📌استاد پیرانی در نشست شورای مرکزی: التزام به فرامین الهی و رعایت قسط، مبنای اصلی داوری و امانت‌داری است

تهران - پایگاه اطلاع رسانی اصلاح‌

استاد عبدالرحمن پیرانی در نشست ۱ مردادماه شورای مرکزی، با تبیین و استناد به آیاتی از سوره‌ی مبارکه‌ی مائده، بر ضرورت وفای به عهد و پیمان‌های الهی و مردمی، رعایت مطلق عدالت در قضاوت و امانت‌داری در مسئولیت‌ها تأکید کرد و فراموشی تعالیم وحی را زمینه‌ساز بروز تفرقه و قساوت قلب در جوامع دانست.

🖇 ادامه‌ی خبر

#استاد_عبدالرحمن_پیرانی #سوره_مائده #شورای_مرکزی #وفای_به_عهد #عدالت_اجتماعی #تفسیر_قرآن #اخلاق_اسلامی #مسئولیت_پذیری #امانت_داری

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠قواعد قرآنی (43)

✍🏻عبدالظاهر سلطانی

و مَن يُؤْمِنْ باللهِ يَهْدِ قلبَهُ
تغابن/11

هر کس به خدا ایمان بیاورد، او دلش را هدایت می‌کند.

گام نخست را باید خودت برداری؛ وجود خدا را باور داشته باش و دل به او بسپار تا دستت را بگیرد و راه و بی‌راهه را به تو نشان دهد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠در پاسخ به درخواست نوجوان‌تان «بسیارخُب» یا «بله» بگویید؟

✍🏻جهاندار امینی

گام هفتم

نوجوان را تشویق کنید

تجربه جزء لاینفک زندگی نوجوان است. نتایج تحقیقی که روی هوش هیجانی انجام شده‌ است نشان می‌دهد نوجوانان انگیزه‌ی طبیعی برای امتحان کردن کار‌های جدید دارند. آنها به کار‌هایی دست می‌زنند که به نظر غیرممکن می‌آید و بعد از مدتی هم از آن دست می‌کشند. متأسفانه بچه‌ها هرقدر بزرگ‌تر می‌شوند تمایل‌شان به تجربه‌ی کارهای جدید کمتر می‌شود. نقش اساسی والدین در دوره‌ی نوجوانی برجسته‌تر است. نوجوان‌تان را تشویق کنید از رسیدن به هدفش دست نکشد و راه دیگری را برای رسیدن به هدف امتحان کند. به او یاد بدهید ممکن است شما به عنوان پدر و مادرش راه‌حل را ندانید، اما مطمئنا می‌دانید که تسلیم شدن به این معنی است که هیچ‌وقت راه‌حل را پیدا نخواهد کرد.
از موفقیت‌های قهرمانان محبوبش تعریف کنید و به او یادآوری کنید که شجاعت به معنی انجام دادن کارهای خطرناک و احمقانه نیست، بلکه به معنی مصر بودن درباره‌ی آن چیزی است که به آن باور دارد، حتی اگر انتخاب نشود، برنده نشود یا مجبور بشود بیشتر از دیگران کار کند. به فرزندتان یاد بدهید که نتیجه مهم نیست، همین که وظیفه‌‌اش را به نحو احسن انجام بدهد عالی است. به او بیاموزید که به انجام تکالیفش در طول سال توجه کنند نه به نمره‌های نهایی آخر سال. به او یادآوری کنید که بعد از اتفاقی ناخوشایند چیزی از دست نداده‌ است، بلکه عاقل‌تر شده‌ و بیشتر از قبل می‌داند. به او کمک کنید تا «تسلیم شدن» را از فرهنگ لغتش حذف کند.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠خانواده و مدرسه

✍ کمال آذری

💠 پیام‌های مشاوره‌ای (۱۴)

📌 خانواده و مدرسه

✍ کمال آذری

بخش عمده بحران‌ها، جنگ‌ها، فسادها، نابسامانی‌ها و آسیب‌های اجتماعی که امروز جهان با آن‌ها روبه‌روست، ریشه در کم‌توجهی به خانواده، مدرسه و مراکز آموزشی و فرهنگی دارد.
ما آن‌گونه که باید برای خانواده، مدرسه و مراکز آموزشی، فرهنگی و اجتماعی سرمایه‌گذاری نکرده‌ایم؛ اما چندین برابر آن را صرف تولید و انباشت تانک، توپ، فشنگ، موشک و دیگر ابزارهای جنگی کرده‌ایم.

جهان برای زیستی شاد، سالم و سرشار از همزیستی مسالمت‌آمیز، به پل‌ها نیاز دارد، نه دیوارها؛ به قلب‌های مهربان نیاز دارد، نه نفرت؛ به دانش، فرهنگ، انرژی و آبادانی نیاز دارد، نه تخریب، کشتار انسان‌ها و آلوده‌سازی محیط زیست.

هرگاه جامعه از پیام الهی و از ارزش قلم و اهل قلم فاصله بگیرد، میدان برای دیکتاتورصفتانی فراهم می‌شود که به جای ساختن دل‌ها، پل‌ها و ارتباطات، آن‌ها را هدف می‌گیرند.

خداوند می‌فرماید:

﴿نۚ وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ﴾ (القلم، ۱)

«سوگند به قلم و آنچه می‌نگارند.»

و چه زیبا سهراب سپهری گفته است:
«چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید...»

قرآن کریم نیز ریشه بسیاری از نابسامانی‌های جهان را در عملکرد خود انسان‌ها می‌داند:

﴿ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُم بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ﴾ (الروم، ۴۱)

«فساد و تباهی در خشکی و دریا، به سبب آنچه دست‌های مردم فراهم آورده، آشکار شده است تا خداوند نتیجه بخشی از اعمالشان را به آنان بچشاند؛ باشد که بازگردند.»

اگر «خانواده» و «مدرسه» را محور تربیت، فرهنگ و انسان‌سازی قرار دهیم، بسیاری از بحران‌هایی که امروز هزینه‌های سنگینی بر جوامع تحمیل کرده‌اند، پیش از شکل‌گیری مهار خواهند شد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

براین باورم از خواندن این مطلب لذت می‌برید.

💠از «من» تا دریای «ما»

✍🏻م.رئوف اصلاح‌جو

رسول خدا ﷺ می‌فرماید: «لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ»

«ایمان هیچ‌یک از شما به کمال نمی‌رسد، تا آنچه را برای خود دوست می‌دارد، برای برادرش نیز دوست بدارد.»

انسان زندگی را با «من» آغاز می‌کند: نیازهای من، خواسته‌های من، آسایش من و آینده من. این توجه به خویشتن، تا اندازه‌ای طبیعی و ضروری است؛ اما اگر همه جهان در همین «من» خلاصه شود، دل به حصاری تنگ تبدیل می‌گردد؛ حصاری که در آن، خیر فقط زمانی دوست‌داشتنی است که نصیب ما شود و موفقیت دیگران تا هنگامی پذیرفتنی است که جایگاه ما را تهدید نکند.

این حدیث آمده است تا دیوارهای این حصار را فرو بریزد و انسان را از ساحل محدود «من» به دریای وسیع «ما» برساند.

حرکت از «من» به «ما» به معنای فراموش‌کردن خود یا نادیده‌گرفتن حقوق خویش نیست؛ بلکه به معنای وسعت یافتن دل است. مؤمن همان‌گونه که برای خود عزت، آرامش، آمرزش، روزی حلال و فرصت پیشرفت می‌خواهد، دیگران را نیز در این آرزوهای نیک شریک می‌سازد. او برای بالا رفتن تلاش می‌کند، اما پای دیگری را نمی‌کشد؛ برای خود راه می‌گشاید، اما راه دیگران را نمی‌بندد؛ از فضل خدا بهره می‌خواهد، اما زوال نعمت کسی را آرزو نمی‌کند.

آزمون حقیقی این حدیث زمانی آغاز می‌شود که نعمتی که خود آرزویش را داشتیم، نصیب دیگری شود. آیا از موفقیت او شاد می‌شویم یا در درون خود احساس شکست می‌کنیم؟ آیا می‌توانیم برای نعمتش دعای برکت کنیم یا پنهانی آرزوی زوال آن را داریم؟ شاید زبان تبریک بگوید، اما دل حقیقت را آشکار می‌کند.

اینجاست که فاصله میان دانستن حدیث و زیستن آن نمایان می‌شود.

رسیدن به دریای «ما» آسان نیست. نفس انسان دوست دارد مرکز توجه باشد، در مقایسه‌ها برتر دیده شود و خیر را بیشتر برای خود نگاه دارد. ازاین‌رو، تحقق این حدیث به مجاهده‌ای درونی نیاز دارد؛ باید حسد را شناخت، خودخواهی را مهار کرد و دل را با انصاف و خیرخواهی تربیت نمود. این مقام یک‌باره به دست نمی‌آید؛ با تمرین‌های کوچک و پیوسته ساخته می‌شود.

هر بار که آبروی کسی را در غیابش حفظ می‌کنیم، از «من» فاصله می‌گیریم. هرگاه فرصت یا دانشی را که به سود دیگری است از او دریغ نمی‌کنیم، به «ما» نزدیک‌تر می‌شویم. هر بار که لغزش کسی را با مهربانی اصلاح می‌کنیم، همان‌گونه که دوست داریم با خطای ما رفتار شود، قدمی در ترجمه عملی حدیث برمی‌داریم. و هرگاه از موفقیت دیگری صادقانه شاد می‌شویم، دیواری از حصار منیت فرو می‌ریزد.

این حدیث، ترازویی برای سنجش رفتارهای روزانه ماست. پیش از سخن‌گفتن، داوری‌کردن یا تصمیم‌گرفتن، کافی است لحظه‌ای خود را جای دیگری بگذاریم:

آیا دوست داشتم با من چنین سخن گفته شود؟
آیا اگر این حق متعلق به من بود، باز هم همین داوری را داشتم؟
آیا همان احترام، فرصت و بخششی را که برای خود می‌خواهم، برای او نیز روا می‌دانم؟

اگر پاسخ منفی است، هنوز «من» بر «ما» غلبه دارد.

جامعه‌ای که اعضای آن از «من» به «ما» برسند، جامعه‌ای امن و قابل اعتماد خواهد بود. در چنین جامعه‌ای، منفعت شخصی بر ویرانی زندگی دیگران بنا نمی‌شود؛ رقابت به دشمنی نمی‌انجامد؛ اختلاف نظر به تحقیر و بدگویی تبدیل نمی‌گردد؛ و انسان‌ها موفقیت یکدیگر را تهدیدی برای خود نمی‌بینند. هرکس خود را جزیره‌ای جداافتاده نمی‌داند، بلکه عضوی از پیکری واحد می‌بیند که درد و آرامش هر بخش آن، به دیگر بخش‌ها نیز مربوط است.

دریای «ما» از کنار هم قرار گرفتن انسان‌هایی ساخته می‌شود که هنوز شخصیت و مسئولیت فردی خود را دارند، اما دلشان در خودشان متوقف نمانده است. آنان می‌دانند خیر، با تقسیم‌شدن کاهش نمی‌یابد؛ محبت، با بخشیدن تمام نمی‌شود؛ و موفقیت دیگری چیزی از ارزش انسان کم نمی‌کند.

شاید هنوز تا تحقق کامل این حدیث فاصله بسیاری داشته باشیم، اما مهم آن است که در حصار «من» اقامت نکنیم. هر روز می‌توان اندکی وسیع‌تر شد؛ اندکی کمتر حسد ورزید، منصفانه‌تر داوری کرد، بیشتر خیر خواست و صادقانه‌تر برای دیگران دعا کرد.

راه ایمان، راه عبور از خودخواهی به خیرخواهی است؛
راهی از تنگنای «من» تا وسعت دریای «ما».

پس از خود بپرسیم:

آیا دیگران را در آرزوهای نیک خود جای داده‌ایم، یا هنوز همه راه‌ها به «من» ختم می‌شود؟


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠سیزده عبادت خاموش در زندگی روزمره

▷ ◉───────── 21:49

این متن به سیزده نوع عبادت ساده و بی‌زحمت اشاره دارد که پیش‌تر نادیده گرفته می‌شدند. این عبادت‌ها شامل رضا به قضا، تسکین خاطر دیگران، گره‌گشایی، کلام نیکو، خوش‌گمانی، زکات دانش، امید به خدا، رها کردن فضول‌گری، چشم‌پوشی از لغزش‌ها، جلوگیری از شایعه، لبخند، شادکردن دل دیگران و صلهٔ رحم هستند. نویسنده معتقد است در روزگار پرشتاب امروز، این اعمال ساده‌تر اما پرمعنا، می‌توانند از بسیاری عبادت‌های سنگین مؤثرتر باشند و دل را به خدا نزدیک‌تر کنند. پیام نهایی، عادت دادن دل و دست به مهربانی و خیر است تا راهی کوتاه‌تر به سوی بندگی و آرامش یابیم.

#پادکست_آوای_اصلاح16

💢تهیه شده با هوش مصنوعی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ ۖ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا

بی تردید اسراف کنندگان و ولخرجان، برادران شیاطین اند، و شیطان همواره نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است.

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠از نگاهِ جامعه‌شناسی، جهل و فقر، ظلم و استبداد، و فساد و رکود، به مثابه‌ی سرطانِ امت‌ها هستند؛ در مقابل، علم و دانش، آزادی، عدالت، و احترام به کرامتِ انسان و حقوقِ اساسیِ او، درمانِ این دردها و مایه‌ی حیات، نیک‌بختی، ترقی و تعالی است.
دینِ مبینِ اسلام با ظهورِ خود و با بها دادن به عقل، اندیشه و آزادیِ فکر، و نیز تأکید بر ترکِ رسومِ کورکورانه، هواهای نفسانی و آموزه‌های تقلیدیِ گذشتگان، توانست موفق‌ترین تمدن را برای پیروانِ خویش به سامان رساند.

دبیر کل جماعت دعوت و اصلاح

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠احترام، سن نمی‌شناسد

✍ الحاق جوادی

◻️ پسربچه‌ای، صبح زود، خودش را به صف اول مسجد رسانده است. کنار بزرگ‌ترها ایستاده، همان‌طور که همیشه آن‌ها را دیده است. شنیده صف اول فضیلت دارد و دلش خواسته آن‌جا باشد. هنوز نماز شروع نشده که دستی روی شانه‌اش می‌نشیند: «برو ته صف، آن‌جا جای بچه‌هاست.»

◻️ پسرک، بی‌آنکه چیزی بگوید، سرش را پایین می‌اندازد و می‌رود. شاید هیچ‌کس در مسجد اتفاق مهمی ندیده باشد، اما همان لحظه، چیزی در دل آن کودک ثبت می‌شود: «من هنوز آن‌قدر مهم نیستم که این‌جا جایی داشته باشم.»

◻️ ما وقتی از احترام حرف می‌زنیم، معمولاً فقط از احترام کوچک‌ترها به بزرگ‌ترها می‌گوییم، اما کمتر یادمان می‌آید که احترام، از بزرگ به کوچک هم معنا پیدا می‌کند. نیاز به احترام، مخصوص سن خاصی نیست. هر انسانی، هرقدر هم کوچک باشد، به دیده‌شدن، شنیده‌شدن و محترم شمرده‌شدن نیاز دارد.

◻️ کودک، زمینی حاصل‌خیز است. هرچه در آن کاشته شود، زودتر و عمیق‌تر ریشه می‌گیرد. رفتاری که امروز با او می‌کنیم، ممکن است تا سال‌ها بعد، حتی در سالخوردگی، همچنان در جانش باقی مانده باشد.

◻️ کودکی که احترام دیده، یاد می‌گیرد احترام، زبان طبیعی رابطه میان آدم‌هاست. اما کودکی که کرامتش نادیده گرفته شده، با زخمی بزرگ می‌شود که شاید خودش هم نداند از کجا آمده است.

◻️ کودک، وقتی کاری برای تو انجام می‌دهد، همان تشکر صمیمانه‌ای را می‌خواهد که به یک بزرگ‌سال می‌گویی. وسایلش احترام می‌خواهد، نه اینکه چون با پول تو خریده شده، هر طور خواستی با آن رفتار کنی. حرفش می‌خواهد شنیده شود، نه اینکه با یک اشاره یا جمله‌ای مثل «هنوز کوچکی، بعداً می‌فهمی» خاموشش کنی. دوست دارد میان بزرگ‌ترها جایی داشته باشد، نه اینکه فقط به خاطر سن کم، از جمع کنار گذاشته شود.

◻️ پیامبر، معنای این احترام را در صحنه‌ای ساده و فراموش‌نشدنی به ما آموخت. ظرفی آب آوردند. حضرت نوشید. سمت راستش، پسربچه‌ای نشسته بود و سمت چپش بزرگان مجلس. طبق سنت، نوبت کودک بود. پیامبر از او اجازه خواست: «اجازه می‌دهی نخست به بزرگ‌ترها بدهم؟»

◻️ پسرک گفت: «ای رسول خدا، سهم خودم از دست شما را به هیچ‌کس نمی‌دهم.»

◻️ پیامبر، بی‌درنگ ظرف را به همان کودک داد.

◻️ شاید اگر مستقیم ظرف را به بزرگ‌ترها می‌داد، هیچ‌کس اعتراضی نمی‌کرد. اما پیامبر خواست به همه بیاموزد که حق، با کوچکی و بزرگی تغییر نمی‌کند. کودک هم صاحب حق است، هم صاحب رأی، و هم شایسته احترام.

◻️ راهبردها :

✓ وقتی کودکی کاری برایت انجام داد، از او تشکر کن، همان‌گونه که از یک بزرگ‌سال تشکر می‌کنی.

✓ به وسایل، حریم و انتخاب‌های کوچک او احترام بگذار، حتی اگر خودت آن‌ها را برایش تهیه کرده باشی.

✓ وقتی کودک حرف می‌زند، واقعاً گوش بده. تمسخر یا بی‌اعتنایی، اعتمادبه‌نفس او را آرام‌آرام فرومی‌ریزد.

✓ کودک را از جمع بزرگ‌ترها کنار نزن. حضور در جمع، بخشی از تربیت اوست، نه مزاحمتی برای دیگران.

◻️ احترام، از همان کودکی آموخته می‌شود. کودکی که کرامت دیده، وقتی بزرگ شد، کرامت دیگران را هم پاس می‌دارد. اما کودکی که بارها کوچک شمرده شده، ممکن است سال‌ها بعد هم هنوز زخم همان بی‌احترامی را با خود حمل کند.


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌در جست‌وجوی معنا و دادگری؛ گفت‌وگو با طارق رمضان درباره‌ی اصلاح دینی، اخلاقِ رهایی‌بخش و کثرت‌گرایی

نویسنده: نشریه/سایت تحلیلی-فرهنگی پنانگ‌گرام / Penang Monthly
مترجم: اصلاح‌وب

طریقی که طارق رمضان در این گفت‌وگو ترسیم می‌کند، نقدی ریشه‌ای به ظاهرگراییِ فقهی و فقدان اولویت‌بندی در جهان اسلام است؛ او با تأکید بر اخلاقِ رهایی‌بخش، احترام به طبیعت و آشتی با فلسفه و هنر، از پروژه‌ی بی‌معنای «اسلامی‌سازی علوم» دست می‌کشد و در عوض بر «بازمرکزدهی به فلسفه در چهارچوبِ مرجعیت اسلامی»، گذار از «مدارا» به «احترام و شناخت متقابل در زیستِ کثرت‌گرا» و نقدِ اخلاقیِ ساختارهای قدرت (همچون دولت-ملت و فرقه‌گرایی) تأکید می‌ورزد.

🖇 ادامه‌ی گفت‌وگو

#طارق_رمضان #نواندیشی_دینی #اصلاح_دینی #فلسفه_و_دین #کثرت_گرایی #اخلاق_و_شریعت #فقه_و_واقعیت #اسلام_و_محیط_زیست #پلورالیسم #اخلاق_کثرت‌گرایی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠در پاسخ به درخواست نوجوان‌تان «بسیارخُب» یا «بله» بگویید؟

✍🏻جهاندار امینی

گام هشتم

نوجوان را تحسین کنیم

همه‌ی ما تحسین شدن را دوست داریم و این امری طبیعی است، هرچند بهتر است این احساس خوشایند را از درون‌مان دریافت کنیم و برای افتخار به خودمان به تأیید دیگران نیاز نداشته باشیم. همه‌ی ما دوست داریم دست یاری کسانی را بفشاریم که به ما افتخار می‌کنند و اظهار می‌کنند که شگفت‌انگیز و موفق هستیم. بنابراین خیلی مهم است که بر جنبه‌های مثبت اعمال و رفتار نوجوان‌تان تأکید کنید و به او کمک کنید خوبی‌هایش را ببیند.

به او بگویید که واقعا منحصربه‌فرد است.

متأسفانه بعضی از والدین به این دلیل که خودشان هیچ‌وقت از والدین‌شان محبت دریافت نکرده‌اند خجالت می‌کشند عشق‌ و علاقه‌ی خود را به نوجوان‌شان ابراز کنند.

قبل از اینکه به رختخواب بروید از خود بپرسید آیا امروز فرزندتان را از محبت سیراب کردید. اگر جواب‌تان منفی است هنوز هم دیر نشده‌ است.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠انواع سبک زندگی

✍دکتر یوسف قرضاوی رحمة الله عليه

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠«سپیده‌دمِ امید؛ تفسیرِ سلوکیِ تأخیرهای الهی»

✍🏻حمزه خان‌بیگی

الفجر قريب ولكنك تظُنُّ أنّ الليل طويل
سپیده‌دم نزدیک است، امّا تو گمان می‌بری که شب دراز و پایان‌ناپذیر است. چه‌بسا رؤیا نمی‌میرد؛ تنها صاحبش را از فرطِ انتظار فرسوده می‌سازد، تا آنجا که می‌گوید: «خسته شدم و دیگر امیدی نمانده»، گویی دیرکردِ فجر یعنی خورشید هرگز طلوع نخواهد کرد.

امّا تا زمانی که گمانت به خداوند نیکوست، درهای بسته هرگز پایانِ داستان نیستند؛ شاید این تأخیر، پیش از آن‌که برآورده شدنِ آرزویت باشد، تربیتی برای دل توست. خداوند متعال می‌فرماید: ﴿

لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ﴾ «از رحمت خدا نومید نشوید.»

هر اندازه که دل‌گرفته و در میانِ یأس احاطه شده باشی، امیدت را از خداوند مبر. اگرچه سختی‌ها فزون شود و اندوه‌ها پی‌درپی برسند، یأس جز افزودنِ رنج بر رنج نیست و باری بر دوشِ بلا.

فلعلّ الله يؤخّره حتى يأتيك أجمل مما تمنيت.
دست از دعا مکش—حتّی اگر اجابت دیر کند—که چه‌بسا خداوند آن را به تأخیر اندازد تا چیزی زیباتر و برتر از آنچه آرزو کرده‌ای نصیبت سازد.

در مدرسهٔ الهی، دعا تنها درخواست نیست؛ تربیت است. انتظار تنها تأخیر نیست؛ پرورش است. و تأخیر تنها فاصله نیست؛ آمادگی برای دریافتِ نعمتی که در وقتِ مناسب، چون سپیده‌دمی مبارک، بر افقِ جان طلوع خواهد کرد.


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ

پروردگارتان را از روی فروتنی و زاری و مخفیانه بخوانید [و از آداب و شرایط دعا تجاوز نکنید]؛ یقیناً خدا متجاوزان را دوست ندارد.

#تقویم


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠عقل، مرکبِ دانش است.
جهان رو به پیشرفت است و دانش برای زندگی در جهانِ امروز، ضرورتی انکارناپذیر است. انسانِ امروزی نمی‌تواند از قافله‌ی دانش عقب بماند، که در غیر این صورت خسارتِ بسیاری خواهد دید. برای انسانِ مسلمان که رو به کمال و رشد دارد، امکان ندارد به علم بی‌توجه و از علومِ زندگی بی‌اطلاع باشد.

درس خواندن، کسب دانش و تحصیلاتِ عالی، امروزه چراغِ راهِ انسان است.

صرف‌نظر از مسئله‌ی مدرک یا شغل، کسبِ معلومات، خود هدفی مقدس است. فهمیدن، فهماندن و عالم شدن از مقتضیاتِ عقلِ زندگی است. عقل همواره به دنبال پرواز به سوی دانش است؛ عقل و دانش همواره همراه و همزادِ یکدیگر بوده‌اند و هرگز نه از هم جدا می‌شوند و نه با هم ناسازگاری می‌کنند.
دانش، مایه‌ی رشد و تکاملِ عقل است؛ و عقل، صفتی غریزی است که با دانش و تجربه‌ها فزونی می‌یابد. عقل، بنیانِ دانش و راهنمایِ فهمیدن است.

برگرفته از کتاب «زندگی موفق»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌دعوت دوچرخه‌سوار نوجوان مهابادی به اردوی تیم ملی ایران

مهاباد- پایگاه اطلاع‌رسانی اصلاح

احسان خیاطی، دوچرخه‌سوار مهابادی، با درخشش در رقابت‌های اخیر، به اردوی آمادگی تیم ملی دوچرخه‌سواری جمهوری اسلامی ایران فراخوانده شد.

🖇 ادامه‌ی خبر

#دوچرخه‌سواری #مهاباد #احسان_خیاطی #تیم_ملی_دوچرخه_سواری #ورزش_مهاباد #آذربایجان_غربی #کراس_کانتری #دوچرخه_سواری_ایران #استعداد_ورزشی #مهاباد_ورزشی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌غریبی که اسلام را به همه‌جا برد... آیا علی‌عزت بگوویچ راه‌حل است؟

نویسنده: دکتر کریم الماجری
مترجم: اصلاح وب

این متن روایتی زیست‌نامه‌ای، فکری و تحلیلی از زندگی و میراث علی‌عزت بگوویچ ـ متفکر و نخستین رئیس‌جمهور بوسنی و هرزگوین ـ است که تکوین اندیشه‌ی او را از شک‌های نوجوانی و تحمل زندان‌های نظام کمونیستی تا تألیف آثار بنیادی چون «اسلام میان شرق و غرب» بررسی کرده و با تبیین نقش تاریخی او در رهبری اخلاقیِ مردم بوسنی در دوران جنگ و مذاکرات دایتون، اسلام را نه یک ایدئولوژیِ صلب، بلکه راه سومی میان ماتریالیسم غربی و عزلت‌نشینی شرقی، و پیونددهنده‌ی ایمان، آزادی، کرامت انسانی و سیاستِ متخلق می‌داند.

🖇 ادامه‌ی مطلب

#علی‌عزت_بگوویچ #اندیشه

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات