامِ این آیه، ایجادِ «تعادل و توازن» در زندگیِ انسان، به‌ویژه مسلمانان است.

این آیه تأکیدی است بر این اصلِ اساسی که تحققِ نیکی، خیرخواهی و دفعِ فساد، نیازمندِ فراهم کردنِ زمینه‌هایِ برادری، همیاری و حضورِ دوشادوشِ زنان و مردانِ اهلِ ایمان است.

وقتی قرآن می‌فرماید: «بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ» (یاورانِ یکدیگرند) و سپس «یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ» را مطرح می‌کند، بدین معناست که این همکاری و همیاری، در جهتِ احساسِ مسئولیت نسبت به یکدیگر و تلاش برایِ اصلاحِ امور است. مؤمنان با در کنارِ هم قرار گرفتن، یکدیگر را در کارهایِ نیک یاری می‌کنند و از کارهایِ بد حفظ می‌نمایند.

این آیه به‌صراحت بیان می‌کند که رسالتِ خیرخواهی و مسئولیتِ اصلاح‌گری در جامعه، تنها به مردان اختصاص ندارد. زنان و مردانِ مؤمن باید در کنارِ هم باشند تا تعادل در جامعه شکل بگیرد.

اگر نیمی از جامعه غایب باشد، احساسِ مسئولیت نکند یا به او اجازه‌یِ حضور و ایفایِ نقش داده نشود، اعتدال و رسالتِ دین محقق نخواهد شد. زن و مرد باید در یک صف قرار گیرند تا بتوانند این رسالتِ بزرگ را پیش ببرند.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠﴿طسٓۚ تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡقُرۡءَانِ وَكِتَابٖ مُّبِينٍ ١﴾

طا. سین. این (کلام که آن را به تو وحی می‌کنیم) آیات قرآن و کتاب بیان‌گر (احکام الهی برای سعادت دو جهان) است.‏

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠خشم، اول به خودتان آسیب میزند

تصور کنید تکه آهنِ گداختهای در دست دارید. فرقی نمیکند آن را به سمتِ دیگری پرتاب کنید یا محکم به دستِ خود فشار دهید؛ در هر دو حالت، خودتان میسوزید. شاید طرفِ مقابل آسیب ببیند یا از آن دوری کند؛ اما این دستِ شماست که آزار میبیند.

نگه داشتنِ خشم و کینه نیز دقیقاً مانندِ همین مثال است؛ گویی یک آهنِ داغ را در دستانِ خود فشردهایم.

ممکن است دلایلِ زیادی برای عصبانیت داشته باشیم و به نظرمان برسد که حق با ما است؛ اما فراموش نکنیم که این خودِ ما هستیم که بیشترین آسیب را میبینیم. با چسبیدن به خشم، از لذت بردن از لحظهی حال باز میمانیم.

به جای آنکه از بودن با عزیزانمان لذت ببریم یا از نعمتهایِ زندگی قدردانی کنیم، خشم این فرصتها را از ما میرباید.

شاید به این احساسات نامهایِ دیگری هم بدهیم؛ مثلاً بگوییم عصبانی یا ناراحت هستیم؛ اما صرفنظر از نامی که بر آن میگذاریم، این احساساتِ منفی مانع از آن میشوند که زندگی را به طورِ کامل تجربه کنیم.

دلایلِ خشمِ ما ممکن است کاملاً منطقی باشند؛ شاید دیگران با ما بدرفتاری کرده باشند یا به ما ظلم روا داشتهاند؛ اما بلوغ و خرد در این است که بتوانیم ببخشیم.

برای بخشیدن، نیازی نیست رودرروی فردِ مقابل قرار بگیریم. هر زمان که خاطرهای تلخ در ذهنمان زنده شد، میتوانیم تصمیم بگیریم که آن را ببخشیم.
بخشش را مانند آبی تصور کنید که بر روی آتشِ فروزان میریزد. هر بار که احساسِ خشم در ما شعلهور میشود، میتوانیم با بخشش، بر آن آب بپاشیم. شاید در ابتدا آتش به طورِ کامل خاموش نشود، اما با تکرارِ این عمل، کمکم شعلههایِ خشم فروکش کرده و به خاکستر تبدیل میشوند.

برای رسیدن به آرامشِ درونی و داشتنِ آیندهای روشنتر، بخشش بهترین هدیهای است که میتوانیم به خودمان بدهیم.

— برگرفته از کتاب «۱۰۰ چیزی که باید (قبل از اینکه خیلی دیر شود) درک کنید»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠همنشینی؛ مدرسهٔ پنهانِ جان و آیینهٔ سرنوشت انسان

✍🏻حمزه خان‌بیگی

یکی از ژرف‌ترین حقیقت‌هایی که قرآن کریم ومعارف سیره وسنت نبوی وسلف صالح بر آن تأکید کرده‌اند،حقیقتِ «تأثیر همنشین» است. انسان هرچند موجودی صاحب اراده و اختیار است، اما در عین حال از محیط پیرامون، فضای عاطفی و فکری جامعه، و بیش از همه از کسانی که با آنان معاشرت دارد، اثر می‌پذیرد. بسیاری از دگرگونی‌های روحی، فکری و اخلاقی انسان، نه در میدان حوادث بزرگ، بلکه در سکوتِ نشست‌ها، در سایهٔ دوستی‌ها و در لابه‌لای گفت‌وگوهای روزمره رقم می‌خورد.
🔶 از این رو،انتخاب رفیق در منطق قرآن صرفاً یک انتخاب اجتماعی نیست؛بلکه تصمیمی سرنوشت‌ساز در مسیر رشدمعنوی وسعادت ابدی انسان است.هردوستی، جویباری است که چیزی را به روح انسان وارد می‌کند؛یا نور می‌آورد یاغفلت،یابیداری می‌آفریند یاخوابِ جان،یا دل را به آسمان می‌برد یا به خاک می‌دوزد.

بعض الرفقة تحتاج بعدها إلى استغفار لا لأنهم فعلوا بك شيئًا، بل لأنك خرجتَ من الجلسة وأنت لا تعرف كيف ضاعت ساعتان من وقتك في كلامٍ لا يُقدّم ولا يؤخّر
برخی همنشینی‌ها چنان‌اند که پس از پایانشان، انسان نیازمند استغفار می‌شود؛ نه از آن رو که همراهانش آزاری به او رسانده‌اند، بلکه بدان سبب که وقتی مجلس به پایان می‌رسد، ناگهان درمی‌یابد دو ساعت از سرمایه گران‌بهای عمرش در گفت‌وگوهایی سپری شده است که نه دانشی بر او افزوده، نه دلی را بیدار کرده و نه گامی در مسیر رشد و تعالی او پدید آورده است. آن زمان است که آدمی با حسرت می‌نگرد و از خود می‌پرسد: این فرصت ارزشمند چگونه چنین خاموش و بی‌ثمر از کف رفت؟

در برابر،مردمانی نیز هستند که همنشینی با آنان نعمتی الهی است.کافی است لحظاتی درکنارشان بنشینی؛بی‌آنکه احساس کنی، یادخدا درجانت زنده‌تر می‌شود،دل به محاسبه و بازنگری خویش فراخوانده می‌شود، وهنگامی که از آنان جدا می‌شوی،قلبت سبک‌تر،روحت آرام‌تر و همّتت برای پیمودن راه حق استوارتر از پیش است.چنین مجالسی نه تنها زمان را نمی‌سوزانند،بلکه عمر را بارور می‌سازند وانسان را یک گام به حقیقت وجود خویش نزدیک‌تر می‌کنند.
📖 از همین رو قرآن کریم با بیانی سرشار از حکمت و تربیت می‌فرماید:

﴿وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ﴾
«خویشتن را با کسانی همراه و شکیبا بدار که بامدادان و شامگاهان پروردگار خود را می‌خوانند و تنها رضای او را می‌جویند.»

این آیه، تنها سفارش به هم‌نشینی نیست؛ بلکه دعوتی است به انتخاب آگاهانه مسیر زندگی. برای خود رفیقی برگزین که نشستن در کنار او تو را به خدا نزدیک‌تر کند؛ دوستی که سخنش چراغ اندیشه باشد، رفتارش الهام‌بخش فضیلت، و حضورش یادآور مقصدی که برای آن آفریده شده‌ای.

در حقیقت، آنچه در مسیر سلوک و رشد انسان هراس‌انگیز است، طولانی بودن راه نیست؛ زیرا هر راه دشواری با صبر و امید پیموده می‌شود. آنچه بیم‌آور است، همراهی با کسانی است که پیوسته دل و زبانشان در حصار دنیا گرفتار است؛کسانی که همه گفت‌وگوهایشان پیرامون بهره‌های زودگذر، خواسته‌های فانی و سرگرمی‌های بی‌ثمر می‌گردد. چنین همنشینی‌هایی، بی‌آنکه انسان متوجه شود، نگاه او را از افق‌های بلند آخرت به زمین می‌دوزد و دلش را به امور گذرا مشغول می‌سازد.

آنگاه،پس از سال‌ها، با شگفتی می‌پرسد: چرا یاد آخرت در زندگی‌ام کم‌رنگ شد؟چرا شور بندگی در دلم فرو نشست؟ و چرا مقصد جاودانم در حاشیه قرار گرفت؟غافل از آنکه پاسخ این پرسش را باید درمجالسی جست که در آن‌ها حضور یافته و در رفاقت‌هایی که برای خود برگزیده است.
🔶رفیق،تنها همسفر روزهای زندگی نیست؛بلکه معمار پنهان اندیشه و روح انسان نیز هست.ازاین رو خردمند کسی است که پیش از انتخاب راه،همراه راه رابرگزیند؛زیرا بسیارند کسانی که به مقصد نرسیدند، نه ازآن رو که راه را نمی‌شناختند،بلکه چون باهمنشینانی همراه شدند که دل‌هایشان رو به جهتی دیگرداشت.

👌پس خوشا به حال کسی که در میان مردم، دوستانی را برگزیند که حضورشان او را به یاد خدا اندازد، محبت آخرت را در دلش زنده کند و گام‌هایش را در مسیر بندگی استوارتر سازد. چنین رفاقتی از بزرگ‌ترین نعمت‌های الهی و از ارزشمندترین سرمایه‌های سلوک و سعادت است.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

☕️ جرعه‌ای آرامش | ۱

💠پیش از آنکه تاریکی بگذرد

گاهی در دلِ شرایطی قرار می‌گیریم که شبیه به یک بن‌بستِ تمام‌عیار است؛
جایی که راه‌های زمینی مسدود به نظر می‌رسند، تدبیرها به نتیجه نمی‌رسند و فشارِ روزگار از هر سو سنگینی می‌کند.
در چنین لحظاتی، اولین فکری که به ذهن انسان هجوم می‌آورد این است: «دیگر امیدی نیست؛ تمام شد.»
اما درست در تاریک‌ترین نقطه‌هاست که ایمان، معنای حقیقی خود را نشان می‌دهد.
🔹 حضرت یونس(ع) در تنگنایی باورنکردنی—در دل تاریکی شب، عمق تاریکی دریا و درون تاریکی شکم ماهی—تنها یک سلاح داشت: گفت‌وگوی صادقانه با خدا.
او در آن ظلمات دست به این ندا گشود:
🔖 فَنَادَىٰ فِي الظُّلُمَاتِ أَن لَّا إِلَٰهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ
«پس در دلِ تاریکی‌ها ندا داد که: معبودی جز تو نیست؛ تو منزهی، و بی‌تردید من از ستمکاران بودم.»
📖 سورهٔ انبیاء، بخشی از آیهٔ ۸۷
و پاسخ پروردگار، شکافتنِ محال بود:
🔖 فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ ۚ وَكَذَٰلِكَ نُنجِي الْمُؤْمِنِينَ
«پس دعای او را اجابت کردیم و او را از اندوه رهانیدیم؛ و ما مؤمنان را این‌گونه نجات می‌بخشیم.»
📖 سورهٔ انبیاء، آیهٔ ۸۸
💎 چقدر دلنشین است پایان این آیه: «وَکَذٰلِکَ نُنجِی الْمُؤْمِنِینَ».
خداوند نمی‌فرماید «این معجزه فقط مخصوص یونس بود»، بلکه می‌فرماید این یک قانون همیشگی برای اهل ایمان است!
رازِ نجات در دو گام ساده خلاصه شد:
۱. بزرگ دیدن پروردگار (لَّا إِلَٰهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَکَ)؛ یعنی بالاتر از هر بن‌بست و هر بن‌بست‌سازی، قدرت توست.
۲. فروتنی و صدق درونی (إِنِّی کُنتُ مِنَ الظَّالِمِینَ)؛ یعنی رها کردن ادعاها و اعتراف به ضعف خود در پیشگاه او.
اگر امروز احساس می‌کنی در تاریکیِ مشکلی پیچیده گرفتار شده‌ای و دور و برت راه نجاتی پیدا نیست، تسلیم اضطراب نشو.
خدایی که امواج دریا و عمق ظلمات مانع شنیدنِ صدای بنده‌اش نشد، صدای تپش‌های مضطرب دل تو را هم در این لحظه می‌شنود.
تاریکی هر قدر عمیق باشد، توانِ ایستادن در برابر نور اجابت او را ندارد.

#جرعه_ای_آرامش

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠نمایشگاه کتاب کردستان؛ آیینه‌ای برای خودستایی یا پنجره‌ای به نیاز مردم؟

✍🏻حسین الماسی

🔹کتاب، ارزشمندترین محصول فرهنگی بشر است؛ گنجینه‌ای که تجربه‌های زیسته‌ی انسان را از دل قرن‌ها عبور می‌دهد. کتاب روایت‌گر تلخ و شیرینِ رویدادهایی است که بر تاروپود زندگی ملت‌ها نشسته، از رازهای بزرگ علمی که نگاه بشر به جهان را دگرگون کردند تا ابداعاتی که رفاه را به خانه‌ها آوردند. نمایشگاه کتاب نیز قرار است ویترینِ همین گنجینه باشد؛ اما تجربه‌ی این روزها در نمایشگاه کتاب کردستان، پرسش‌هایی تلخ را در برابر این انتظار قرار می‌دهد.

🔹نمایشگاه کتاب کردستان با هزینه‌ی سنگین بخش دولتی و خصوصی برپا شده و صدها نهاد برای روزها درگیر آن‌اند. اما آیا کتاب‌هایی که مردم واقعاً می‌خواهند، به راحتی و آزادانه در آن یافت می‌شود؟ آیا سلیقه‌ی مخاطبِ کردستانی که خود از دیرباز دیار فرهنگ، هنر و ادب بوده، در این نمایشگاه کشف و پاسخ داده می‌شود؟ تجربه‌ی عینی این روزها می‌گوید خیر؛ نمایشگاه بیشتر به «اشغال فضایی بزرگ» توسط نهادها بدل شده است تا پاسخی به نیاز واقعی مردم. این الگوی ناموفق، همان سبکی است که سال‌هاست صداوسیما و بسیاری از حوزه‌های فرهنگی کشور و استان‌های ما را اداره می‌کند؛ الگویی که از مردم و ذوق آنان بی‌خبر است.

🔹 نکته‌ی تلخ‌تر آنکه این بی‌توجهی، تنها به سلیقه‌ی فرهنگی محدود نیست؛ بلکه ریشه در نابسامانی معیشتی دارد که بر سفره‌ی مردم سایه افکنده است.

در همین ایام که خانواده‌ها در تکاپوی تهیه‌ی البسه و نوشت‌افزار برای آغاز سال تحصیلی فرزندان‌شان هستند، بازارِ خریدِ این اقلام به دلیل عدم تناسب حقوق با هزینه‌ها، کساد و بی‌رونق است. کارمندان و بازنشستگانی که حقوق‌شان در شش‌ماهه‌ی گذشته ترمیم نشده، کارگرانی که دست‌شان از حداقل‌های معیشت کوتاه است، و کشاورزانی که چشم‌به‌راه دریافت بهای گندم‌شان هستند، همگی در این گردابِ گرانی گرفتارند؛ گرانی‌ای که با تورمی نزدیک به مرز سه‌رقمی، زندگی را بر همگان سخت کرده است. کردستان نیز به همت مدیران استانی‌اش، همواره در شمار استان‌های با بالاترین تورم کشور بوده است. در چنین شرایطی، برپایی نمایشگاهی که نه کتاب مطلوب مردم را دارد و نه مخاطبِ واقعی‌اش توانِ خرید دارد، چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟

🔹در ساعات بازدید من، شمار بازدیدکنندگان واقعی به تعداد انگشتان دست هم نمی‌رسید و بیشترِ حاضران، مسئولانی بودند که شیفته‌ی عکس و مصاحبه‌اند؛ یادآورِ همان واگویه‌ی ناصرالدین‌شاه که در کاخ قدم می‌زد و می‌گفت: «هر چه فکر می‌کنیم از خودمان خوشمان می‌آید!». این در حالی است که بنده خود از علاقه‌مندان جدی به کتاب و خریدارِ دائمیِ کتاب‌ام و هر ماه برای این کار هزینه می‌کنم؛ اما در آن روز، با کمال تأسف، به دو دلیل حتی یک کتاب نخریدم: نخست آنکه کتاب‌های مطلوبِ خود را در غرفه‌ها نیافتم، و دوم آنکه علی‌رغم علاقه‌ی وافری که به کتاب دارم، به‌دلیل بازنشستگی و عدم ترمیمِ حقوق در شش‌ماهه‌ی گذشته، همچون قاطبه‌ی مردم، توانِ خرید نداشتم.
🔹نمایشگاه کتاب کردستان می‌تواند پنجره‌ای به فرهنگ و نیاز واقعی مردم باشد؛ اما تا زمانی که مسئولان نه توانِ کشف سلیقه‌ی مردم دارند، نه قدرتِ بهبود معیشت آنان و نه عزمِ احقاق حقوق عادی‌ترین اقشار، این پنجره‌ها به آیینه‌هایی برای خودستایی بدل می‌شوند. فرهنگِ زنده از دلِ شنیدن و پاسخ‌گویی به نیازِ واقعی جامعه می‌روید؛ نه از تشریفاتِ خالی از معنا. تا آن روز، نمایشگاه کتاب کردستان، چیزی جز آیینه‌ای در برابر خودِ برگزارکنندگان نخواهد بود.
۱۸ شهریور ۱۴۰۵

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

‍ گزارش کلی کتاب «هنر بیدارکردنِ دل‌ها»

عنوان اثر: هنر بیدارکردنِ دل‌ها

نویسنده: فرزان خاموشی

ناشر: افق علم

مشخصات نشر: چاپ اول، ۱۴۰۵ | قطع رقعی

عوامل هنری و فنی: حسان خاموشی (طراح جلد)، امید مقدس (تایپ و صفحه‌آرایی)

محور اصلی و ساختار کتاب
کتاب «هنر بیدارکردنِ دل‌ها» اثر فرزان خاموشی، متنی متمرکز بر تحلیل، تفسیر و برداشت‌های تربیتی-هدایتی از آیه ۴۶ سوره مبارکه سبأ است:

﴿قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَىٰ وَفُرَادَىٰ ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا﴾

نویسنده با چارچوب‌بندی واژگانیِ این آیه شریف، ساختاری مرحله‌ای برای بیداری درونی و اثربخشی بیرونی ارائه می‌دهد. سفر محتوایی اثر بر چهار گام کلیدی استوار است: بیداری 👈 اندیشه 👈 بصیرت 👈 عزم.

تککیک ابعاد و مضامین کلیدی
۱. سیر واژگانی و مفاهیم تربیتی آیه
«قُل» (شجاعت و صراحت در پیام): اهمیت ابلاغ پیام حق، شجاعت در گفتار و مسئولیت اجتماعی انسانِ آگاه.

«أَعِظُكُمْ» (هنر موعظه مؤثر): بررسی ظرافت‌های روان‌شناختی سخن‌گفتن با دل‌ها؛ پرهیز از لحن تند و ملال‌آور، و استفاده از زبان نرم و دل‌نشین.

«أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ» (اخلاص و قیام لله): انگیزه خالصانه، رهایی از هوای نفس، تعصبات جاهلانه، تقلید کورکورانه و مصلحت‌اندیشی‌های شخصی.

«مَثْنَىٰ وَفُرَادَىٰ» (خلوت و فاصله از هیاهو): دعوت به اندیشهٔ مستقل (دو نفره یا فردی) دور از فشار روانی جمع، جوّسازی‌های تبلیغاتی و هیاهوی عمومی.

«ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا» (تحول عقلانی و تعمق): نقطهٔ آغاز بصیرت، خردورزی و تغییر واقعی در مسیر زندگی.

۲. اصول و تکنیک‌های دعوت و تربیت
کتاب علاوه بر نگاه درونی، کاربردهای عملیِ اثرگذاری بر دیگران را در قالب اصول زیر تبیین می‌کند:

شناخت مخاطب: توجه به نیازها، ظرافت‌های عاطفی و شرایط روحی مخاطب (به‌ویژه نسل جوان و نوجوان).

آداب موعظه: رعایت اختصار، نصیحتِ پنهانی (حفظ آبرو)، زمان‌شناسی و به‌کارگیری زبان نرم.

طهارت باطن و عمل صالح: تاکید بر اینکه شرط اصلی نفوذ کلام در دل‌ها، پاکی نیت و تقوای خودِ مربی و دعوت‌گر است.

مخاطبان هدف
این اثر به‌طور ویژه برای سه گروه کاربرد دارد:
۱. مربیان و معلمان: جهت درک عمیق‌تر دنیای فکری و عاطفی نوجوانان و جوانان.

۲. دعوت‌گران و فعالان فرهنگی: برای تجهیز به اصول روان‌شناختی و قرآنیِ اثرگذاری و نفوذ کلام.

۳. پژوهشگران و عامهٔ جریان‌شناسانِ حقیقت: افرادی که به دنبال بازخوانی منتقدانه، تفکر مستقل و بیداری درونی در میان هیاهوی دنیای مدرن هستند.

🔗 ادامه‌ی معرفی کتاب

#هنر_بیدار_کردن_دلها #فرزان_خاموشی #نشر_افق_علم #معرفی_کتاب #کتاب_تربیتی #تدبر_در_قرآن #سوره_سبأ #تربیت_اسلامی #دعوت_و_تربیت #خودسازی_و_بصیرت

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠هان مشو نومید چون واقف نه‌ای از سرِّ غیب
باشد اندر پرده بازی‌های پنهــــــان، غم مخور

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠پیام قرآنی

اخیراً در کتابی به‌نام‌«چگونه سکولار باشیم»

جمله‌ی بسیار جالبی از زبان یکی از خداناباوران نقل شده‌بود که از خواندن آن، هم لذت بردم و هم تعجب کردم! نوشته بود:
«من به‌خدا اعتقادی ندارم، اما جای خالی آن را حس می‌کنم!!»
آیا ما هم در زندگیِ مدرنِ خود، جای خالیِ خدا را در لحظاتِ تنهایی‌مان حس می‌کنیم؟ این‌ جایِ خالی، نشانه‌ی چیست؟
✍🏻جلال معروفیان

أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ
«آگاه باشید که تنها با یاد خدا دل‌ها آرام می‌گیرد.»
سوره رعد، آیه ۲۸

#پیام_قرآنی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠﴿إِنَّهُمۡ إِن يَظۡهَرُواْ عَلَيۡكُمۡ يَرۡجُمُوكُمۡ أَوۡ يُعِيدُوكُمۡ فِي مِلَّتِهِمۡ وَلَن تُفۡلِحُوٓاْ إِذًا أَبَدٗا٢٠﴾

قطعاً اگر آنان (از شما آگاه و) بر شما دست یابند، شما را سنگسار می‌کنند، و یا این که به آئین (بت‌پرستی) خود برمی‌گردانند، و (در آن صورت، در دنیا و آخرت) هرگز رستگار نمی‌گردید.‏

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

☀️ پیامِ روز

💠«خودتان باشید»

ساده‌ترین راه برای موفقیت در هر کاری، وفادار بودن به خودتان است.
خود بودن به معنایِ اصیل بودن و پنهان نکردنِ افکار و احساساتِ واقعی‌تان است؛ صرف‌نظر از حرفه‌تان.
«خوشبختی زمانی است که آنچه فکر می‌کنید، آنچه می‌گویید و آنچه انجام می‌دهید، با هم هماهنگ باشند.» بیانِ خودتان به معنایِ انجامِ کاری است که واقعاً انجام می‌دهید، نه کاری که احساس می‌کنید باید انجام دهید.

— برگرفته از کتاب «۱۰۰ چیزی که باید درک کنید»

#پیام_روز

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات